ਮਦਪਤ੍ਯਂ ਸ੍ਵਲ੍ਪਦੋषੇ ਯਤੋ ਭਸ੍ਮੀਕृਤਂ ਤ੍ਵਯਾ
ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਗਲਤੀ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਰਾਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਮਹਤਾਂ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਜਨ੍ਤੂਨਾਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਜੀਵਿਨਾਂ ਸਦਾ 4.25.
ਵੱਡਿਆਂ ਲਈ, ਛੋਟੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਵਿਲਪ੍ਯ ਚ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵਾਰ ਵਾਰ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਗਤੇ ਮੁਨੀਨ੍ਦ੍ਰੇ ਦੁਰ੍ਵਾਸਾ ਵਿਲਲਾਪ ਭृਸ਼ਂ ਪੁਨਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਚਲੇ ਗਏ, ਦੁਰਵਾਸਾ ਫਿਰ ਤੀਬਰ ਦੁੱਖ ਵਿਚ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਸ਼ੋਕਾਨਲੋ ਹਿ ਕਾਲੇਨ ਵਿਚ੍ਛਿਨ੍ਨੋ ਜ੍ਞਾਨਭਸ੍ਮਨਾ
ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਗਿਆਨ ਦੀ ਰਾਖ ਨੇ ਉਸਦੇ ਗਮ ਦੀ ਅੱਗ ਬੁਝਾ ਦਿੱਤੀ।
ਸ੍ਮਾਰਂਸ੍ਮਾਰਂ ਪ੍ਰਿਯਾਂ ਤਤ੍ਰ ਵਿਲਪ੍ਯ ਚ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਉਥੇ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰੀਤਮ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਵਾਰ ਵਾਰ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਮੁਨੇਃ ਸ਼ਾਪਸ੍ਯ ਕਾਰਣਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਦਾ ਸਾਰਾ ਕਾਰਨ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਕੋ ਮਹਾਨੇਵ ਚਕਾਰ ਤਤ੍ਪਰਾਭਵਮ੍
ਨਾਰਦ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਉਹ ਕੌਣ ਸੀ ਜੋ ਇੰਨਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਵੱਡਾ ਜਾਪਦਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਸਦੀ ਹਾਰ ਕਰਾਈ?
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਚਰਣਾਮ੍ਭੋਜੇ ਤਨ੍ਮਨਾਃ ਸਂਤਤਂ ਮੁਨੇ
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਉਸਦਾ ਮਨ ਸਦਾ ਹੀ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
* ਨ ਰਾਜ੍ਯੇषੁ ਨ ਭਾਰ੍ਯਾਸੁ ਨ ਪੁਤ੍ਰੇषੁ ਪ੍ਰਜਾਸੁ ਚ
ਉਹ ਨਾ ਰਾਜ ਪਦਰਿਆਂ, ਨਾ ਪਤਨੀਆਂ, ਨਾ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਨਾ ਪ੍ਰਜਾ ਵਿਚ ਕੋਈ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦਾ ਸੀ।
ਧ੍ਯਾਯਤੇऽਹਰ੍ਨਿਸ਼ਂ ਧਰ੍ਮੀ ਸ੍ਵਨ੍ਤੇ ਜ੍ਞਾਨੇ ਹਰਿਂ ਮੁਦਾ
ਉਹ ਧਰਮੀ ਦਿਨ ਰਾਤ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਹਰੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਵ੍ਰਤਰਤਃ ਕृष੍ਣਪੂਜਾਸੁ ਤਤ੍ਪਰਃ 4.25.
ਉਹ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਵਰਤ ਰੱਖਦਾ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਸੁਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਂ षੋਡਸ਼ਾਰਂ ਚ ਹਰੇਸ਼੍ਚਕ੍ਰਂ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਉਹ ਹਰੀ ਦੇ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਚੱਕਰ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਤੀਰਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਿਭਿਃ ਸ੍ਤੂਯਮਾਨਂ ਪੂਜਿਤਂ ਚ ਸੁਰਾਸੁਰੈਃ
ਉਹ ਚੱਕਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿਕ ਵਲੋਂ ਸਲਾਹਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤ ਵੀ ਉਸਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਏਕਾਦਸ਼ੀਵ੍ਰਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਦਿਵਸੇ ਸਤਿ
ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਵਰਤ ਰੱਖ ਕੇ, ਜਦੋਂ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਆਉਂਦੀ, ਉਹ—
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਦਾਨਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯਃ ਸੁਵਰ੍ਣਰਜਤਾਦਿਕਮ੍
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸੋਨਾ, ਚਾਂਦੀ ਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਤਪਸ੍ਵੀ ਕ੍ਸ਼ੁਧਿਤੋ ਮੁਨੇ
ਇਸ ਵਿਚਕਾਰ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਇੱਕ ਭੁੱਖਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤਪਸੀ ਉਥੇ ਆਇਆ।
ਜਟਿਲੋऽਤਿਕृਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤਃ ਸ਼ੁष੍ਕਕਣ੍ਠੋष੍ਠਤਾਲੁਕਃ
ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਜਟਾਂ ਵਾਲੇ, ਸਰੀਰ ਬਹੁਤ ਪਤਲਾ, ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਗਲਾ, ਹੋਠ ਤੇ ਜੀਭ ਸੁੱਕੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਸ ਚ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮੁਨੀਨ੍ਦ੍ਰਂ ਤਮੁਤ੍ਥਾਯ ਚ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਚ
ਉਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉੱਠਿਆ ਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਤਸ੍ਮੈ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ऽऽਸ਼ਿषਂ ਵਿਪ੍ਰਃ ਸਮੁਵਾਸ ਸੁਖਾਸਨੇ
ਉਸ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦੇ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਬਿਠਾ ਲਿਆ।
ਨृਪੇਨ੍ਦ੍ਰਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਮੁਵਾਚ ਮਹਾਮੁਨਿਃ
ਰਾਜੇ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕਿਂਤ੍ਵਘਮਰ੍षਣਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਤੁ ਜਪ੍ਤ੍ਵਾऽऽਯਾਮ੍ਯਚਿਰੇਣ ਵੈ 4.25.
ਪਰ ਮੈਂ ਅਘਮਰਸ਼ਣ ਮੰਤਰ ਜਪ ਕੇ ਬਹੁਤ ਜਲਦੀ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਗਤੇ ਵਿਪ੍ਰੇ ਤੁ ਰਾਜਰ੍षਿਸ਼੍ਚਿਨ੍ਤਾਂ ਪ੍ਰਾਪ ਦੁਰਤ੍ਯਯਾਮ੍
ਜਦੋਂ ਰਿਸ਼ੀ ਚਲੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਰਾਜਾ-ਰਿਸ਼ੀ ਘੰਭੀਰ ਤੇ ਬੇਹੱਦ ਚਿੰਤਾ ਵਿਚ ਪੈ ਗਿਆ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਯਾਨ੍ਤਂ ਗੁਰੁਂ ਮੁਦਾ
ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਉਸਦਾ ਗੁਰੂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉੱਥੇ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਨਾਯਾਤਿ ਮੁਨਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਃ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਤਿਥਿਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਵਦ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਭਦ੍ਰਾਭਦ੍ਰਂ ਚ ਮਾਮਿਤਿ
ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ ਨਹੀਂ ਆ ਰਹੇ, ਤੇ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਦੀ ਤਿਥੀ ਲੰਘ ਰਹੀ ਹੈ। ਜਲਦੀ ਦੱਸੋ, ਵਧੀਆ ਮੁਨੀਆਂ ਵਿਚੋਂ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਕੀ ਚੰਗਾ ਜਾਂ ਮਾੜਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨृਪੋਕ੍ਤਿਂ ਤ੍ਵਰਿਤਮੁਵਾਚ ਮੁਨਿਪੁਂਗਵਃ
ਰਾਜੇ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਮੁਨਿ ਨੇ ਫੌਰਨ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਵਸ਼ਿष੍ਠ ਉਵਾਚ ਉਪਵਾਸਫਲਂ ਹਤ੍ਵਾ ਵ੍ਰਤਿਨਂ ਹਨ੍ਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਪਵਾਸ ਦਾ ਫਲ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਕੇ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਵਰਤ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਸਮਂ ਪਾਪਂ ਭਵੇਤ੍ਤਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰੁਤੌ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਵੇਦਾਂ ਵਿਚ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਪਾਪ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਨ ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਮੂਢਸ਼੍ਚੇਦਤਿਥਿਂ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਮੂਰਖ ਆਏ ਹੋਏ ਅਤਿਥੀ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਨਹੀਂ ਕਰਵਾਉਂਦਾ,
ਸ਼ਤਵਰ੍षਂ ਤਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਨ੍ਨਰਸ਼੍ਚਾਣ੍ਡਾਲਤਾਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਉਹ ਮਨੁੱਖ, ਉੱਥੇ ਸੌ ਸਾਲ ਰਹਿ ਕੇ, ਚੰਡਾਲ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।