ਤ੍ਵਤ੍ਪਾਦਧ੍ਯਾਨਯੁਕ੍ਤਸ੍ਯ ਯਤ੍ਤਤ੍ਸ੍ਥਾਨਂ ਚ ਤਤ੍ਪਰਮ੍
ਜੋ ਤੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਜੋ ਥਾਂ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ।
ਯਦਿ ਤ੍ਵਤ੍ਸੇਵਯਾ ਯਾਤਿ ਸਫਲੋ ਨਿष੍ਕਲੋऽਥਵਾ
ਜੇ ਕੋਈ ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਪੂਰਾ ਹੋ ਕੇ ਜਾਂ ਅਧੂਰਾ, ਉਹ ਜੀਵਨ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨ ਸਨ੍ਤਿ ਜਨ੍ਮਮਰਣਰੋਗਸ਼ੋਕਾਰ੍ਤਿਭੀਤਯਃ
ਉਥੇ ਨਾ ਜਨਮ ਹੈ, ਨਾ ਮੌਤ, ਨਾ ਰੋਗ, ਨਾ ਦੁੱਖ, ਨਾ ਪੀੜਾ, ਨਾ ਡਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਵਾਞ੍ਛਾ ਨਾਸ੍ਤ੍ਯੇਵ ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਤ੍ਵਤ੍ਪਾਦਸੇਵਨਂ ਵਿਨਾ 4.19.
ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ।
ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਭਕ੍ਤਾਃ ਕਿਂ ਚਾਨ੍ਯਤ੍ਸਾਲੋਕ੍ਯਾਦਿਚਤੁष੍ਟਯਮ੍
ਭਗਤ ਹੋਰ ਕੀ ਵੇਖਦੇ ਹਨ? ਤੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਵਸਣ ਆਦਿ ਚਾਰ ਮੁਕਤੀਆਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ।
ਤਾਵਤ੍ਤ੍ਵਦ੍ਭਾਵਨੇਨੈਵ ਤ੍ਵਦ੍ਵਰ੍ਣੋऽਹਮਨੁਗ੍ਰਹਾਤ੍
ਤੇਰੀ ਭਾਵਨਾ ਕਰਕੇ ਤੇਰੇ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਦੇਸ਼ਾਦ੍ ਦੂਰਂ ਚ ਨ੍ਯਕ੍ਕਾਰਂ ਚਕਾਰ ਦृਢਭਕ੍ਤਿਮਾਨ੍
ਜੋ ਭਗਤ ਡਿੱਠਾ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪੱਕੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਬਦਨਾਮੀ ਤੇ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋਣ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਚ ਉਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਭਕ੍ਤੋऽਹਂ ਨ ਮਾਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤੁਂ ਕ੍ਸ਼ਮੋऽਧੁਨਾ
ਉਹ ਭਗਤ, ਜਦੋਂ ਆਖਿਆ ਗਿਆ, ਬੋਲੇ: 'ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਭਗਤ ਹਾਂ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਛੱਡ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।'
ਸਦੋषਂ ਗੁਣਯੁਕ੍ਤਂ ਮਾਂ ਸੋऽਧੁਨਾ ਤ੍ਯਕ੍ਤੁਮਕ੍ਸ਼ਮਃ
ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਗੁਣ ਤੇ ਅਵਗੁਣ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਹੁਣ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡਣ ਜੋਗਾ ਨਹੀਂ।
ਭਯਂ ਨ ਕੇਭ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਤਮਨਂਤਂ ਗੁਰੁਂ ਵਿਨਾ
ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਵੀ ਡਰ ਨਹੀਂ, ਸਿਰਫ਼ ਅਨੰਤ ਗੁਰੂ ਤੋਂ ਹੀ ਡਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਧ੍ਯਾਨੇਨ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਚਕ੍ਸ਼ੁषੋਰ੍ਗੋਚਰਃ ਸ ਮੇ
ਸੁਪਨੇ ਤੇ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੈ।
ਸਗੁਣਤ੍ਵਂ ਚ ਸਾਕਾਰੋ ਨਿਰਾਕਾਰਸ਼੍ਚ ਨਿਰ੍ਗੁਣਃ
ਉਹ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਰੂਪ ਵਾਲਾ ਵੀ ਹੈ, ਤੇ ਨਿਰਗੁਣ ਤੇ ਨਿਰਾਕਾਰ ਵੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਮੀਸ਼੍ਵਰਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ੀ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਸਰ੍ਵਰੂਪਧृਕ੍
ਉਹ ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਸਭ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਦਾ ਅਤਮਾ ਤੇ ਸਭ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਸ੍ਤੋਤੁਂ ਯਮੀਸ਼ਂ ਤੇ ਜਾਡ੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਪਃ ਸ੍ਤੋष੍ਯਤਿ ਤਂ ਵਿਭੁਮ੍ 4.19.
ਜੋ ਮੂਰਖ ਲੋਕ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਸੱਪ ਵੀ ਉਸ ਸਰਬਵਿਆਪਕ ਨੂੰ ਸਤੁਤੀ ਕਰੇਗਾ।
ਖਲਸ੍ਵਭਾਵਾਦਜ੍ਞਾਨਾਤ੍ਕृष੍ਣ ਤ੍ਵਂ ਚਰ੍ਵਿਤੋ ਮਯਾ
ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਮੈਰੀ ਮੰਦੀ ਸੋਚ ਤੇ ਅਗਿਆਨਤਾ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਿੰਦਾ ਕੀਤੀ।
ਨ ਸ੍ਪृਸ਼੍ਯੋ ਹਿ ਨ ਚਾਵਰ੍ਯਸ੍ਤਥਾ ਤੇਜਸ੍ਤ੍ਵਮੇਵ ਚ
ਤੂੰ ਨਾਹ ਛੂਹਣ ਜੋਗਾ ਹੈ, ਨਾਹ ਰੋਕਣ ਜੋਗਾ, ਤੇ ਤੂੰ ਆਪ ਹੀ ਚਾਨਣ ਹੈ।
ਓਮਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਹਰਿਸ੍ਤੁष੍ਟਃ ਸਰ੍ਵਂ ਤਸ੍ਮੈ ਵਰਂ ਦਦੌ
'ਓਮ' ਆਖ ਕੇ, ਹਰੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਵਰ ਦਿਤੇ।
ਤਦ੍ਵਂਸ਼੍ਯਾਨਾਂ ਚ ਤਸ੍ਯੈਵ ਨਾਗੇਭ੍ਯੋ ਨ ਭਯਂ ਭਵੇਤ੍
ਉਸ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜਾਂ ਨੂੰ ਸੱਪਾਂ ਤੋਂ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ।
ਵਿषਪੀਯੂषਯੋਰ੍ਭੇਦੋ ਨਾਸ੍ਤ੍ਯੇਵ ਤਸ੍ਯ ਭਕ੍ਸ਼ਣੇ
ਉਸ ਲਈ ਜ਼ਹਿਰ ਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਖਾਣ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਫ਼ਰਕ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।
ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਸ੍ਮਰਣਮਾਤ੍ਰੇਣ ਸੁਸ੍ਥੋ ਭਵਤਿ ਮਾਨਵਃ
ਸਿਰਫ਼ ਸਤੁਤੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਤੰਦਰੁਸਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿषਾਗ੍ਨਿਵਜ੍ਰਭੀਤਿਸ਼੍ਚ ਨ ਭਵੇਤ੍ਤਤ੍ਰ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍ ਅਨ੍ਤੇ ਚ ਸ੍ਵਕੁਲਂ ਪੂਤ੍ਵਾ ਦਾਸ੍ਯਂ ਚ ਲਭਤੇ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਉਥੇ ਜ਼ਹਿਰ, ਅੱਗ ਜਾਂ ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ, ਇਹ ਪੱਕੀ ਗੱਲ ਹੈ। ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ, ਆਪਣਾ ਪਰਿਵਾਰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਦਾਸੀਅਤ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ ।। 4.19.
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਆਖਿਆ:
ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਸ੍ਵਗੋष੍ਠ੍ਯਾ ਨਾਗੇਨ੍ਦ੍ਰ ਯਮੁਨਾਜਲਵਰ੍ਤ੍ਮਨਾ
ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਨਾਗਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਾਲੇ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਚੱਲ ਪਿਆ।
ਕਦਾ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤ੍ਵਤ੍ਪਾਦਪਦ੍ਮਂ ਨਾਥੇਤ੍ਯੁਵਾਚ ਹ
ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਹੇ ਮਾਲਕ, ਮੈਂ ਕਦੋਂ ਤੇਰੇ ਕਮਲ ਵਰਗੇ ਚਰਨ ਵੇਖਾਂਗਾ?'
ਜਗਾਮ ਜਲਮਾਰ੍ਗੇਣ ਨਾਗੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਿਰਹਾਤੁਰਃ
ਵਿਛੋੜੇ ਦੀ ਤਕਲੀਫ਼ ਨਾਲ, ਨਾਗਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਪਾਣੀ ਵਾਲੇ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਤੁਰ ਪਿਆ।
ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾ ਜਨ੍ਤਵਃ ਸਰ੍ਵੇ ਬਭੂਵੁਸ੍ਤੇਨ ਨਾਰਦ
ਉਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਨਾਰਦ, ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਆਜ੍ਞਯਾ ਚ ਕृਪਾਸਿਨ੍ਧੋਰ੍ਨਿਰ੍ਮਿਤਂ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਣਾ
ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੇ ਇਹ ਬਣਾਇਆ।
ਨਿਃਸ਼ਙ੍ਕੋ ਹਰ੍षਯੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਹਰਿਭਾਵਨ ਤਤ੍ਪਰਃ ਸੁਖਦਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਦਂ ਸਾਰਂ ਪਰਂ ਕਿਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ
ਜੋ ਨਿਡਰ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਹਰੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ—ਇਹੀ ਸਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਸੁੱਖ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਹੋਰ ਕੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ?
ਸੂਤ ਉਵਾਚ ऋषਿਂ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਸਂਦੇਹਂ ਸਰ੍ਵਸਂਦੇਹਭਞ੍ਜਨਮ੍
ਸੂਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੰਦੇਹ ਬਾਰੇ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਸੰਦੇਹ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਜਗਾਮ ਯਮੁਨਾਤੀਰਂ ਤਨ੍ਮੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਜਗਦ੍ਗੁਰੋ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਉਹ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਗਿਆ; ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ।