ਪ੍ਰਣਾਸ਼ਂ ਮੇਨਿਰੇ ਸਰ੍ਵੇ ਭਯਮਾਪੁਸ਼੍ਚ ਸਂਕਟੇ ਬਾਲਾ ਗੋਪ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸਂਤ੍ਰਸ੍ਤਾ ਭਕ੍ਤਿਨਮ੍ਰਾਤ੍ਮਕਨ੍ਧਰਾਃ
ਸਭ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਹੁਣ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਤੇ ਡਰ ਵਿਚ ਫਸ ਗਏ; ਬੱਚੇ ਤੇ ਗੋਪੀਆਂ ਡਰੇ ਹੋਏ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਗਰਦਨ ਝੁਕਾ ਲਈ।
ਤਥਾ ਰਕ੍ਸ਼ਾਂ ਕੁਰੁ ਪੁਨਰ੍ਦਾਵਾਗ੍ਨੇਰ੍ਮਧੁਸੂਦਨ
ਮਧੁਸੂਦਨ ਜੀ, ਜੰਗਲ ਦੀ ਅੱਗ ਤੋਂ ਸਾਨੂੰ ਮੁੜ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।
ਸ੍ਰष੍ਟਾ ਪਾਤਾ ਚ ਸਂਹਰ੍ਤਾ ਜਗਤਾਂ ਚ ਜਗਤ੍ਪਤੇ
ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਪਾਲਣਹਾਰ ਤੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋ।
ਯਮਃ ਕੁਬੇਰਃ ਪਵਨ ਈਸ਼ਾਨਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਦੇਵਤਾਃ
ਯਮ, ਕੁਬੇਰ, ਵਾਯੁ, ਈਸ਼ਾਨ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ,
ਮਾਨਵਾਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਦੈਤ੍ਯਾ ਯਕ੍ਸ਼ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਕਿਂਨਰਾਃ
ਮਾਨਵ, ਦੈਤ, ਯਕਸ਼, ਰਾਕਸ਼ਸ ਤੇ ਕਿੰਨਰ ਵੀ,
ਆਵਿਰ੍ਭਾਵਸ੍ਤਿਰੋਭਾਵਃ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਚ ਤਥੇਚ੍ਛਯਾ
ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਆਉਣ ਤੇ ਜਾਣ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਵਯਂ ਤ੍ਵਾਂ ਸ਼ਰਣਂ ਯਾਮੋ ਰਕ੍ਸ਼ ਨਃ ਸ਼ਰਣਾਗਤਾਨ੍
ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਏ ਹਾਂ; ਸਾਨੂੰ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਆਸਰੇ ਆਏ ਹਨ, ਰੱਖਿਆ ਦੇ।
ਦੂਰੀਭੂਤਸ੍ਤੁ ਦਾਵਾਗ੍ਨਿਃ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਾਮृਤਦृष੍ਟਿਤਃ
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗੀ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਦੀ ਅੱਗ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਾਪਦਃ ਪ੍ਰਣਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਹਰਿਸ੍ਮਰਣਮਾਤ੍ਰਤਃ 4.19.
ਹਰੀ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸਾਰੀਆਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਮਿਟ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਵਹ੍ਨਿਤੋ ਨ ਭਵੇਤ੍ਤਸ੍ਯ ਭਯਂ ਜਨ੍ਮਨਿ ਜਨ੍ਮਨਿ
ਜੋ ਹਰੀ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਹਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਦਾ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।
ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਮੇਤਤ੍ਪਠਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ ਇਹ ਲੋਕੇ ਹਰੇਰ੍ਭਕ੍ਤਿਮਨ੍ਤੇ ਦਾਸ੍ਯਂ ਲਭੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਹਰੀ ਦੇ ਭਗਤ ਨੂੰ ਦਾਸਤਾ ਦਾ ਦਰਜਾ ਪੱਕਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਜਗਾਮ ਸ਼੍ਰੀਹਰਿਰ੍ਗੇਹਂ ਕੁਬੇਰਭਵਨੋਪਮਮ੍
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸ਼੍ਰੀਹਰੀ ਆਪਣੇ ਘਰ ਗਿਆ, ਜੋ ਕੁਬੇਰ ਦੇ ਮਹਲ ਵਾਂਗ ਸੀ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋ ਧਨਂ ਨਨ੍ਦਃ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਂ ਦਦੌ ਮੁਦਾ
ਨੰਦ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਭਰਪੂਰ ਧਨ ਦਿੱਤਾ।
ਨਾਨਾਵਿਧਂ ਮਙ੍ਗਲਂ ਚ ਹਰੇਰ੍ਨਾਮਾਨੁਕੀਰ੍ਤਨਮ੍
ਹਰੀ ਦੇ ਨਾਮ ਦਾ ਗਾਉਣ ਤੇ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸ਼ੁਭ ਸਮਾਰੋਹ ਹੋਏ।
ਏਵਂ ਮੁਮੁਦਿਰੇ ਸਰ੍ਵੇ ਵृਨ੍ਦਾਰਣ੍ਯੇ ਗृਹੇਗृਹੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਦੇ ਹਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਲੋਕ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਹਰੇਸ਼੍ਚਰਿਤਮਙ੍ਗਲਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਰੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਕਰਤਬ ਦੱਸ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ।
4.20 ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪੀਤ੍ਵਾऽਨੁਲਿਪ੍ਤਸ਼੍ਚ ਵृਨ੍ਦਾਰਣ੍ਯਂ ਜਗਾਮ ਹ
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਖਾਣ-ਪੀਣ ਤੇ ਲਗਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਕ੍ਰੀਡਾਂ ਚਕਾਰ ਭਗਵਾਨ੍ਕੌਤੁਕੇਨ ਚ ਤੈਃ ਸਹ
ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਉਥੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਖੇਡ ਕੀਤੀ।
ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵਂ ਵਿਜ੍ਞਾਤੁਂ ਵਿਧਾਤਾ ਜਗਤਾਂ ਪਤਿਃ
ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਜਾਣਨ ਲਈ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਤੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਜਾਣਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।
ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਤਦਭਿਪ੍ਰਾਯਂ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਃ ਸਰ੍ਵਕਾਰਕਃ
ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣ ਕੇ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਤੇ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਿਆ।
ਜਗਾਮ ਸ਼੍ਰੀਹਰਿਰ੍ਗੇਹਂ ਕਾਲਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਗੋਕੁਲਮ੍
ਗੋਕੁਲ ਵਿਚ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾ ਕੇ, ਸ਼੍ਰੀਹਰੀ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਏ।
ਏਵਂ ਚਕਾਰ ਭਗਵਾਨ੍ਵਰ੍षਮੇਕਂ ਚ ਪ੍ਰਤ੍ਯਹਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਗਵਾਨ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਇਕ ਸਾਲ ਤੱਕ ਇਹੀ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਪ੍ਰਭਾਵਂ ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਲਜ੍ਜਾਨਮ੍ਰਾਤ੍ਮਕਨ੍ਧਰਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼ਰਮ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਲਿਆ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਕृष੍ਣਂ ਤਤ੍ਰੈਵ ਗੋਪਾਲਗਣਵੇष੍ਟਿਤਮ੍
ਉਥੇ ਉਸਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਗਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਗੇੜ ਵਿਚ ਵੇਖਿਆ।
ਰਤ੍ਨਸਿਂਹਾਸਨਸ੍ਥਂ ਚ ਹਸਨ੍ਤਂ ਸਸ੍ਮਿਤਂ ਮੁਦਾ
ਉਸਨੇ ਉਹਨੂੰ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ ਵੇਖਿਆ।
ਰਤ੍ਨਕੇਯੂਰਵਲਯਰਤ੍ਨਮਞ੍ਜੀਰਰਞ੍ਜਿਤਮ੍ 4.20.
ਉਹ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਦੀਆਂ ਮੋਹਰਾਂ, ਚੂੜੀਆਂ ਤੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪਾਜੇਬਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਕੋਟਿਕਨ੍ਦਰ੍ਪਲਾਵਣ੍ਯਂ ਲੀਲਾਧਾਮਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਹਦੀ ਸੋਹਣੀਅਤ ਕਰੋੜਾਂ ਕਾਮਦੇਵਾਂ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਖੇਡਾਂ ਦਾ ਮੰਦਰ ਵਾਂਗ ਮੋਹਣੀ ਲੱਗ ਰਹੀ ਸੀ।
ਪਾਰਿਜਾਤਪ੍ਰਸੂਨਾਨਾਂ ਮਾਲਾਜਾਲੈਰ੍ਵਿਭੂषਿਤਮ੍
ਉਹ ਪਾਰਿਜਾਤ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਮਾਲਤੀਮਾਲ੍ਯਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਮਯੂਰਪਿਚ੍ਛਚੂਡਕਮ੍
ਉਹ ਮੋਤੀਆਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਤੇ ਮੋਰ ਪੰਖ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਸਜਾ ਕੇ ਰੱਖਦੇ ਸਨ।
ਸ਼ਰਤ੍ਪਾਰ੍ਵਣਚਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਮੁष੍ਟਾਸ੍ਯਸੁਨ੍ਦਰਮ੍
ਉਹਦਾ ਚਿਹਰਾ ਸ਼ਰਦ ਰੁੱਤ ਦੇ ਪੂਰਨਮਾਸ਼ੀ ਚੰਦ ਦੀ ਚਮਕ ਵੀ ਚੁਰਾ ਲੈਂਦਾ ਸੀ।