ਪ੍ਰਧਾਨੋ ਵਰ੍ਣਨੀਯਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਮਙ੍ਗਲਕਰ੍ਮਣਿ
ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਵਡਿਆਈਯੋਗ, ਹਰ ਸ਼ੁਭ ਕੰਮ ਵਿੱਚ,
ਧਾਤ੍ਰੀ ਸ਼੍ਰੀਫਲਪਤ੍ਰੋਤ੍ਥਂ ਵਿष੍ਣੁਤੈਲਂ ਮਨੋਹਰਮ੍
ਧਾਤਰੀ ਦਾ ਤੇਲ, ਜੋ ਸ਼੍ਰੀਫਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਤੋਂ ਬਣਿਆ, ਦੇਖਣ ਵਿੱਚ ਸੋਹਣਾ,
ਵਾਞ੍ਛਨੀਯਂ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਕਰ੍ਪੂਰਾਦਿਸੁਵਾਸਿਤਮ੍
ਸਭ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਕਪੂਰ ਆਦਿ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ,
ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਪ੍ਰੀਤਿਜਨਕਂ ਸੁਮਿष੍ਟਂ ਮਧੁਰਂ ਮਧੁ
ਸਭ ਨੂੰ ਪ੍ਰੀਤਿ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਮਿੱਠਾ ਤੇ ਸੁਆਦਲਾ ਸ਼ਹਦ,
ਨਿਰ੍ਮਲਂ ਜਾਹ੍ਨਵੀਤੋਯਂ ਸੁਪਵਿਤ੍ਰਂ ਸੁਵਾਸਿਤਮ੍
ਨਿਰਮਲ ਜਾਹਨਵੀ ਦਾ ਪਾਣੀ, ਬਹੁਤ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੁਗੰਧਤ,
ਇਤਿ षੋਡਸ਼ੋਪਚਾਰਾਨ੍ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਭਕ੍ਤੋ ਮੁਦਾऽਨ੍ਵਿਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਉਪਚਾਰ ਭੇਟ ਕਰਕੇ, ਭਗਤ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ,
ਨਾਨਾਪ੍ਰਕਾਰਪੁष੍ਪੈਸ਼੍ਚ ਗ੍ਰਥਿਤਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਤਨ੍ਤੁਨਾ 4.26.
ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ, ਚਿੱਟੇ ਧਾਗੇ ਨਾਲ ਗੁੰਥੀ ਹੋਈ,
ਇਤਿ ਪੁष੍ਪਾਞ੍ਜਲਿਂ ਦਦ੍ਯਾਨ੍ਮੂਲਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਚ ਵ੍ਰਤੀ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰਤੀ ਨੇ ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਅੰਜਲੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਭਕ੍ਤ ਉਵਾਚ ਸਂਸਾਰਸਾਗਰੇ ਘੋਰੇ ਮਾਮੁਦ੍ਧਰ ਭਯਾਨਕੇ
ਭਗਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਡਰਾਉਣੇ ਸੰਸਾਰ-ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਬਚਾ ਲੈ।
ਸ਼ਤਜਨ੍ਮਕृਤਾਯਾਸਾਦੁਦ੍ਵਿਗ੍ਨਸ੍ਯ ਮਮ ਪ੍ਰਭੋ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਥਕਾਵਟ ਕਰਕੇ ਮੇਰਾ ਮਨ ਘਬਰਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਪ੍ਰਣਤਂ ਪਾਦਪਦ੍ਮੇ ਤੇ ਪਸ਼੍ਯ ਮਾਂ ਸ਼ਰਣਾਗਤਮ੍
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ ਤੇਰੀ ਸ਼ਰਨ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਵੇਖ।
ਭਕ੍ਤਿਹੀਨਂ ਕ੍ਰਿਯਾਹੀਨਂ ਵਿਧਿਹੀਨਂ ਚ ਵੇਦਤਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਵੀ ਖਾਲੀ ਹੈ, ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਖਾਲੀ ਹੈ, ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਰਹਿਤ ਹੈ,
ਵੇਦੋਕ੍ਤਵਿਹਿਤਾऽਜ੍ਞਾਨਾਤ੍ਸ੍ਵਾਙ੍ਗਹੀਨੇ ਚ ਕਰ੍ਮਣਿ
ਜੇ ਅਗਿਆਨਤਾ ਕਰਕੇ ਕਿਸੇ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿਚ ਵੇਦਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਜਿਹੜੇ ਅੰਗ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਾ ਹੋਣ,
ਇਤਿ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਤਂ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਕੇ, ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੱਖਣਾ ਦੇ ਕੇ,
ਕृਤ੍ਵਾ ਵ੍ਰਤੋਪਵਾਸਂ ਚ ਯਦਿ ਨਿਦ੍ਰਾਂ ਨਿषੇਵਤੇ
ਵਰਤ ਤੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਜੇ ਕੋਈ ਫਿਰ ਨੀਂਦ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ,
ਅਨ੍ਨਂ ਹਿ ਪ੍ਰਾਣਿਨਾਂ ਪ੍ਰਾਣਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਨਿਰ੍ਮਿਤਂ ਪੁਰਾ 4.26.
ਅੰਨ ਹੀ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਹੈ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਬਣਾਇਆ ਸੀ।
ਏਵਂ ਯਃ ਕੁਰੁਤੇ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਭਾਰਤੇ ਵ੍ਰਤਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੋ ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਵਧੀਆ ਵਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਮਾਤਰਂ ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਚੈਵ ਸ਼੍ਵਸ਼੍ਰੂਂ ਚ ਸ਼੍ਵਸ਼ੁਰਂ ਸੁਤਾਮ੍
ਮਾਂ, ਭਰਾ, ਸੱਸ, ਸੱਸੁਰ ਤੇ ਧੀ—
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਬ੍ਰਹ੍ਮਵਵਰ੍ਤੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਜਨ੍ਮਖਣ੍ਡੇ ਨਾਰਾਯਣਨਾਰਦਸਂਵਾਦੇ ਏਕਾਦਸ਼ੀਵ੍ਰਤਨਿਰੂਪਣਂ ਨਾਮ षਡ੍ਵਿਂਸ਼ੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ੍ਰੀ ਬ੍ਰਹਮਵੈਵਰਤ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਸ੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜਨਮ ਖੰਡ ਵਿਚ, ਨਾਰਾਇਣ ਤੇ ਨਾਰਦ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਵਿਚ, 'ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਵਰਤ ਦਾ ਵਰਣਨ' ਨਾਂ ਵਾਲਾ ਛੱਬੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਗੋਪੀਨਾਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਹਰਣਂ ਵਰਦਾਨਂ ਮਨੀषਿਤਮ੍
ਸ੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਗੋਪੀਆਂ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਲੈਣ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਰ ਦੈਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੋਈ।
ਹੇਮਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰਥਮੇ ਮਾਸਿ ਗੋਪਿਕਾਃ ਕਾਮਮੋਹਿਤਾਃ
ਸਰਦੀ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ, ਗੋਪੀਆਂ ਕਾਮ ਵਲ ਖਿੱਚੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ,
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸੂਰ੍ਯਸੁਤਾਤੀਰੇ ਪਾਰ੍ਵਤੀਂ ਵਾਲੁਕਾਮਯੀਮ੍
ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਰੇਤ ਨਾਲ ਬਣੀ ਪਰਬਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੀਆਂ ਸਨ।
ਚਨ੍ਦਨਾਗੁਰੁਕਸ੍ਤੂਰੀਕੁਙ੍ਕੁਮੈਸ਼੍ਚ ਮਨੋਹਰੈਃ
ਉਹ ਚੰਦਨ, ਅਗਰ, ਕਸਤੂਰੀ ਤੇ ਕੇਸਰ, ਜੋ ਮਨ ਭਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਨਾਲ,
ਧੂਪੈਰ੍ਦੀਪੈਸ਼੍ਚ ਨੈਵੇਦ੍ਯੈਰ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਨਾਨਾਫਲੈਰ੍ਮੁਨੇ
ਧੂਪ, ਦੀਵੇ, ਭੋਜਨ, ਕੱਪੜੇ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫਲਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਮੁਨੀ,
ਹੇ ਦੇਵਿ ਜਗਤਾਂ ਮਾਤਃ ਸृष੍ਟਿਸ੍ਥਿਤ੍ਯਨ੍ਤਕਾਰਿਣਿ
ਹੇ ਦੇਵੀ! ਜਗਤ ਦੀ ਮਾਂ, ਜੋ ਰਚਨਾ, ਪਾਲਣਾ ਤੇ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ,
ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਦੇਵੇਸ਼ੀਂ ਪਰਿਹਾਰਂ ਵਿਧਾਯ ਚ
ਇਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਤਾ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਉਪਚਾਰ ਕੀਤਾ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਸਾਮਵੇਦੋਕ੍ਤੋऽਯਾਤਯਾਮਃ ਸਬੀਜਕਃ
ਮੰਤ੍ਰ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਸਾਮ ਵੇਦ ਵਿੱਚ ਉਚਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਅਟੁੱਟ ਹੈ ਅਤੇ ਬੀਜ ਅੱਖਰ ਸਮੇਤ ਹੈ।
ਪੁष੍ਪਂ ਮਾਲ੍ਯਂ ਚ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਧੂਪਂ ਦੀਪਂ ਤਥਾ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਫੁੱਲ, ਹਾਰ, ਭੋਜਨ ਦੀ ਭੇਟ, ਧੂਪ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਦੀਵੇ—
ਪ੍ਰਵਾਲਮਾਲਯਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚੇਮਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਸਹਸ੍ਰਧਾ 4.27.
ਮੁੰਘੇ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਾ ਕੇ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਜਪੋ।
ਸਰ੍ਵਮਙ੍ਗਲਮਾਙ੍ਗਲ੍ਯੇ ਸਰ੍ਵਕਾਮਪ੍ਰਦੇ ਸ਼ਿਵੇ
ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁਭਤਾ ਵਾਲੀ, ਹੇ ਸ਼ਿਵਾ, ਜੋ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ,