ਭਕ੍ਤਧ੍ਯਾਨਾਯ ਸੇਵਾਯੈ ਨਾਨਾਰੂਪਧਰਂ ਵਰਮ੍
ਭਗਤੀ, ਧਿਆਨ ਤੇ ਸੇਵਾ ਲਈ, ਉਸ ਨੇ ਅਨੇਕ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕੀਤੇ।
ਕੁਤ੍ਰਚਿਦ੍ਰਾਧਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਂ ਰਾਸਮਂਡਲਮ੍ 4.21.
ਕਿਤੇ ਰਾਧਾ ਜੀ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਰਾਸ ਮੰਡਲ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ।
ਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ 4.21.
ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਆਖਿਆ:
ਸ਼ੁਕ੍ਲਰਕ੍ਤਪੀਤਸ਼੍ਯਾਮਾਭਿਧਾਨਗੁਣਸ਼ਾਲਿਨੇ 4.21.
ਹੇ ਜਿਸਦੇ ਚਾਰੇ ਰੰਗਾਂ — ਚਿੱਟਾ, ਲਾਲ, ਪੀਲਾ ਤੇ ਕਾਲਾ — ਦੇ ਨਾਂ ਹਨ, ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਬੇਅੰਤ ਗੁਣ ਹਨ।
ਰਾਜਤ੍ਵਂ ਚਿਰਜੀਵਿਤ੍ਵਂ ਸੁਧਿਯੋ ਗਣਯਨ੍ਤਿ ਕਿਮ੍ 4.21.
ਸਿਆਣੇ ਲੋਕ ਰਾਜ ਮਿਲਣ ਜਾਂ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਵੱਡੀ ਚੀਜ਼ ਮੰਨਦੇ ਹਨ?
ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਤਸ੍ਮੈ ਪੁਰਾ ਦਤ੍ਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਤਤ੍ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍ 4.21.
ਉਸਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਕਦੇ ਇਕ ਅਤਿ ਦੁਲੱਭ ਸਤੋਤ੍ਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਯਾ ਯਸ੍ਯ ਵਿਦ੍ਯਾ ਪ੍ਰਾਚੀਨਾ ਨ ਤਾਂ ਤ੍ਯਜਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍ ਸੁਖਦਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਦਂ ਸਾਰਂ ਭਵਬਨ੍ਧਵਿਮੋਚਨਮ੍
ਜੋ ਵੀ ਵਿਦਿਆ ਕਿਸੇ ਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਸਿੱਖ ਲਈ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਛੱਡੀ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ; ਇਹ ਸੁੱਖ, ਮੁਕਤੀ, ਸਾਰ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਏਕਦਾ ਰਾਧਿਕਾਨਾਥੋ ਬਲੇਨ ਸਹ ਬਾਲਕੈਃ
ਇੱਕ ਵਾਰ ਰਾਧਿਕਾ ਦੇ ਪਤੀ, ਬਲਰਾਮ ਤੇ ਹੋਰ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ,
ਵृਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾ ਦੈਤ੍ਯਃ ਖਰ ਰੂਪੀ ਚ ਧੇਨੁਕਃ
ਦੈਤ ਦੈਨੁਕ, ਜੋ ਖੋਤੇ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ, ਰੁੱਖਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸ਼ਰੀਰਂ ਪਰ੍ਵਤਸਮਂ ਕੂਪਤੁਲ੍ਯੇ ਚ ਲੋਚਨੇ
ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਸੀ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਕੂਆਂ ਵਰਗੀਆਂ ਡੂੰਘੀਆਂ ਸਨ।
ਸ਼ਤਹਸ੍ਤਪਰਿਮਿਤਾ ਜਿਹ੍ਵਾ ਲੋਲਾ ਭਯਾਨਕਾ
ਉਸਦੀ ਜੀਭ ਸੋਹਣੇ ਹੱਥਾਂ ਦੇ ਮਾਪ ਵਾਂਗ ਲੰਮੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਿਲਦੀ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਸੀ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਲਵਨਂ ਬਾਲਾ ਹਰ੍षਮਾਪੁਰਨਿਨ੍ਦਿਤਾਃ
ਜਦੋਂ ਬੱਚਿਆਂ ਨੇ ਤਾਲਾਂ ਦਾ ਜੰਗਲ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਬਾਲਾ ਊਚੁਃ ਮਹਾਬਲ ਬਲਭ੍ਰਾਤਃ ਸਮਸ੍ਤਬਲਿਨਾਂ ਵਰ
ਬੱਚਿਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਭਰਾ, ਸਾਰੇ ਬਲਵਾਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ,
ਅਵਧਾਨਂ ਕੁਰੁ ਵਿਭੋ ਕ੍ਸ਼ਣਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਨੋ ਨਿਵੇਦਨੇ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਾਡੀ ਬੇਨਤੀ ਉੱਤੇ ਅੱਧੀ ਪਲ ਲਈ ਧਿਆਨ ਦੇ।
ਸ੍ਵਾਦੂਨਿ ਸੁਨ੍ਦਰਾਣ੍ਯੇਵ ਪਸ਼੍ਯ ਤਾਲਫਲਾਨਿ ਚ
ਇਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਇਹ ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਤਾਲ ਫਲ ਵੇਖ।
ਨਾਨਾਵਰ੍ਣਾਨਿ ਪੁष੍ਪਾਣਿ ਪਕ੍ਵਾਨਿ ਦੁਰ੍ਲਭਾਨਿ ਚ
ਇੱਥੇ ਕਈ ਰੰਗਾਂ ਦੇ ਫੁੱਲ ਹਨ ਤੇ ਪੱਕੇ ਹੋਏ, ਵਿਰਲੇ ਮਿਲਣ ਵਾਲੇ ਫਲ ਵੀ ਹਨ।
ਕਿਂ ਤ੍ਵਤ੍ਰ ਦੈਤ੍ਯੋ ਬਲਵਾਨ੍ਖਰਰੂਪੀ ਚ ਧੇਨੁਕਃ 4.22.
ਪਰ ਇੱਥੇ ਖੋਤੇ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਤਾਕਤਵਾਨ ਦੈਤ ਦੈਨੁਕ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।
ਦੁਰ੍ਨਿਵਾਰ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਕਂਸਸ੍ਯ ਸਚਿਵੋ ਮਹਾਨ੍
ਉਹ ਸਭ ਲਈ ਰੋਕਣ ਜੋਗਾ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਕਾਂਸ ਦਾ ਵੱਡਾ ਮੰਤਰੀ ਹੈ।
ਸੁਵਿਚਾਰ੍ਯ ਜਗਤ੍ਕਾਨ੍ਤ ਵਦ ਨੋ ਵਦਤਾਂ ਵਰ
ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚ ਕੇ, ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ।
ਬਾਲਕਾਨਾਂ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਭਗਵਾਨ੍ਮਧੁਸੂਦਨਃ
ਜਦੋਂ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣੀ, ਤਦ ਭਗਵਾਨ ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੇ—
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਭਙ੍ਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚਾਲਯਿਤ੍ਵਾ ਫਲਾਨਿ ਖਾਦਤਾਭਯਮ੍
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਰੁੱਖ ਤੋੜ ਕੇ ਜਾਂ ਹਿਲਾ ਕੇ ਫਲ ਖਾਣ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ।"
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਾਜ੍ਞਾਂ ਸਮਾਦਾਯ ਬਾਲਕਾ ਬਲਸ਼ਾਲਿਨਃ
ਉਹ ਬਲਵਾਨ ਮੁੰਡਿਆਂ ਨੇ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮਨ ਲੈ ਲਈ।
ਨਾਨਾਪ੍ਰਕਾਰਵਰ੍ਣਾਨਿ ਸ੍ਵਾਦੂਨਿ ਸੁਨ੍ਦਰਾਣਿ ਚ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੰਗਾਂ ਦੇ, ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਫਲ ਮਿਲੇ।
ਕੇਚਿਦ੍ਬਭਞ੍ਜੁਰ੍ਵृਕ੍ਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਚਾਲਯਾਮਾਸੁਰੇਵ ਚ
ਕੁਝ ਮੁੰਡਿਆਂ ਨੇ ਰੁੱਖ ਤੋੜੇ, ਕੁਝ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਰੁੱਖ ਹਿਲਾਏ।
ਅਵਰੁਹ੍ਯ ਤਰੁਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਬਾਲਕਾ ਬਲਸ਼ਾਲਿਨਃ
ਉਹ ਬਲਵਾਨ ਮੁੰਡੇ ਰੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਵੀ ਉਤਰੇ।
ਮਹਾਬਲਂ ਮਹਾਕਾਯਂ ਘੋਰਂ ਗਰ੍ਦਭਰੂਪਿਣਮ੍
ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਡਰਾਉਣਾ ਤੇ ਵੱਡੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲਾ, ਖ਼ਚਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਇਆ।
ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰੁਰੁਦੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਫਲਾਨਿ ਤਤ੍ਯਜੁਰ੍ਭਿਯਾ 4.22.
ਉਹਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਸਾਰੇ ਮੁੰਡੇ ਡਰ ਕੇ ਰੋ ਪਏ ਤੇ ਫਲ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤੇ।
ਅਸ੍ਮਾਨ੍ਰਕ੍ਸ਼ ਸਮਾਗਚ੍ਛ ਹੇ ਕृष੍ਣ ਕਰੁਣਾਨਿਧੇ
"ਸਾਨੂੰ ਬਚਾ ਲੈ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ, ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ!"
ਹੇ ਕृष੍ਣ ਹੇ ਕृष੍ਣ ਹਰੇ ਮੁਰਾਰੇ ਗੋਵਿਨ੍ਦ ਦਾਮੋਦਰ ਦੀਨਬਨ੍ਧੋ
"ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਹੇ ਹਰੀ, ਮੁਰਾ ਦੇ ਵੈਰੀ, ਗੋਵਿੰਦ, ਦਾਮੋਦਰ, ਗਰੀਬਾਂ ਦੇ ਮਿੱਤਰ!"
ਭਯੇऽਭਯੇ ਵਾਥ ਸ਼ੁਭੇऽਸ਼ੁਭੇ ਵਾ ਸੁਖੇषੁ ਦੁਃਖੇषੁ ਚ ਦੀਨਨਾਥ
"ਡਰ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮਾੜਾ, ਸੁੱਖ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਦੁੱਖ, ਹੇ ਦੁੱਖੀਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ!"