ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਨ ਜਾਨਨ੍ਤਿ ਪਤਿਪਾਦਾਬ੍ਜਮਾਨਸਾਃ
ਜਿਹੜੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦੀ।
ਵਹ੍ਨੇਸ਼੍ਚ ਮਾਨਸਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਭਗਵਾਨਙ੍ਗਿਰਾ ਮੁਨਿਃ
ਅੰਗਿਰਾ ਮੁਨੀ ਨੇ ਅੱਗ ਦੇ ਮਨ ਦੀ ਗੱਲ ਜਾਣ ਲਈ।
ਵਹ੍ਨਿਃ ਸਚੇਤਨੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਤੁष੍ਟਾਵ ਮੁਨਿਪੁਂਗਵਮ੍
ਫਿਰ ਅੱਗ ਨੇ ਹੋਸ਼ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਮੁਨਿਵਰਃ ਸ੍ਪृष੍ਟਾਃ ਕਾਮਿਨ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸ਼ਸ਼ਾਪ ਹ
ਪਰ ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਗੁੱਸਾ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਕਾਮੀ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਛੂਹ ਚੁੱਕੀਆਂ ਸਨ, ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਭਾਰਤੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਚ ਗृਹੇ ਲਭਤ ਜਨ੍ਮ ਵੈ
ਤੁਸੀਂ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਵੋਗੀਆਂ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਾਕ੍ਯਂ ਮੁਨੇਸ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਰੁਰੁਦੁਃ ਪ੍ਰੇਮਵਿਹ੍ਵਲਾਃ
ਮੁਨੀ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ ਰੋ ਪਈਆਂ।
ਮੁਨਿਪਤ੍ਨ੍ਯ ਊਚੁਃ ਅਜਾਨਨ੍ਤ੍ਯਃ ਪਰਸ੍ਪृष੍ਟਾ ਨ ਚ ਨਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਮੁਨੀਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਅਸੀਂ ਅਣਜਾਣੇ ਵਿੱਚ ਛੂਹ ਲਿਆ ਸੀ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਛੱਡੋ ਨਾ।"
ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਕਿਂਕਰੀਣਾਂ ਚ ਨ ਦਣ੍ਡਂ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
"ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਤੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਨਹੀਂ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ।"
ਖਡ੍ਗਚ੍ਛੇਦਾਦ੍ਵਜ੍ਰਪਾਤਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਹਰਣਾਨ੍ਮੁਨੇ 4.18.
"ਮੁਨੀ ਜੀ, ਤਲਵਾਰ, ਵੱਜਰ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਵੀ—"
ਬ੍ਰਹ੍ਮਿष੍ਠਾਨਾਂ ਗੁਣਵਤਾਂ ਪਰਾਨ੍ਕਾਨ੍ਤਾਨ੍ਮਹਾਮੁਨੀਨ੍
"—ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ, ਵੱਡੇ ਮੁਨੀਆਂ ਦੀਆਂ ਪਿਆਰੀਆਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।"
ਯਾਸ੍ਯਾਮੋ ਯਦਿ ਵਿਪ੍ਰੇਸ਼ ਕਦਾऽਤ੍ਰਾਗਮਨਂ ਵਦ
"ਜੇਕਰ ਅਸੀਂ ਜਾਣਾ ਹੀ ਪੈਣਾ ਹੈ, ਤਾੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ, ਦੱਸੋ ਫਿਰ ਕਦੋਂ ਵਾਪਸ ਆ ਸਕਦੇ ਹਾਂ।"
ਅਹਲ੍ਯਯਾ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸ੍ਵਾਮੀਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਧਰ੍षਣਾਤ੍
"ਅਹਲਿਆ ਵੀ ਇੰਦਰ ਵਲੋਂ ਭ੍ਰਮਿਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੁੜ ਮਿਲ ਗਈ ਸੀ।"
ਵਿਚਾਰਂ ਕੁਰੁ ਧਰ੍ਮਿष੍ਠ ਵੇਦਵੇਦਾਙ੍ਗਪਾਰਗ
"ਧਰਮ ਵਾਲੇ, ਵੇਦਾਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਸੋਚੋ।"
ਅਨ੍ਯੇषਾਂ ਚ ਭਯਾਤ੍ਕਾਨ੍ਤਾ ਵ੍ਰਜਨ੍ਤਿ ਸ਼ਰਣਂ ਪਤਿਮ੍
"ਹੋਰ ਔਰਤਾਂ ਵੀ ਡਰ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਪਨਾਹ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ।"
ਅਭਯਂ ਦੇਹਿ ਧਰ੍ਮਿष੍ਠ ਭਯਯੁਕ੍ਤਾਭ੍ਯ ਏਵ ਚ
ਹੇ ਧਰਮਵਾਨ, ਡਰੇ ਹੋਏਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਿਡਰਤਾ ਬਖ਼ਸ਼।
ਦੁਰ੍ਬਲਃ ਸਬਲੋ ਵਾਪਿ ਸ੍ਵਵਸ੍ਤੂਨਾਮਪੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਚਾਹੇ ਕੋਈ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਤਾਕਤਵਰ, ਆਪਣੇ ਸਮਾਨਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਆਪ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਵੇਦਵੇਦਾਙ੍ਗਪਾਰਜ੍ਞੋ ਜ੍ਞਾਨਿਨਾਂ ਯੋਗਿਨਾਂ ਵਰਃ
ਉਹ ਵੇਦਾਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਤੇ ਜੋਗੀਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ।
ਸਰ੍ਵੇ ਬਭੂਵੁਃ ਸ਼ੋਕਾਰ੍ਤਾ ਵਿਰਹੋਦ੍ਵਿਗ੍ਨਮਾਨਸਾਃ ।। 4.18.
ਸਾਰੇ ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਗਏ, ਵਿਛੋੜੇ ਕਰਕੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਬੇਚੈਨ ਹੋ ਗਏ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਲਾਪਂ ਸੁਚਿਰਂ ਸਰ੍ਵਵੇਦਵਿਦਾਂ ਵਰਃ
ਸਾਰੇ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨੇ ਲੰਮਾ ਵਿਲਾਪ ਕੀਤਾ।
ਅਙ੍ਗਿਰਾ ਉਵਾਚ ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਭੋਗਿਨਾਂ ਭੋਗਮਾਕਰ੍ਮਾਚ੍ਚ ਸ਼੍ਰੁਤੌ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਅੰਗਿਰਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਭੋਗਣ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੋਹਾਂ ਦੀ ਭੋਗਨਾ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿਚ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ।
ਗਤੋ ਭੋਗਸ਼੍ਚ ਯੁष੍ਮਾਕਮਸ੍ਮਾਭਿਃ ਸਹ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਤੁਹਾਡੀ ਭੋਗਨਾ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਹੀ ਖਤਮ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਇਹ ਪੱਕਾ ਹੈ।
ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭਂ ਚ ਯਤ੍ਕਰ੍ਮ ਭਾਰਤੇ ਕृਤਿਭਿਃ ਸਹ
ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਜੋ ਵੀ ਚੰਗਾ ਜਾਂ ਮਾੜਾ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਰਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਭੋਗਦੇ ਹਨ।
ਪਰਭੁਕ੍ਤਾਂ ਚ ਕਾਨ੍ਤਾਂ ਚ ਯੋ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਸ ਨਰਾਧਮਃ
ਜੋ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਜਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵਲੋਂ ਭੋਗੀ ਹੋਈ ਨੂੰ ਭੋਗਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਘਟੀਆ ਮਨੁੱਖ ਹੈ।
ਨ ਸਾ ਦੈਵੇ ਨ ਸਾ ਪੈਤ੍ਰ੍ਯੇ ਪਾਕਾਰ੍ਹਾ ਪਾਪਸਂਯੁਤਾ
ਜੋ ਪਾਪ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਉਹ ਨਾ ਤਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਭੋਗਣ ਯੋਗ ਹੈ।
ਦੇਵਤਾਃ ਪਿਤਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਹਵ੍ਯਦਾਨੇ ਚ ਤਰ੍ਪਣੇ
ਉਸ ਦੇ ਹਵਨ ਜਾਂ ਤਰਪਣ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਪਿਤਰ ਕਬੂਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਯਤ੍ਨੇਨ ਭਾਰ੍ਯਾਯਾ ਰਕ੍ਸ਼ਣਂ ਕੁਰੁਤੇ ਸੁਧੀਃ
ਇਸ ਲਈ, ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕਲਤ੍ਰਂ ਪਾਕਪਾਤ੍ਰਂ ਚ ਸਦਾ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤੁਮਰ੍ਹਤਿ 4.18.
ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਰਸੋਈ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਵਕਾਨ੍ਤਂ ਚ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਪਰਂ ਗਚ੍ਛਤਿ ਯਾऽਧਮਾ
ਜੋ ਔਰਤ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਕੋਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਨੀਚ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਾਮੇਵ ਯਮਦੂਤਾਸ਼੍ਚ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਨਰਕਾਨ੍ਤਰੇ
ਉਸਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਦੂਤ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਪਪ੍ਰਮਾਣਾਃ ਕੀਟਾਸ਼੍ਚ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਦਂष੍ਟ੍ਰਾਃ ਸੁਦਾਰੁਣਾਃ
ਉਥੇ ਸੱਪਾਂ ਵਰਗੇ ਵੱਡੇ, ਤੇਜ਼ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲੇ ਤੇ ਬਹੁਤ ਡਰਾਉਣੇ ਕੀੜੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।