ਗਤੋ ਭੋਗਸ਼੍ਚ ਯੁष੍ਮਾਕਮਸ੍ਮਾਭਿਃ ਸਹ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਤੁਹਾਡੀ ਭੋਗਨਾ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਹੀ ਖਤਮ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਇਹ ਪੱਕਾ ਹੈ।
ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭਂ ਚ ਯਤ੍ਕਰ੍ਮ ਭਾਰਤੇ ਕृਤਿਭਿਃ ਸਹ
ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਜੋ ਵੀ ਚੰਗਾ ਜਾਂ ਮਾੜਾ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਰਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਭੋਗਦੇ ਹਨ।
ਪਰਭੁਕ੍ਤਾਂ ਚ ਕਾਨ੍ਤਾਂ ਚ ਯੋ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਸ ਨਰਾਧਮਃ
ਜੋ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਜਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵਲੋਂ ਭੋਗੀ ਹੋਈ ਨੂੰ ਭੋਗਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਘਟੀਆ ਮਨੁੱਖ ਹੈ।
ਨ ਸਾ ਦੈਵੇ ਨ ਸਾ ਪੈਤ੍ਰ੍ਯੇ ਪਾਕਾਰ੍ਹਾ ਪਾਪਸਂਯੁਤਾ
ਜੋ ਪਾਪ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਉਹ ਨਾ ਤਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਭੋਗਣ ਯੋਗ ਹੈ।
ਦੇਵਤਾਃ ਪਿਤਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਹਵ੍ਯਦਾਨੇ ਚ ਤਰ੍ਪਣੇ
ਉਸ ਦੇ ਹਵਨ ਜਾਂ ਤਰਪਣ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਪਿਤਰ ਕਬੂਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਯਤ੍ਨੇਨ ਭਾਰ੍ਯਾਯਾ ਰਕ੍ਸ਼ਣਂ ਕੁਰੁਤੇ ਸੁਧੀਃ
ਇਸ ਲਈ, ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕਲਤ੍ਰਂ ਪਾਕਪਾਤ੍ਰਂ ਚ ਸਦਾ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤੁਮਰ੍ਹਤਿ 4.18.
ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਰਸੋਈ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਵਕਾਨ੍ਤਂ ਚ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਪਰਂ ਗਚ੍ਛਤਿ ਯਾऽਧਮਾ
ਜੋ ਔਰਤ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਕੋਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਨੀਚ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਾਮੇਵ ਯਮਦੂਤਾਸ਼੍ਚ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਨਰਕਾਨ੍ਤਰੇ
ਉਸਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਦੂਤ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਪਪ੍ਰਮਾਣਾਃ ਕੀਟਾਸ਼੍ਚ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਦਂष੍ਟ੍ਰਾਃ ਸੁਦਾਰੁਣਾਃ
ਉਥੇ ਸੱਪਾਂ ਵਰਗੇ ਵੱਡੇ, ਤੇਜ਼ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲੇ ਤੇ ਬਹੁਤ ਡਰਾਉਣੇ ਕੀੜੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਵਿਕृਤਾਕਾਰਸ਼ਬ੍ਦਂ ਚ ਕਰੋਤਿ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਂ ਭਿਯਾ
ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਦਾ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਮੁਹੂਰ੍ਤਾਰ੍ਧਂ ਸੁਖਂ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਲੋਕੇऽਤ੍ਰ ਯਸ਼ਸਾ ਹਤਾ
ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਅੱਧਾ ਪਲ ਸੁਖ ਭੋਗ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਇੱਜ਼ਤ ਗਵਾ ਬੈਠਦੀ ਹੈ।
ਪਰਸ੍ਪृष੍ਟਾ ਚ ਵੈ ਨਾਰੀ ਯਾ ਸ੍ਪृਹਾਂ ਕੁਰੁਤੇ ਪਰਮ੍
ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਔਰਤ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੇ ਛੂਹ ਲਿਆ ਹੋਵੇ ਤੇ ਉਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵਲ ਮਨ ਲਾ ਲਵੇ—
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨਾਰੀ ਪਰੈਰ੍ਯਤ੍ਨਾਦਦृष੍ਟਾ ਕृਤਿਭਿਃ ਕृਤਾ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਸਮਝਦਾਰ ਲੋਕ ਔਰਤ ਨੂੰ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਨਿਗਾਹ ਤੋਂ ਬਚਾ ਕੇ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਵਚ੍ਛਨ੍ਦਗਾਮਿਨੀ ਯਾ ਚ ਸ੍ਵਤਨ੍ਤ੍ਰਾ ਸੂਕਰੀਸਮਾ
ਜੋ ਔਰਤ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਦੀ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਸਮਝਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸੂਰ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ।
ਸ੍ਵਾਮਿਸਾਧ੍ਯਾ ਚ ਯਾ ਨਾਰੀ ਕੁਲਧਰ੍ਮਭਿਯਾ ਸ੍ਥਿਤਾ
ਪਰ ਜੋ ਔਰਤ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਦੀ ਹੈ—
ਯਾਤ ਯੂਯਂ ਚ ਪृਥਿਵੀਂ ਮਾਨੁषੀਂ ਯੋਨਿਮੀਪ੍ਸਿਤਾਮ੍ 4.18.
ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਾਓ ਤੇ ਆਪਣੀ ਮਨਚਾਹੀ ਮਨੁੱਖੀ ਜਨਮ ਲਓ।
ਹਰਿਣਾ ਨਿਰ੍ਮਿਤਾਸ਼੍ਛਾਯਾ ਯੁष੍ਮਾਕਂ ਯੋਗਮਾਯਯਾ
ਹਰੀ ਦੀ ਜੋਗ ਮਾਇਆ ਨਾਲ, ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਛਾਇਆਵਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਅਕਲੀਆਂ ਬਣਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ।
ਪੁਨਰਂਸ਼ੇਨ ਨਃ ਪਤ੍ਨ੍ਯੋ ਭਵਿष੍ਯਥ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਫਿਰ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਬਣਾਂਗਾ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਮੁਨਿਰ੍ਵਿਰਰਾਮ ਸ਼ੁਚਾऽਨ੍ਵਿਤਃ
ਇਹ ਗੱਲ ਆਖ ਕੇ ਉਹ ਮੁਨੀ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਸਦਾ ਮਨ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾऽਨ੍ਨਂ ਹਰਯੇ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਜਗ੍ਮੁਰ੍ਹਰਿਮਨ੍ਦਿਰਮ੍
ਹਰੀ ਨੂੰ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਭੇਟ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਹਰੀ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਨਿਨ੍ਦ੍ਯਾ ਨੀਚਾ ਚ ਸਂਪਤ੍ਤਿਰ੍ਵਿਪਤ੍ਤਿਰ੍ਮਹਤੋ ਵਰਾ
ਜੋ ਦੌਲਤ ਨਿੰਦਤ ਤੇ ਘੱਟ ਸਮਝੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਨਾਸ਼ਵਾਨ ਹੈ; ਤੇ ਮੁਸੀਬਤ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਵਰ ਹੈ।
ਵਿਨਾ ਵਿਪਤ੍ਤੇਰ੍ਮਹਿਮਾ ਕੁਤਃ ਕਸ੍ਯ ਭਵੇਦ੍ਭੁਵਿ
ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਕਿਸੇ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ?
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਹਰੇਸ਼੍ਚਰਿਤਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਰੀ ਦੇ ਸਭ ਉੱਚੇ ਕਰਤਬ ਦੱਸ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਾਖ੍ਯਾਨਂ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਨੂਤ੍ਨਂ ਨੂਤ੍ਨਂ ਪਦੇਪਦੇ
ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਹਰ ਪਲ ਨਵੀਂ ਹੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ।
ਯਾਵਦ੍ਰਮ੍ਯਂ ਤਤ੍ਕਥਿਤਂ ਯਚ੍ਛ੍ਰੁਤਂ ਗੁਰੁਵਕ੍ਤ੍ਰਤਃ
ਜੋ ਕੁਝ ਸੁਹਾਵਣਾ ਸੀ, ਉਹ ਸਭ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸੁਣਿਆ ਸੀ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਮਙ੍ਗਲਂ ਕृष੍ਣਚਰਿਤਂ ਤਨ੍ਮੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਜਗਦ੍ਗੁਰੋ ।। 4.18.
ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ, ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਮੰਗਲਮਈ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਓ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ ਅਪਰਂ ਕृष੍ਣਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਤੁਮੁਪਚਕ੍ਰਮੇ
ਸੂਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਉਸ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੀ ਹੋਰ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ।
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਜਗਾਮ ਯਮੁਨਾਤੀਰਂ ਯਤ੍ਰ ਕਾਲਿਯਮਨ੍ਦਿਰਮ੍
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਉਹ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਕਾਲੀਆ ਦਾ ਮੰਦਰ ਸੀ।
ਪਰਿਪਕ੍ਵਫਲਂ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਯਮੁਨਾਤੀਰਜੇ ਵਨੇ
ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਵਾਲੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪੱਕੇ ਫਲ ਖਾ ਕੇ—