ਉਜ੍ਝਿਤਂ ਸਨ੍ਤਮੀਸ਼ਂ ਚ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੈਤ੍ਯੋ ਮੁਮੋਚ ਹ
ਜਦੋਂ ਦੈਤ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਛੱਡਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਕੜ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ.
ਕृष੍ਣਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਬਭੂਵਾਸ੍ਯ ਪੁਰਾ ਸ੍ਮृਤਿਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹੀ, ਉਸਦੀ ਪੁਰਾਣੀ ਯਾਦ ਵਾਪਸ ਆ ਗਈ.
ਤੇਜਃਸ੍ਵਰੂਪਮੀਸ਼ਂ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੁष੍ਟਾਵ ਦਾਨਵਃ
ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਤੇਜ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖ ਕੇ, ਦੈਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ.
ਦਾਨਵ ਉਵਾਚ ਰਾਜ੍ਯਹਰ੍ਤਾ ਚ ਸ਼੍ਰੀਹਰ੍ਤਾ ਸੁਤਲਸ੍ਥਲਦਾਯਕਃ
ਦੈਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਰਾਜ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਸੁਭਾਗ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਸੁਤਲ ਦੇ ਸਥਾਨ ਦਾ ਦਾਤਾ,
ਬਲਿਰ੍ਭਕ੍ਤਿਵਸ਼ੋ ਵੀਰਃ ਸਰ੍ਵੇਸ਼ੋ ਭਕ੍ਤਵਤ੍ਸਲਃ
'ਬਲੀ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਬੰਧਿਆ, ਵੱਡਾ ਯੋਧਾ, ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ,
ਮੁਨੇਰ੍ਦੁਰ੍ਵਾਸਸਃ ਸ਼ਾਪਾਦੀਦृਸ਼ਂ ਜਨ੍ਮ ਕੁਤ੍ਸਿਤਮ੍
ਮੁਨੀ ਦੁਰਵਾਸਾ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ, ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਨਿਕੰਮਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ.
षੋਡਸ਼ਾਰੇਣ ਚਕ੍ਰੇਣ ਸੁਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੇਨਾਤਿਤੇਜਸਾ 4.22.
ਸੋਲਾਂ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਲੇ ਚਕਰ ਨਾਲ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਸੀ.
ਤ੍ਵਮਂਸ਼ੇਨ ਵਰਾਹਸ਼੍ਚ ਸਮੁਦ੍ਧਰ੍ਤੁਂ ਵਸੁਨ੍ਧਰਾਮ੍
ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਵਾਰਾਹ ਬਣਿਆ ਸੀ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਉੱਥੇ ਚੁੱਕਣ ਲਈ.
ਤ੍ਵਂ ਨृਸਿਂਹਃ ਸ੍ਵਯਂ ਪੂਰ੍ਣੋ ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੋਰ੍ਵਧੇ
ਤੂੰ ਨਰਸਿੰਘ ਆਪ ਹੈਂ, ਪੂਰਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੂ ਦੇ ਵਧ ਲਈ.
ਤ੍ਵਂ ਚ ਵੇਦੋਦ੍ਧਾਰਕਰ੍ਤਾ ਮੀਨਾਂਸ਼ੇਨ ਦਯਾਨਿਧੇ
ਤੂੰ ਮੀਨ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ, ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ.
ਸ਼ੇषਾਧਾਰਸ਼੍ਚ ਕੂਰ੍ਮਸ੍ਤ੍ਵਮਂਸ਼ੇਨ ਸृष੍ਟਿਹੇਤਵੇ
ਤੂੰ ਸ਼ੇਸ਼ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਧਾਰ ਹੈਂ, ਤੇ ਕੂਰਮ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਲਈ.
ਰਾਮੋ ਦਾਸ਼ਰਥਿਸ੍ਤ੍ਵਂ ਚ ਜਾਨਕ੍ਯੁਦ੍ਧਾਰਹੇਤਵੇ
ਤੂੰ ਦਾਸਰਥ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਹੈਂ, ਜਾਨਕੀ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਲਈ.
ਕਲਯਾ ਪਰਸ਼ੁਰਾਮਸ਼੍ਚ ਜਮਦਗ੍ਨਿਸੁਤੋ ਮਹਾਨ੍
ਕਲ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ ਹੈਂ, ਜਮਦਗਨੀ ਦਾ ਮਹਾਨ ਪੁੱਤਰ.
ਅਂਸ਼ੇਨ ਕਪਿਲਸ੍ਤ੍ਵਂ ਚ ਸਿਦ੍ਧਾਨਾਂ ਚ ਗੁਰੋਰ੍ਗੁਰੁਃ
ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਕਪਿਲ ਹੈਂ, ਤੇ ਸਿੱਧਾਂ ਦਾ ਗੁਰੂ, ਗੁਰੂਆਂ ਦਾ ਗੁਰੂ.
ਅਂਸ਼ੇਨ ਜ੍ਞਾਨਿਨਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਨਰਨਾਰਾਯਣਾਵृषੀ
ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈਂ, ਨਰ ਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਰਿਸ਼ੀ.
ਅਧੁਨਾ ਕृष੍ਣਰੂਪਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਤਮਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਹੁਣ, ਤੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਸਭ ਤੋਂ ਪੂਰਨ ਤੇ ਆਪ ਹੈਂ.
ਯਸ਼ੋਦਾਜੀਵਨੋ ਨਿਤ੍ਯੋ ਨਨ੍ਦੈਕਾਨਨ੍ਦਵਰ੍ਧਨਃ 4.22.
ਉਹ ਯਸ਼ੋਦਾ ਦੀ ਜਿੰਦ ਹੈ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਨੰਦ ਜੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਇੱਕੋ ਇਕ ਹੈ।
ਵਸੁਦੇਵਸੁਤਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤੋ ਦੇਵਕੀਦੁਃਖਭਞ੍ਜਨਃ
ਉਹ ਵਸੁਦੇਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਸ਼ਾਂਤ ਹੈ, ਤੇ ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਪੂਤਨਾਯੈ ਮਾਤृਗਤਿਂ ਪ੍ਰਦਾਤਾ ਚ ਕृਪਾਨਿਧਿਃ
ਉਹ ਪੂਤਨਾ ਨੂੰ ਮਾਂ ਦਾ ਦਰਜਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਦਇਆ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਾਮਯ ਗੁਣਾਤੀਤ ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਭਯਭਞ੍ਜਨ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਬਣਿਆ, ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਡਰ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਹੇ ਨਾਥ ਗਾਰ੍ਦਭੀਯੋਨੇਃ ਸਮੁਦ੍ਧਰ ਭਵਾਰ੍ਣਵਾਤ੍
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਨੂੰ ਗਧੀ ਦੇ ਜਣੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਬਚਾ ਲੈ।
ਵੇਦਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਯੋ ਯਂ ਚ ਮੁਨੀਨ੍ਦ੍ਰਾਃ ਸ੍ਤੋਤੁਮਕ੍ਸ਼ਮਾਃ
ਵੇਦ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਵੱਡੇ ਮੁਨੀ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰਥ ਹਨ।
ਏਵਂ ਕੁਰੁ ਕृਪਾਸਿਨ੍ਧੋ ਯੇਨ ਮੇ ਨ ਭਵੇਜ੍ਜਨੁਃ
ਹੇ ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਐਸਾ ਕਰ ਕਿ ਮੇਰਾ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸ੍ਤੋਤਾ ਖਰਃ ਸ੍ਤੋਤਾ ਨੋਪਹਾਸਿਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਭੀ ਤੇ ਗਧਾ ਭੀ ਤੇਰੀ ਸਤਕਾਰੀ ਹਨ; ਤੂੰ ਹਾਸੇ ਜੋਗ ਨਹੀਂ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦੈਤ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਤਸ੍ਥੌ ਚ ਪੁਰਤੋ ਹਰੇਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਹਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਇਦਂ ਦੈਤ੍ਯਕृਤਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਯਃ ਪਠੇਤ੍
ਜੋ ਭੀ ਇਹ ਦੈਤ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸਤੋਤ੍ਰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ—
ਇਹ ਲੋਕੇ ਹਰੇਰ੍ਭਕ੍ਤਿਮਨ੍ਤੇ ਦਾਸ੍ਯਂ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍ 4.22.
ਇਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਹਰੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਾਲੀ ਸੇਵਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਿਰਲਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਕਥਂ ਕਰੋਮਿ ਸਂਹਾਰਮੀਦृਸ਼ਂ ਭਕ੍ਤਮਿਤ੍ਯਹੋ
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਯਣ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੈਂ ਐਸੇ ਭਗਤ ਦਾ ਨਾਸ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ? ਹਾਏ!
ਅਨੁਮਨ੍ਯ ਸ੍ਮृਤਿਂ ਤਸ੍ਯ ਸਂਜਹਾਰ ਹਰਿਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ, ਹਰੀ ਨੇ ਆਪ ਉਸ ਦੀ ਯਾਦ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲਈ।
ਦਾਨਵੋ ਮਾਯਯਾ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਵਿਸਸ੍ਮਾਰ ਪੁਨਃ ਸ੍ਵਕਮ੍
ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ, ਦੈਤ ਨੇ ਫਿਰ ਆਪਣਾ ਆਪ ਭੁਲਾ ਦਿੱਤਾ।