ਸਰ੍ਵੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਸ੍ਵਰੂਪਂ ਚ ਵਿਰਾਡ੍ਰੂਪਂ ਨਮਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਸਾਰੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਦਾ ਅਸਲ ਰੂਪ ਹੈ ਤੇ ਜਿਸਦਾ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਰੂਪ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਮਨ੍ਤਸ੍ਵਰੂਪਂ ਚ ਨਮਾਮਿ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਸਾਰੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ।
ਸ੍ਵਤਨ੍ਤ੍ਰਮਸ੍ਵਤਨ੍ਤ੍ਰਂ ਚ ਯਸ਼ੋਦਾਨਨ੍ਦਨਂ ਭਜੇ
ਮੈਂ ਯਸ਼ੋਦਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਆਪ ਮੁਖਤਾਰ ਵੀ ਹੈ ਤੇ ਕਦੇ ਕਦੇ ਹੋਰਾਂ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਵੀ।
ਧ੍ਯਾਨਾਸਾਧ੍ਯਂ ਵਿਦ੍ਯਮਾਨਂ ਯੋਗੀਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਗੁਰੁਂ ਭਜੇ
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਭਜਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਦਾ ਮੌਜੂਦ ਹੈ ਤੇ ਜੋ ਵੱਡੇ ਯੋਗੀਆਂ ਦਾ ਅਸਲ ਅਧਿਆਪਕ ਹੈ।
ਗੋਪੀਭਿਃ ਸੇਵ੍ਯਮਾਨਂ ਚ ਤਂ ਧਰੇਸ਼ਂ ਨਮਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਗੋਪੀਆਂ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਯੋਗੀਸ਼ਂ ਯੋਗਸਾਧ੍ਯਂ ਚ ਨਮਾਮਿ ਸ਼ਿਵਸੇਵਿਤਮ੍ ।।4.20.
ਮੈਂ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਯੋਗ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਤੇ ਜਿਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਸਿਦ੍ਧਿਸ੍ਵਰੂਪਂ ਤਂ ਨਮਾਮਿ ਚ ਪਰਾਤ੍ਪਰਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਮੰਤ੍ਰ-ਸਿੱਧੀ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ।
ਪੁਣ੍ਯਪ੍ਰਦਂ ਚ ਸ਼ੁਭਦਂ ਸ਼ੁਭਬੀਜਂ ਨਮਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਪੁੰਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਚੰਗਿਆਈ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਚੰਗਿਆਈ ਦਾ ਬੀਜ ਹੈ।
ਨਿਪਤ੍ਯ ਦਣ੍ਡਵਦ੍ਭੂਮੌ ਰੁਰੋਦ ਪ੍ਰਣਨਾਮ ਚ
ਉਹ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਡਿੱਗ ਕੇ ਦੰਡਵਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਰੋਇਆ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਚ ਕृਤਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਯਃ ਪਠੇਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਭੀ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਬਣਾਇਆ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ—
ਲਭਤੇ ਦਾਸ੍ਯਮਤੁਲਂ ਸ੍ਥਾਨਮੀਸ਼੍ਵਰਸਨ੍ਨਿਧੌ
ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਕੋਲ ਅਦੁੱਤੀ ਸੇਵਾ ਤੇ ਥਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣੋ ਬਾਲਕੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਜਗਾਮ ਸ੍ਵਾਲਯਂ ਵਿਭੁਃ
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਗਿਆ।
ਗਾਵੋ ਵਤ੍ਸਾਸ਼੍ਚ ਬਾਲਾਸ਼੍ਚ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਵਰ੍षਾਨ੍ਤਰੇ ਗृਹਮ੍
ਗਾਂਵਾਂ, ਵੱਛੇ ਤੇ ਮੁੰਡੇ ਵੀ ਮੀਂਹ ਦੇ ਮੌਸਮ ਮਗਰੋਂ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਏ।
ਗੋਪਾ ਗੋਪਾਲਿਕਾ ਕਿਂਚਿਤ੍ਤਤ੍ਕਰ੍ਤੁਂ ਨ ਕ੍ਸ਼ਮਾਸ੍ਤਦਾ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਗੋਆਲੇ ਤੇ ਗੋਆਲਣਾਂ ਕੁਝ ਵੀ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਸਨ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਚਰਿਤਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੰਮ ਬਿਆਨ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਦੁਨ੍ਦੁਭਿਂ ਵਾਦਯਾਮਾਸ ਸ਼ਕ੍ਰਯਾਗਕृਤੋਦ੍ਯਮਃ
ਸ੍ਰੀਨਾਰਾਇਣ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇੰਦਰ ਦੇ ਯੱਗ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਵਜੋਂ ਡੰਢੋਰਾ ਵੱਜਾਇਆ ਗਿਆ।
ਦਧਿ ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਘृਤਂ ਤਕ੍ਰਂ ਨਵਨੀਤਂ ਗੁਡਂ ਮਧੁ
ਦਹੀਂ, ਦੁੱਧ, ਘੀ, ਛਾਛ, ਤਾਜਾ ਮੱਖਣ, ਗੁੜ ਤੇ ਸ਼ਹਦ
ਯੇਯੇ ਸਨ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰ ਨਗਰੇ ਗੋਪਾ ਗੋਪ੍ਯਸ਼੍ਚ ਬਾਲਕਾਃ
ਜੋ ਵੀ ਗਾਂਢੀਆਂ, ਗਾਂਢਣੀਆਂ ਤੇ ਬੱਚੇ ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਸਨ
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਸ਼੍ਰਾਵਯਾਮਾਸ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਮੁਦਾऽਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਇਹ ਗੱਲ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਦਦੌ ਤਤ੍ਰ ਕ੍ਸ਼ੌਮਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਮਾਲਾਜਾਲਂ ਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਥੇ, ਉਸ ਨੇ ਸੁੰਦਰ ਰੇਸ਼ਮੀ ਕੱਪੜੇ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣ ਮਾਲਾਵਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਸ੍ਨਾਤਃ ਕृਤਾਹ੍ਨਿਕੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਧृਤ੍ਵਾ ਧੌਤੇ ਚ ਵਾਸਸੀ
ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਨਿੱਤ ਦੀ ਰਸਮ ਨਿਭਾ ਕੇ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਧੋਤੇ ਹੋਏ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਲਏ।
ਨਾਨਾਪ੍ਰਕਾਰਪਾਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਸ਼੍ਚ ਪੁਰੋਹਿਤੈਃ
ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਬਰਤਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੇ ਯਜਮਾਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਤਤ੍ਰਾਜਗ੍ਮੁਰ੍ਨਗਰਵਾਸਿਨਃ
ਇਸ ਵੇਲੇ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਵਸਨੀਕ ਉਥੇ ਆ ਪਹੁੰਚੇ।
ਆਜਗ੍ਮੁਰ੍ਮੁਨਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਜ੍ਵਲਨ੍ਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਤੇਜਸਾ
ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਥੇ ਆ ਗਏ।
ਗਰ੍ਗਸ਼੍ਚ ਗਾਲਵਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼ਾਕਲ੍ਯਃ ਸ਼ਾਕਟਾਯਨਃ 4.21.
ਗਰਗ, ਗਾਲਵ, ਸ਼ਾਕਲਯ ਤੇ ਸ਼ਾਕਟਾਯਨ
ਸੌਭਰਿਰ੍ਵਾਮਦੇਵਸ਼੍ਚ ਯਾਜ੍ਞਵਲ੍ਕ੍ਯਸ਼੍ਚ ਪਾਣਿਨਿਃ
ਸੌਭਰੀ, ਵਾਮਦੇਵ, ਯਾਜ਼੍ਯਵਲਕ੍ਯ ਤੇ ਪਾਣਿਨੀ
ਕृष੍ਣਦ੍ਵੈਪਾਯਨਃ ਸ਼ृਙ੍ਗੀ ਸੁਮਨ੍ਤੁਰ੍ਜੈਮਿਨਿਃ ਕਚਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਦਵੈਪਾਇਨ, ਸ਼੍ਰਿੰਗੀ, ਸੁਮੰਤੁ, ਜੈਮਿਨੀ ਤੇ ਕਚ
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਸ਼੍ਚ ਕਤਿਵਿਧਾ ਭਿਕ੍ਸ਼ੁਕਾ ਬਨ੍ਦਿਨਸ੍ਤਥਾ
ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਭਿਖਾਰੀ ਤੇ ਗਾਇਕ ਵੀ
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮੁਨੀਨ੍ਦ੍ਰਾਨ੍ਨਨ੍ਦਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਭੂਮਿਪਾਂਸ੍ਤਥਾ
ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਨੰਦ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਵੇਖਿਆ।
ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਵਾਸਯਾਮਾਸ ਮੁਨੀਨ੍ਦ੍ਰਾਨ੍ਵਿਪ੍ਰਭੂਮਿਪਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਟਿਕਾਣਾ ਕੀਤਾ।