ਪਪਾਤ ਮਸ੍ਤਕਂ ਭੂਮੌ ਦਾਨਵਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਦੈਤ ਦਾ ਸਿਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਵਿਲੋਕ੍ਯ ਹਰਿਲੋਕਂ ਸਂਸ਼੍ਲਿष੍ਟਂ ਕृष੍ਣਪਦਾਮ੍ਬੁਜੇ
ਹਰੀ ਦਾ ਲੋਕ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਕਮਲ ਚਰਨਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਗਿਆ।
ਗਗਨਸ੍ਥਾਃ ਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮੁਨਯਸ਼੍ਚ ਭृਸ਼ਂ ਮੁਦਾ
ਆਸਮਾਨ ਵਿਚ ਖੜੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਮੁਨੀ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ।
ਨੇਦੁਰ੍ਦੁਨ੍ਦੁਭਯਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਨਨृਤੁਸ਼੍ਚਾਪ੍ਸਰੋਗਣਾਃ
ਸੁਰਗ ਵਿਚ ਦੂੰਦਭੀਆਂ ਵੱਜੀਆਂ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਟੋਲੇ ਨੱਚ ਪਏ।
ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਜਗ੍ਮੁਃ ਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮੁਨਯੋ ਹਰ੍षਵਿਹ੍ਵਲਾਃ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਮੁਨੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ ਚਲੇ ਗਏ।
ਬਲਸ਼੍ਚ ਬਲਿਨਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਸ੍ਤੁष੍ਟਾਵ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍ 4.22.
ਤੇ ਬਲਾ, ਜੋ ਬਲਵਾਨਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਪੁਰਸ਼ੋत्तਮ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਕृष੍ਣਬਲਾਭ੍ਯਾਂ ਚ ਪ੍ਰਪਕ੍ਵਾਨਿ ਫਲਾਨਿ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੇ ਬਲਾ ਨੂੰ ਪੱਕੇ ਫਲ ਭੇਟ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤੇ।
ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪੀਤ੍ਵਾ ਹਰਿਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਬਲੇਨ ਬਾਲਕੈਃ ਸਹ
ਹਰੀ ਨੇ ਬਲਾ ਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਖਾ ਪੀ ਕੇ, ਜਲਦੀ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਦੁਰ੍ਵਾਸਾਃ ਕੇਨ ਦੋषੇਣ ਸ਼ਸ਼ਾਪ ਦਾਨਵੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਨਾਰਦ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਦੁਰਵਾਸਾ ਨੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਕਿਹੜੀ ਗਲਤੀ ਕਰਕੇ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ ਸੀ?
ਕੇਨ ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਵਾ ਨਾਥ ਬਲਿਨਃ ਸ਼੍ਰੀਹਰੇਃ ਪਦਮ੍
ਜਾਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਕਿਹੜੇ ਪੁੰਨ ਨਾਲ ਉਸ ਬਲਵਾਨ ਨੇ ਸ਼੍ਰੀਹਰੀ ਦੇ ਚਰਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ?
ਮੁਨੇ ਸਰ੍ਵਂ ਸੁਵਿਸ੍ਤਾਰ੍ਯ ਵਦ ਸਂਦੇਹਭਞ੍ਜਨ
ਮੁਨੇ, ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਸੰਦੇਹ ਦੂਰ ਕਰਕੇ, ਹਰੇਕ ਗੱਲ ਤਫਸੀਲ ਨਾਲ ਦੱਸੋ।
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਪੁਰਾ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਧਰ੍ਮਵਕ੍ਤ੍ਰਾਤ੍ਪਰ੍ਵਤੇ ਗਨ੍ਧਮਾਦਨੇ
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ فرمایا: ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਮੈਂ ਧਰਮ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ, ਗੰਧਮਾਦਨ ਪਹਾੜ ਤੇ, ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣੀ ਸੀ।
ਪਾਦ੍ਮਕਲ੍ਪੇ ਚ ਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤਂ ਵਿਚਿਤ੍ਰਂ ਸੁਮਨੋਹਰਮ੍
ਪਦਮ ਕਲਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣੀ ਘਟਨਾ ਵਾਪਰੀ ਸੀ।
ਯਤ੍ਰ ਕਲ੍ਪੇ ਕਥਾ ਚੇਯਂ ਤਤ੍ਰ ਤ੍ਵਮੁਪਬਰ੍ਹਣਃ
ਉਸ ਕਲਪ ਵਿੱਚ ਇਹੀ ਕਹਾਣੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਸਮੇਂ ਮੁੱਖ ਭਾਗੀਦਾਰ ਸੀ।
ਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਕਾਮਿਨੀਨਾਂ ਚ ਪਤਿਃ ਸ਼ृਙ੍ਗਾਰਤਤ੍ਪਰਃ
ਤੁਸੀਂ ਪੰਜਾਹ ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਪਤੀ ਸੀ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿੱਚ ਲੀਨ।
ਅਨੁਕ੍ਸ਼ਣਂ ਪਪੁਸ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਸੁਨ੍ਦਰਂ ਮੁਖਪਙ੍ਕਜਮ੍
ਉਹ ਹਰ ਵੇਲੇ ਤੁਹਾਡਾ ਸੋਹਣਾ ਕਮਲ ਵਰਗਾ ਚਿਹਰਾ ਨਿਹਾਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸੀ।
ਤਾਸਾਂ ਪ੍ਰਾਣੈਸ਼੍ਚ ਘਟਿਤੋ ਵਿਧਿਨਾ ਤ੍ਵਮਿਵ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਜਿੰਦਾਂ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਪੁष੍ਪੋਦ੍ਯਾਨੇ ਚ ਰਹਸਿ ਸ੍ਥਾਨੇਸ੍ਥਾਨੇ ਮਨੋਰਮੇ 4.23.
ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਬਾਗਾਂ ਵਿੱਚ, ਚੁੱਪ ਚਾਪ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੋਹਣੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਤੇ—
ਕਾਨਨੇषੁ ਚ ਰਮ੍ਯੇषੁ ਸ਼੍ਮਸ਼ਾਨੇ ਜਨ੍ਤੁਵਰ੍ਜਿਤੇ
ਸੁਹਣੀਆਂ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਸਮਸ਼ਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਥੇ ਕੋਈ ਜੀਵ ਨਹੀਂ ਸੀ—
ਤਦਾ ਦੈਵਾਦ੍ਵਿਧੇਃ ਸ਼ਾਪਾਦ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਦਾਸੀਸੁਤੋ ਭਵਾਨ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਦਾਸੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣ ਗਏ।
ਅਸਂਖ੍ਯਕਲ੍ਪਜੀਵੀ ਚ ਵੈष੍ਣਵਪ੍ਰਵਰੋ ਮਹਾਨ੍
ਤੁਸੀਂ ਅਣਗਿਣਤ ਕਲਪਾਂ ਜੀਏ, ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਵੱਡੇ ਤੇ ਸਰਵੋਤਮ ਭਗਤ ਬਣੇ।
ਤਸ੍ਯ ਕਲ੍ਪਸ੍ਯ ਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤਂ ਮੁਨੇ ਮਤ੍ਤੋ ਨਿਸ਼ਾਮਯ
ਮੁਨੇ, ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਉਸ ਕਲਪ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣੋ।
ਏਕਦੈਵ ਬਲੇਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਨਾਮ੍ਨਾ ਸਾਹਸਿਕੋ ਬਲੀ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਬਲੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸਾਹਸਿਕਾ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ।
ਚਨ੍ਦੇਨੋਕ੍ਸ਼ਿਤਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗੋ ਰਤ੍ਨਭੂषਣਭੂषਿਤਃ
ਉਸਦਾ ਸਾਰਾ ਸਰੀਰ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਤੇਨ ਪਥਾ ਯਾਤਿ ਤਿਲੋਤ੍ਤਮਾ
ਇਹੀ ਸਮੇਂ, ਤਿਲੋਤਮਾ ਉਸ ਰਾਹ ਤੇ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ।
ਚਾਰੁਚਮ੍ਪਕਵਰ੍ਣਾਭਾ ਰਤ੍ਨਾਭਰਣਭੂषਿਤਾ
ਉਹ ਸੋਹਣੇ ਚੰਪਾ ਫੁੱਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਸ੍ਤਨਮੂਰੁਂ ਮੁਖੇਨ੍ਦੁਂ ਚ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਾਹਸਿਕੋ ਯੁਵਾ 4.23.
ਜਦ ਉਹ ਨੇ ਉਸਦੇ ਸਤਨ, ਪੱਟ ਤੇ ਚੰਦ ਵਰਗਾ ਚਿਹਰਾ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਸਾਹਸਿਕਾ, ਜੋ ਨੌਜਵਾਨ ਸੀ—
ਸਾ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਬਲੇਃ ਪੁਤ੍ਰਮਤੀਵ ਸੁਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਹ ਨੇ ਬਲੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੋਹਣਾ ਸੀ।
ਸ਼ਰਤ੍ਪਾਰ੍ਵਣਚਨ੍ਦ੍ਰਾਸ੍ਯਂ ਸੁਸ੍ਮਿਤਂ ਸੁਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਸ਼ਰਦ ਰੁੱਤ ਦੀ ਪੂਰਨ ਚੰਦ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਮੁਸਕਾਨ ਬਹੁਤ ਮਨਮੋਹਣੀ ਸੀ।
ਕ੍ਰੀਡਾਯੈ ਚਨ੍ਦ੍ਰਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤੀ ਚਨ੍ਦ੍ਰਕਾਮੁਕੀ
ਖੇਡਣ ਲਈ ਉਹ ਚੰਦ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਚੰਦ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੋਈ।