ਅਹਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਚ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਆਦਿਤ੍ਯਾ ਵਸਵਸ੍ਤਥਾ
ਮੈਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਇੰਦਰ, ਆਦਿਤਿਆ ਅਤੇ ਵਸੁ,
ਆਵਿਰ੍ਭੂਤਾਸ੍ਤਿਰੋਭੂਤਾ ਯਸ੍ਯ ਭ੍ਰੂਭਙ੍ਗਲੀਲਯਾ 4.25.
ਉਸ ਦੀ ਭੌਂਹ ਦੀ ਖੇਡ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਆਉਂਦੇ ਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਹਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਚ ਕਮਲਾ ਦੁਰ੍ਗਾ ਵਾਣੀ ਚ ਰਾਧਿਕਾ
ਮੈਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਲਕਸ਼ਮੀ, ਦੁਰਗਾ, ਸਰਸਵਤੀ ਅਤੇ ਰਾਧਿਕਾ,
ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਮਹਤੋ ਭਕ੍ਤਾਞ੍ਛਸ਼੍ਵਦ੍ਰਕ੍ਸ਼ਤਿ ਯਤ੍ਨਤਃ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਛੋਟੇ ਤੇ ਵੱਡੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਨਿਯੁਜ੍ਯ ਚਕ੍ਰਂ ਦੁਰ੍ਵਾਰ੍ਯਂ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਤੁਲ੍ਯਂ ਚ ਤੇਜਸਾ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਹੀ ਚਮਕ ਵਰਗਾ, ਅਜੈਯ ਚਕਰ ਆਗਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਕੀਯਗੁਣ ਨਾਮ੍ਨਾਂ ਚ ਸ਼੍ਰਵਣਾਦਤਿਸਂਭ੍ਰਮਃ
ਉਸ ਦੇ ਆਪਣੇ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਸੁਣ ਕੇ ਵੱਡੀ ਉਤਸ਼ਾਹਤਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਕਾਨ੍ਤਾ ਪ੍ਰਾਣਾਧਿਕਾ ਸ਼ਸ਼੍ਵਨ੍ਨ ਹਿ ਕੋऽਪਿ ਤਤੋऽਧਿਕਃ
ਇੱਕ ਪ੍ਰੇਮੀ ਸਤ੍ਰੀ ਸਦਾ ਜਾਨ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਪਿਆਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਤੋਂ ਵਧ ਪਿਆਰਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਚ ਪ੍ਰਿਯਾ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸ੍ਵਸ਼ਰੀਰਾਦਪਿ ਦ੍ਵਿਜ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਹਰ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰੇਮੀ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਪਿਆਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਈਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਿਯਃ ਕੋ ਵਾऽਪ੍ਰਿਯਃ ਕੋ ਵਾ ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯੇ
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂ ਲਈ ਕੌਣ ਪਿਆਰਾ ਤੇ ਕੌਣ ਨਾ-ਪਿਆਰਾ ਹੈ?
ਮਹਤਿ ਪ੍ਰਲਯੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਡੌਘੇ ਜਲਪ੍ਲੁਤੇ
ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਣ, ਵੱਡੇ ਪ੍ਰਲੈ ਵੇਲੇ ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਜਾਂਦੇ ਹਨ,
ਭਜ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ ਗੋਵਿਨ੍ਦਂ ਸ੍ਮਰ ਤਸ੍ਯ ਪਦਾਮ੍ਬੁਜਮ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੂੰ ਗੋਵਿੰਦ ਦੀ ਭਜਨਾ ਕਰ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ।
ਵ੍ਰਜ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਚ ਵੈਕੁਣ੍ਠਂ ਵੈਕੁਣ੍ਠਃ ਸ਼ਰਣਂ ਤਵ 4.25.
ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਵੈਕੁੰਠ ਵੱਲ ਚਲ; ਵੈਕੁੰਠ ਹੀ ਤੇਰੀ ਓਟ ਹੈ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਂ ਕੈਲਾਸਂ ਚਕ੍ਰਤੇਜਸਾ
ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਕੈਲਾਸ ਚੱਕਰ ਦੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਦਗ੍ਧਾ ਜ੍ਵਾਲਾਕਰਾਲੈਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਕੈਲਾਸਵਾਸਿਨਃ
ਕੈਲਾਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਵਾਸੀ ਤੇਜ਼ ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਨਾਲ ਸੜ ਗਏ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚਕ੍ਰਂ ਦੁਰ੍ਵਿषਹਂ ਸ਼ਂਕਰਃ ਕਰੁਣਾਨਿਧਿਃ
ਉਹ ਅਸਹਿਣ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ,
ਤੇਜਃ ਸਤ੍ਯਂ ਤਪਃ ਸਤ੍ਯਂ ਯਦਿ ਚੇਚ੍ਚਿਰਸਂਚਿਤਮ੍
ਜੇ ਮੇਰੀ ਸੱਚਾਈ ਤੇ ਤਪ ਦੀ ਜੋੜੀ ਹੋਈ ਤਾਕਤ ਸੱਚੀ ਹੈ,
ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯੁਵਾਚ ਮਮਾਸ਼ਿषਾ ਮਹਾਭੀਤ੍ਯਾ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਭਵਤੁ ਵਿਜ੍ਵਰਃ
ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੇਰੀ ਆਰਜ਼ੂ ਤੇ ਵੱਡੀ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਜਲਦੀ ਬੇਖੌਫ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਕृਪਯਾ ਵਿਰਰਾਮ ਸ਼ਿਵਾ ਸ਼ਿਵਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਦਇਆ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਿਵਾ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਏ।
ਗਤ੍ਵਾ ਵੈਕੁਣ੍ਠਭਵਨਂ ਮਨੋਯਾਯੀ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਮਹਾਂ ਰਿਸ਼ੀ ਮਨ ਨਾਲ ਵੈਕੁੰਠ ਦੇ ਮਹਿਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸ਼੍ਰੀਹਰਿਂ ਵਿਪ੍ਰੋ ਰਤ੍ਨਸਿਂਹਾਸਨਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਸ਼੍ਰੀ ਹਰਿ ਨੂੰ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠਿਆ ਦੇਖਿਆ।
ਸ਼੍ਯਾਮਂ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਕਾਨ੍ਤਂ ਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸ਼ਾਮ ਰੰਗ, ਚਾਰ ਭੁਜਾਵਾਂ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਾਂਤ, ਮਨਮੋਹਣ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਪਤੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ।
ਈषਦ੍ਧਾਸ੍ਯਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਸ੍ਯਂ ਭਕ੍ਤਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਤਰਮ੍ 4.25.
ਉਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਹੌਲੀ ਹੱਸਦਾ ਤੇ ਦਇਆਲੂ ਸੀ, ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਨ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਸੀ।
ਪਾਰ੍षਦਪ੍ਰਵਰੇਨ੍ਦ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਸੇਵਿਤਂ ਸ਼੍ਵੇਤਚਾਮਰੈਃ
ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਚੋਟੀ ਦੇ ਸਾਥੀ, ਚਿੱਟੇ ਚਾਮਰ ਲੈ ਕੇ, ਖੜੇ ਸਨ।
ਸੁਨਨ੍ਦਨਨ੍ਦਕੁਮੁਦਪ੍ਰਚਣ੍ਡਾਦਿਭਿਰਾਵृਤਮ੍
ਉਹ ਸੁਨੰਦ, ਨੰਦ, ਕੁਮੁਦ, ਪ੍ਰਚੰਡ ਆਦਿਕ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਏਵਂਭੂਤਂ ਪ੍ਰਭੁਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦਣ੍ਡਵਤ੍ਪ੍ਰਣਨਾਮ ਚ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਪੈ ਗਿਆ।
ਦੀਨਬਨ੍ਧੋऽਤਿਦੀਨੇਸ਼ ਕਰੁਣਾਸਾਗਰ ਪ੍ਰਭੋ
ਹੇ ਦੁਖੀਆਂ ਦੇ ਸਹਾਈ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਖੀ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ!
ਵੇਦਵੇਦਾਙ੍ਗਸਂਸ੍ਰष੍ਟੁਰ੍ਵਿਧਾਤੁਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਯਂ ਵਿਧੇ
ਹੇ ਵੇਦ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਹੇ ਸਿਰਜਣਹਾਰ, ਹੇ ਆਪ ਹੀ ਉਪਜੇ ਹੋਏ!
ਸਂਹਾਰਕਰ੍ਤੁਃ ਸਂਹਾਰਃ ਸਰ੍ਵੇਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਕਾਰਣਃ
ਤੁਸੀਂ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਸਭ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਅਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੋ।
ਸ਼ਰਣਾਗਤਸ਼ੋਕਾਰ੍ਤਭਯਤ੍ਰਾਣਪਰਾਯਣ
ਤੁਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋ ਜੋ ਸ਼ਰਨ ਆ ਕੇ ਦੁਖ ਤੇ ਡਰ ਵਿਚ ਪਏ ਹੋਏ ਹਨ।
ਸ਼ੇषਃ ਸਹਸ੍ਰਵਕ੍ਤ੍ਰੇਣ ਯਂ ਸ੍ਤੋਤੁਂ ਜਡਤਾਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਹਜ਼ਾਰ ਮੂੰਹਾਂ ਵਾਲਾ ਸ਼ੇਸ਼ ਵੀ ਤੁਹਾਡੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਚੁੱਪ ਹੋ ਜਾਵੇ।