ਸ੍ਵਾਮਿਸੇਵਾਵਿਹੀਨਾਯਾਃ ਸਰ੍ਵਂ ਤਨ੍ਨਿष੍ਫਲਂ ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ, ਉਸਦੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਵਿਅਰਥ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਨਾਨਂ ਚ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍ 4.17.
ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਨੀ—
ਪਠਨਂ ਸਰ੍ਵਵੇਦਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਚ ਤਪਾਂਸਿ ਚ
ਸਾਰੇ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਨੀ—
ਏਤਾਨਿ ਸ੍ਵਾਮਿਸੇਵਾਯਾਃ ਕਲਾਂ ਨਾਰ੍ਹਨ੍ਤਿ षੋਡਸ਼ੀਮ੍
ਇਹ ਸਭ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਦੇ ਸੋਲ੍ਹਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹਨ।
ਪਤਂਤਿ ਕਾਲਸੂਤ੍ਰੇ ਚ ਯਾਵਚ੍ਚਂਦ੍ਰਦਿਵਾਕਰੌ
ਜਦ ਤੱਕ ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਹਨ, ਉਹ ਸਮੇਂ ਦੀ ਡੋਰੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸਂਤਤਂ ਵਿਪਰੀਤਂ ਚ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਸ਼ਬ੍ਦਮੁਲ੍ਬਣਮ੍
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇ ਉਲਟ ਸਬਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਕਠੋਰ ਬੋਲ ਬੋਲਦੇ ਹਨ।
ਮੁਖੇ ਤਾਸਾਂ ਦਦਤ੍ਯੇਵਮੁਲ੍ਕਾਂ ਚ ਯਮਕਿਂਕਰਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯਮ ਦੇ ਦੂਤ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਚਿੰਗਾਰੀਆਂ ਪਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਭਕ੍ਸ਼ਂਤਿ ਜਨ੍ਮਸ਼ਤਕਂ ਰਕ੍ਤਮਾਂਸਪੁਰੀषਕਮ੍
ਉਹ ਸੌ ਜਨਮਾਂ ਤੱਕ ਖੂਨ, ਮਾਸ ਤੇ ਗੰਦ ਖਾਂਦੇ ਹਨ।
ਜਾਨਾਮਿ ਕਿਂਚਿਦਬਲਾ ਤ੍ਵਂ ਵੇਦਜਨਕੋ ਵਿਭੁਃ
ਮੈਂ ਤਾਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਜਾਣਦੀ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਅਸਹਾਇ ਹਾਂ; ਪਰ ਤੂੰ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈਂ।
ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਮੇਵਂਭੂਤਂ ਤ੍ਵਾਂ ਬੋਧਯਾਮਿ ਕਿਮਚ੍ਯੁਤ
ਤੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਫਿਰ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕੀ ਸਿਖਾਵਾਂ, ਹੇ ਅਚੂਤ?
ਮਮ ਕੋ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਯੌਵਨਸ੍ਯ ਚ
ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਮੇਰਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕੌਣ ਹੈ—ਮੇਰੀ ਇੱਜਤ ਤੇ ਮੇਰੀ ਜਵਾਨੀ ਦਾ?
ਸਰ੍ਵਦਾ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾ ਕਾਂਤਸ੍ਤਦਭਾਵੇ ਚ ਤਤ੍ਸੁਤਃ 4.17.
ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਤੀ ਹੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਉਹ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯਾਃ ਸ੍ਵਤਂਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਤਾ ਨष੍ਟਾਃ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਬਹਿष੍ਕृਤਾਃ
ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਆਪਣੇ ਮਨਮੱਤੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਧਰਮਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ਼ਤਜਨ੍ਮਕृਤਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਤਾਸਾਂ ਨਸ਼੍ਯਤਿ ਪਦ੍ਮਜ ।। ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਨੇਹੋ ਯਥਾ ਬਾਲ੍ਯੇ ਤਥਾ ਯੂਨਿ ਚ ਵਾਰ੍ਦ੍ਧਕੇ
ਹੇ ਪਦਮਜ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਸੌ ਜਨਮਾਂ ਦਾ ਕੀਤਾ ਪੁੰਨ ਵੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਮਾਂ ਦਾ ਪਿਆਰ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹੋ ਜਿਹਾ ਜਵਾਨੀ ਤੇ ਬੁਢਾਪੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਨਾਂ ਕਾਨ੍ਤੇ ਚ ਸਰ੍ਵਕਾਲੇ ਸਮਾ ਸ੍ਪृਹਾ
ਪਤੀ ਵੱਲ ਪੂਰੀ ਨਿਭਾ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹਰ ਵੇਲੇ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਲਈ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਪਤਿਸ੍ਨੇਹਸ੍ਯ ਸਾਧ੍ਵੀਨਾਂ ਕਲਾਂ ਨਾਰ੍ਹਤਿ षੋਡਸ਼ੀਮ੍
ਚੰਗੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਪਤੀ ਦਾ ਪਿਆਰ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਦੇ ਸੋਲ੍ਹਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦਾ।
ਕਾਨ੍ਤੇ ਚਿਤ੍ਤਂ ਸਤੀਨਾਂ ਚ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਜ੍ਞਾਨੇ ਚ ਸਨ੍ਤਤਮ੍
ਚੰਗੀ ਚਾਲ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਮਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਉੱਤੇ ਹੀ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਜਾਗਦੇ ਹੋਏ।
ਸੁਦਾਰੁਣਃ ਸ੍ਵਾਮਿਨਸ਼੍ਚ ਦੁਃਖਂ ਨਾਤਃ ਪਰਂ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾਃ
ਔਰਤ ਲਈ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਤੋਂ ਵਿੱਛੋੜੇ ਦਾ ਦੁੱਖ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਕਠਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਥਾ ਵਿਦਗ੍ਧਾ ਦਗ੍ਧਾ ਸ੍ਯਾਦ੍ਵਿਦਗ੍ਧਵਿਰਹਾਨਲੇ
ਜਿਵੇਂ ਚਤੁਰ ਔਰਤ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਦੇ ਵਿੱਛੋੜੇ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸੜਦੀ ਹੈ।
ਵਿਰਹਾਗ੍ਨੌ ਮਨੋ ਦਗ੍ਧਂ ਵਹ੍ਨੌ ਸ਼ੁष੍ਕਤृਣਂ ਯਥਾ
ਵਿੱਛੋੜੇ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਉਸਦਾ ਮਨ ਐਸਾ ਸੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਸੁੱਕਾ ਘਾਹ ਅੱਗ ਵਿੱਚ।
ਨ ਹਿ ਕਾਨ੍ਤਾਤ੍ਪਰੋ ਦੇਵੋ ਨ ਹਿ ਕਾਨ੍ਤਾਤ੍ਪਰੋ ਗੁਰੁਃ
ਪਿਆਰੇ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕੋਈ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤਾ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਗੁਰੂ।
ਨ ਹਿ ਕਾਨ੍ਤਾਤ੍ਪਰਃ ਪ੍ਰਾਣਾ ਨ ਹਿ ਕਾਨ੍ਤਾਤ੍ਪਰਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾਃ 4.17.
ਪਿਆਰੇ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੀਮਤੀ ਕੁਝ ਨਹੀਂ, ਔਰਤ ਲਈ ਪਿਆਰੇ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਹੋਰ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ।
ਯਥੈਕਪੁਤ੍ਰੇ ਮਾਤੁਸ਼੍ਚ ਯਥਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀषੁ ਚ ਕਾਮਿਨਾਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਮਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਇਕਲੌਤੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਲਗਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਐਸੇ ਹੀ ਪ੍ਰੇਮੀ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਲੋਚਨਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਯਥਾ ਭਯੇषੁ ਭੀਤਾਨਾਂ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਵਿਦੁषਾਂ ਯਥਾ
ਜਿਵੇਂ ਡਰਿਆਂ ਨੂੰ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਡਰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ।
ਯਥਾ ਜਾਰੇ ਪੁਂਸ਼੍ਚਲੀਨਾਂ ਸਾਧ੍ਵੀਨਾਂ ਚ ਤਥਾ ਪ੍ਰਿਯੇ
ਜਿਵੇਂ ਪਰਾਏ ਨਾਲ ਚਲਣ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਲਈ ਲਗਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੰਗੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਲਈ ਪਿਆਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਮਰਣਂ ਜੀਵਨਂ ਤਾਸਾਂ ਜੀਵਨਂ ਮਰਣਾਧਿਕਮ੍ ਅਨ੍ਯਸ਼ੋਕਨਿਮਗ੍ਨਾਨਾਂ ਕਾਲੇਨ ਪਾਨਭੋਜਨਾਤ੍
ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਮੌਤ ਤੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀ ਹੈ; ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੀਆਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਹੈ, ਤੇ ਸਮੇਂ ਨਾਲ, ਖਾਣ-ਪੀਣ ਨਾਲ।
ਵਿਪਰੀਤਃ ਕਾਨ੍ਤਸ਼ੋਕੋ ਵਰ੍ਦ੍ਧਤੇ ਭਕ੍ਸ਼ਣਾਦਹੋ
ਪਰ ਪਿਆਰੇ ਦੇ ਵਿੱਛੋੜੇ ਦਾ ਦੁੱਖ ਹੋਰਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੈ, ਉਹ ਤਾਂ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਨਾਲ ਵੀ ਵਧਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤਰੇ ਭੋਗਦੇਹਾਨ੍ਤੇ ਸਾਧ੍ਵੀ ਜਨ੍ਮਨਿ ਜਨ੍ਮਨਿ
ਹੋਰ ਔਰਤਾਂ ਭੋਗ ਤੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਖਤਮ ਹੋਣ ਉੱਤੇ, ਹਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀਆਂ ਬਣ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤ੍ਵਾਂ ਸ਼ਪ੍ਤ੍ਵਾऽਹਂ ਤ੍ਵਯਿ ਵਿਭੋ ਪਸ਼੍ਯ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਸ੍ਤ੍ਰੀਵਧਮ੍ ਹਿਤਂ ਪੀਯੂषਸਦृਸ਼ਂ ਭਯਸਂਵਿਗ੍ਨਮਾਨਸਃ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਕੇ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੈਨੂੰ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਹਾਲਤ ਵਿਖਾਵਾਂਗੀ, ਜੋ ਲਾਭਦਾਇਕ ਤਾਂ ਹੈ ਪਰ ਮਨ ਨੂੰ ਡਰ ਨਾਲ ਭਰ ਦੇਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ ਵਤ੍ਸੇ ਮੁਕ੍ਤਿਂ ਨ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਸ੍ਵਾਮਿਨਂ ਚ ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਨਾ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਧੀਏ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਮੁਕਤੀ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦਾ।