ਸ਼ੇषਾਧਾਰਸ਼੍ਚ ਕੂਰ੍ਮਸ੍ਤ੍ਵਮਂਸ਼ੇਨ ਸृष੍ਟਿਹੇਤਵੇ
ਤੂੰ ਸ਼ੇਸ਼ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਧਾਰ ਹੈਂ, ਤੇ ਕੂਰਮ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਲਈ.
ਰਾਮੋ ਦਾਸ਼ਰਥਿਸ੍ਤ੍ਵਂ ਚ ਜਾਨਕ੍ਯੁਦ੍ਧਾਰਹੇਤਵੇ
ਤੂੰ ਦਾਸਰਥ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਹੈਂ, ਜਾਨਕੀ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਲਈ.
ਕਲਯਾ ਪਰਸ਼ੁਰਾਮਸ਼੍ਚ ਜਮਦਗ੍ਨਿਸੁਤੋ ਮਹਾਨ੍
ਕਲ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ ਹੈਂ, ਜਮਦਗਨੀ ਦਾ ਮਹਾਨ ਪੁੱਤਰ.
ਅਂਸ਼ੇਨ ਕਪਿਲਸ੍ਤ੍ਵਂ ਚ ਸਿਦ੍ਧਾਨਾਂ ਚ ਗੁਰੋਰ੍ਗੁਰੁਃ
ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਕਪਿਲ ਹੈਂ, ਤੇ ਸਿੱਧਾਂ ਦਾ ਗੁਰੂ, ਗੁਰੂਆਂ ਦਾ ਗੁਰੂ.
ਅਂਸ਼ੇਨ ਜ੍ਞਾਨਿਨਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਨਰਨਾਰਾਯਣਾਵृषੀ
ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈਂ, ਨਰ ਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਰਿਸ਼ੀ.
ਅਧੁਨਾ ਕृष੍ਣਰੂਪਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਤਮਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਹੁਣ, ਤੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਸਭ ਤੋਂ ਪੂਰਨ ਤੇ ਆਪ ਹੈਂ.
ਯਸ਼ੋਦਾਜੀਵਨੋ ਨਿਤ੍ਯੋ ਨਨ੍ਦੈਕਾਨਨ੍ਦਵਰ੍ਧਨਃ 4.22.
ਉਹ ਯਸ਼ੋਦਾ ਦੀ ਜਿੰਦ ਹੈ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਨੰਦ ਜੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਇੱਕੋ ਇਕ ਹੈ।
ਵਸੁਦੇਵਸੁਤਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤੋ ਦੇਵਕੀਦੁਃਖਭਞ੍ਜਨਃ
ਉਹ ਵਸੁਦੇਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਸ਼ਾਂਤ ਹੈ, ਤੇ ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਪੂਤਨਾਯੈ ਮਾਤृਗਤਿਂ ਪ੍ਰਦਾਤਾ ਚ ਕृਪਾਨਿਧਿਃ
ਉਹ ਪੂਤਨਾ ਨੂੰ ਮਾਂ ਦਾ ਦਰਜਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਦਇਆ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਾਮਯ ਗੁਣਾਤੀਤ ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਭਯਭਞ੍ਜਨ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਬਣਿਆ, ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਡਰ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਹੇ ਨਾਥ ਗਾਰ੍ਦਭੀਯੋਨੇਃ ਸਮੁਦ੍ਧਰ ਭਵਾਰ੍ਣਵਾਤ੍
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਨੂੰ ਗਧੀ ਦੇ ਜਣੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਬਚਾ ਲੈ।
ਵੇਦਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਯੋ ਯਂ ਚ ਮੁਨੀਨ੍ਦ੍ਰਾਃ ਸ੍ਤੋਤੁਮਕ੍ਸ਼ਮਾਃ
ਵੇਦ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਵੱਡੇ ਮੁਨੀ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰਥ ਹਨ।
ਏਵਂ ਕੁਰੁ ਕृਪਾਸਿਨ੍ਧੋ ਯੇਨ ਮੇ ਨ ਭਵੇਜ੍ਜਨੁਃ
ਹੇ ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਐਸਾ ਕਰ ਕਿ ਮੇਰਾ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸ੍ਤੋਤਾ ਖਰਃ ਸ੍ਤੋਤਾ ਨੋਪਹਾਸਿਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਭੀ ਤੇ ਗਧਾ ਭੀ ਤੇਰੀ ਸਤਕਾਰੀ ਹਨ; ਤੂੰ ਹਾਸੇ ਜੋਗ ਨਹੀਂ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦੈਤ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਤਸ੍ਥੌ ਚ ਪੁਰਤੋ ਹਰੇਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਹਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਇਦਂ ਦੈਤ੍ਯਕृਤਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਯਃ ਪਠੇਤ੍
ਜੋ ਭੀ ਇਹ ਦੈਤ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸਤੋਤ੍ਰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ—
ਇਹ ਲੋਕੇ ਹਰੇਰ੍ਭਕ੍ਤਿਮਨ੍ਤੇ ਦਾਸ੍ਯਂ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍ 4.22.
ਇਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਹਰੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਾਲੀ ਸੇਵਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਿਰਲਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਕਥਂ ਕਰੋਮਿ ਸਂਹਾਰਮੀਦृਸ਼ਂ ਭਕ੍ਤਮਿਤ੍ਯਹੋ
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਯਣ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੈਂ ਐਸੇ ਭਗਤ ਦਾ ਨਾਸ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ? ਹਾਏ!
ਅਨੁਮਨ੍ਯ ਸ੍ਮृਤਿਂ ਤਸ੍ਯ ਸਂਜਹਾਰ ਹਰਿਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ, ਹਰੀ ਨੇ ਆਪ ਉਸ ਦੀ ਯਾਦ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲਈ।
ਦਾਨਵੋ ਮਾਯਯਾ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਵਿਸਸ੍ਮਾਰ ਪੁਨਃ ਸ੍ਵਕਮ੍
ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ, ਦੈਤ ਨੇ ਫਿਰ ਆਪਣਾ ਆਪ ਭੁਲਾ ਦਿੱਤਾ।
ਉਵਾਚ ਸ਼੍ਰੀਹਰਿਂ ਦੈਤ੍ਯਃ ਕੋਪਾਤ੍ਪ੍ਰਸ੍ਫੁਰਿਤਾਧਰਃ
ਦੈਤ ਨੇ ਸ਼੍ਰੀ ਹਰੀ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ, ਕੰਪਦੇ ਹੋਏ ਹੋਠਾਂ ਨਾਲ ਆਖਿਆ।
ਦੈਤ੍ਯ ਉਵਾਚ ਅਦ੍ਯ ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਪਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤ੍ਵਾਮਹਂ ਯਮਮਨ੍ਦਿਰਮ੍
ਦੈਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿਚ ਭੇਜ ਦਿਆਂਗਾ।
ਆਯਾਸਿ ਜੀਵਨਾਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ੀ ਮਮ ਤਾਲਵਨਂ ਸ਼ਿਸ਼ੋ
ਤੂੰ, ਜਿੰਦ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਮੇਰੇ ਤਾਲਵਨ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹੈਂ, ਹੇ ਬੱਚੇ।
ਨ ਕਂਸੋ ਨ ਜਰਾਸਨ੍ਧੋ ਨਰਕੋ ਨ ਸਮੋ ਮਮ
ਨਾ ਕਂਸ, ਨਾ ਜਰਾਸੰਧ, ਨਾ ਨਰਕੋ ਮੇਰੇ ਬਰਾਬਰ ਹਨ।
ਨਹਿ ਸਂਹਾਰਕਰ੍ਤਾ ਚ ਮਾਂ ਸਂਹਰ੍ਤੁਂ ਕ੍ਸ਼ਮਃ ਸ਼ਿਵਃ
ਸੰਹਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸ਼ਿਵ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਮਮ ਤਾਲਤਰੂਨ੍ਭਙ੍ਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪਾਤਯਿਤ੍ਵਾ ਫਲਾਨਿ ਚ
ਮੇਰੇ ਤਾਲ ਦੇ ਰੁੱਖ ਤੋੜ ਕੇ, ਫਲਾਂ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ।
ਕਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵਦ ਬਟੋ ਸਤ੍ਯਂ ਕਮਨੀਯੋऽਤਿਸੁਨ੍ਦਰਃ 4.22.
ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ? ਸੱਚ ਦੱਸ, ਹੇ ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਰੂਪਵਾਨ ਬੱਚੇ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਸ੍ਤਕੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰੇਰਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਂ ਬਲੀ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ाली ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ ਧੱਕਾ ਦਿੱਤਾ।
ਪਾਤਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਤਂ ਭੂਮੌ ਵਿषਾਣਾਭ੍ਯਾਂ ਜਘਾਨ ਸਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸੁੱਟ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਸਿੰਗਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ।
ਦੈਤ੍ਯੋ ਭਗ੍ਨਵਿषਾਣਸ਼੍ਚ ਤਮੀਸ਼ਂ ਕੋਪਯਨ੍ਮੁਨੇ
ਦੈਤ, ਜਿਸਦੇ ਸਿੰਗ ਟੁੱਟ ਚੁੱਕੇ ਸਨ, ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਮੁਨੀ।