ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ਼ੈਲਮੁਤ੍ਪਤਨ੍ਤਂ ਵੇਗੇਨ ਮਧੁਸੂਦਨਃ
ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੇ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉੱਡਦੇ ਹੋਏ ਵੇਖਿਆ।
ਪੂਰ੍ਵਸ੍ਥਾਨੇ ਪਰ੍ਵਤਂ ਤਂ ਸ੍ਥਾਪਯਾਮਾਸ ਕੌਤੁਕਾਤ੍
ਮਜ਼ਾਕ ਵਿਚ, ਉਸ ਨੇ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਮੁੜ ਉਸਦੀ ਪੁਰਾਣੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।
ਉਤ੍ਪਤ੍ਯ ਚ ਮਹਾਵੇਗਾਚ੍ਚਕਾਰ ਵੇष੍ਟਨਂ ਹਰੇਃ
ਉਹ ਵੱਡੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉੱਠਿਆ ਅਤੇ ਹਰੀ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ।
ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯ ਸ਼੍ਰੀਹਰਿਂ ਵੇਗਾਤ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਮਹਾਸੁਰਃ
ਮਹਾਨ ਦੈਤ ਨੇ ਸ਼੍ਰੀਹਰੀ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਫੜਿਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਲਿਆ।
ਪ੍ਰਹਰਂ ਚ ਤਯੋਰ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਨਿਰ੍ਲਕ੍ਸ਼ੇ ਚ ਬਭੂਵ ਹ
ਇੱਕ ਪਹਰ ਤੱਕ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਫ਼ਰਕ ਦੇ ਜਾਰੀ ਰਹੀ।
ਪੁਨਰ੍ਮੁਹੂਰ੍ਤਂ ਯੁਦ੍ਧਂ ਚ ਬਭੂਵ ਭੂਤਲੇ ਤਯੋਃ 4.22.
ਫਿਰ ਇੱਕ ਮੁਹੂਰਤ ਲਈ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਜੰਗ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹੋਈ।
ਮਦ੍ਭਕ੍ਤਸ੍ਯ ਬਲੇਃ ਪੁਤ੍ਰਂ ਧਨ੍ਯਂ ਤਜ੍ਜੀਵਨਂ ਪਰਮ੍
ਮੇਰਾ ਭਗਤ ਬਲੀ ਦਾ ਪੁੱਤ ਧੰਨ ਹੈ—ਉਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹੈ।
ਮਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਬੀਜਂ ਪਰਂ ਨਿਰ੍ਵਾਣਕਾਰਣਮ੍
ਮੇਰਾ ਦਰਸ਼ਨ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਦਾ ਬੀਜ ਹੈ, ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਃ ਸਸ੍ਮਾਰ ਚਕ੍ਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਉੱਤਮ ਚੱਕਰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ।
ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਭ੍ਰਾਮਯਿਤ੍ਵਾ ਚ षੋਡਸ਼ਾਰਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਤੀਰਾਂ ਵਾਲਾ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਚੱਕਰ ਘੁੰਮਾਇਆ ਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਪਪਾਤ ਮਸ੍ਤਕਂ ਭੂਮੌ ਦਾਨਵਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਦੈਤ ਦਾ ਸਿਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਵਿਲੋਕ੍ਯ ਹਰਿਲੋਕਂ ਸਂਸ਼੍ਲਿष੍ਟਂ ਕृष੍ਣਪਦਾਮ੍ਬੁਜੇ
ਹਰੀ ਦਾ ਲੋਕ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਕਮਲ ਚਰਨਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਗਿਆ।
ਗਗਨਸ੍ਥਾਃ ਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮੁਨਯਸ਼੍ਚ ਭृਸ਼ਂ ਮੁਦਾ
ਆਸਮਾਨ ਵਿਚ ਖੜੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਮੁਨੀ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ।
ਨੇਦੁਰ੍ਦੁਨ੍ਦੁਭਯਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਨਨृਤੁਸ਼੍ਚਾਪ੍ਸਰੋਗਣਾਃ
ਸੁਰਗ ਵਿਚ ਦੂੰਦਭੀਆਂ ਵੱਜੀਆਂ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਟੋਲੇ ਨੱਚ ਪਏ।
ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਜਗ੍ਮੁਃ ਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮੁਨਯੋ ਹਰ੍षਵਿਹ੍ਵਲਾਃ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਮੁਨੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ ਚਲੇ ਗਏ।
ਬਲਸ਼੍ਚ ਬਲਿਨਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਸ੍ਤੁष੍ਟਾਵ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍ 4.22.
ਤੇ ਬਲਾ, ਜੋ ਬਲਵਾਨਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਪੁਰਸ਼ੋत्तਮ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਕृष੍ਣਬਲਾਭ੍ਯਾਂ ਚ ਪ੍ਰਪਕ੍ਵਾਨਿ ਫਲਾਨਿ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੇ ਬਲਾ ਨੂੰ ਪੱਕੇ ਫਲ ਭੇਟ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤੇ।
ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪੀਤ੍ਵਾ ਹਰਿਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਬਲੇਨ ਬਾਲਕੈਃ ਸਹ
ਹਰੀ ਨੇ ਬਲਾ ਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਖਾ ਪੀ ਕੇ, ਜਲਦੀ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਦੁਰ੍ਵਾਸਾਃ ਕੇਨ ਦੋषੇਣ ਸ਼ਸ਼ਾਪ ਦਾਨਵੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਨਾਰਦ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਦੁਰਵਾਸਾ ਨੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਕਿਹੜੀ ਗਲਤੀ ਕਰਕੇ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ ਸੀ?
ਕੇਨ ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਵਾ ਨਾਥ ਬਲਿਨਃ ਸ਼੍ਰੀਹਰੇਃ ਪਦਮ੍
ਜਾਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਕਿਹੜੇ ਪੁੰਨ ਨਾਲ ਉਸ ਬਲਵਾਨ ਨੇ ਸ਼੍ਰੀਹਰੀ ਦੇ ਚਰਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ?
ਮੁਨੇ ਸਰ੍ਵਂ ਸੁਵਿਸ੍ਤਾਰ੍ਯ ਵਦ ਸਂਦੇਹਭਞ੍ਜਨ
ਮੁਨੇ, ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਸੰਦੇਹ ਦੂਰ ਕਰਕੇ, ਹਰੇਕ ਗੱਲ ਤਫਸੀਲ ਨਾਲ ਦੱਸੋ।
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਪੁਰਾ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਧਰ੍ਮਵਕ੍ਤ੍ਰਾਤ੍ਪਰ੍ਵਤੇ ਗਨ੍ਧਮਾਦਨੇ
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ فرمایا: ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਮੈਂ ਧਰਮ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ, ਗੰਧਮਾਦਨ ਪਹਾੜ ਤੇ, ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣੀ ਸੀ।
ਪਾਦ੍ਮਕਲ੍ਪੇ ਚ ਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤਂ ਵਿਚਿਤ੍ਰਂ ਸੁਮਨੋਹਰਮ੍
ਪਦਮ ਕਲਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣੀ ਘਟਨਾ ਵਾਪਰੀ ਸੀ।
ਯਤ੍ਰ ਕਲ੍ਪੇ ਕਥਾ ਚੇਯਂ ਤਤ੍ਰ ਤ੍ਵਮੁਪਬਰ੍ਹਣਃ
ਉਸ ਕਲਪ ਵਿੱਚ ਇਹੀ ਕਹਾਣੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਸਮੇਂ ਮੁੱਖ ਭਾਗੀਦਾਰ ਸੀ।
ਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਕਾਮਿਨੀਨਾਂ ਚ ਪਤਿਃ ਸ਼ृਙ੍ਗਾਰਤਤ੍ਪਰਃ
ਤੁਸੀਂ ਪੰਜਾਹ ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਪਤੀ ਸੀ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿੱਚ ਲੀਨ।
ਅਨੁਕ੍ਸ਼ਣਂ ਪਪੁਸ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਸੁਨ੍ਦਰਂ ਮੁਖਪਙ੍ਕਜਮ੍
ਉਹ ਹਰ ਵੇਲੇ ਤੁਹਾਡਾ ਸੋਹਣਾ ਕਮਲ ਵਰਗਾ ਚਿਹਰਾ ਨਿਹਾਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸੀ।
ਤਾਸਾਂ ਪ੍ਰਾਣੈਸ਼੍ਚ ਘਟਿਤੋ ਵਿਧਿਨਾ ਤ੍ਵਮਿਵ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਜਿੰਦਾਂ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਪੁष੍ਪੋਦ੍ਯਾਨੇ ਚ ਰਹਸਿ ਸ੍ਥਾਨੇਸ੍ਥਾਨੇ ਮਨੋਰਮੇ 4.23.
ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਬਾਗਾਂ ਵਿੱਚ, ਚੁੱਪ ਚਾਪ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੋਹਣੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਤੇ—
ਕਾਨਨੇषੁ ਚ ਰਮ੍ਯੇषੁ ਸ਼੍ਮਸ਼ਾਨੇ ਜਨ੍ਤੁਵਰ੍ਜਿਤੇ
ਸੁਹਣੀਆਂ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਸਮਸ਼ਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਥੇ ਕੋਈ ਜੀਵ ਨਹੀਂ ਸੀ—
ਤਦਾ ਦੈਵਾਦ੍ਵਿਧੇਃ ਸ਼ਾਪਾਦ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਦਾਸੀਸੁਤੋ ਭਵਾਨ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਦਾਸੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣ ਗਏ।