ੴ ਨਮੋ ਭਗਵਤੇ ਸ਼ਿਵਾਯ ਸ੍ਵਾਹੇਤਿ ਚ ਮਨੁਃ 1.19.
ਓਮ, ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਸਵਾਹਾ — ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਹੈ।
ਅਯਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰੋ ਰਾਵਣਾਯ ਪ੍ਰਦਤ੍ਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਪੁਰਾ
ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਮੂਲੇਨ ਸਰ੍ਵਂ ਦੇਯਂ ਚ ਨੈਵੇਦ੍ਯਾਦਿਕਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਸ ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭੋਜਨ ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ੴ ਨਮੋ ਮਹਾਦੇਵਾਯ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰ ਮਹਾਭਾਗ ਕਵਚਂ ਯਤ੍ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤਮ੍
ਓਮ, ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਹੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਕਵਚ ਜੋ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ—
ਮਹੇਸ਼੍ਵਰ ਉਵਾਚ ਅਹਂ ਤੁਮ੍ਯਂ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਗੋਪਨੀਯਂ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਮੈਂ ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਜੋ ਲੁਕਾਇਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਲਭ ਹੈ।"
ਪੁਰਾ ਦੁਰ੍ਵਾਸਸੇ ਦਤ੍ਤਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਜਯਾਯ ਚ
ਇਹ ਕਵਚ ਪਹਿਲਾਂ ਦੁਰਵਾਸਾ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜਿੱਤ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਮਮੈਵੇਦਂ ਚ ਕਵਚਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯੋ ਧਾਰਯੇਤ੍ਸੁਧੀਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਇਹ ਕਵਚ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੋਵੇ—
ਸਂਸਾਰਪਾਵਨਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਕਵਚਸ੍ਯ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਕਾਮਮੋਕ੍ਸ਼ੇषੁ ਵਿਨਿਯੋਗਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਃ
ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕਵਚ ਲਈ ਧਰਮ, ਧਨ, ਇੱਛਾ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ।
ਪਂਚਲਕ੍ਸ਼ਜਪੇਨੈਵ ਸਿਦ੍ਧਿਦਂ ਕਵਚਂ ਭਵੇਤ੍ ਤੇਜਸਾ ਸਿਦ੍ਧਿ ਯੋਗੇਨ ਤਪਸਾ ਵਿਕ੍ਰਮੇਣ ਚ
ਪੰਜ ਲੱਖ ਜਪ ਕਰਨ ਨਾਲ ਇਹ ਕਵਚ ਸਫਲਤਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—ਤੇਜ, ਯੋਗ, ਤਪ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ।
ਸ਼ਮ੍ਭੁਰ੍ਮੇ ਮਸ੍ਤਕਂ ਪਾਤੁ ਮੁਖਂ ਪਾਤੁ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਸ਼ੰਭੂ ਮੇਰਾ ਸਿਰ ਰੱਖੇ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਮੇਰਾ ਮੁਖ ਰੱਖੇ।
ਕਣ੍ਠਂ ਪਾਤੁ ਚਨ੍ਦ੍ਰਚੂਡਃ ਸ੍ਕਨ੍ਧੌ ਵृषਭਵਾਹਨਃ 1.19.
ਚੰਦ੍ਰਚੂੜ ਮੇਰਾ ਗਲਾ ਰੱਖੇ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਭਧਜ ਮੇਰੇ ਕੰਧੇ ਰੱਖੇ।
ਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗਂ ਪਾਤੁ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਚ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ ਦੀ, ਅਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ, ਹਰ ਵੇਲੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।
ਇਤਿ ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਬਾਣ ਕਵਚਂ ਪਰਮਾਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬਾਣਾ ਦਾ ਅਦਭੁਤ ਕਵਚ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਯਤ੍ਫਲਂ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਸ੍ਨਾਨੇਨ ਲਭਤੇ ਨਰਃ
ਜੋ ਫਲ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ—
ਇਦਂ ਕਵਚਮਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਭਜੇਨ੍ਮਾਂ ਯਃ ਸੁਮਨ੍ਦਧੀਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਕਵਚ ਨਾ ਜਾਣ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਮੰਦ ਬੁਧੀ ਹੋ ਕੇ, ਮੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਸੌਤਿਰੁਵਾਚ ਮਨ੍ਤ੍ਰਰਾਜਃ ਕਲ੍ਪਤਰੁਰ੍ਵਸਿष੍ਠੋ ਦਤ੍ਤਵਾਨ੍ਪੁਰਾ
ਸੂਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਕਲਪਵ੍ਰਖ਼, ਪਹਿਲਾਂ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।"
ੴ ਨਮਃ ਸ਼ਿਵਾਯ ਵਨ੍ਦੇ ਸੁਰਾਣਾਂ ਸਾਰਂ ਚ ਸੁਰੇਸ਼ਂ ਨੀਲਲੋਹਿਤਮ੍
ਓਮ, ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰੂਪ ਅਤੇ ਨੀਲ-ਲੋਹਿਤ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਜ੍ਞਾਨਾਨਨ੍ਦਂ ਜ੍ਞਾਨਰੂਪਂ ਜ੍ਞਾਨਬੀਜਂ ਸਨਾਤਨਮ੍
ਜੋ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ, ਗਿਆਨ ਦਾ ਰੂਪ, ਗਿਆਨ ਦਾ ਬੀਜ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ।
ਤਪੋਰੂਪਂ ਤਪੋਬੀਜਂ ਤਪੋਧਨਧਨਂ ਵਰਮ੍
ਤਪ ਦਾ ਰੂਪ, ਤਪ ਦਾ ਬੀਜ, ਤਪ ਦੀ ਦੌਲਤ ਤੇ ਖਜਾਨਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਕਾਰਣਂ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤੀਨਾਂ ਨਰਕਾਰ੍ਣਵਤਾਰਣਮ੍
ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਕਾਰਨ, ਨਰਕ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਦਾ ਸਾਧਨ।
ਹਿਮਚਨ੍ਦਨਕੁਨ੍ਦੇਨ੍ਦੁਕੁਮੁਦਾਮ੍ਭੋਜਸਨ੍ਨਿਭਮ੍ 1.19.
ਹਿਮ, ਚੰਦਨ, ਕੁੰਦ, ਚੰਦ, ਕਮਲ ਤੇ ਨੀਲੋਫਰ ਵਰਗਾ।
ਵਿषਯਾਣਾਂ ਵਿਭੇਦੇਨ ਬਿਭ੍ਰਤਂ ਬਹੁਰੂਪਕਮ੍
ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦੀ ਵੱਖ-ਵੱਖਤਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਹ ਕਈ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵਾਯੁਰੂਪਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਰੂਪਂ ਸੂਰ੍ਯ੍ਯਰੂਪਂ ਮਹਤ੍ਪ੍ਰਭੁਮ੍
ਹਵਾ, ਚੰਦ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਮਹਾਨ ਤੇ ਸਰਵ-ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪ੍ਰਭੂ।
ਭਕ੍ਤਜੀਵਨਮੀਸ਼ਂ ਚ ਭਕ੍ਤਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਤਰਮ੍
ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਜਿੰਦ, ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਪ੍ਰਭੂ।
ਅਪਰਿਚ੍ਛਿਨ੍ਨਮੀਸ਼ਾਨਮਹੋ ਵਾਙ੍ਮਨਸੋਃ ਪਰਮ੍ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਪਟ੍ਟਿਸ਼ਧਰਂ ਸਸ੍ਮਿਤਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸ਼ੇਖਰਮ੍
ਅਸੀਮ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਬੋਲ ਤੇ ਮਨ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਤੇ ਭਾਲਾ ਫੜਿਆ, ਮੁਸਕਰਾਉਂਦਾ, ਚੰਦ ਦੀ ਕਿਰਨ ਨਾਲ ਸਜਿਆ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਤਵਰਾਜੇਨ ਨਿਤ੍ਯਂ ਬਾਣਃ ਸੁਸਂਯਤਃ
ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਰਾਜ ਕਹਿ ਕੇ, ਬਾਣਾ ਨੇ ਹਰ ਰੋਜ਼, ਸੰਜਮ ਨਾਲ ਇਸ ਦੀ ਪਾਠ ਕੀਤਾ।
ਇਦਂ ਦਤ੍ਤਂ ਵਸਿष੍ਠੇਨ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਯ ਪੁਰਾ ਮੁਨੇ
ਇਹ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਗੰਧਰਵ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਹੇ ਮੁਨੀ।
ਇਦਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਂ ਪਠੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਯੋ ਨਰਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਮਹਾਨ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਤੋਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ—
ਅਪੁਤ੍ਰੋ ਲਭਤੇ ਪੁਤ੍ਰਂ ਵਰ੍षਮੇਕਂ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਯਃ
ਜਿਸ ਦੇ ਪুতਰ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਇੱਕ ਸਾਲ ਸੁਣ ਕੇ ਪুতਰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਗਲਤ੍ਕੁष੍ਠੀ ਮਹਾਸ਼ੂਲੀ ਵਰ੍षਮੇਕਂ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਯਃ
ਜੋ ਕੁਸ਼ਠ ਜਾਂ ਵੱਡੇ ਦਰਦ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੈ, ਇੱਕ ਸਾਲ ਸੁਣ ਕੇ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।