ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾ ਯਸ੍ਯ ਭਗਵਾਂਸ੍ਤਂ ਕੋ ਹਨ੍ਤਾ ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯੇ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਿਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਭਗਵਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਉਸ ਨੂੰ ਕੌਣ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਾਣਾਂ ਮਹਤਾਂ ਚੈਵ ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਰਕ੍ਸ਼ਣਾਯ ਚ 4.25.
ਛੋਟਿਆਂ, ਵੱਡਿਆਂ ਅਤੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਹੀ ਉਹ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਯੋ ਮੂਢੋ ਵੈष੍ਣਵਂ ਦ੍ਵੇष੍ਟਿ ਵਿष੍ਣੁਪ੍ਰਾਣਸਮਂ ਦ੍ਵਿਜ
ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਮੂਰਖ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਭਗਤ ਨਾਲ ਵੈਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੁ ਲਈ ਜੀਵਨ ਵਰਗਾ ਹੈ।
ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਸ੍ਥਾਨਾਨ੍ਤਰਂ ਗਚ੍ਛ ਵਤ੍ਸ ਤ੍ਰਾਣਂ ਨ ਵਾऽਧੁਨਾ
ਬੇਟਾ, ਤੁਰੰਤ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਥਾਂ ਚਲਾ ਜਾ; ਹੁਣ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ।
ਕਿਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਂ ਦਗ੍ਧੁਂ ਸ਼ਕ੍ਤਂ ਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਯਤ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਲੋਕ ਜਾਂ ਬ੍ਰਹਮੰਡ, ਜੋ ਇਕ ਪਲ ਵਿਚ ਰਾਖ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕੀ ਹਨ?
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ਦੁਦ੍ਰਾਵ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਥੋਂ ਭੱਜ ਗਿਆ।
ਕृਪਾਨਿਧਾਨ ਮਾਂ ਰਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਯੁਵਾਚ ਸ਼ਂਕਰਂ ਭਿਯਾ
ਡਰ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ, 'ਕਿਰਪਾ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਮੈਨੂੰ ਬਚਾਓ!'
ਉਵਾਚ ਦੀਨਦੀਨੇਸ਼ਃ ਸਂਹਰ੍ਤਾ ਜਗਤਾਂ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਜੋ ਦੁਖੀ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਇਕ ਪਲ ਵਿਚ ਸੰਸਾਰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਬਚਨ ਕਿਹਾ।
ਸ਼ਂਕਰ ਉਵਾਚ ਵੇਦਜ੍ਞਾਤਾऽਸਿ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞ ਮੂਰ੍ਖਤੁਲ੍ਯਂ ਤੁ ਕਰ੍ਮ ਤੇ
ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੂੰ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ, ਪਰ ਤੇਰਾ ਕੰਮ ਮੂਰਖਾਂ ਵਾਂਗ ਹੈ।
ਵੇਦੇषੁ ਚ ਪੁਰਾਣੇषੁ ਸੇਤਿਹਾਸੇषੁ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਵੇਦਾਂ, ਪੁਰਾਣਾਂ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸਾਂ ਵਿਚ, ਹਰ ਥਾਂ,
ਅਹਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਚ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਆਦਿਤ੍ਯਾ ਵਸਵਸ੍ਤਥਾ
ਮੈਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਇੰਦਰ, ਆਦਿਤਿਆ ਅਤੇ ਵਸੁ,
ਆਵਿਰ੍ਭੂਤਾਸ੍ਤਿਰੋਭੂਤਾ ਯਸ੍ਯ ਭ੍ਰੂਭਙ੍ਗਲੀਲਯਾ 4.25.
ਉਸ ਦੀ ਭੌਂਹ ਦੀ ਖੇਡ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਆਉਂਦੇ ਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਹਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਚ ਕਮਲਾ ਦੁਰ੍ਗਾ ਵਾਣੀ ਚ ਰਾਧਿਕਾ
ਮੈਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਲਕਸ਼ਮੀ, ਦੁਰਗਾ, ਸਰਸਵਤੀ ਅਤੇ ਰਾਧਿਕਾ,
ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਮਹਤੋ ਭਕ੍ਤਾਞ੍ਛਸ਼੍ਵਦ੍ਰਕ੍ਸ਼ਤਿ ਯਤ੍ਨਤਃ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਛੋਟੇ ਤੇ ਵੱਡੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਨਿਯੁਜ੍ਯ ਚਕ੍ਰਂ ਦੁਰ੍ਵਾਰ੍ਯਂ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਤੁਲ੍ਯਂ ਚ ਤੇਜਸਾ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਹੀ ਚਮਕ ਵਰਗਾ, ਅਜੈਯ ਚਕਰ ਆਗਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਕੀਯਗੁਣ ਨਾਮ੍ਨਾਂ ਚ ਸ਼੍ਰਵਣਾਦਤਿਸਂਭ੍ਰਮਃ
ਉਸ ਦੇ ਆਪਣੇ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਸੁਣ ਕੇ ਵੱਡੀ ਉਤਸ਼ਾਹਤਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਕਾਨ੍ਤਾ ਪ੍ਰਾਣਾਧਿਕਾ ਸ਼ਸ਼੍ਵਨ੍ਨ ਹਿ ਕੋऽਪਿ ਤਤੋऽਧਿਕਃ
ਇੱਕ ਪ੍ਰੇਮੀ ਸਤ੍ਰੀ ਸਦਾ ਜਾਨ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਪਿਆਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਤੋਂ ਵਧ ਪਿਆਰਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਚ ਪ੍ਰਿਯਾ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸ੍ਵਸ਼ਰੀਰਾਦਪਿ ਦ੍ਵਿਜ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਹਰ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰੇਮੀ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਪਿਆਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਈਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਿਯਃ ਕੋ ਵਾऽਪ੍ਰਿਯਃ ਕੋ ਵਾ ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯੇ
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂ ਲਈ ਕੌਣ ਪਿਆਰਾ ਤੇ ਕੌਣ ਨਾ-ਪਿਆਰਾ ਹੈ?
ਮਹਤਿ ਪ੍ਰਲਯੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਡੌਘੇ ਜਲਪ੍ਲੁਤੇ
ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਣ, ਵੱਡੇ ਪ੍ਰਲੈ ਵੇਲੇ ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਜਾਂਦੇ ਹਨ,
ਭਜ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ ਗੋਵਿਨ੍ਦਂ ਸ੍ਮਰ ਤਸ੍ਯ ਪਦਾਮ੍ਬੁਜਮ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੂੰ ਗੋਵਿੰਦ ਦੀ ਭਜਨਾ ਕਰ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ।
ਵ੍ਰਜ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਚ ਵੈਕੁਣ੍ਠਂ ਵੈਕੁਣ੍ਠਃ ਸ਼ਰਣਂ ਤਵ 4.25.
ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਵੈਕੁੰਠ ਵੱਲ ਚਲ; ਵੈਕੁੰਠ ਹੀ ਤੇਰੀ ਓਟ ਹੈ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਂ ਕੈਲਾਸਂ ਚਕ੍ਰਤੇਜਸਾ
ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਕੈਲਾਸ ਚੱਕਰ ਦੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਦਗ੍ਧਾ ਜ੍ਵਾਲਾਕਰਾਲੈਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਕੈਲਾਸਵਾਸਿਨਃ
ਕੈਲਾਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਵਾਸੀ ਤੇਜ਼ ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਨਾਲ ਸੜ ਗਏ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚਕ੍ਰਂ ਦੁਰ੍ਵਿषਹਂ ਸ਼ਂਕਰਃ ਕਰੁਣਾਨਿਧਿਃ
ਉਹ ਅਸਹਿਣ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ,
ਤੇਜਃ ਸਤ੍ਯਂ ਤਪਃ ਸਤ੍ਯਂ ਯਦਿ ਚੇਚ੍ਚਿਰਸਂਚਿਤਮ੍
ਜੇ ਮੇਰੀ ਸੱਚਾਈ ਤੇ ਤਪ ਦੀ ਜੋੜੀ ਹੋਈ ਤਾਕਤ ਸੱਚੀ ਹੈ,
ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯੁਵਾਚ ਮਮਾਸ਼ਿषਾ ਮਹਾਭੀਤ੍ਯਾ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਭਵਤੁ ਵਿਜ੍ਵਰਃ
ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੇਰੀ ਆਰਜ਼ੂ ਤੇ ਵੱਡੀ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਜਲਦੀ ਬੇਖੌਫ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਕृਪਯਾ ਵਿਰਰਾਮ ਸ਼ਿਵਾ ਸ਼ਿਵਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਦਇਆ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਿਵਾ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਏ।
ਗਤ੍ਵਾ ਵੈਕੁਣ੍ਠਭਵਨਂ ਮਨੋਯਾਯੀ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਮਹਾਂ ਰਿਸ਼ੀ ਮਨ ਨਾਲ ਵੈਕੁੰਠ ਦੇ ਮਹਿਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸ਼੍ਰੀਹਰਿਂ ਵਿਪ੍ਰੋ ਰਤ੍ਨਸਿਂਹਾਸਨਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਸ਼੍ਰੀ ਹਰਿ ਨੂੰ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠਿਆ ਦੇਖਿਆ।