ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਬਾਲਚਰਿਤਂ ਨੂਤ੍ਨਂ ਨੂਤ੍ਨਂ ਪਦੇ ਪਦੇ
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਬਚਪਨ ਦੇ ਕਰਤਬ ਹਰ ਵਾਰੀ ਨਵੇਂ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਗਾਏ ਗਏ।
ਜਗਾਮ ਸ੍ਵਗृਹਂ ਕृष੍ਣਃ ਕੁਬੇਰਭਵਨੋਪਮਮ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲੇ ਗਏ, ਜੋ ਕੁਬੇਰ ਦੇ ਮਹਿਲ ਵਾਂਗ ਸੀ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਵਂ ਵਿਸ੍ਮਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਨਨ੍ਦੋ ਭਯਮਵਾਪ ਹ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਸਾਰੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ; ਨੰਦ ਨੂੰ ਡਰ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਯੁਕ੍ਤਿਂ ਚਕਾਰ ਤੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਮਾਲੋਚ੍ਯ ਸਮਯੋਚਿਤਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਈ।
ਗਨ੍ਤੁਂ ਵृਨ੍ਦਾਵਨਂ ਸਰ੍ਵਾਨੁਵਾਚ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਮੁਨੇ
ਉਸ ਨੇ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਜਾਣ ਲਈ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ, ਹੇ ਮੁਨੀ।
ਗੋਪਾਸ਼੍ਚ ਗੋਪਿਕਾਸ਼੍ਚੈਵ ਬਾਲਕਾ ਬਾਲਿਕਾਸ੍ਤਥਾ 4.16.
ਗੋਪ ਤੇ ਗੋਪੀਆਂ, ਨਾਲ ਹੀ ਮੁੰਡੇ ਤੇ ਕੁੜੀਆਂ।
ਸਂਗੀਤਂ ਚ ਪ੍ਰਗਾਯਨ੍ਤੋ ਨਾਨਾਵੇष ਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਉਹ ਗੀਤ ਗਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਹਿਰਾਵਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਕਰਤਾਲਕਰਾਃ ਕੇਚਿਦ੍ਵੀਣਾਹਸ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਕੇਚਨ
ਕੁਝ ਹੱਥ ਚ ਟਕਟਕਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੇ ਕੁਝ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀਣਾ ਫੜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਨਵਪਲ੍ਲਵਕਰ੍ਣਾਸ਼੍ਚ ਕੇਚਿਦ੍ਗੋਪਾਲਬਾਲਕਾਃ
ਕੁਝ ਗੋਪਾਲ ਬੱਚਿਆਂ ਨੇ ਤਾਜ਼ਾ ਪੱਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਕੁੰਦਲੀਆਂ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਪਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।
ਨਵਮਾਲ੍ਯਕਰਾਃ ਕੇਚਿਤ੍ਕੇਚਿਦਾਜਾਨੁਮਾਲਿਨਃ
ਕੁਝ ਨੇ ਤਾਜ਼ਾ ਮਾਲਾਵਾਂ ਫੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਤੇ ਕੁਝ ਨੇ ਗਲ ਤੋਂ ਘੁੱਟਾਂ ਤੱਕ ਮਾਲਾਵਾਂ ਪਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।
ਗੋਪਾਲਬਾਲਕਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਨਵਕੋਟਯਃ
ਹੇ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸਾਰੇ ਗੋਪਾਲ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਨੌ ਕਰੋੜ ਸੀ।
ਵृਦ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਕੋਟਿਸ਼ਸ੍ਤਤ੍ਰ ਬृਹਚ੍ਛ੍ਰੋਣ੍ਯਸ਼੍ਚਲਤ੍ਕੁਚਾਃ
ਉਥੇ ਅਣਗਿਣਤ ਵੱਡੀਆਂ ਉਮਰ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਚੌੜੀਆਂ ਕਮਰਾਂ ਤੇ ਹਿਲਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਸਨ।
ਤਾਃ ਸੁਸ਼ੀਲਾਦਯੋ ਭਵ੍ਯਾ ਨਾਨਾਲਂਕਾਰਭੂषਿਤਾਃ
ਉਹ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੀਆਂ ਤੇ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਭਰਪੂਰ ਔਰਤਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।
ਕਾਸ਼੍ਚਿਦਾਰੁਹ੍ਯ ਸ਼ਿਬਿਕਾਂ ਰਥਮਾਰੁਹ੍ਯ ਕਾਸ਼੍ਚਨ
ਕੁਝ ਔਰਤਾਂ ਪਲਕੀ ਤੇ ਬੈਠੀਆਂ, ਤੇ ਕੁਝ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।
ਤਾਭਿਰ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਯਯੌ ਦੇਵੀ ਰਤ੍ਨਾਲਂਕਾਰ ਭੂषਿਤਾ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਦੇਵੀ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਅੱਗੇ ਵਧੀ।
ਯਯੌ ਸ੍ਯਨ੍ਦਨਮਾਰੁਹ੍ਯ ਸ਼ਾਤਕੌਮ੍ਭਪਰਿਚ੍ਛਦਮ੍ 4.16.
ਉਹ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਜੇ ਹੋਏ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਚਲੀ।
ਵੀਰਭਾਨੁਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਭਾਨੁਰ੍ਗਜਸ੍ਥਾਃ ਪ੍ਰਯਯੁਰ੍ਮੁਦਾ
ਵੀਰਭਾਨੁ ਤੇ ਚੰਦਰਭਾਨੁ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਹਾਥੀ ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋਏ।
ਸ੍ਵਰ੍ਣ ਸ੍ਯਨ੍ਦਨਮਾਸ੍ਥਾਯ ਜਗ੍ਮਤੁਃ ਪਰਯਾ ਮੁਦਾ
ਉਹ ਸੋਨੇ ਦੇ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲੇ।
ਅਸ਼੍ਵਸ੍ਥਾਸ਼੍ਚ ਗਜਸ੍ਥਾਸ਼੍ਚ ਰਥਸ੍ਥਾਸ਼੍ਚੈਵ ਕੇਚਨ
ਕੁਝ ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ, ਕੁਝ ਹਾਥੀਆਂ ਤੇ, ਤੇ ਕੁਝ ਰਥਾਂ ਤੇ ਸਵਾਰ ਸਨ।
ਵृषਸ੍ਥਾ ਗਰ੍ਦਭਸ੍ਥਾਸ਼੍ਚ ਸਂਗੀਤਤਾਨਤਤ੍ਪਰਾਃ
ਕੁਝ ਬਲਦਾਂ ਤੇ, ਕੁਝ ਗਧਿਆਂ ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋਏ, ਤੇ ਸਭ ਸੰਗੀਤ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਮੁਦਾਨ੍ਵਿਤਾਃ ਸਸ੍ਮਿਤਾਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਰ੍ਣਾਲਂਕਾਰਭੂषਿਤਾਃ
ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਤੇ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਕਾਸ਼੍ਚਿਤ੍ਕਨ੍ਦੁਕਹਸ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਕਾਸ਼੍ਚਿਤ੍ਪੁਤ੍ਤਲਿਕਾਕਰਾਃ
ਕੁਝ ਨੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਗੇਂਦ ਫੜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਤੇ ਕੁਝ ਨੇ ਗੁੱਡੀਆਂ ਫੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।
ਵੇषਦ੍ਰਵ੍ਯਕਰਾਃ ਕਾਸ਼੍ਚਿਤ੍ਕਾਸ਼੍ਚਿਨ੍ਮਾਲਾਕਰਾ ਵਰਾਃ
ਕੁਝ ਨੇ ਪਹਿਰਾਵਿਆਂ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਫੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਤੇ ਕੁਝ ਚੋਟੀ ਦੀਆਂ ਨੇ ਮਾਲਾਵਾਂ ਫੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ।
ਵਹ੍ਨਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਂਸ਼ੁਕਾਨਾਂ ਚ ਵਾਹਿਕਾਸ਼੍ਚੈਵ ਕਾਸ਼੍ਚਨ
ਕੁਝ ਔਰਤਾਂ ਅੱਗ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤੇ ਕਪੜਿਆਂ ਦੀ ਵਾਹਕ ਬਣੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।
ਕਾਸ਼੍ਚਿਤ੍ਸਂਗੀਤਨਿਰਤਾਃ ਕਾਸ਼੍ਚਿਚ੍ਚਿਤ੍ਰਕਥਾਰਤਾਃ
ਕੁਝ ਲੋਕ ਗੀਤ ਗਾਉਣ ਵਿੱਚ ਲਗੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਤੇ ਕੁਝ ਲੋਕ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣਾਉਣ ਜਾਂ ਚਿੱਤਰ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ ਸਨ।
ਕੋਟਿਸ਼ਃ ਕੋਟਿਸ਼ਸ਼੍ਚਾਸ਼੍ਵਾਃ ਕੋਟਿਸ਼ਃ ਕੋਟਿਸ਼ੋ ਰਥਾਃ 4.16.
ਕੋਟੀਆਂ ਤੇ ਕੋਟੀਆਂ ਘੋੜੇ ਸਨ, ਤੇ ਕੋਟੀਆਂ ਤੇ ਕੋਟੀਆਂ ਰਥ ਵੀ ਸਨ।
ਕੋਟਿਸ਼ਃ ਕੋਟਿਸ਼ਸ਼੍ਚੈਵ ਵृषੇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਦ੍ਰਵ੍ਯਵਾਹਕਾਃ
ਕੋਟੀਆਂ ਤੇ ਕੋਟੀਆਂ ਵੱਡੇ ਬਲਦ, ਜਿਹੜੇ ਸਮਾਨ ਲਿਜਾਣ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਹਸ੍ਤਿਪਾਂਕੁਸ਼ਯੁਕ੍ਤਾਨਿ ਯਯੁਰ੍ਵृਨ੍ਦਾਵਨਂ ਵਨਮ੍
ਹਾਥੀ-ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਅੰਕੁਸ਼ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲ ਪਏ।
ਵृਕ੍ਸ਼ਮੂਲੇ ਯਥਾਸ੍ਥਾਨਂ ਤਸ੍ਥੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਯਥੋਚਿਤਮ੍
ਵ੍ਰੱਖਾਂ ਦੇ ਹੇਠਾਂ, ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਠੀਕ ਸੀ।
ਅਦ੍ਯ ਸਂਤਿष੍ਠਤੇਤ੍ਯੇਵਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਭਾषਿਤਮ੍ ਇਤਿ ਤੇषਾਂ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣੋ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 'ਅੱਜ ਇਥੇ ਰਹੋ' — ਇਹ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣਦੇ ਰਹੇ। ਫਿਰ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਅੱਗੇ ਬਚਨ ਆਖੇ।