ਯਦ੍ਦृष੍ਟਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰਨ੍ਧ੍ਰੇ ਚ ਹृਦਿ ਤਦ੍ਬਹਿਰੇਵ ਚ
ਜੋ ਸਿਰ ਦੇ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ, ਦਿਲ ਵਿਚ ਤੇ ਬਾਹਰ ਵੀ ਦਿੱਸ ਰਿਹਾ ਸੀ,
ਯਤ੍ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਚ ਪੁਰਾ ਦਤ੍ਤਂ ਹਰਿਣੈਕਾਰ੍ਣਵੇ ਮੁਨੇ
ਉਹ ਸਤੋਤ੍ਰ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਇਕ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਹਰਿ ਨੇ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਹੇ ਮੁਨੀ,
ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ ਸਰ੍ਵਾਨਿਰ੍ਵਚਨੀਯਂ ਤਂ ਨਮਾਮਿ ਸ਼ਿਵਰੂਪਿਣਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਵਰਣਨ ਤੋਂ ਪਰੇ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਰੂਪ ਹੈ।
ਨਵੀਨਜਲਦਾਕਾਰਂ ਸ਼੍ਯਾਮਸੁਨ੍ਦਰਵਿਗ੍ਰਹਮ੍
ਜਿਸ ਦਾ ਰੰਗ ਨਵੇਂ ਬਦਲ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਤੇ ਸੋਹਣੀ ਸ਼ਿਆਮ ਮੂਰਤੀ ਵਾਲਾ ਹੈ,
ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਾਰਾਮਂ ਪੂਰ੍ਣਕਾਮਂ ਜਗਦ੍ਵ੍ਯਾਪਿਜਗਤ੍ਪਰਮ੍
ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿਚ ਮਸਤ, ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ,
ਸਰ੍ਵਾਧਾਰਂ ਸਰ੍ਵਵਰਂ ਸਰ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤਿਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ 4.20.
ਜੋ ਸਭ ਦਾ ਆਸਰਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਮਂਤ੍ਰਸ੍ਵਰੂਪਂ ਚ ਸਰ੍ਵਸਂਪਤ੍ਕਰਂ ਵਰਮ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਮੂਲ ਰੂਪ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਰੀ ਚੰਗੀ ਕismet ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਸ਼ਕ੍ਤੀਸ਼ਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਬੀਜਂ ਚ ਸ਼ਕ੍ਤਿਰੂਪਧਰਂ ਵਰਮ੍
ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਬੀਜ ਤੇ ਆਪ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਕृਪਾਲੁਂ ਕਰ੍ਣਧਾਰਂ ਚ ਨਮਾਮਿ ਭਕ੍ਤਵਤ੍ਸਲਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਦਇਆਲੂ ਤੇ ਮਿਹਰਬਾਨ ਨੌਕਾ-ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਸਦਾ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਗੁਣਂ ਨਿਰ੍ਗੁਣਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਸ੍ਤੌਮਿ ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਾਸ੍ਵਰੂਪਿਣਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਵੀ ਹੈ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਵੀ, ਤੇ ਜਿਸਦਾ ਰੂਪ ਆਪਣੀ ਮਰਜੀ ਅਨੁਸਾਰ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਸ੍ਵਰੂਪਂ ਚ ਵਿਰਾਡ੍ਰੂਪਂ ਨਮਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਸਾਰੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਦਾ ਅਸਲ ਰੂਪ ਹੈ ਤੇ ਜਿਸਦਾ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਰੂਪ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਮਨ੍ਤਸ੍ਵਰੂਪਂ ਚ ਨਮਾਮਿ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਸਾਰੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ।
ਸ੍ਵਤਨ੍ਤ੍ਰਮਸ੍ਵਤਨ੍ਤ੍ਰਂ ਚ ਯਸ਼ੋਦਾਨਨ੍ਦਨਂ ਭਜੇ
ਮੈਂ ਯਸ਼ੋਦਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਆਪ ਮੁਖਤਾਰ ਵੀ ਹੈ ਤੇ ਕਦੇ ਕਦੇ ਹੋਰਾਂ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਵੀ।
ਧ੍ਯਾਨਾਸਾਧ੍ਯਂ ਵਿਦ੍ਯਮਾਨਂ ਯੋਗੀਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਗੁਰੁਂ ਭਜੇ
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਭਜਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਦਾ ਮੌਜੂਦ ਹੈ ਤੇ ਜੋ ਵੱਡੇ ਯੋਗੀਆਂ ਦਾ ਅਸਲ ਅਧਿਆਪਕ ਹੈ।
ਗੋਪੀਭਿਃ ਸੇਵ੍ਯਮਾਨਂ ਚ ਤਂ ਧਰੇਸ਼ਂ ਨਮਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਗੋਪੀਆਂ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਯੋਗੀਸ਼ਂ ਯੋਗਸਾਧ੍ਯਂ ਚ ਨਮਾਮਿ ਸ਼ਿਵਸੇਵਿਤਮ੍ ।।4.20.
ਮੈਂ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਯੋਗ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਤੇ ਜਿਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਸਿਦ੍ਧਿਸ੍ਵਰੂਪਂ ਤਂ ਨਮਾਮਿ ਚ ਪਰਾਤ੍ਪਰਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਮੰਤ੍ਰ-ਸਿੱਧੀ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ।
ਪੁਣ੍ਯਪ੍ਰਦਂ ਚ ਸ਼ੁਭਦਂ ਸ਼ੁਭਬੀਜਂ ਨਮਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਪੁੰਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਚੰਗਿਆਈ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਚੰਗਿਆਈ ਦਾ ਬੀਜ ਹੈ।
ਨਿਪਤ੍ਯ ਦਣ੍ਡਵਦ੍ਭੂਮੌ ਰੁਰੋਦ ਪ੍ਰਣਨਾਮ ਚ
ਉਹ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਡਿੱਗ ਕੇ ਦੰਡਵਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਰੋਇਆ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਚ ਕृਤਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਯਃ ਪਠੇਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਭੀ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਬਣਾਇਆ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ—
ਲਭਤੇ ਦਾਸ੍ਯਮਤੁਲਂ ਸ੍ਥਾਨਮੀਸ਼੍ਵਰਸਨ੍ਨਿਧੌ
ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਕੋਲ ਅਦੁੱਤੀ ਸੇਵਾ ਤੇ ਥਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣੋ ਬਾਲਕੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਜਗਾਮ ਸ੍ਵਾਲਯਂ ਵਿਭੁਃ
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਗਿਆ।
ਗਾਵੋ ਵਤ੍ਸਾਸ਼੍ਚ ਬਾਲਾਸ਼੍ਚ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਵਰ੍षਾਨ੍ਤਰੇ ਗृਹਮ੍
ਗਾਂਵਾਂ, ਵੱਛੇ ਤੇ ਮੁੰਡੇ ਵੀ ਮੀਂਹ ਦੇ ਮੌਸਮ ਮਗਰੋਂ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਏ।
ਗੋਪਾ ਗੋਪਾਲਿਕਾ ਕਿਂਚਿਤ੍ਤਤ੍ਕਰ੍ਤੁਂ ਨ ਕ੍ਸ਼ਮਾਸ੍ਤਦਾ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਗੋਆਲੇ ਤੇ ਗੋਆਲਣਾਂ ਕੁਝ ਵੀ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਸਨ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਚਰਿਤਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੰਮ ਬਿਆਨ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਦੁਨ੍ਦੁਭਿਂ ਵਾਦਯਾਮਾਸ ਸ਼ਕ੍ਰਯਾਗਕृਤੋਦ੍ਯਮਃ
ਸ੍ਰੀਨਾਰਾਇਣ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇੰਦਰ ਦੇ ਯੱਗ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਵਜੋਂ ਡੰਢੋਰਾ ਵੱਜਾਇਆ ਗਿਆ।
ਦਧਿ ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਘृਤਂ ਤਕ੍ਰਂ ਨਵਨੀਤਂ ਗੁਡਂ ਮਧੁ
ਦਹੀਂ, ਦੁੱਧ, ਘੀ, ਛਾਛ, ਤਾਜਾ ਮੱਖਣ, ਗੁੜ ਤੇ ਸ਼ਹਦ
ਯੇਯੇ ਸਨ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰ ਨਗਰੇ ਗੋਪਾ ਗੋਪ੍ਯਸ਼੍ਚ ਬਾਲਕਾਃ
ਜੋ ਵੀ ਗਾਂਢੀਆਂ, ਗਾਂਢਣੀਆਂ ਤੇ ਬੱਚੇ ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਸਨ
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਸ਼੍ਰਾਵਯਾਮਾਸ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਮੁਦਾऽਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਇਹ ਗੱਲ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਦਦੌ ਤਤ੍ਰ ਕ੍ਸ਼ੌਮਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਮਾਲਾਜਾਲਂ ਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਥੇ, ਉਸ ਨੇ ਸੁੰਦਰ ਰੇਸ਼ਮੀ ਕੱਪੜੇ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣ ਮਾਲਾਵਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ।