ਨ ਤਥਾऽਪਿ ਤਦੀਸ਼ਂ ਤਂ ਗ੍ਰਸ੍ਤੁਂ ਸਰ੍ਪਃ ਕ੍ਸ਼ਮੋ ਭਵੇਤ੍ 4.19.
ਫਿਰ ਵੀ, ਉਹ ਸਰਪ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਿਗਲਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਨਿਗੂਢਂ ਯੋਗਿਨਾਂ ਸਾਰਂ ਸਂਸ਼ਯਚ੍ਛੇਦਕਾਰਣਮ੍
ਯੋਗੀਆਂ ਲਈ ਉਹ ਸਰੂਪ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਸੰਦੇਹ ਦੂਰ ਕਰਨ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ।
ਤਤ੍ਯਾਜ ਸ਼ੋਕਂ ਨਨ੍ਦਸ਼੍ਚ ਵ੍ਰਜਸ਼੍ਚ ਵ੍ਰਜਯੋषਿਤਃ
ਨੰਦ ਜੀ, ਵ੍ਰਜ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਵ੍ਰਜ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਦੁੱਖ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਬਨ੍ਧੁਵਿਚ੍ਛੇਦਵਿषਯੇ ਪ੍ਰਬੋਧੇ ਨ ਸ੍ਥਿਤਂ ਮਨਃ
ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੀ ਵਿੱਛੋੜੇ ਦੀ ਸਮਝ ਵਿਚ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਮਨ ਟਿਕਿਆ ਨਹੀਂ।
ਦਦृਸ਼ੁਸ੍ਤਂ ਸੁਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾ ਵ੍ਰਜਾਸ਼੍ਚ ਵ੍ਰਜਯੋषਿਤਃ
ਵ੍ਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਅਤੇ ਵ੍ਰਜ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਅਸ੍ਨਿਗ੍ਧਵਸ੍ਤ੍ਰਮਸ੍ਨਿਗ੍ਧਮਲੁਪ੍ਤਚਨ੍ਦਨਾਞ੍ਜਨਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਸਾਫ-ਸੁਥਰੇ ਸਨ, ਚੰਦਨ ਤੇ ਕਾਜਲ ਵੀ ਮੈਲੇ ਨਹੀਂ ਸਨ।
ਮਯੂਰਪਿਚ੍ਛਚੂਡਂ ਚ ਵਂਸ਼ੀਵਦਨਮਚ੍ਯੁਤਮ੍
ਉਹ ਮਯੂਰ ਦੇ ਪੰਖਾਂ ਦੀ ਪੱਗ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸੀ, ਵਾਂਸਰੀ ਵਜਾ ਰਹੇ ਸੀ, ਤੇ ਸਦਾ ਅਟੱਲ ਰਹੇ।
ਚੁਚੁਮ੍ਬ ਵਦਨਾਮ੍ਭੋਜਂ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਵਦਨੇਕ੍ਸ਼ਣਾ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਚਮਕਦੇ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਖੁਸ਼ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਕਮਲ ਵਰਗਾ ਮੂੰਹ ਚੁੰਮਿਆ।
ਨਿਮੇषਰਹਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦਦृਸ਼ੁਃ ਸ਼੍ਰੀਮੁਖਂ ਹਰੇਃ
ਸਭ ਨੇ ਬਿਨਾ ਪਲਕਾਂ ਝਪਕਾਏ, ਹਰੀ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਮੂੰਹ ਨੂੰ ਤੱਕਿਆ।
ਦਾਵਾਗ੍ਨਿਰ੍ਵੇष੍ਟਯਾਮਾਸ ਤੈਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸਹ ਗੋਕੁਲਮ੍ 4.19.
ਜੰਗਲ ਦੀ ਅੱਗ ਨੇ ਗੋਕੁਲ ਨੂੰ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਪ੍ਰਣਾਸ਼ਂ ਮੇਨਿਰੇ ਸਰ੍ਵੇ ਭਯਮਾਪੁਸ਼੍ਚ ਸਂਕਟੇ ਬਾਲਾ ਗੋਪ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸਂਤ੍ਰਸ੍ਤਾ ਭਕ੍ਤਿਨਮ੍ਰਾਤ੍ਮਕਨ੍ਧਰਾਃ
ਸਭ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਹੁਣ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਤੇ ਡਰ ਵਿਚ ਫਸ ਗਏ; ਬੱਚੇ ਤੇ ਗੋਪੀਆਂ ਡਰੇ ਹੋਏ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਗਰਦਨ ਝੁਕਾ ਲਈ।
ਤਥਾ ਰਕ੍ਸ਼ਾਂ ਕੁਰੁ ਪੁਨਰ੍ਦਾਵਾਗ੍ਨੇਰ੍ਮਧੁਸੂਦਨ
ਮਧੁਸੂਦਨ ਜੀ, ਜੰਗਲ ਦੀ ਅੱਗ ਤੋਂ ਸਾਨੂੰ ਮੁੜ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।
ਸ੍ਰष੍ਟਾ ਪਾਤਾ ਚ ਸਂਹਰ੍ਤਾ ਜਗਤਾਂ ਚ ਜਗਤ੍ਪਤੇ
ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਪਾਲਣਹਾਰ ਤੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋ।
ਯਮਃ ਕੁਬੇਰਃ ਪਵਨ ਈਸ਼ਾਨਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਦੇਵਤਾਃ
ਯਮ, ਕੁਬੇਰ, ਵਾਯੁ, ਈਸ਼ਾਨ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ,
ਮਾਨਵਾਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਦੈਤ੍ਯਾ ਯਕ੍ਸ਼ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਕਿਂਨਰਾਃ
ਮਾਨਵ, ਦੈਤ, ਯਕਸ਼, ਰਾਕਸ਼ਸ ਤੇ ਕਿੰਨਰ ਵੀ,
ਆਵਿਰ੍ਭਾਵਸ੍ਤਿਰੋਭਾਵਃ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਚ ਤਥੇਚ੍ਛਯਾ
ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਆਉਣ ਤੇ ਜਾਣ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਵਯਂ ਤ੍ਵਾਂ ਸ਼ਰਣਂ ਯਾਮੋ ਰਕ੍ਸ਼ ਨਃ ਸ਼ਰਣਾਗਤਾਨ੍
ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਏ ਹਾਂ; ਸਾਨੂੰ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਆਸਰੇ ਆਏ ਹਨ, ਰੱਖਿਆ ਦੇ।
ਦੂਰੀਭੂਤਸ੍ਤੁ ਦਾਵਾਗ੍ਨਿਃ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਾਮृਤਦृष੍ਟਿਤਃ
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗੀ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਦੀ ਅੱਗ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਾਪਦਃ ਪ੍ਰਣਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਹਰਿਸ੍ਮਰਣਮਾਤ੍ਰਤਃ 4.19.
ਹਰੀ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸਾਰੀਆਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਮਿਟ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਵਹ੍ਨਿਤੋ ਨ ਭਵੇਤ੍ਤਸ੍ਯ ਭਯਂ ਜਨ੍ਮਨਿ ਜਨ੍ਮਨਿ
ਜੋ ਹਰੀ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਹਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਦਾ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।
ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਮੇਤਤ੍ਪਠਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ ਇਹ ਲੋਕੇ ਹਰੇਰ੍ਭਕ੍ਤਿਮਨ੍ਤੇ ਦਾਸ੍ਯਂ ਲਭੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਹਰੀ ਦੇ ਭਗਤ ਨੂੰ ਦਾਸਤਾ ਦਾ ਦਰਜਾ ਪੱਕਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਜਗਾਮ ਸ਼੍ਰੀਹਰਿਰ੍ਗੇਹਂ ਕੁਬੇਰਭਵਨੋਪਮਮ੍
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸ਼੍ਰੀਹਰੀ ਆਪਣੇ ਘਰ ਗਿਆ, ਜੋ ਕੁਬੇਰ ਦੇ ਮਹਲ ਵਾਂਗ ਸੀ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋ ਧਨਂ ਨਨ੍ਦਃ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਂ ਦਦੌ ਮੁਦਾ
ਨੰਦ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਭਰਪੂਰ ਧਨ ਦਿੱਤਾ।
ਨਾਨਾਵਿਧਂ ਮਙ੍ਗਲਂ ਚ ਹਰੇਰ੍ਨਾਮਾਨੁਕੀਰ੍ਤਨਮ੍
ਹਰੀ ਦੇ ਨਾਮ ਦਾ ਗਾਉਣ ਤੇ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸ਼ੁਭ ਸਮਾਰੋਹ ਹੋਏ।
ਏਵਂ ਮੁਮੁਦਿਰੇ ਸਰ੍ਵੇ ਵृਨ੍ਦਾਰਣ੍ਯੇ ਗृਹੇਗृਹੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਦੇ ਹਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਲੋਕ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਹਰੇਸ਼੍ਚਰਿਤਮਙ੍ਗਲਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਰੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਕਰਤਬ ਦੱਸ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ।
4.20 ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪੀਤ੍ਵਾऽਨੁਲਿਪ੍ਤਸ਼੍ਚ ਵृਨ੍ਦਾਰਣ੍ਯਂ ਜਗਾਮ ਹ
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਖਾਣ-ਪੀਣ ਤੇ ਲਗਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਕ੍ਰੀਡਾਂ ਚਕਾਰ ਭਗਵਾਨ੍ਕੌਤੁਕੇਨ ਚ ਤੈਃ ਸਹ
ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਉਥੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਖੇਡ ਕੀਤੀ।
ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵਂ ਵਿਜ੍ਞਾਤੁਂ ਵਿਧਾਤਾ ਜਗਤਾਂ ਪਤਿਃ
ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਜਾਣਨ ਲਈ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਤੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਜਾਣਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।
ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਤਦਭਿਪ੍ਰਾਯਂ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਃ ਸਰ੍ਵਕਾਰਕਃ
ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣ ਕੇ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਤੇ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਿਆ।