ਅਨ੍ਯੇषਾਂ ਚ ਭਵੇਜ੍ਜ੍ਞਾਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਸਤਾਂ ਮੁਖਾਤ੍ 4.25.
ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਗਿਆਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰ ਸੁਣਦੇ ਹਨ।
ਕਰ੍ਮ ਵੇਦਵਿਰੁਦ੍ਧਂ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਮਤਿਗਰ੍ਹਿਤਮ੍
ਜੋ ਕਰਮ ਵੇਦ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਵੱਲੋਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿੰਦਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁਰਾਣੇषੁ ਚ ਵੇਦੇषੁ ਚੇਤਿਹਾਸੇषੁ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ
ਪੁਰਾਣਿਆਂ, ਵੇਦਾਂ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸਾਂ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ,
ਅਹਂ ਪ੍ਰਾਣਾ ਵੈष੍ਣਵਾਨਾਂ ਮਮ ਪ੍ਰਾਣਾਸ਼੍ਚ ਵੈष੍ਣਵਾਃ
ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਨੁ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਜਿੰਦ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਭਗਤ ਮੇਰੀ ਜਿੰਦ ਹਨ।
ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਪੌਤ੍ਰਾਨ੍ਕਲਤ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਰਾਜ੍ਯਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਂ ਵਿਹਾਯ ਚ
ਪੁੱਤਰ, ਪੌਤਿਆਂ, ਪਤਨੀ, ਰਾਜ ਅਤੇ ਧਨ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ,
ਪਰਾ ਭਕ੍ਤਾਨ੍ਨ ਮੇ ਪ੍ਰਾਣਾ ਨ ਚ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਨ ਸ਼ਙ੍ਕਰਃ
ਮੇਰੇ ਭਗਤਾਂ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਕੋਈ ਮੇਰਾ ਨਹੀਂ—ਨਾ ਲਕਸ਼ਮੀ, ਨਾ ਸ਼ਿਵ।
ਨ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਨ ਵੇਦਾਸ਼੍ਚ ਨ ਵੇਦਜਨਨੀ ਪਰਾ
ਨਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਨਾ ਵੇਦ, ਨਾ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਮਾਤਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਸਤ੍ਯਂ ਸਾਰਂ ਚ ਵਾਸ੍ਤਵਮ੍
ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਸੱਚ, ਸਾਰ ਅਤੇ ਅਸਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਮਾਂ ਦ੍ਵਿषਨ੍ਤਿ ਚ ਯੇ ਮੂਢਾ ਜ੍ਞਾਨਹੀਨਾਸ਼੍ਚ ਵਞ੍ਚਿਤਾਃ
ਜੋ ਮੂਰਖ ਮੈਨੂੰ ਵੈਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਗਿਆਨ ਤੋਂ ਵੰਝੇ ਅਤੇ ਭਟਕੇ ਹੋਏ,
ਯੇ ਦ੍ਵਿषਨ੍ਤਿ ਚ ਮਦ੍ਭਕ੍ਤਾਨ੍ਪ੍ਰਾਣਾਨਾਮਧਿਕਂ ਪ੍ਰਿਯਾਨ੍
ਅਤੇ ਜੋ ਮੇਰੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਮੇਰੀ ਜਿੰਦ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਪਿਆਰੇ ਹਨ, ਵੈਰ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਪ੍ਰਭਾਵੋऽਹਂ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਮੀਸ਼੍ਵਰਃ ਪਰਿਪਾਲਕਃ 4.25.
ਮੈਂ ਸਭ ਦਾ ਬਲ ਹਾਂ, ਪ੍ਰਭੂ ਅਤੇ ਰਖਵਾਲਾ ਹਾਂ।
ਗੋਲੋਕੇ ਵਾऽਥ ਵੈਕੁਣ੍ਠੇ ਦ੍ਵਿਭੁਜਂ ਚ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਮ੍
ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਵੈਕੁੰਠ ਵਿੱਚ, ਦੋ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਚਾਰ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲਾ,
ਯਦੁਕ੍ਤਂ ਭਕ੍ਤਦਤ੍ਤਂ ਚ ਭਕ੍ਸ਼ਣੀਯਂ ਚ ਤਨ੍ਮਮ
ਭਗਤ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂ ਭਗਤ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰਾ ਹੀ ਹੈ।
ਅਂਬਰੀषਂ ਨृਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਨਿਰੀਹਂ ਤਮਹਿਂਸਕਮ੍
ਅੰਬਰੀਸ਼, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਜੋ ਇੱਛਾ ਰਹਿਤ ਅਤੇ ਅਹਿੰਸਕ ਹੈ,
ਦਯਾਂ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਯੇ ਸਨ੍ਤਃ ਸਤਤਂ ਸਰ੍ਵਜਨ੍ਤੁषੁ
ਜੋ ਸੰਤ ਸਦਾ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਹਿਂਸਕਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਮਹਂ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤੁਮਕ੍ਸ਼ਮਃ
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਾਲੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਜੋਗਾ ਨਹੀਂ।
ਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਵਿषਣ੍ਣਮਾਨਸਸ੍ਤਸ੍ਥੌ ਸ੍ਮਰਨ੍ਕृष੍ਣਪਦਾਮ੍ਬੁਜਮ੍
ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਹ ਉਦਾਸ ਮਨ ਨਾਲ ਖੜਾ ਹੋਇਆ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਕਮਲ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਭਵਾਨ੍ਯਾ ਸਹ ਸ਼ਂਕਰਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਭਵਾਨੀ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਨਾਲ,
ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਤੁष੍ਟੁਵੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾਨਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਸਭ ਨੇ ਨਮ ਸਕੇ, ਅਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ ਭਕ੍ਤਾਪਰਾਧਜਨਕਂ ਰਕ੍ਸ਼ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਪੁਙ੍ਗਵਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਭਗਤ ਦੇ ਭੁੱਲੇ ਹੋਏ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ ਕृਤਾਪਰਾਧਂ ਦੀਨਂ ਚ ਪਾਹੀਮਂ ਸ਼ਰਣਾਗਤਮ੍ ।। 4.25.
ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਹ ਦਿਨਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਗਲਤੀ ਕੀਤੀ ਹੈ ਤੇ ਤੇਰੇ ਪਾਸ ਆ ਕੇ ਆਸਰਾ ਲਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਨੂੰ ਬਚਾ ਲੈ।
ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯੁਵਾਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਮੀਸ਼੍ਵਰਸ੍ਤ੍ਵਂ ਚ ਰਕ੍ਸ਼ ਵਿਪ੍ਰਂ ਕृਤਾਗਸਮ੍
ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੂੰ ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ; ਇਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਨੇ ਪਾਪ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਬਚਾ ਲੈ।
ਧਰ੍ਮ ਉਵਾਚ ਸ਼ਿਸ਼ੁਹੇਤੋਃ ਸ਼ਿਸ਼ੁਂ ਹਨ੍ਤਿ ਪਿਤੇਤ੍ਯੇਵਂ ਕੁਤਃ ਪ੍ਰਭੋ
ਧਰਮ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਬੱਚੇ ਲਈ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ, ਪ੍ਰਭੂ, ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਇਂਦ੍ਰ ਉਵਾਚ ਅਪਰਾਧਫਲਂ ਭੂਤਮਧੁਨਾ ਪਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਇੰਦਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੁਣ ਤੈਨੂੰ ਹੋਈ ਗਲਤੀ ਦਾ ਫਲ ਭੋਗਣਾ ਪਵੇਗਾ।
ਰੁਦ੍ਰ ਉਵਾਚ ਕृਤਕੁਣ੍ਠਸ੍ਯ ਮੂਲਸ੍ਯ ਪਾਲਨਂ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੋ ਕੁਝ ਮੰਦ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਜੜ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣਾ ਤੇਰਾ ਫਰਜ ਹੈ।
ਦਿਕ੍ਪਾਲ ਉਵਾਚ ਅਪਰਾਧਸ਼ਮਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਦਾ ਪਾਤਿ ਸਦੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਗਲਤੀ ਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਗ੍ਰਹਾ ਊਚੁਃ ਪੀਡਾਂ ਕੁਰ੍ਮੋ ਵਯਂ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਪਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਗ੍ਰਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਅਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੀੜਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਪਰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਬਚਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮੁਨਯ ਊਚੁਃ ਦਣ੍ਡਂ ਵਿਧਾਤੁਮੇਕਸ੍ਯ ਭਵੇਲ੍ਲਜ੍ਜਾ ਸ੍ਵਜਾਤਿषੁ
ਮੁਨੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਆਪਣੀ ਜਾਤੀ ਦੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਮ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰਿਰੁਵਾਚ ਨ ਕਂ ਬਿਭੇਤਿ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੇ ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਤੇਜਸਾ ਤਵ
ਅਤਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਤੇਰੀ ਜੋਤ ਦੇ ਕਾਰਨ ਕੋਈ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਡਰਦਾ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰੁਵਾਚ ਸ੍ਤੁਵਨ੍ਤਿ ਦੇਵ ਵਿਪ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਨ ਵਿਪ੍ਰਂ ਹਨ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇਰੀ ਸਤਿ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਤੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੇ।