ਉਵਾਚ ਸਾਸ਼੍ਰੁਨੇਤ੍ਰਾ ਸਾ ਭਕ੍ਤਿਨਮ੍ਰਾਤ੍ਮਕਨ੍ਧਰਾ ਵਰਂ ਦਾਸ੍ਯਸਿ ਚੇਦਾਨੀਂ ਵਰਦੇਸ਼੍ਵਰ ਮੇऽਪਿ ਚ
ਉਹ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਗਲ੍ਹਾ ਝੁਕਾ ਕੇ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ: 'ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਹੁਣ ਵਰ ਦੇਣਗੇ, ਵਰਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਇੱਕ ਵਰ ਦੇਵੋ।'
ਤਵ ਸ੍ਮृਤਰ੍ਵਿਸ੍ਮृਤਿਰ੍ਨ ਕਦਾऽਪਿ ਨ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਤੇਰੀ ਯਾਦ ਕਰਦਿਆਂ, ਮੈਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਭੁੱਲ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗੀ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਨੀਯਂ ਚ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਂ ਕੁਰੁ ਪ੍ਰਭੋ
ਇਹੀ ਮੇਰੀ ਬੇਨਤੀ ਹੈ; ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇਸ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਰਾ ਕਰੋ।
ਸ਼ਰਤ੍ਪਾਰ੍ਵਣਚਨ੍ਦ੍ਰਾਸ੍ਯਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸ਼੍ਰੀਹਰੇਰ੍ਮੁਖਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸ਼੍ਰੀਹਰੀ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਸਰਦ ਰੁੱਤ ਦੀ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਦੇ ਚੰਦ ਵਰਗਾ ਸੋਹਣਾ ਸੀ।
ਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗਪੁਲਕੋਦ੍ਭਿਨ੍ਨਾ ਸਾਨਂਦਾਸ਼੍ਰੁਪਰਿਪ੍ਲੁਤਾ
ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸਰੀਰ 'ਚ ਰੋਮਾਂ-ਰੋਮ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ, ਤੇ ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ।
ਉਵਾਚ ਪੁਨਰੇਵੇਦਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯੁਦ੍ਰੇਕਪਰਿਪ੍ਲੁਤਾ 4.19.
ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਮੁੜ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ:
ਸਰ੍ਪਃ ਕਰੋਤੁ ਸਂਸਾਰਂ ਕੁਰੁ ਮਾਂ ਨਿਜਕਿਙ੍ਕਰੀਮ੍
ਸੱਪ ਸੰਸਾਰ ਬਣਾਏ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸੇਵਕ ਬਣਾਓ।
ਤ੍ਵਤ੍ਪਦਾਮ੍ਭੋਜਸੇਵਾਯਾਃ ਕਲਾਂ ਨਾਰ੍ਹਨ੍ਤਿ षੋਡਸ਼ੀਮ੍
ਉਹ ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਦੇ ਸੋਲ੍ਹਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦੇ।
ਭਾਰਤੇ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਜਨ੍ਮ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾऽਸੌ ਵਞ੍ਚਿਤਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਦੁਲਭ ਜਨਮ ਮਿਲ ਕੇ ਵੀ, ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਠੱਗਿਆ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਮਾਨਸਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨੋਮਿਤ੍ਯੇਵਮੁਵਾਚ ਹ
ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ।
ਆਜਗਾਮ ਰਥਸ੍ਤੂਰ੍ਣਮੁਦ੍ਦੀਪ੍ਤਸ੍ਤੇਜਸਾ ਮੁਨੇ
ਇੱਕ ਰਥ ਤੇਜ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਜਲਦੀ ਆ ਗਿਆ, ਹੇ ਮੁਨੀ।
ਸ਼ਤਚਕ੍ਰੋ ਵਾਯੁਵੇਗੋ ਮਨੋਯਾਯੀ ਮਨੋਹਰਃ
ਉਸ ਰਥ ਦੇ ਸੌ ਪਹੀਏ ਸਨ, ਉਹ ਹਵਾ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਜ਼ ਚਲਦਾ, ਮਨ ਨਾਲ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦਾ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣ ਸੀ।
ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਕृष੍ਣਂ ਤਾਂ ਨੀਤ੍ਵਾ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਗੋਲੋਕਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਉੱਤਮ ਗੋਲੋਕ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ।
ਸ ਚ ਕਿਂਚਿਨ੍ਨ ਬੁਬੁਧੇ ਮੋਹਿਤੋ ਵਿष੍ਣੁਮਾਯਯਾ
ਪਰ ਉਹ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸਮਝਿਆ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਦਦੌ ਹਸ੍ਤਂ ਚ ਕृਪਯਾ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਕਾਲਿਯਮਸ੍ਤਕੇ
ਉਸ ਨੇ ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਕਾਲੀਆ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।
ਪੁਟਾਞ੍ਜਲਿਯੁਤਾਂ ਸਾਸ਼੍ਰੁਪੂਰ੍ਣਾਂ ਚ ਸੁਰਸਾਂ ਸਤੀਮ੍ 4.19.
ਸੁਰਸਾ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਭਗਤਿ ਭਰੀ ਸੀ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈਆਂ।
ਭਕ੍ਤ੍ਯੁਦ੍ਰੇਕਾਤ੍ਸਾਸ਼੍ਰੁਨੇਤ੍ਰਾਂ ਪੁਲਕਾਙ੍ਕਿਤਵਿਗ੍ਰਹਾਮ੍ ਯਦੀਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਸਤਤਂ ਯੋਗ੍ਯਾਯੋਗ੍ਯੇ ਸਮਾ ਕृਪਾ
ਭਗਤਿ ਦੇ ਜੋਸ਼ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈਆਂ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਰੋਮਾਂ ਦੀ ਖੜੀ ਹੋ ਗਈ। ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਦਇਆ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੀ ਯੋਗ ਜਾਂ ਅਯੋਗ, ਦੋਹਾਂ ਲਈ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ فرمایا:
ਤ੍ਵਂ ਮੇ ਪ੍ਰਾਣਾਧਿਕੋ ਵਤ੍ਸ ਸੁਖਂ ਤਿष੍ਠ ਭਯਂ ਤ੍ਯਜ
ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਜਿੰਦ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਪਿਆਰਾ ਹੈਂ, ਪੁੱਤ; ਖੁਸ਼ ਰਹੋ ਤੇ ਡਰ ਛੱਡ ਦੇ।
ਕਿਂਚਿਤ੍ਤਦ੍ਦਮਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਕਰੋਮ੍ਯਹਮ੍
ਤੈਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਵਸ਼ ਕਰਕੇ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਯਾ ਭਵਿਤਾ ਤਸ੍ਯ ਕਿਲ੍ਬਿषਮ੍
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਦੋ ਗੁਣਾ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਕਮਾਏਗਾ।
ਵਂਸ਼ਾਯੁਰ੍ਯਸ਼ਸਾ ਹਾਨਿਰ੍ਭਵਿਤਾ ਤਸ੍ਯ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਉਮਰ ਤੇ ਇਜ਼ਤ਼ ਵਿੱਚ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਘਾਟ ਆਵੇਗੀ।
ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਮਾਣਾਃ ਕੀਟਸਂਘਾ ਦਂਸ਼ਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਚ ਸਂਤਤਮ੍
ਤੇਰੇ ਜਿਹੇ ਕਈ ਕੀੜੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਡੰਘਦੇ ਰਹਣਗੇ।
ਤਸ੍ਯ ਵਂਸ਼ੋਦ੍ਭਵਾਨਾਂ ਚ ਤ੍ਵਦ੍ਵਂਸ਼ਾਦ੍ਭਵਿਤਾ ਭਯਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਡਰ ਹੋਵੇਗਾ।
ਪ੍ਰਣਮਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤੇ ਮੁਚ੍ਯਨ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਪਾਤਕਾਤ੍ 4.19.
ਜੋ ਭਗਤਿ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੇਗਾ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਮਤ੍ਪਦਾਙ੍ਕਂ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤ੍ਵਾਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਣਮਿष੍ਯਤਿ
ਜੋ ਕੋਈ ਮੇਰੇ ਪੈਰ ਦੀ ਛਾਪ ਤੇਰੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਵੇਖ ਕੇ ਭਗਤਿ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੇ—
ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਜ੍ਞਾਤਿਸਰ੍ਪਾਣਾਂ ਵਰੋऽਦ੍ਯ ਭਵ ਮਦ੍ਵਰਾਤ੍
ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਸੱਪ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਲਈ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾ।
ਭਯਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਕਥਯ ਮਾਂ ਤ੍ਵਦੀਯਂ ਦੁਃਖਭਞ੍ਜਨਮ੍ ਪੁਟਾਞ੍ਜਲਿਯੁਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਤਮੁਵਾਚ ਭੁਜਙ੍ਗਮਃ
ਡਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ, ਤੇਰੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਦੱਸ ਕਿ ਤੈਨੂੰ ਕੀ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਭੁਜੰਗ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਭਕ੍ਤਿਂ ਸ੍ਮृਤਿਂ ਤ੍ਵਤ੍ਪਦਾਬ੍ਜੇ ਦੇਹਿ ਜਨ੍ਮਨਿ ਜਨ੍ਮਨਿ
ਹਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਭਗਤਿ ਤੇ ਯਾਦ ਦੇ।
ਤਦ੍ਭਵੇਤ੍ਸਫਲਂ ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਮृਤਿਸ੍ਤ੍ਵਚ੍ਚਰਣਾਮ੍ਬੁਜੇ
ਜਿੱਥੇ ਤੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਜੀਵਨ ਫਲਦਾਇਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।