ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਵਿष੍ਣੁਸ਼੍ਚ ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚ ਸ਼ੇषਸ੍ਤ੍ਵਂ ਚ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਧਰਮ, ਸ਼ੇਸ਼ ਤੇ ਤੂੰ, ਹੇ ਗਣਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ—
ਯਸ਼੍ਚ ਯਂ ਸਨ੍ਤਤਂ ਧ੍ਯਾਯੇਤ੍ਸ ਤਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਜੋ ਵੀ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਲਗਾਤਾਰ ਧਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਪੱਕਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਸ੍ਮਰਣਾਦ੍ਧ੍ਯਾਨਾਤ੍ਤਪਸਾ ਤਸ੍ਯ ਸੇਵਯਾ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਯਾਦ, ਧਿਆਨ, ਤਪ ਤੇ ਸੇਵਾ ਨਾਲ—
ਪ੍ਰਲਬ੍ਧਂ ਲੀਲਯਾ ਸਰ੍ਵਂ ਪੂਰ੍ਣਂ ਮਨ੍ਮਾਨਸਂ ਤਦਾ
ਉਸ ਦੀ ਲੀਲਾ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਮੇਰਾ ਮਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਿਤਾ ਹਿਮਾਦ੍ਰਿਃ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ੋ ਮਮ ਕਿਂ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਪ੍ਰਭੋ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯੋਵਾਚ ਮਧੁਰਂ ਪੁਲਕਾਂਕਿਤਵਿਗ੍ਰਹਃ
ਮੇਰਾ ਪਿਤਾ ਹਿਮਾਚਲ ਹੈ, ਮੈਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਹਾਂ—ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਕੀ ਅਣਪਹੁੰਚ ਹੈ? ਉਹ ਮਿੱਠਾ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਕੰਪ ਰਹੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ।
ਸਰ੍ਵਸਮ੍ਪਤ੍ਸ੍ਵਰੂਪਾ ਤ੍ਵਮਨਨ੍ਤਸ਼ਕ੍ਤਿ ਰੂਪਿਣੀ 4.16.
ਤੂੰ ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ ਦੀ ਮੂਰਤ ਹੈਂ, ਤੇ ਅਨੰਤ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੀ ਹੈਂ।
ਨ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਯਦ੍ਗृਹੇ ਤਸ੍ਯ ਜੀਵਨਾਨ੍ਮਰਣਂ ਵਰਮ੍
ਜਿਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਲਕਸ਼ਮੀ ਨਹੀਂ ਵੱਸਦੀ, ਉਸ ਲਈ ਜੀਉਣਾ ਤੋਂ ਮਰਨਾ ਚੰਗਾ ਹੈ।
ਸਂਹਾਰੇ ਸृष੍ਟਿਕਾਲੇ ਚ ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਦ੍ਵਯਂ ਕ੍ਸ਼ਮਾਃ
ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਖਤਮ ਹੋਣ ਜਾਂ ਬਣਨ ਵੇਲੇ, ਤੇਰੇ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਹੀ ਅਸੀਂ ਸਭ ਕੁਝ ਸਹਿ ਸਕਦੇ ਹਾਂ।
ਤ੍ਵਦ੍ਵਿਹੀਨਾ ਅਸ਼ਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਤ੍ਵਯਾ ਚ ਵਯਮੀਸ਼੍ਵਰਾਃ
ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਅਸੀਂ ਬਿਲਕੁਲ ਅਸਹਾਇ ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਭੂ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਗृਹੀਤ੍ਵਾऽऽਜ੍ਞਾਮੀਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਵ੍ਰਤਂ ਕੁਰੁ ਪਤਿਵ੍ਰਤੇ
ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਵਰਤ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ, ਹੇ ਪਤੀ-ਵਰਤਾ।
ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰੋ ਭਗਵਾਨ੍ਵ੍ਰਤੇ ਤੇऽਸ੍ਤੁ ਪੁਰੋਹਿਤਃ
ਤੇਰੇ ਵਰਤ ਵਿੱਚ ਸੰਤ ਕੁਮਾਰਾ ਹੀ ਤੇਰਾ ਪੁਰੋਹਿਤ ਹੋਵੇ।
ਕੁਬੇਰਂ ਦ੍ਰਵ੍ਯਕੋਸ਼ੇ ਚ ਰਕ੍ਸ਼ਕਂ ਕੁਰੁ ਸੁਨ੍ਦਰਿ
ਕੁਬੇਰ ਨੂੰ ਖਜਾਨੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ।
ਪਾਠਕੋ ਵਹ੍ਨਿਦੇਵਸ਼੍ਚ ਵਰੁਣੋ ਜਲਦਾਯਕਃ
ਅੱਗ ਦੇਵਤਾ ਪਾਠ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਵਰੁਣ ਪਾਣੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ।
ਸ੍ਥਾਨਸਂਸ੍ਕਾਰ ਕਰ੍ਤਾ ਚ ਵ੍ਰਤੇऽਤ੍ਰ ਪਵਨਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਇਸ ਵਰਤ ਵਿੱਚ ਪਵਨ ਆਪ ਹੀ ਸਥਾਨ ਦੀ ਸ਼ੁਧੀ ਕਰੇ।
ਸੂਰ੍ਯਸ਼੍ਚ ਦਾਨਨਿਰ੍ਵਕ੍ਤਾ ਯੋਗ੍ਯਾਯੋਗ੍ਯਂ ਯਥੋਚਿਤਮ੍
ਸੂਰਜ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਯੋਗ ਤੇ ਅਯੋਗ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰੇ।
ਤਤੋऽਧਿਕਂ ਫਲਂ ਪੁष੍ਪਂ ਹਰਯੇ ਦੇਹਿ ਸੁਨ੍ਦਰਿ 4.16.
ਫਿਰ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਫਲ ਤੇ ਫੁੱਲ ਹਰੀ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰ।
ਅਸਂਖ੍ਯਾਨ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਦੇਵਿ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਕੁਰੁ ਨਿਮਨ੍ਤ੍ਰਣਮ੍
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਅਣਗਿਣਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਨਿਮੰਤ੍ਰਣ ਦੇ।
ਵ੍ਰਤੋਕ੍ਤਾਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਂ ਦੇਹਿ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯੇ
ਵਰਤ ਦੀ ਦੱਸੀ ਹੋਈ ਦੱਖਣਾ ਦੇ ਕੇ, ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਦੋਵਾਂ ਜਾਤੀ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰ।
ਵ੍ਰਤਂ ਚਕਾਰ ਸਾ ਦੁਰ੍ਗਾ ਸਰ੍ਵਾਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਵਿਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਦੁਰਗਾ ਨੇ ਇਹ ਵਰਤ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਵਰਤਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਸੀ।
ਰਤ੍ਨਂ ਵੋਢੁਮਸ਼ਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਪਾਰ੍ਵਤੀਵ੍ਰਤੇ
ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਵਰਤ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਤਨ ਚੁਕਣ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰਥ ਰਹੇ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਬਾਲਚਰਿਤਂ ਨੂਤ੍ਨਂ ਨੂਤ੍ਨਂ ਪਦੇ ਪਦੇ
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਬਚਪਨ ਦੇ ਕਰਤਬ ਹਰ ਵਾਰੀ ਨਵੇਂ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਗਾਏ ਗਏ।
ਜਗਾਮ ਸ੍ਵਗृਹਂ ਕृष੍ਣਃ ਕੁਬੇਰਭਵਨੋਪਮਮ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲੇ ਗਏ, ਜੋ ਕੁਬੇਰ ਦੇ ਮਹਿਲ ਵਾਂਗ ਸੀ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਵਂ ਵਿਸ੍ਮਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਨਨ੍ਦੋ ਭਯਮਵਾਪ ਹ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਸਾਰੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ; ਨੰਦ ਨੂੰ ਡਰ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਯੁਕ੍ਤਿਂ ਚਕਾਰ ਤੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਮਾਲੋਚ੍ਯ ਸਮਯੋਚਿਤਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਈ।
ਗਨ੍ਤੁਂ ਵृਨ੍ਦਾਵਨਂ ਸਰ੍ਵਾਨੁਵਾਚ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਮੁਨੇ
ਉਸ ਨੇ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਜਾਣ ਲਈ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ, ਹੇ ਮੁਨੀ।
ਗੋਪਾਸ਼੍ਚ ਗੋਪਿਕਾਸ਼੍ਚੈਵ ਬਾਲਕਾ ਬਾਲਿਕਾਸ੍ਤਥਾ 4.16.
ਗੋਪ ਤੇ ਗੋਪੀਆਂ, ਨਾਲ ਹੀ ਮੁੰਡੇ ਤੇ ਕੁੜੀਆਂ।
ਸਂਗੀਤਂ ਚ ਪ੍ਰਗਾਯਨ੍ਤੋ ਨਾਨਾਵੇष ਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਉਹ ਗੀਤ ਗਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਹਿਰਾਵਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਕਰਤਾਲਕਰਾਃ ਕੇਚਿਦ੍ਵੀਣਾਹਸ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਕੇਚਨ
ਕੁਝ ਹੱਥ ਚ ਟਕਟਕਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੇ ਕੁਝ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀਣਾ ਫੜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਨਵਪਲ੍ਲਵਕਰ੍ਣਾਸ਼੍ਚ ਕੇਚਿਦ੍ਗੋਪਾਲਬਾਲਕਾਃ
ਕੁਝ ਗੋਪਾਲ ਬੱਚਿਆਂ ਨੇ ਤਾਜ਼ਾ ਪੱਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਕੁੰਦਲੀਆਂ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਪਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।
ਨਵਮਾਲ੍ਯਕਰਾਃ ਕੇਚਿਤ੍ਕੇਚਿਦਾਜਾਨੁਮਾਲਿਨਃ
ਕੁਝ ਨੇ ਤਾਜ਼ਾ ਮਾਲਾਵਾਂ ਫੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਤੇ ਕੁਝ ਨੇ ਗਲ ਤੋਂ ਘੁੱਟਾਂ ਤੱਕ ਮਾਲਾਵਾਂ ਪਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।