ਭਸ੍ਮੀਭੂਤਂ ਚ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਪੂਜਨਂ ਨਿष੍ਫਲਂ ਭਵੇਤ੍
ਜੇ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਰਾਖ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਪੂਜਾ ਵਿਅਰਥ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤੁष੍ਟੋ ਦੇਵੋ ਵਰਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਚ ਸ੍ਵਮਨ੍ਦਿਰਮ੍
ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਾ ਰਾਜ਼ੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦਤ੍ਤਾਪਹਾਰੀ ਦੇਵਸ੍ਵਂ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਨਰਕਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਜੋ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਜਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸਮਾਨ ਚੁਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਦਾ ਸੁਆਦ ਲੈ ਕੇ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਦੇਵੇषੁ ਵਿष੍ਣੁਨੈਵੇਦ੍ਯਭੋਜਨਮ੍ 4.21.
ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਚ ਕ੍ਰਮਮਿਦਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਇਹ ਸਾਰਿਆਂ ਲਈ ਕ੍ਰਮ ਹੈ, ਪਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ।
ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿਪ੍ਰਮੁਖੇ ਦੇਵਾਸ੍ਤੁष੍ਟਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤਿ ਚ
ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖਾਣਾ ਖਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਦੇਵਤੇ ਰਾਜ਼ੀ ਹੋ ਕੇ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਫਲਦਾਤॄਣਾਮਿਹ ਲੋਕੇ ਪਰਤ੍ਰ ਚ
ਜੋ ਵਧੀਆ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿਚ ਉਹ ਫਲ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਕਰ੍ਮਣਾਂ ਸਾਰਂ ਵਿਪ੍ਰਤੁष੍ਟਿਸ਼੍ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ
ਸਭ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਸਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਰਾਜ਼ੀ ਅਤੇ ਦਾਨ ਹੈ।
ਪਾਦੇषੁ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਪੁਣ੍ਯਾਨਿ ਪਾਦਧੂਲਿषੁ
ਸਭ ਤੀਰਥ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਹਨ, ਤੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਵਿਚ ਹੀ ਸਭ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਤ੍ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਸ੍ਨਾਨਜਨ੍ਯਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਨਾਲ, ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਕृਤਾਤ੍ਪਾਪਾਨ੍ਮੁਚ੍ਯਨ੍ਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਸ 'ਤੇ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਸ ਸ੍ਨਾਤਃ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਸਰ੍ਵਪਾਪਾਤ੍ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਨ੍ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਪਾਪਾਦਿਤਿ ਵੇਦੇ ਨਿਰੂਪਿਤਮ੍
ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪਾਪ ਮੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਵੇਦ ਵਿਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਪ੍ਰਿਯਾਃ ਪ੍ਰਾਣਾਧਿਕਾ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਯੇ ਵਿਪ੍ਰਾ ਹਰਿਸੇਵਿਨਃ 4.21.
ਹਰੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਜੀਵ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਪਿਆਰੇ ਹਨ।
ਯੇषਾਂ ਪਾਦਾਬ੍ਜਰਜਸਾ ਸਦ੍ਯਃ ਪੂਤਾ ਵਸੁਨ੍ਧਰਾ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਤੁਰੰਤ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤੇषਾਂ ਚ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਮਾਤ੍ਰੇਣ ਤੀਰ੍ਥਪਾਪਂ ਪ੍ਰਣਸ਼੍ਯਤਿ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਛੂਹਣ ਨਾਲ, ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਨਾਚ੍ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਪਾਪਾਤ੍ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਉਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਜਾਂ ਛੂਹਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹਰਿਦਾਸਸ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਤਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਲ੍ਲਭੇਤ੍
ਹਰੀ ਦੇ ਭਗਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ, ਉਸ ਦਾ ਪੁੰਨ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਚ੍ਛਿष੍ਟਭੋਜਨਾਤ੍ਤੇषਾਂ ਹਰੇਰ੍ਦਾਸ੍ਯਂ ਲਭੇਨ੍ਨਰਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਖਾ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਹਰੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਪੁਰੀषਸਦृਸ਼ਂ ਵਸ੍ਤੁ ਜਲਂ ਮੂਤ੍ਰਸਮਂ ਭਵੇਤ੍
ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਗੰਦਗੀ ਵਰਗੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਪਾਣੀ ਮੂਤ ਵਰਗਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
(ਤੁ. ਬ੍ਰਹ੍ਮਵੈਵਰ੍ਤ ੨.੧੦.੪੯) ਆਮਾਨ੍ਨਂ ਹਰਯੇ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਾਕਂ ਚ ਖਾਦਤਿ
ਕੱਚਾ ਭੋਜਨ ਹਰੀ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰਕੇ, ਪਕਾ ਕੇ ਖਾਣਾ—
ਅਧਿਕਾਰੋ ਨ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਣਾਂ ਹਰੇਰਪ੍ਯਰ੍ਚਨੇ ਤਥਾ
ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਅਧਿਕਾਰ ਨਹੀਂ।
ਭਸ੍ਮੀਭੂਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਸਭ ਕੁਝ ਰਾਖ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼ਿष੍ਟਜੀਵੇਭ੍ਯੋ ਵਿਸ਼ਿष੍ਟਂ ਫਲਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ 4.21.
ਜੋ ਜੀਵ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਣਾਂ ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਵੈਸ਼੍ਯੇਭ੍ਯੋऽਨ੍ਨਂ ਪ੍ਰਦਾਯ ਚ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਸ਼ਤਗੁਣਂ ਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯੋऽਨ੍ਨਂ ਪ੍ਰਦਾਯ ਚ
ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਨੂੰ ਅੰਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਦੋ ਗੁਣਾ ਪੁੰਨ, ਵੈਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਤੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਅੰਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਸੌ ਗੁਣਾ ਪੁੰਨ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ—
ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਚ ਸ਼ਤਗੁਣਂ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਜ੍ਞੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇ ਫਲਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਜੇ ਉਹ ਸ਼ਾਸਤਰ ਜਾਣਦੇ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਸੌ ਗੁਣਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸ ਚਾਨ੍ਨਂ ਹਰਯੇ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਸਾਦਰਮ੍
ਉਹ ਮਨੁੱਖ, ਭੋਜਨ ਹਰੀ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰਕੇ, ਭਕਤੀ ਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਫਲਂ ਲਭਤੇ ਨੂਨਂ ਭਕ੍ਤਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਭੋਜਨੇ
ਭਗਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾ ਕੇ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਉਹ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਭਵਨ੍ਤਿ ਸਿਦ੍ਧਾਃ ਸ਼ਾਖਾਸ਼੍ਚ ਯਥਾ ਮੂਲਨਿषੇਚਨਾਤ੍
ਜਿਵੇਂ ਜੜਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦੇਣ ਨਾਲ ਟਾਹਣੀਆਂ ਤੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵਾਧਾ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਰੁष੍ਟਾਸ਼੍ਚੇਦ੍ਦੇਵੈਃ ਕਃ ਕਿਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਜੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੋ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕੋਈ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ?