ਭਜ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ ਗੋਵਿਨ੍ਦਂ ਸ੍ਮਰ ਤਸ੍ਯ ਪਦਾਮ੍ਬੁਜਮ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੂੰ ਗੋਵਿੰਦ ਦੀ ਭਜਨਾ ਕਰ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ।
ਵ੍ਰਜ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਚ ਵੈਕੁਣ੍ਠਂ ਵੈਕੁਣ੍ਠਃ ਸ਼ਰਣਂ ਤਵ 4.25.
ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਵੈਕੁੰਠ ਵੱਲ ਚਲ; ਵੈਕੁੰਠ ਹੀ ਤੇਰੀ ਓਟ ਹੈ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਂ ਕੈਲਾਸਂ ਚਕ੍ਰਤੇਜਸਾ
ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਕੈਲਾਸ ਚੱਕਰ ਦੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਦਗ੍ਧਾ ਜ੍ਵਾਲਾਕਰਾਲੈਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਕੈਲਾਸਵਾਸਿਨਃ
ਕੈਲਾਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਵਾਸੀ ਤੇਜ਼ ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਨਾਲ ਸੜ ਗਏ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚਕ੍ਰਂ ਦੁਰ੍ਵਿषਹਂ ਸ਼ਂਕਰਃ ਕਰੁਣਾਨਿਧਿਃ
ਉਹ ਅਸਹਿਣ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ,
ਤੇਜਃ ਸਤ੍ਯਂ ਤਪਃ ਸਤ੍ਯਂ ਯਦਿ ਚੇਚ੍ਚਿਰਸਂਚਿਤਮ੍
ਜੇ ਮੇਰੀ ਸੱਚਾਈ ਤੇ ਤਪ ਦੀ ਜੋੜੀ ਹੋਈ ਤਾਕਤ ਸੱਚੀ ਹੈ,
ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯੁਵਾਚ ਮਮਾਸ਼ਿषਾ ਮਹਾਭੀਤ੍ਯਾ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਭਵਤੁ ਵਿਜ੍ਵਰਃ
ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੇਰੀ ਆਰਜ਼ੂ ਤੇ ਵੱਡੀ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਜਲਦੀ ਬੇਖੌਫ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਕृਪਯਾ ਵਿਰਰਾਮ ਸ਼ਿਵਾ ਸ਼ਿਵਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਦਇਆ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਿਵਾ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਏ।
ਗਤ੍ਵਾ ਵੈਕੁਣ੍ਠਭਵਨਂ ਮਨੋਯਾਯੀ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਮਹਾਂ ਰਿਸ਼ੀ ਮਨ ਨਾਲ ਵੈਕੁੰਠ ਦੇ ਮਹਿਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸ਼੍ਰੀਹਰਿਂ ਵਿਪ੍ਰੋ ਰਤ੍ਨਸਿਂਹਾਸਨਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਸ਼੍ਰੀ ਹਰਿ ਨੂੰ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠਿਆ ਦੇਖਿਆ।
ਸ਼੍ਯਾਮਂ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਕਾਨ੍ਤਂ ਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸ਼ਾਮ ਰੰਗ, ਚਾਰ ਭੁਜਾਵਾਂ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਾਂਤ, ਮਨਮੋਹਣ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਪਤੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ।
ਈषਦ੍ਧਾਸ੍ਯਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਸ੍ਯਂ ਭਕ੍ਤਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਤਰਮ੍ 4.25.
ਉਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਹੌਲੀ ਹੱਸਦਾ ਤੇ ਦਇਆਲੂ ਸੀ, ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਨ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਸੀ।
ਪਾਰ੍षਦਪ੍ਰਵਰੇਨ੍ਦ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਸੇਵਿਤਂ ਸ਼੍ਵੇਤਚਾਮਰੈਃ
ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਚੋਟੀ ਦੇ ਸਾਥੀ, ਚਿੱਟੇ ਚਾਮਰ ਲੈ ਕੇ, ਖੜੇ ਸਨ।
ਸੁਨਨ੍ਦਨਨ੍ਦਕੁਮੁਦਪ੍ਰਚਣ੍ਡਾਦਿਭਿਰਾਵृਤਮ੍
ਉਹ ਸੁਨੰਦ, ਨੰਦ, ਕੁਮੁਦ, ਪ੍ਰਚੰਡ ਆਦਿਕ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਏਵਂਭੂਤਂ ਪ੍ਰਭੁਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦਣ੍ਡਵਤ੍ਪ੍ਰਣਨਾਮ ਚ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਪੈ ਗਿਆ।
ਦੀਨਬਨ੍ਧੋऽਤਿਦੀਨੇਸ਼ ਕਰੁਣਾਸਾਗਰ ਪ੍ਰਭੋ
ਹੇ ਦੁਖੀਆਂ ਦੇ ਸਹਾਈ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਖੀ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ!
ਵੇਦਵੇਦਾਙ੍ਗਸਂਸ੍ਰष੍ਟੁਰ੍ਵਿਧਾਤੁਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਯਂ ਵਿਧੇ
ਹੇ ਵੇਦ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਹੇ ਸਿਰਜਣਹਾਰ, ਹੇ ਆਪ ਹੀ ਉਪਜੇ ਹੋਏ!
ਸਂਹਾਰਕਰ੍ਤੁਃ ਸਂਹਾਰਃ ਸਰ੍ਵੇਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਕਾਰਣਃ
ਤੁਸੀਂ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਸਭ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਅਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੋ।
ਸ਼ਰਣਾਗਤਸ਼ੋਕਾਰ੍ਤਭਯਤ੍ਰਾਣਪਰਾਯਣ
ਤੁਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋ ਜੋ ਸ਼ਰਨ ਆ ਕੇ ਦੁਖ ਤੇ ਡਰ ਵਿਚ ਪਏ ਹੋਏ ਹਨ।
ਸ਼ੇषਃ ਸਹਸ੍ਰਵਕ੍ਤ੍ਰੇਣ ਯਂ ਸ੍ਤੋਤੁਂ ਜਡਤਾਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਹਜ਼ਾਰ ਮੂੰਹਾਂ ਵਾਲਾ ਸ਼ੇਸ਼ ਵੀ ਤੁਹਾਡੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਚੁੱਪ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਸ਼੍ਰੁਤਯਃ ਸ੍ਮृਤਿਕਰ੍ਤਾਰੋ ਵਾਣੀ ਚੇਤ੍ਸ੍ਤੋਤੁਮਕ੍ਸ਼ਮਾ 4.25.
ਵੇਦ, ਸ੍ਰੁਤੀ ਦੇ ਲੇਖਕ, ਅਤੇ ਬੋਲੀ ਵੀ ਤੁਹਾਡੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰਥ ਹਨ।
ਮਨੂਨਾਂ ਚ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਮष੍ਟਾਵਿਂਸ਼ਤਿਮੇ ਗਤੇ
ਜਦੋਂ ਅਠਾਈਂ ਮਨੂ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦਾ ਸਮਾਂ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਤਸ੍ਯ ਪਾਤੋ ਭਵੇਦ੍ਯਸ੍ਯ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰੁਨ੍ਮੀਲਨੇਨ ਚ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹਣ ਨਾਲ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਸ੍ਤਵਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਪਾਤ ਚਰਣਾਮ੍ਬੁਜੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਤਿ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਲੋਟਸ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਦੁਰ੍ਵਾਸਸਾ ਕृਤਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਹਰੇਸ਼੍ਚ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਦੁਰਵਾਸਾ ਨੇ ਹਰੀ, ਪਰਮਾਤਮਾ, ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਵਾਲਾ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਬਣਾਇਆ।
ਯਃ ਪਠੇਤ੍ਸਂਕਟਗ੍ਰਸ੍ਤੋ ਭਕ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਸਂਯਤਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਪਿਆ ਹੋਇਆ, ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਸੰਯਮ ਨਾਲ ਇਹ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ,
ਰਾਜਦ੍ਵਾਰੇ ਸ਼੍ਮਸ਼ਾਨੇ ਚ ਕਾਰਾਗਾਰੇ ਭਯਾਕੁਲੇ
ਰਾਜਾ ਦੇ ਦਰਵਾਜੇ, ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ, ਜੇਲ੍ਹ ਜਾਂ ਡਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ,
ਵੇष੍ਟਿਤੇ ਰਾਜਸੈਨ੍ਯੇਨ ਮਗ੍ਨੇ ਪੋਤੇ ਮਹਾਰ੍ਣਵੇ
ਰਾਜਾ ਦੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਜਾਂ ਵੱਡੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਜਹਾਜ਼ ਡੁੱਬ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ,
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਬ੍ਰਹ੍ਮਵੈਵਰ੍ਤੇ ਦੁਰ੍ਵਾਸਸਾ ਕृਤਂ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਸਮਾਪ੍ਤਮ੍ ਮੁਨੇਸ਼੍ਚ ਸ੍ਤਵਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਭਗਵਾਨ੍ਭਕ੍ਤਵਤ੍ਸਲਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਬ੍ਰਹਮਵੈਵਰਤ ਪੁਰਾਾਣ ਵਿੱਚ, ਦੁਰਵਾਸਾ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਸਤੋਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਮੁਨੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਸੁਣ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਜੋ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨੁਵਾਚ ਕਿਂ ਤੁ ਮੇ ਵਚਨਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ਼ृਣੁ ਸਤ੍ਯਂ ਸੁਖਾਵਹਮ੍
ਸ਼੍ਰੀ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੇਰੇ ਸ਼ਬਦ ਸਦਾ ਸੁਣੋ, ਜੋ ਸਚੇ ਹਨ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ।