ਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ ਕृਤਾਪਰਾਧਂ ਦੀਨਂ ਚ ਪਾਹੀਮਂ ਸ਼ਰਣਾਗਤਮ੍ ।। 4.25.
ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਹ ਦਿਨਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਗਲਤੀ ਕੀਤੀ ਹੈ ਤੇ ਤੇਰੇ ਪਾਸ ਆ ਕੇ ਆਸਰਾ ਲਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਨੂੰ ਬਚਾ ਲੈ।
ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯੁਵਾਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਮੀਸ਼੍ਵਰਸ੍ਤ੍ਵਂ ਚ ਰਕ੍ਸ਼ ਵਿਪ੍ਰਂ ਕृਤਾਗਸਮ੍
ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੂੰ ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ; ਇਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਨੇ ਪਾਪ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਬਚਾ ਲੈ।
ਧਰ੍ਮ ਉਵਾਚ ਸ਼ਿਸ਼ੁਹੇਤੋਃ ਸ਼ਿਸ਼ੁਂ ਹਨ੍ਤਿ ਪਿਤੇਤ੍ਯੇਵਂ ਕੁਤਃ ਪ੍ਰਭੋ
ਧਰਮ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਬੱਚੇ ਲਈ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ, ਪ੍ਰਭੂ, ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਇਂਦ੍ਰ ਉਵਾਚ ਅਪਰਾਧਫਲਂ ਭੂਤਮਧੁਨਾ ਪਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਇੰਦਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੁਣ ਤੈਨੂੰ ਹੋਈ ਗਲਤੀ ਦਾ ਫਲ ਭੋਗਣਾ ਪਵੇਗਾ।
ਰੁਦ੍ਰ ਉਵਾਚ ਕृਤਕੁਣ੍ਠਸ੍ਯ ਮੂਲਸ੍ਯ ਪਾਲਨਂ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੋ ਕੁਝ ਮੰਦ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਜੜ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣਾ ਤੇਰਾ ਫਰਜ ਹੈ।
ਦਿਕ੍ਪਾਲ ਉਵਾਚ ਅਪਰਾਧਸ਼ਮਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਦਾ ਪਾਤਿ ਸਦੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਗਲਤੀ ਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਗ੍ਰਹਾ ਊਚੁਃ ਪੀਡਾਂ ਕੁਰ੍ਮੋ ਵਯਂ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਪਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਗ੍ਰਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਅਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੀੜਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਪਰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਬਚਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮੁਨਯ ਊਚੁਃ ਦਣ੍ਡਂ ਵਿਧਾਤੁਮੇਕਸ੍ਯ ਭਵੇਲ੍ਲਜ੍ਜਾ ਸ੍ਵਜਾਤਿषੁ
ਮੁਨੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਆਪਣੀ ਜਾਤੀ ਦੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਮ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰਿਰੁਵਾਚ ਨ ਕਂ ਬਿਭੇਤਿ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੇ ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਤੇਜਸਾ ਤਵ
ਅਤਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਤੇਰੀ ਜੋਤ ਦੇ ਕਾਰਨ ਕੋਈ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਡਰਦਾ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰੁਵਾਚ ਸ੍ਤੁਵਨ੍ਤਿ ਦੇਵ ਵਿਪ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਨ ਵਿਪ੍ਰਂ ਹਨ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇਰੀ ਸਤਿ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਤੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੇ।
ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯੁਵਾਚ ਭਗਵਨ੍ਸ੍ਵਾਮੀ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸਰ੍ਵਾਂਸ਼੍ਚ ਪਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ।। 4.25.
ਸਰਸਵਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਤੂੰ ਸਭ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਪਾਰ੍षਦਾ ਊਚੁਃ ਭਵੇਤ੍ਸਰ੍ਵਾਪਦੋ ਯਾਨ੍ਤਿ ਪਾਹੀਮਂ ਸ਼ਰਣਾਗਤਮ੍
ਪਾਰਸ਼ਦਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੇਕਰ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਆ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਵੀ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਪਾਸ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਬਚਾ ਲੈ।
ਨਰ੍ਤਕਾ ਊਚੁਃ ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਂ ਨਃ ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਦੇਹਿ ਪਰਿਤ੍ਰਾਣਂ ਦ੍ਵਿਜਸ੍ਯ ਚ
ਨਰਤਕੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸਾਨੂੰ ਹੁਣ ਭਿਖ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਵੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।
ਏਤੇषਾਂ ਸ੍ਤਵਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਭੁਃ ਸ਼ਰਣਵਤ੍ਸਲਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਤਿ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ—
ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨੁਵਾਚ ਵਿਪ੍ਰਰਕ੍ਸ਼ਾਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਯੁष੍ਮਾਕਮਾਜ੍ਞਯਾ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਸ੍ਰੀਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੁਹਾਡੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਯਕੀਨਨ ਕਰਾਂਗਾ।
ਕਿਂ ਤ੍ਵਯਂ ਯਾਤੁ ਵੈਕੁਣ੍ਠਾਦਮ੍ਬਰੀषਾਲਯਂ ਪੁਨਃ
ਪਰ ਹੁਣ, ਉਹ ਵੈਕੁੰਠ ਤੋਂ ਅੰਬਰੀਸ਼ ਦੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਜਾਵੇ।
ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਤਸ੍ਯਾਤਿਥਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਨਿਰ੍ਦੋषਂ ਸ਼ਪ੍ਤੁਮੁਦ੍ਯਤਃ
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮਹਿਮਾਨ ਬਣ ਕੇ, ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ।
ਪੂਰ੍ਣਂ ਵਰ੍षਮਯਂ ਭੀਤੋ ਭ੍ਰਮਤ੍ਯੇਵ ਭੁਵਂ ਮੁਦਾ
ਪੂਰੇ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ, ਉਹ ਡਰ ਵਿੱਚ, ਪਰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਘੁੰਮਦਾ ਰਿਹਾ।
ਤਤੋऽਹਮੁਪਵਾਸੀ ਚ ਭਕ੍ਤੋਪਵਾਸਕਾਰਣਾਤ੍
ਫਿਰ ਮੈਂ ਵੀ ਉਪਵਾਸ ਕੀਤਾ, ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਉਪਵਾਸ ਦੇ ਕਾਰਨ।
ਮਮਾਸ਼ਿषਾ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਸਦ੍ਯੋ ਭਵਤੁ ਵਿਜ੍ਵਰਃ
ਮੇਰੀ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਾਲ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਤੂੰ ਤੁਰੰਤ ਬਿਮਾਰੀ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾ।
ਅਹਮੇਵਾਦ੍ਯ ਨਿਸ਼੍ਚਿਨ੍ਤਃ ਸੁਖਂ ਭੋਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍ 4.25.
ਅੱਜ ਮੈਂ ਨਿਸਚਿੰਤ ਹਾਂ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਖ ਨਾਲ ਖਾਵਾਂਗਾ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਦਤ੍ਤਂ ਚ ਯਦ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਨ ਚਾਹਂ ਭੋਕ੍ਤੁਮੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਲਕਸ਼ਮੀ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਦੌਲਤ ਮੈਂ ਖਪਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਹੇ ਮੁਨੀਨ੍ਦ੍ਰ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਗਚ੍ਛ ਵਤ੍ਸ ਨृਪਾਲਯਮ੍
ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਬਹੁਤ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਹੁਣ ਤੂੰ ਰਾਜ ਮਹਲ ਵੱਲ ਚੱਲੋ, ਪੁੱਤਰ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰੀਹਰਿਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਯਯੌ ਸ੍ਵਾਨ੍ਤਃਪੁਰਂ ਮੁਦਾ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਸ਼੍ਰੀਹਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰਲੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ਼੍ਚ ਮਨੋਯਾਯੀ ਜਗਾਮ ਨृਪਮਨ੍ਦਿਰਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਰਾਜ ਮਹਲ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ।
ਉਪੋष੍ਯ ਵਤ੍ਸਰਂ ਰਾਜਾ ਸ਼ੁष੍ਕਕਣ੍ਠੋष੍ਠਤਾਲੁਕਃ
ਇੱਕ ਸਾਲ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਰਾਜੇ ਦਾ ਗਲਾ, ਹੋਠ ਅਤੇ ਜੀਭ ਸੂਕ ਗਏ ਸਨ।
ਉਤ੍ਥਾਯ ਸਂਭ੍ਰਮਾਤ੍ਸਦ੍ਯਃ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਸਾਦਰਂ ਮੁਦਾ
ਉਹ ਜਲਦੀ ਉਠ ਕੇ, ਆਦਰ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁष੍ਟੋ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਯੁਯੁਜੇ ਪਰਮਾਸ਼ਿषਮ੍
ਖਾਣ ਪੀਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਕੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ।
ਉਵਾਚ ਪਥਿ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮਨਸਾ ਵਿਸ੍ਮਯਾਕੁਲਃ
ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ, ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਹੈਰਾਨੀ ਹੋ ਕੇ, ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਪਰਾਭਵੋ ਮੁਨੇਸ਼੍ਚੈਵ ਨृਪਤ੍ਰਾਣਂ ਹਰੇਰਹੋ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਲਈ ਕਿੰਨੀ ਵੱਡੀ ਹਾਰ ਹੈ, ਤੇ ਹਰੀ ਨੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਕਿੰਨੀ ਵੱਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ!