ਇਤੋ ਵਿਦੂਰੇ ਭਾਣ੍ਡੀਰੇ ਵਨਾਭ੍ਯਨ੍ਤਰਮੇਵ ਚ
ਇੱਥੋਂ ਪਰੇ, ਭਾਂਡੀਰ ਜੰਗਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੀ,
ਵਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤੌ ਕ੍ਸ਼ੁਧਿਤੌ ਤੌ ਚ ਯਾਚੇਤੇऽਨ੍ਨਂ ਚ ਮਾਤਰਃ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਆਰਾਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਤੇ ਭੁੱਖੇ ਹਨ; ਮਾਵਾਂ, ਉਹ ਖਾਣਾ ਮੰਗਦੇ ਹਨ।
ਗੋਪਾਨਾਂ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਹृष੍ਟਾਨਨ੍ਦਾਸ਼੍ਰੁਲੋਚਨਾਃ
ਗੋਪਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਆਨੰਦ ਦੇ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈਆਂ।
ਨਾਨਾਵ੍ਯਞ੍ਜਨਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਸ਼ਾਲ੍ਯਨ੍ਨਂ ਸੁਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਸਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਚੌਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸੁਹਣਾ ਤੇ ਮਨ ਭਾਉਂਦਾ ਸੀ।
ਰੌਪ੍ਯੇ ਕਾਂਸ੍ਯੇ ਰਾਜਤੇ ਚ ਪਾਤ੍ਰੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਮੁਦਾऽਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਚੌਲ ਨੂੰ ਚਾਂਦੀ, ਪਿੱਤਲ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਰਤਨਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ।
ਨਾਨਾਮਨੋਰਥਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਨਸਾ ਗਮਨੋਤ੍ਸੁਕਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਕਈ ਇੱਛਾਵਾਂ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਚੱਲ ਪਏ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਂ ਦਦृਸ਼ੁਰ੍ਗਤ੍ਵਾ ਰਾਮਂ ਚ ਸਹ ਬਾਲਕਮ੍
ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਰਾਮ ਤੇ ਹੋਰ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ।
ਸ਼੍ਯਾਮਂ ਕਿਸ਼ੋਰਵਯਸਂ ਪੀਤਕੌਸ਼ੇਯਵਾਸਸਮ੍
ਉਹ ਗੂੜ੍ਹੀ ਰੰਗਤ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਨੌਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ, ਪੀਲੇ ਰੇਸ਼ਮੀ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ।
ਸ਼ਰਤ੍ਪਾਰ੍ਵਣਚਨ੍ਦ੍ਰਾਸ੍ਯਂ ਰਤ੍ਨਾਲਂਕਾਰਭੂषਿਤਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਸਰਦ ਰੁੱਤ ਦੀ ਪੂਰਨ ਚੰਦਰੀ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਕੀਮਤੀ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ।
ਰਤ੍ਨਕੇਯੂਰਵਲਯਰਤ੍ਨਨੂਪੁਰਭੂषਿਤਮ੍ 4.18.
ਉਹ ਕੀਮਤੀ ਪਥਰਾਂ ਵਾਲੇ ਬਾਂਹ-ਬੰਦ, ਕੰਗਣ ਤੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪਜੇਬਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਮਾਲਤੀਮਾਲਯਾ ਕਣ੍ਠਵਕ੍ਸ਼ਃਸ੍ਥਲਵਿਰਾਜਿਤਮ੍
ਮਾਲਤੀ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਉਸ ਦੀ ਗਰਦਨ ਤੇ ਛਾਤੀ ਨੂੰ ਸੋਹਣੀ ਬਣਾਉਂਦੀ ਸੀ।
ਸੁਨਖਂ ਸੁਕਪੋਲਂ ਚ ਪਕ੍ਵ ਬਿਮ੍ਬਾਧਰਂ ਵਰਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਨਖ ਸੁੰਦਰ, ਗੱਲਾਂ ਰੂਪਵਾਨ, ਤੇ ਹੋਠ ਪੱਕੇ ਬਿੰਬਾ ਫਲ ਵਾਂਗ ਵਧੀਆ ਸਨ।
ਸ਼ਿਖਿਪਿਚ੍ਛਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਬਦ੍ਧਚੂਡਂ ਪਰਾਤ੍ਪਰਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਕੇਸ ਮੋਰ ਪੰਖ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਚੋਟੀ ਸੋਹਣੀ ਬੰਨ੍ਹੀ ਹੋਈ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ।
ਧ੍ਯਾਨਾਸਾਧ੍ਯਂ ਯੋਗਿਨਾਂ ਚ ਭਕ੍ਤਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਤਰਮ੍
ਉਹ ਧਿਆਨ ਰਾਹੀਂ ਯੋਗੀਆਂ ਲਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਨ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਿਆਰ।
ਦृष੍ਟ੍ਵੈਵਮੀਸ਼੍ਵਰਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਣੇਮੁਰ੍ਦ੍ਵਿਜਯੋषਿਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਨਮ ਸਕੀਆਂ।
ਵਿਪ੍ਰਪਤ੍ਨ੍ਯ ਊਚੁਃ ਨਿਰ੍ਗੁਣਸ਼੍ਚ ਨਿਰਾਕਾਰਃ ਸਾਕਾਰਃ ਸਗੁਣਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਤੂੰ ਗੁਣ ਰਹਿਤ ਤੇ ਆਕਾਰ ਰਹਿਤ ਹੈਂ, ਪਰ ਆਪਣੀ ਮਰਜੀ ਨਾਲ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਆਕਾਰ ਵਾਲਾ ਵੀ ਹੈਂ।"
ਸਾਕ੍ਸ਼ਿਰੂਪਸ਼੍ਚ ਨਿਰ੍ਲਿਪ੍ਤਃ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾ ਨਿਰਾਕृਤਿਃ
"ਤੂੰ ਸਾਕਸ਼ੀ ਰੂਪ, ਲਗਾਤਾਰ ਰਹਿਤ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਆਤਮਾ, ਤੇ ਕੋਈ ਰੂਪ ਨਹੀਂ।"
ਸृष੍ਟਿਸ੍ਥਿਤ੍ਯਨ੍ਤਵਿषਯੇ ਯੇ ਚ ਦੇਵਾਸ੍ਤ੍ਰਯਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ
"ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਸੰਭਾਲ ਤੇ ਅੰਤ ਦੇ ਕਾਰਜਾਂ ਲਈ ਤਿੰਨ ਦੇਵਤੇ ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—"
ਯਸ੍ਯ ਲੋਮ੍ਨਾਂ ਚ ਵਿਵਰੇ ਚਾਖਿਲਂ ਵਿਸ਼੍ਵਮੀਸ਼੍ਵਰ
"ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਾਰਾ ਵਿਸ਼ਵ ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਰੋਮਾਂ ਦੀਆਂ ਸੁਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।"
ਤੇਜਸ੍ਤ੍ਵਂ ਚਾਪਿ ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਜ੍ਞਾਨਂ ਜ੍ਞਾਨੀ ਚ ਤਤ੍ਪਰਃ 4.18.
"ਤੂੰ ਤੇਜ ਵੀ ਹੈਂ ਤੇ ਤੇਜਸਵੀ ਵੀ, ਗਿਆਨ ਵੀ ਹੈਂ ਤੇ ਗਿਆਨੀ ਵੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ।"
ਮਹਦਾਦਿਸृष੍ਟਿਸੂਤ੍ਰਂ ਪਞ੍ਚਤਨ੍ਮਾਤ੍ਰਮੇਵ ਚ
ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦੇ ਮਹਾਨ ਤੱਤ ਅਤੇ ਪੰਜ ਸੁੱਖਮ ਤੱਤ ਵੀ ਉਸ ਤੋਂ ਹੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤੀਸ਼੍ਵਰਃ ਸਰ੍ਵਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾਸ਼੍ਰਯਃ ਸਦਾ
ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਸਭ ਕੁਝ ਉਸੀ ਵਿੱਚ ਹੈ ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਰ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ।
ਅਹੋऽਪ੍ਯਾਕਾਰਹੀਨਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਵਿਗ੍ਰਹਵਾਨਪਿ
ਹਾਏ! ਤੂੰ ਰੂਪ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਸਾਰੇ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈਂ।
ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਜਡੀਭੂਤਾ ਯਤ੍ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੇ ਯਨ੍ਨਿਰੂਪਣੇ
ਸਰਸਵਤੀ ਵੀ ਤੇਰੀ ਸਿਫਤ ਜਾਂ ਵਰਣਨ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮੌਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪਾਰ੍ਵਤੀ ਕਮਲਾ ਰਾਧਾ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਵੇਦਸੂਰਪਿ
ਪਾਰਵਤੀ, ਕਮਲਾ, ਰਾਧਾ, ਸਾਵਿਤਰੀ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਦੇਵੀ ਵੀ—
ਵਯਂ ਕਿਂ ਸ੍ਤਵਨਂ ਕੁਰ੍ਮਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ ਪ੍ਰਾਣੇਸ਼੍ਵਰੇਸ਼੍ਵਰ
ਹੇ ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਦੇ ਇਸ਼ਵਰਾਂ ਦੇ ਇਸ਼ਵਰ! ਅਸੀਂ ਔਰਤਾਂ ਤੇਰੀ ਕੀ ਤਾਰੀਫ਼ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ ਹਾਂ?
ਇਤਿ ਪੇਤੁਸ਼੍ਚ ਤਾ ਵਿਪ੍ਰਪਤ੍ਨ੍ਯਸ੍ਤਚ੍ਚਰਣਾਮ੍ਬੁਜੇ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਉਸ ਦੇ ਕਮਲਾਂ ਵਰਗੇ ਚਰਨਾਂ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਈਆਂ।
ਵਿਪ੍ਰਪਤ੍ਨੀਕृਤਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਪੂਜਾਕਾਲੇ ਚ ਯਃ ਪਠੇਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਤਨੀਆਂ ਵਲੋਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਪੂਜਾ ਵੇਲੇ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ—
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਿਪ੍ਰਪਨ੍ਤ੍ਯੋ ਮੁਦਾऽਨ੍ਵਿਤਾਃ 4.18.
ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈਆਂ।
ਦ੍ਵਿਜਪਤ੍ਨ੍ਯ ਊਚੁਃ ਦੇਹਿ ਸ੍ਵਂ ਦਾਸ੍ਯਮਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਦृਢਾਂ ਭਕ੍ਤਿਂ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਾਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸੇਵਾ ਅਤੇ ਉਹ ਅਟੱਲ ਭਗਤੀ ਬਖ਼ਸ਼ ਜੋ ਬਹੁਤ ਔਖੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।