ਵਿਪ੍ਰਾ ਆਂਗਿਰਸਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸ੍ਵਾਸ਼੍ਰਮੇ ਸ਼੍ਰੀਵਨਾਨ੍ਤਿਕੇ 4.18.
ਸਾਰੇ ਆੰਗੀਰਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਜੰਗਲ ਦੇ ਨੇੜੇ ਸਨ।
ਨਿਃਸ੍ਪृਹਾ ਵੈष੍ਣਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਾਂ ਯਜਨ੍ਤਿ ਮੁਮੁਕ੍ਸ਼ਵਃ। ਮਾਯਯਾ ਮਾਂ ਨ ਜਾਨਨ੍ਤਿ ਮਾਯਾਮਾਨੁषਰੂਪਿਣਮ੍
ਸਾਰੇ ਵੈਸ਼ਨਵ ਇੱਛਾ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਚਾਹ ਨਾਲ ਪੂਜਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਮਾਇਆ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਮਨੁੱਖ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ।
ਨ ਚੇਦ੍ਦਦਤਿ ਯੁष੍ਮਭ੍ਯਮਨ੍ਨਂ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਕ੍ਰਤੂਨ੍ਮੁਖਾਃ
ਜੇ ਯਜਨ ਕਰ ਰਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੁਹਾਨੂੰ ਖਾਣਾ ਨਾ ਦੇਣ,
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਯਯੁਰ੍ਬਾਲਕਪੁਂਗਵਾਃ
ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਲੜਕਿਆਂ ਦੇ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੇ ਤੁਰ ਪਏ।
ਇਤ੍ਯੂਚੁਰ੍ਬਾਲਕਾਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਨ੍ਨਂ ਦਤ੍ਤ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਲੜਕਿਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮੋ, ਜਲਦੀ ਸਾਨੂੰ ਖਾਣਾ ਦਿਓ।
ਤੇ ਯਯੂ ਰਨ੍ਧਨਾਗਾਰਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ੍ਯੋ ਯਤ੍ਰ ਪਾਚਿਕਾਃ
ਉਹ ਉਸ ਰਸੋਈ ਘਰ ਵਿੱਚ ਗਏ ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਣਾਂ ਪਕਾਉਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।
ਨਤ੍ਵੋਚੁਰ੍ਬਾਲਕਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਿਪ੍ਰਭਾਰ੍ਯਾਃ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਃ
ਸਾਰੇ ਲੜਕੇ ਨਮ ਸਕੇ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਿਵਰਤਾ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਬਾਲਾਨਾਂ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਮਨੋਹਰਾਨ੍
ਲੜਕਿਆਂ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਮਨਮੋਹਣੇ ਸਨ,
ਵਿਪ੍ਰਪਤ੍ਨ੍ਯ ਊਚੁਃ ਦਾਸ੍ਯਾਮੋऽਨ੍ਨਂ ਬਹੁਵਿਧਂ ਵ੍ਯਞ੍ਜਨੈਃ ਸਹਿਤਂ ਵਰਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣਣਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਧੀਆ ਤੇ ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਦਾ ਖਾਣਾ, ਸਵਾਦਲੇ ਪਕਵਾਨਾਂ ਸਮੇਤ, ਦੇਵਾਂਗੀਆਂ।
ਬਾਲਾ ਊਚੁਃ ਦਤ੍ਤਾਨ੍ਨਂ ਮਾਤਰੋऽਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਯਾਮਸ੍ਤਦਨ੍ਤਿਕਮ੍ ।। 4.18.
ਲੜਕਿਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮਾਵਾਂ, ਸਾਨੂੰ ਜਲਦੀ ਖਾਣਾ ਦਿਓ; ਅਸੀਂ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਤੁਰਦੇ ਹਾਂ।
ਇਤੋ ਵਿਦੂਰੇ ਭਾਣ੍ਡੀਰੇ ਵਨਾਭ੍ਯਨ੍ਤਰਮੇਵ ਚ
ਇੱਥੋਂ ਪਰੇ, ਭਾਂਡੀਰ ਜੰਗਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੀ,
ਵਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤੌ ਕ੍ਸ਼ੁਧਿਤੌ ਤੌ ਚ ਯਾਚੇਤੇऽਨ੍ਨਂ ਚ ਮਾਤਰਃ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਆਰਾਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਤੇ ਭੁੱਖੇ ਹਨ; ਮਾਵਾਂ, ਉਹ ਖਾਣਾ ਮੰਗਦੇ ਹਨ।
ਗੋਪਾਨਾਂ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਹृष੍ਟਾਨਨ੍ਦਾਸ਼੍ਰੁਲੋਚਨਾਃ
ਗੋਪਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਆਨੰਦ ਦੇ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈਆਂ।
ਨਾਨਾਵ੍ਯਞ੍ਜਨਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਸ਼ਾਲ੍ਯਨ੍ਨਂ ਸੁਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਸਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਚੌਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸੁਹਣਾ ਤੇ ਮਨ ਭਾਉਂਦਾ ਸੀ।
ਰੌਪ੍ਯੇ ਕਾਂਸ੍ਯੇ ਰਾਜਤੇ ਚ ਪਾਤ੍ਰੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਮੁਦਾऽਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਚੌਲ ਨੂੰ ਚਾਂਦੀ, ਪਿੱਤਲ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਰਤਨਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ।
ਨਾਨਾਮਨੋਰਥਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਨਸਾ ਗਮਨੋਤ੍ਸੁਕਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਕਈ ਇੱਛਾਵਾਂ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਚੱਲ ਪਏ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਂ ਦਦृਸ਼ੁਰ੍ਗਤ੍ਵਾ ਰਾਮਂ ਚ ਸਹ ਬਾਲਕਮ੍
ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਰਾਮ ਤੇ ਹੋਰ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ।
ਸ਼੍ਯਾਮਂ ਕਿਸ਼ੋਰਵਯਸਂ ਪੀਤਕੌਸ਼ੇਯਵਾਸਸਮ੍
ਉਹ ਗੂੜ੍ਹੀ ਰੰਗਤ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਨੌਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ, ਪੀਲੇ ਰੇਸ਼ਮੀ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ।
ਸ਼ਰਤ੍ਪਾਰ੍ਵਣਚਨ੍ਦ੍ਰਾਸ੍ਯਂ ਰਤ੍ਨਾਲਂਕਾਰਭੂषਿਤਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਸਰਦ ਰੁੱਤ ਦੀ ਪੂਰਨ ਚੰਦਰੀ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਕੀਮਤੀ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ।
ਰਤ੍ਨਕੇਯੂਰਵਲਯਰਤ੍ਨਨੂਪੁਰਭੂषਿਤਮ੍ 4.18.
ਉਹ ਕੀਮਤੀ ਪਥਰਾਂ ਵਾਲੇ ਬਾਂਹ-ਬੰਦ, ਕੰਗਣ ਤੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪਜੇਬਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਮਾਲਤੀਮਾਲਯਾ ਕਣ੍ਠਵਕ੍ਸ਼ਃਸ੍ਥਲਵਿਰਾਜਿਤਮ੍
ਮਾਲਤੀ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਉਸ ਦੀ ਗਰਦਨ ਤੇ ਛਾਤੀ ਨੂੰ ਸੋਹਣੀ ਬਣਾਉਂਦੀ ਸੀ।
ਸੁਨਖਂ ਸੁਕਪੋਲਂ ਚ ਪਕ੍ਵ ਬਿਮ੍ਬਾਧਰਂ ਵਰਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਨਖ ਸੁੰਦਰ, ਗੱਲਾਂ ਰੂਪਵਾਨ, ਤੇ ਹੋਠ ਪੱਕੇ ਬਿੰਬਾ ਫਲ ਵਾਂਗ ਵਧੀਆ ਸਨ।
ਸ਼ਿਖਿਪਿਚ੍ਛਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਬਦ੍ਧਚੂਡਂ ਪਰਾਤ੍ਪਰਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਕੇਸ ਮੋਰ ਪੰਖ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਚੋਟੀ ਸੋਹਣੀ ਬੰਨ੍ਹੀ ਹੋਈ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ।
ਧ੍ਯਾਨਾਸਾਧ੍ਯਂ ਯੋਗਿਨਾਂ ਚ ਭਕ੍ਤਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਤਰਮ੍
ਉਹ ਧਿਆਨ ਰਾਹੀਂ ਯੋਗੀਆਂ ਲਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਨ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਿਆਰ।
ਦृष੍ਟ੍ਵੈਵਮੀਸ਼੍ਵਰਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਣੇਮੁਰ੍ਦ੍ਵਿਜਯੋषਿਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਨਮ ਸਕੀਆਂ।
ਵਿਪ੍ਰਪਤ੍ਨ੍ਯ ਊਚੁਃ ਨਿਰ੍ਗੁਣਸ਼੍ਚ ਨਿਰਾਕਾਰਃ ਸਾਕਾਰਃ ਸਗੁਣਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਤੂੰ ਗੁਣ ਰਹਿਤ ਤੇ ਆਕਾਰ ਰਹਿਤ ਹੈਂ, ਪਰ ਆਪਣੀ ਮਰਜੀ ਨਾਲ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਆਕਾਰ ਵਾਲਾ ਵੀ ਹੈਂ।"
ਸਾਕ੍ਸ਼ਿਰੂਪਸ਼੍ਚ ਨਿਰ੍ਲਿਪ੍ਤਃ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾ ਨਿਰਾਕृਤਿਃ
"ਤੂੰ ਸਾਕਸ਼ੀ ਰੂਪ, ਲਗਾਤਾਰ ਰਹਿਤ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਆਤਮਾ, ਤੇ ਕੋਈ ਰੂਪ ਨਹੀਂ।"
ਸृष੍ਟਿਸ੍ਥਿਤ੍ਯਨ੍ਤਵਿषਯੇ ਯੇ ਚ ਦੇਵਾਸ੍ਤ੍ਰਯਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ
"ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਸੰਭਾਲ ਤੇ ਅੰਤ ਦੇ ਕਾਰਜਾਂ ਲਈ ਤਿੰਨ ਦੇਵਤੇ ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—"
ਯਸ੍ਯ ਲੋਮ੍ਨਾਂ ਚ ਵਿਵਰੇ ਚਾਖਿਲਂ ਵਿਸ਼੍ਵਮੀਸ਼੍ਵਰ
"ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਾਰਾ ਵਿਸ਼ਵ ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਰੋਮਾਂ ਦੀਆਂ ਸੁਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।"
ਤੇਜਸ੍ਤ੍ਵਂ ਚਾਪਿ ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਜ੍ਞਾਨਂ ਜ੍ਞਾਨੀ ਚ ਤਤ੍ਪਰਃ 4.18.
"ਤੂੰ ਤੇਜ ਵੀ ਹੈਂ ਤੇ ਤੇਜਸਵੀ ਵੀ, ਗਿਆਨ ਵੀ ਹੈਂ ਤੇ ਗਿਆਨੀ ਵੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ।"