ਪ੍ਰਭਾਵੋऽਹਂ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਮੀਸ਼੍ਵਰਃ ਪਰਿਪਾਲਕਃ 4.25.
ਮੈਂ ਸਭ ਦਾ ਬਲ ਹਾਂ, ਪ੍ਰਭੂ ਅਤੇ ਰਖਵਾਲਾ ਹਾਂ।
ਗੋਲੋਕੇ ਵਾऽਥ ਵੈਕੁਣ੍ਠੇ ਦ੍ਵਿਭੁਜਂ ਚ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਮ੍
ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਵੈਕੁੰਠ ਵਿੱਚ, ਦੋ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਚਾਰ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲਾ,
ਯਦੁਕ੍ਤਂ ਭਕ੍ਤਦਤ੍ਤਂ ਚ ਭਕ੍ਸ਼ਣੀਯਂ ਚ ਤਨ੍ਮਮ
ਭਗਤ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂ ਭਗਤ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰਾ ਹੀ ਹੈ।
ਅਂਬਰੀषਂ ਨृਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਨਿਰੀਹਂ ਤਮਹਿਂਸਕਮ੍
ਅੰਬਰੀਸ਼, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਜੋ ਇੱਛਾ ਰਹਿਤ ਅਤੇ ਅਹਿੰਸਕ ਹੈ,
ਦਯਾਂ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਯੇ ਸਨ੍ਤਃ ਸਤਤਂ ਸਰ੍ਵਜਨ੍ਤੁषੁ
ਜੋ ਸੰਤ ਸਦਾ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਹਿਂਸਕਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਮਹਂ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤੁਮਕ੍ਸ਼ਮਃ
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਾਲੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਜੋਗਾ ਨਹੀਂ।
ਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਵਿषਣ੍ਣਮਾਨਸਸ੍ਤਸ੍ਥੌ ਸ੍ਮਰਨ੍ਕृष੍ਣਪਦਾਮ੍ਬੁਜਮ੍
ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਹ ਉਦਾਸ ਮਨ ਨਾਲ ਖੜਾ ਹੋਇਆ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਕਮਲ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਭਵਾਨ੍ਯਾ ਸਹ ਸ਼ਂਕਰਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਭਵਾਨੀ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਨਾਲ,
ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਤੁष੍ਟੁਵੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾਨਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਸਭ ਨੇ ਨਮ ਸਕੇ, ਅਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ ਭਕ੍ਤਾਪਰਾਧਜਨਕਂ ਰਕ੍ਸ਼ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਪੁਙ੍ਗਵਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਭਗਤ ਦੇ ਭੁੱਲੇ ਹੋਏ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ ਕृਤਾਪਰਾਧਂ ਦੀਨਂ ਚ ਪਾਹੀਮਂ ਸ਼ਰਣਾਗਤਮ੍ ।। 4.25.
ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਹ ਦਿਨਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਗਲਤੀ ਕੀਤੀ ਹੈ ਤੇ ਤੇਰੇ ਪਾਸ ਆ ਕੇ ਆਸਰਾ ਲਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਨੂੰ ਬਚਾ ਲੈ।
ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯੁਵਾਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਮੀਸ਼੍ਵਰਸ੍ਤ੍ਵਂ ਚ ਰਕ੍ਸ਼ ਵਿਪ੍ਰਂ ਕृਤਾਗਸਮ੍
ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੂੰ ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ; ਇਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਨੇ ਪਾਪ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਬਚਾ ਲੈ।
ਧਰ੍ਮ ਉਵਾਚ ਸ਼ਿਸ਼ੁਹੇਤੋਃ ਸ਼ਿਸ਼ੁਂ ਹਨ੍ਤਿ ਪਿਤੇਤ੍ਯੇਵਂ ਕੁਤਃ ਪ੍ਰਭੋ
ਧਰਮ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਬੱਚੇ ਲਈ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ, ਪ੍ਰਭੂ, ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਇਂਦ੍ਰ ਉਵਾਚ ਅਪਰਾਧਫਲਂ ਭੂਤਮਧੁਨਾ ਪਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਇੰਦਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੁਣ ਤੈਨੂੰ ਹੋਈ ਗਲਤੀ ਦਾ ਫਲ ਭੋਗਣਾ ਪਵੇਗਾ।
ਰੁਦ੍ਰ ਉਵਾਚ ਕृਤਕੁਣ੍ਠਸ੍ਯ ਮੂਲਸ੍ਯ ਪਾਲਨਂ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੋ ਕੁਝ ਮੰਦ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਜੜ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣਾ ਤੇਰਾ ਫਰਜ ਹੈ।
ਦਿਕ੍ਪਾਲ ਉਵਾਚ ਅਪਰਾਧਸ਼ਮਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਦਾ ਪਾਤਿ ਸਦੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਗਲਤੀ ਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਗ੍ਰਹਾ ਊਚੁਃ ਪੀਡਾਂ ਕੁਰ੍ਮੋ ਵਯਂ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਪਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਗ੍ਰਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਅਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੀੜਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਪਰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਬਚਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮੁਨਯ ਊਚੁਃ ਦਣ੍ਡਂ ਵਿਧਾਤੁਮੇਕਸ੍ਯ ਭਵੇਲ੍ਲਜ੍ਜਾ ਸ੍ਵਜਾਤਿषੁ
ਮੁਨੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਆਪਣੀ ਜਾਤੀ ਦੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਮ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰਿਰੁਵਾਚ ਨ ਕਂ ਬਿਭੇਤਿ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੇ ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਤੇਜਸਾ ਤਵ
ਅਤਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਤੇਰੀ ਜੋਤ ਦੇ ਕਾਰਨ ਕੋਈ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਡਰਦਾ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰੁਵਾਚ ਸ੍ਤੁਵਨ੍ਤਿ ਦੇਵ ਵਿਪ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਨ ਵਿਪ੍ਰਂ ਹਨ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇਰੀ ਸਤਿ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਤੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੇ।
ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯੁਵਾਚ ਭਗਵਨ੍ਸ੍ਵਾਮੀ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸਰ੍ਵਾਂਸ਼੍ਚ ਪਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ।। 4.25.
ਸਰਸਵਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਤੂੰ ਸਭ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਪਾਰ੍षਦਾ ਊਚੁਃ ਭਵੇਤ੍ਸਰ੍ਵਾਪਦੋ ਯਾਨ੍ਤਿ ਪਾਹੀਮਂ ਸ਼ਰਣਾਗਤਮ੍
ਪਾਰਸ਼ਦਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੇਕਰ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਆ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਵੀ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਪਾਸ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਬਚਾ ਲੈ।
ਨਰ੍ਤਕਾ ਊਚੁਃ ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਂ ਨਃ ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਦੇਹਿ ਪਰਿਤ੍ਰਾਣਂ ਦ੍ਵਿਜਸ੍ਯ ਚ
ਨਰਤਕੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸਾਨੂੰ ਹੁਣ ਭਿਖ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਵੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।
ਏਤੇषਾਂ ਸ੍ਤਵਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਭੁਃ ਸ਼ਰਣਵਤ੍ਸਲਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਤਿ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ—
ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨੁਵਾਚ ਵਿਪ੍ਰਰਕ੍ਸ਼ਾਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਯੁष੍ਮਾਕਮਾਜ੍ਞਯਾ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਸ੍ਰੀਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੁਹਾਡੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਯਕੀਨਨ ਕਰਾਂਗਾ।
ਕਿਂ ਤ੍ਵਯਂ ਯਾਤੁ ਵੈਕੁਣ੍ਠਾਦਮ੍ਬਰੀषਾਲਯਂ ਪੁਨਃ
ਪਰ ਹੁਣ, ਉਹ ਵੈਕੁੰਠ ਤੋਂ ਅੰਬਰੀਸ਼ ਦੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਜਾਵੇ।
ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਤਸ੍ਯਾਤਿਥਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਨਿਰ੍ਦੋषਂ ਸ਼ਪ੍ਤੁਮੁਦ੍ਯਤਃ
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮਹਿਮਾਨ ਬਣ ਕੇ, ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ।
ਪੂਰ੍ਣਂ ਵਰ੍षਮਯਂ ਭੀਤੋ ਭ੍ਰਮਤ੍ਯੇਵ ਭੁਵਂ ਮੁਦਾ
ਪੂਰੇ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ, ਉਹ ਡਰ ਵਿੱਚ, ਪਰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਘੁੰਮਦਾ ਰਿਹਾ।
ਤਤੋऽਹਮੁਪਵਾਸੀ ਚ ਭਕ੍ਤੋਪਵਾਸਕਾਰਣਾਤ੍
ਫਿਰ ਮੈਂ ਵੀ ਉਪਵਾਸ ਕੀਤਾ, ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਉਪਵਾਸ ਦੇ ਕਾਰਨ।
ਮਮਾਸ਼ਿषਾ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਸਦ੍ਯੋ ਭਵਤੁ ਵਿਜ੍ਵਰਃ
ਮੇਰੀ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਾਲ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਤੂੰ ਤੁਰੰਤ ਬਿਮਾਰੀ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾ।