ਅਨ੍ਤੇ ਲਭੇਤ੍ਤਯੋਰ੍ਦਾਸ੍ਯਂ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਸਹਚਰੋ ਭਵੇਤ੍
ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਪਾਵੇਗਾ ਤੇ ਸਦਾ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਸਾਥੀ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ।
ਵ੍ਰਤਦਾਨੋਪਵਾਸੈਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਨਿਯਮਪੂਰ੍ਵਕੈਃ
ਸਭ ਵ੍ਰਤ, ਦਾਨ, ਉਪਵਾਸ ਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤੇ ਸਾਰੇ ਨਿਯਮਾਂ ਨਾਲ,
ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਯਜ੍ਞਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਕਰਣੈਰ੍ਵਿਧਿਬੋਧਿਤੈਃ
ਸਭ ਯਜਨਾਂ ਤੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਕਰਤਬ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ,
ਸ਼ਰਣਾਗਤਰਕ੍ਸ਼ਾਯਾਮਜ੍ਞਾਨਾਂ ਜ੍ਞਾਨਦਾਨਤਃ
ਸ਼ਰਨ ਆਏ ਹੋਏ ਦੀ ਰੱਖਿਆ, ਤੇ ਅਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਦੇਣ ਨਾਲ,
ਤਦੇਵ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਪਾਠਸ੍ਯ ਕਲਾਂ ਨਾਰ੍ਹਤਿ षੋਡਸ਼ੀਮ੍
ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਇਸ ਸਤੋਤ੍ਰ ਦੀ ਪਾਠ ਦੀ ਸੋਲਾਂਵੀਂ ਭਾਗ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਕਵਚਂ ਚਾਪਿ ਦੇਵ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸਂਸਾਰਵਿਜਯਂ ਪ੍ਰਭੋ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਦੇਵੀ ਦਾ ਕਵਚ ਵੀ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ—
ਕृਤਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਸੁਯਤ੍ਨੇਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਤਦਪਿ ਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਜੋ ਸਤਕਰਮ ਨਾਲ ਸਤੁਤਿ ਬਣਾਈ ਗਈ, ਉਹ ਮਿਲ ਗਈ ਹੈ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਇਹ ਪਾਉਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ।
ਅਧੁਨਾ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਯਦ੍ਰਹਸ੍ਯਂ ਚ ਤਦ੍ਵਦ 4.17.
ਹੁਣ ਮੈਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ; ਉਹ ਰਾਜ਼ ਦੱਸੋ।
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਅਰੁਣੋਦਯਵੇਲਾਯਾਂ ਜਨਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਜਜਾਗਰੁਃ
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਵੇਲੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਜਾਗ ਪਏ।
ਉਤ੍ਥਾਯ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਗਰਂ ਸਰ੍ਵੇਭ੍ਯੋऽਪਿ ਵਿਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਉਠ ਕੇ ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਹਰ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਸੀ।
ਕਾਸ਼੍ਚਿਦ੍ਗੋਪਾਨ੍ਕੇਚਿਦੂਚੁਃ ਕੁਤ ਏਤਦਭੂਦਿਦਮ੍
ਕੁਝ ਗੋਪਾਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਇਹ ਕਿੱਥੋਂ ਆਇਆ? ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਗਿਆ?'
ਬੁਬੁਧੇ ਮਨਸਾ ਨਨ੍ਦੋ ਗਰ੍ਗਵਾਕ੍ਯਮਨੁਸ੍ਮਰਨ੍
ਨੰਦ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਗਰਗ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਯਾਦ ਕਰਦਿਆਂ ਸਮਝ ਲਿਆ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਿਤृਣਪਰ੍ਯਨ੍ਤਂ ਯਸ੍ਯ ਭ੍ਰੂਭਙ੍ਗਲੀਲਯਾ
ਜਿਸ ਦੀ ਭੌਂਹ ਦੀ ਖੇਡ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਘਾਹ ਤੱਕ ਸਭ ਕੁਝ ਚਲਦਾ ਹੈ,
ਵਿਵਰੇष੍ਵੇਵ ਯਲ੍ਲੋਮ੍ਨਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਾਨ੍ਯਖਿਲਾਨਿ ਚ
ਜਿਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਰੋਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਵੱਸਦੇ ਹਨ,
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਨਨ੍ਤੇਸ਼ਧਰ੍ਮਾਸ਼੍ਚ ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਤੇ ਯਤ੍ਪਦਾਮ੍ਬੁਜਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਅਨੰਤ ਅਤੇ ਧਰਮਵਾਨ ਉਸਦੇ ਕਮਲ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਭ੍ਰਾਮਂਭ੍ਰਾਮਂ ਤਨ੍ਨਗਰਂ ਦਰ੍ਸ਼ਂਦਰ੍ਸ਼ਂ ਗृਹਂਗृਹਮ੍
ਘੁੰਮਦੇ ਹੋਏ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਘਰ-ਘਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਭਕ੍ਸ਼ਣਂ ਨਨ੍ਦੋ ਵृषਭਾਨਸ਼੍ਚ ਕੌਤੁਕੀ
ਸ਼ੁਭ ਸਮਾਂ ਲੱਭ ਕੇ ਨੰਦ ਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਭਾਨੂ ਵਿਚ ਉਤਸੁਕਤਾ ਆ ਗਈ।
ਸਰ੍ਵੇ ਵृਨ੍ਦਾਵਨਸ੍ਥਾਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਵਦਨੇਕ੍ਸ਼ਣਾਃ 4.17.
ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਸਭ ਲੋਕ ਖੁਸ਼ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਚਮਕਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ,
ਸਰ੍ਵੇ ਮੁਮੁਦਿਰੇ ਗੋਪਾਃ ਸ੍ਵੇਸ੍ਵੇ ਸ੍ਥਾਨੇ ਮਨੋਹਰੇ
ਸਾਰੇ ਗੋਪ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਸੋਹਣੇ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣੋ ਬਲਦੇਵਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿਸ਼ੁਭਿਃ ਸਹ ਕੌਤੁਕਾਤ੍
ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੇ ਬਲਦੇਵ, ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਤਸੁਕਤਾ ਨਾਲ,
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਨਿਰ੍ਮਾਣਂ ਨਗਰਸ੍ਯ ਚ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਰਚਨਾ ਸਮੇਤ।
ਅਹੋ ਕਿਮਦ੍ਭੁਤਂ ਸੂਤ ਰਹਸ੍ਯਂ ਸੁਮਨੋਹਰਮ੍
ਵਾਹ, ਇਹ ਕੀ ਅਜੀਬ ਗੱਲ ਹੈ! ਸੂਤਾ, ਇਹ ਰਾਜ਼ ਬਹੁਤ ਮੋਹਕ ਹੈ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਕृष੍ਣਚਰਿਤਮਪਰਂ ਸੁਮਨੋਹਰਮ੍
ਸੂਤਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਉਸਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਹੋਰ ਮੋਹਕ ਕਥਾ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਜ੍ਞਾਨਸਿਂਧੋ ਨਿਗਦ ਮਾਂ ਸ਼ਿष੍ਯਂ ਚ ਸ਼ਰਣਾਗਤਮ੍
ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਗਿਆਨ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਮੈਨੂੰ ਤੇ ਮੇਰੇ ਸ਼ਿਸ਼ ਨੂੰ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਸ਼ਰਨ ਆਇਆ ਹੈ, ਦੱਸ।
ਨਾਰਦਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮੁਦਾ ਨਾਰਾਯਣਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਨਾਰਦ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ ਨਾਰਾਇਣ ਆਪ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਜਗਾਮ ਸ਼੍ਰੀਮਧੁਵਨਂ ਯਮੁਨਾਤੀਰਨੀਰਜਮ੍
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਹ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਰੇਤਲੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਮਧੁਵਨ ਵਿੱਚ ਗਿਆ।
ਵਿਚੇਰੁਰ੍ਗੋਸਹਸ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਚਿਕ੍ਰੀਡੁਰ੍ਬਾਲਕਾਸ੍ਤਦਾ
ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਘੁੰਮਦਾ ਸੀ ਤੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਲੜਕਿਆਂ ਨਾਲ ਖੇਡਦਾ ਸੀ।
ਤਮੂਚੁਰ੍ਗੋਪਸ਼ਿਸ਼ਵਃ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਂ ਪਰਯਾ ਮੁਦਾ
ਗੋਪ ਲੜਕੇ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਿਸ਼ੂਨਾਂ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਾਨੁਵਾਚ ਦਯਾਨਿਧਿਃ
ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ ਦਇਆਲੂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ ਅਨ੍ਨਂ ਯਾਚਤ ਤਾਞ੍ਛੀਘ੍ਰਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਂਸ਼੍ਚ ਕ੍ਰਤੂਨ੍ਮੁਖਾਨ੍
ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਲਦੀ ਜਾਕੇ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਕੋਲੋਂ ਖਾਣਾ ਮੰਗੋ, ਜੋ ਯਜਨ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।