ਕਾਸ਼੍ਚਿਦ੍ਗੋਪਾਨ੍ਕੇਚਿਦੂਚੁਃ ਕੁਤ ਏਤਦਭੂਦਿਦਮ੍
ਕੁਝ ਗੋਪਾਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਇਹ ਕਿੱਥੋਂ ਆਇਆ? ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਗਿਆ?'
ਬੁਬੁਧੇ ਮਨਸਾ ਨਨ੍ਦੋ ਗਰ੍ਗਵਾਕ੍ਯਮਨੁਸ੍ਮਰਨ੍
ਨੰਦ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਗਰਗ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਯਾਦ ਕਰਦਿਆਂ ਸਮਝ ਲਿਆ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਿਤृਣਪਰ੍ਯਨ੍ਤਂ ਯਸ੍ਯ ਭ੍ਰੂਭਙ੍ਗਲੀਲਯਾ
ਜਿਸ ਦੀ ਭੌਂਹ ਦੀ ਖੇਡ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਘਾਹ ਤੱਕ ਸਭ ਕੁਝ ਚਲਦਾ ਹੈ,
ਵਿਵਰੇष੍ਵੇਵ ਯਲ੍ਲੋਮ੍ਨਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਾਨ੍ਯਖਿਲਾਨਿ ਚ
ਜਿਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਰੋਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਵੱਸਦੇ ਹਨ,
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਨਨ੍ਤੇਸ਼ਧਰ੍ਮਾਸ਼੍ਚ ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਤੇ ਯਤ੍ਪਦਾਮ੍ਬੁਜਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਅਨੰਤ ਅਤੇ ਧਰਮਵਾਨ ਉਸਦੇ ਕਮਲ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਭ੍ਰਾਮਂਭ੍ਰਾਮਂ ਤਨ੍ਨਗਰਂ ਦਰ੍ਸ਼ਂਦਰ੍ਸ਼ਂ ਗृਹਂਗृਹਮ੍
ਘੁੰਮਦੇ ਹੋਏ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਘਰ-ਘਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਭਕ੍ਸ਼ਣਂ ਨਨ੍ਦੋ ਵृषਭਾਨਸ਼੍ਚ ਕੌਤੁਕੀ
ਸ਼ੁਭ ਸਮਾਂ ਲੱਭ ਕੇ ਨੰਦ ਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਭਾਨੂ ਵਿਚ ਉਤਸੁਕਤਾ ਆ ਗਈ।
ਸਰ੍ਵੇ ਵृਨ੍ਦਾਵਨਸ੍ਥਾਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਵਦਨੇਕ੍ਸ਼ਣਾਃ 4.17.
ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਸਭ ਲੋਕ ਖੁਸ਼ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਚਮਕਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ,
ਸਰ੍ਵੇ ਮੁਮੁਦਿਰੇ ਗੋਪਾਃ ਸ੍ਵੇਸ੍ਵੇ ਸ੍ਥਾਨੇ ਮਨੋਹਰੇ
ਸਾਰੇ ਗੋਪ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਸੋਹਣੇ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣੋ ਬਲਦੇਵਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿਸ਼ੁਭਿਃ ਸਹ ਕੌਤੁਕਾਤ੍
ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੇ ਬਲਦੇਵ, ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਤਸੁਕਤਾ ਨਾਲ,
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਨਿਰ੍ਮਾਣਂ ਨਗਰਸ੍ਯ ਚ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਰਚਨਾ ਸਮੇਤ।
ਅਹੋ ਕਿਮਦ੍ਭੁਤਂ ਸੂਤ ਰਹਸ੍ਯਂ ਸੁਮਨੋਹਰਮ੍
ਵਾਹ, ਇਹ ਕੀ ਅਜੀਬ ਗੱਲ ਹੈ! ਸੂਤਾ, ਇਹ ਰਾਜ਼ ਬਹੁਤ ਮੋਹਕ ਹੈ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਕृष੍ਣਚਰਿਤਮਪਰਂ ਸੁਮਨੋਹਰਮ੍
ਸੂਤਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਉਸਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਹੋਰ ਮੋਹਕ ਕਥਾ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਜ੍ਞਾਨਸਿਂਧੋ ਨਿਗਦ ਮਾਂ ਸ਼ਿष੍ਯਂ ਚ ਸ਼ਰਣਾਗਤਮ੍
ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਗਿਆਨ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਮੈਨੂੰ ਤੇ ਮੇਰੇ ਸ਼ਿਸ਼ ਨੂੰ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਸ਼ਰਨ ਆਇਆ ਹੈ, ਦੱਸ।
ਨਾਰਦਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮੁਦਾ ਨਾਰਾਯਣਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਨਾਰਦ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ ਨਾਰਾਇਣ ਆਪ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਜਗਾਮ ਸ਼੍ਰੀਮਧੁਵਨਂ ਯਮੁਨਾਤੀਰਨੀਰਜਮ੍
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਹ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਰੇਤਲੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਮਧੁਵਨ ਵਿੱਚ ਗਿਆ।
ਵਿਚੇਰੁਰ੍ਗੋਸਹਸ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਚਿਕ੍ਰੀਡੁਰ੍ਬਾਲਕਾਸ੍ਤਦਾ
ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਘੁੰਮਦਾ ਸੀ ਤੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਲੜਕਿਆਂ ਨਾਲ ਖੇਡਦਾ ਸੀ।
ਤਮੂਚੁਰ੍ਗੋਪਸ਼ਿਸ਼ਵਃ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਂ ਪਰਯਾ ਮੁਦਾ
ਗੋਪ ਲੜਕੇ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਿਸ਼ੂਨਾਂ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਾਨੁਵਾਚ ਦਯਾਨਿਧਿਃ
ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ ਦਇਆਲੂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ ਅਨ੍ਨਂ ਯਾਚਤ ਤਾਞ੍ਛੀਘ੍ਰਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਂਸ਼੍ਚ ਕ੍ਰਤੂਨ੍ਮੁਖਾਨ੍
ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਲਦੀ ਜਾਕੇ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਕੋਲੋਂ ਖਾਣਾ ਮੰਗੋ, ਜੋ ਯਜਨ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।
ਵਿਪ੍ਰਾ ਆਂਗਿਰਸਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸ੍ਵਾਸ਼੍ਰਮੇ ਸ਼੍ਰੀਵਨਾਨ੍ਤਿਕੇ 4.18.
ਸਾਰੇ ਆੰਗੀਰਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਜੰਗਲ ਦੇ ਨੇੜੇ ਸਨ।
ਨਿਃਸ੍ਪृਹਾ ਵੈष੍ਣਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਾਂ ਯਜਨ੍ਤਿ ਮੁਮੁਕ੍ਸ਼ਵਃ। ਮਾਯਯਾ ਮਾਂ ਨ ਜਾਨਨ੍ਤਿ ਮਾਯਾਮਾਨੁषਰੂਪਿਣਮ੍
ਸਾਰੇ ਵੈਸ਼ਨਵ ਇੱਛਾ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਚਾਹ ਨਾਲ ਪੂਜਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਮਾਇਆ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਮਨੁੱਖ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ।
ਨ ਚੇਦ੍ਦਦਤਿ ਯੁष੍ਮਭ੍ਯਮਨ੍ਨਂ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਕ੍ਰਤੂਨ੍ਮੁਖਾਃ
ਜੇ ਯਜਨ ਕਰ ਰਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੁਹਾਨੂੰ ਖਾਣਾ ਨਾ ਦੇਣ,
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਯਯੁਰ੍ਬਾਲਕਪੁਂਗਵਾਃ
ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਲੜਕਿਆਂ ਦੇ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੇ ਤੁਰ ਪਏ।
ਇਤ੍ਯੂਚੁਰ੍ਬਾਲਕਾਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਨ੍ਨਂ ਦਤ੍ਤ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਲੜਕਿਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮੋ, ਜਲਦੀ ਸਾਨੂੰ ਖਾਣਾ ਦਿਓ।
ਤੇ ਯਯੂ ਰਨ੍ਧਨਾਗਾਰਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ੍ਯੋ ਯਤ੍ਰ ਪਾਚਿਕਾਃ
ਉਹ ਉਸ ਰਸੋਈ ਘਰ ਵਿੱਚ ਗਏ ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਣਾਂ ਪਕਾਉਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।
ਨਤ੍ਵੋਚੁਰ੍ਬਾਲਕਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਿਪ੍ਰਭਾਰ੍ਯਾਃ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਃ
ਸਾਰੇ ਲੜਕੇ ਨਮ ਸਕੇ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਿਵਰਤਾ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਬਾਲਾਨਾਂ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਮਨੋਹਰਾਨ੍
ਲੜਕਿਆਂ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਮਨਮੋਹਣੇ ਸਨ,
ਵਿਪ੍ਰਪਤ੍ਨ੍ਯ ਊਚੁਃ ਦਾਸ੍ਯਾਮੋऽਨ੍ਨਂ ਬਹੁਵਿਧਂ ਵ੍ਯਞ੍ਜਨੈਃ ਸਹਿਤਂ ਵਰਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣਣਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਧੀਆ ਤੇ ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਦਾ ਖਾਣਾ, ਸਵਾਦਲੇ ਪਕਵਾਨਾਂ ਸਮੇਤ, ਦੇਵਾਂਗੀਆਂ।
ਬਾਲਾ ਊਚੁਃ ਦਤ੍ਤਾਨ੍ਨਂ ਮਾਤਰੋऽਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਯਾਮਸ੍ਤਦਨ੍ਤਿਕਮ੍ ।। 4.18.
ਲੜਕਿਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮਾਵਾਂ, ਸਾਨੂੰ ਜਲਦੀ ਖਾਣਾ ਦਿਓ; ਅਸੀਂ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਤੁਰਦੇ ਹਾਂ।