ਕਿਂ ਸ੍ਤੌਮਿ ਕਿਂ ਕਰੋਮੀਤਿ ਮਨਸੈਵਂ ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯ ਚ
ਮੈਂ ਕਿਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਾਂ, ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ—ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ ਮਨ ਵਿਚ ਹੀ ਵਿਚਾਰਿਆ,
ਸੁਖਂ ਯੋਗਾਸਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਬਭੂਵ ਸਂਪੁਟਾਞ੍ਜਲਿਃ
ਉਹ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਜੋਗ ਅਸਨ ਲਾ ਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਬੈਠ ਗਿਆ।
ਇਡਾਂ ਸੁषੁਮ੍ਨਾਂ ਮਧ੍ਯਾਂ ਚ ਪਿਙ੍ਗਲਾਂ ਨਲਿਨੀਂ ਧੁਰਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਧਿਆਨ ਇਡਾ, ਸੁਸ਼ੁਮਨਾ, ਪਿੰਗਲਾ, ਕਮਲ ਤੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਆਸਰੇ ਉੱਤੇ ਕੇਂਦਰਤ ਕੀਤਾ।
ਮੂਲਾਧਾਰਂ ਸ੍ਵਾਧਿष੍ਠਾਨਂ ਮਣਿਪੂਰਂ ਮਨੋਹਰਮ੍
ਮੂਲਾਧਾਰ, ਸਵਾਧਿਸ਼ਠਾਨ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਮਣੀਪੁਰ ਚੱਕਰਾਂ ਉੱਤੇ ਵੀ ਧਿਆਨ ਲਾਇਆ।
ਲਙ੍ਘਨਂ ਕਾਰਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਤਤ੍षਟ੍ਚਕ੍ਰਂ ਕ੍ਰਮਾਦ੍ਵਿਧਿਃ
ਉਸ ਨੇ ਉਰਜਾ ਨੂੰ ਚੁੱਕਾ ਕੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਛੇ ਚੱਕਰ ਲੰਘ ਲਏ।
ਨਿਬਧ੍ਯ ਵਾਯੁਂ ਮਧ੍ਯਾਂ ਤਾਮਾਨੀਯ ਹृਦਯਾਮ੍ਬੁਜਮ੍ 4.20.
ਸਾਹ ਨੂੰ ਵਿਚਕਾਰ ਰੋਕ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਦਿਲ ਦੇ ਕਮਲ ਤੱਕ ਲੈ ਗਿਆ।
ਏਵਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਨਿष੍ਪਨ੍ਦੋ ਯੋ ਦਤ੍ਤੋ ਹਰਿਣਾ ਪੁਰਾ
ਇਹ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਬਿਲਕੁਲ ਨਿਸ਼ਚਲ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹਰਿ ਨੇ ਸਿਖਾਇਆ ਸੀ।
ਮੁਹੂਰ੍ਤਂ ਚ ਜਪਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਧ੍ਯਾਯਂਧ੍ਯਾਯਂ ਪਦਾਮ੍ਬੁਜਮ੍
ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਜਪ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਵਾਰ ਵਾਰ ਚਰਨ ਕਮਲਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਤਤ੍ਤੇਜਸੋऽਨ੍ਤਰੇ ਰੂਪਮਤੀਵ ਸੁਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਸ ਜੋਤ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਬੜੀ ਸੋਹਣੀ ਮੂਰਤੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ।
ਸ਼੍ਰੁਤਿਮੂਲਸ੍ਥਲਨ੍ਯਸ੍ਤਜ੍ਵਲਨ੍ਮਕਰਕੁਣ੍ਡਲਮ੍
ਜਿਸ ਦੇ ਕੰਨਾਂ ਦੇ ਨੀਵੇਂ ਹਿੱਸੇ 'ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਮਕਰ ਕੁੰਡਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ,
ਯਦ੍ਦृष੍ਟਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰਨ੍ਧ੍ਰੇ ਚ ਹृਦਿ ਤਦ੍ਬਹਿਰੇਵ ਚ
ਜੋ ਸਿਰ ਦੇ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ, ਦਿਲ ਵਿਚ ਤੇ ਬਾਹਰ ਵੀ ਦਿੱਸ ਰਿਹਾ ਸੀ,
ਯਤ੍ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਚ ਪੁਰਾ ਦਤ੍ਤਂ ਹਰਿਣੈਕਾਰ੍ਣਵੇ ਮੁਨੇ
ਉਹ ਸਤੋਤ੍ਰ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਇਕ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਹਰਿ ਨੇ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਹੇ ਮੁਨੀ,
ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ ਸਰ੍ਵਾਨਿਰ੍ਵਚਨੀਯਂ ਤਂ ਨਮਾਮਿ ਸ਼ਿਵਰੂਪਿਣਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਵਰਣਨ ਤੋਂ ਪਰੇ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਰੂਪ ਹੈ।
ਨਵੀਨਜਲਦਾਕਾਰਂ ਸ਼੍ਯਾਮਸੁਨ੍ਦਰਵਿਗ੍ਰਹਮ੍
ਜਿਸ ਦਾ ਰੰਗ ਨਵੇਂ ਬਦਲ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਤੇ ਸੋਹਣੀ ਸ਼ਿਆਮ ਮੂਰਤੀ ਵਾਲਾ ਹੈ,
ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਾਰਾਮਂ ਪੂਰ੍ਣਕਾਮਂ ਜਗਦ੍ਵ੍ਯਾਪਿਜਗਤ੍ਪਰਮ੍
ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿਚ ਮਸਤ, ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ,
ਸਰ੍ਵਾਧਾਰਂ ਸਰ੍ਵਵਰਂ ਸਰ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤਿਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ 4.20.
ਜੋ ਸਭ ਦਾ ਆਸਰਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਮਂਤ੍ਰਸ੍ਵਰੂਪਂ ਚ ਸਰ੍ਵਸਂਪਤ੍ਕਰਂ ਵਰਮ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਮੂਲ ਰੂਪ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਰੀ ਚੰਗੀ ਕismet ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਸ਼ਕ੍ਤੀਸ਼ਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਬੀਜਂ ਚ ਸ਼ਕ੍ਤਿਰੂਪਧਰਂ ਵਰਮ੍
ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਬੀਜ ਤੇ ਆਪ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਕृਪਾਲੁਂ ਕਰ੍ਣਧਾਰਂ ਚ ਨਮਾਮਿ ਭਕ੍ਤਵਤ੍ਸਲਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਦਇਆਲੂ ਤੇ ਮਿਹਰਬਾਨ ਨੌਕਾ-ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਸਦਾ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਗੁਣਂ ਨਿਰ੍ਗੁਣਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਸ੍ਤੌਮਿ ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਾਸ੍ਵਰੂਪਿਣਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਵੀ ਹੈ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਵੀ, ਤੇ ਜਿਸਦਾ ਰੂਪ ਆਪਣੀ ਮਰਜੀ ਅਨੁਸਾਰ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਸ੍ਵਰੂਪਂ ਚ ਵਿਰਾਡ੍ਰੂਪਂ ਨਮਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਸਾਰੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਦਾ ਅਸਲ ਰੂਪ ਹੈ ਤੇ ਜਿਸਦਾ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਰੂਪ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਮਨ੍ਤਸ੍ਵਰੂਪਂ ਚ ਨਮਾਮਿ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਸਾਰੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ।
ਸ੍ਵਤਨ੍ਤ੍ਰਮਸ੍ਵਤਨ੍ਤ੍ਰਂ ਚ ਯਸ਼ੋਦਾਨਨ੍ਦਨਂ ਭਜੇ
ਮੈਂ ਯਸ਼ੋਦਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਆਪ ਮੁਖਤਾਰ ਵੀ ਹੈ ਤੇ ਕਦੇ ਕਦੇ ਹੋਰਾਂ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਵੀ।
ਧ੍ਯਾਨਾਸਾਧ੍ਯਂ ਵਿਦ੍ਯਮਾਨਂ ਯੋਗੀਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਗੁਰੁਂ ਭਜੇ
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਭਜਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਦਾ ਮੌਜੂਦ ਹੈ ਤੇ ਜੋ ਵੱਡੇ ਯੋਗੀਆਂ ਦਾ ਅਸਲ ਅਧਿਆਪਕ ਹੈ।
ਗੋਪੀਭਿਃ ਸੇਵ੍ਯਮਾਨਂ ਚ ਤਂ ਧਰੇਸ਼ਂ ਨਮਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਗੋਪੀਆਂ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਯੋਗੀਸ਼ਂ ਯੋਗਸਾਧ੍ਯਂ ਚ ਨਮਾਮਿ ਸ਼ਿਵਸੇਵਿਤਮ੍ ।।4.20.
ਮੈਂ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਯੋਗ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਤੇ ਜਿਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਸਿਦ੍ਧਿਸ੍ਵਰੂਪਂ ਤਂ ਨਮਾਮਿ ਚ ਪਰਾਤ੍ਪਰਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਮੰਤ੍ਰ-ਸਿੱਧੀ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ।
ਪੁਣ੍ਯਪ੍ਰਦਂ ਚ ਸ਼ੁਭਦਂ ਸ਼ੁਭਬੀਜਂ ਨਮਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਪੁੰਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਚੰਗਿਆਈ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਚੰਗਿਆਈ ਦਾ ਬੀਜ ਹੈ।
ਨਿਪਤ੍ਯ ਦਣ੍ਡਵਦ੍ਭੂਮੌ ਰੁਰੋਦ ਪ੍ਰਣਨਾਮ ਚ
ਉਹ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਡਿੱਗ ਕੇ ਦੰਡਵਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਰੋਇਆ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਚ ਕृਤਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਯਃ ਪਠੇਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਭੀ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਬਣਾਇਆ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ—