ਗੋਧਨਂ ਚਾਰਯਾਮਾਸ ਯਯੌ ਭਾਣ੍ਡੀਰਮੀਸ਼੍ਵਰਃ 4.16.
ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਵਾਲੀ ਕੀਤੀ ਤੇ ਭਾਂਡੀਰ ਵੱਲ ਚਲਿਆ।
ਵੇष੍ਟਯਾਮਾਸ ਤਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਖੁਰੇਣ ਵਿਲਿਖਨ੍ਮਹੀਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਜਲਦੀ ਉਸ ਨੂੰ ਲਪੇਟ ਲਿਆ, ਆਪਣੇ ਖੁਰ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਖੁਰਚਦਾ ਹੋਇਆ।
ਉਤ੍ਪਾਤ੍ਯ ਭ੍ਰਾਮਯਾਮਾਸ ਪਪਾਤ ਚ ਮਹੀਤਲੇ
ਉਸ ਨੂੰ ਉਠਾ ਕੇ ਘੁੰਮਾਇਆ ਤੇ ਉਹ ਧਰਤੀ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਸ ਭਗ੍ਨਦਨ੍ਤੋ ਦੈਤ੍ਯਸ਼੍ਚ ਵਜ੍ਰਾਙ੍ਗਚਰ੍ਵਣਾਦਹੋ
ਉਹ ਦੈਤ, ਜਿਸ ਦੇ ਦੰਦ ਟੁੱਟ ਗਏ ਸਨ, ਵਜਰਾਂਗ ਦੇ ਕਟਣ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੁਚਲਿਆ ਗਿਆ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਦੁਨ੍ਦੁਭਯੋ ਨੇਦੁਃ ਪੁष੍ਪਵृष੍ਟਿਰ੍ਬਭੂਵ ਹ
ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਨਗਾਰੇ ਵੱਜੇ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ।
ਤਤ੍ਰਾਜਗ੍ਮੁਃ ਸ੍ਯਨ੍ਦਨਸ੍ਥਾ ਦ੍ਵਿਭੁਜਾਃ ਪੀਤਵਾਸਸਃ
ਉਥੇ ਰਥਾਂ 'ਚ ਬੈਠੇ, ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਆਏ।
ਵਿਨੋਦਮੁਰਲੀਹਸ੍ਤਾਃ ਕ੍ਵਣਨ੍ਮਞ੍ਜੀਰਰਞ੍ਜਿਤਾਃ
ਮਨੋਰੰਜਨ ਲਈ ਮੁਰਲੀ ਹੱਥ ਵਿਚ ਫੜੀ ਹੋਈ, ਘੁੰਘਰੂਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ।
ਈषਦ੍ਧਾਸ੍ਯਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਸ੍ਯਾ ਭਕ੍ਤਾਨੁਗ੍ਰਹ ਕਾਤਰਾਃ
ਹਲਕੀ ਮੁਸਕਾਨ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ, ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਕਿਰਪਾ ਦੇਣ ਲਈ ਉਤਸੁਕ।
ਭਾਣ੍ਡੀਰਵਨਮਾਜਗ੍ਮੁਰ੍ਯਤ੍ਰ ਸਨ੍ਨਿਹਿਤੋ ਹਰਿਃ
ਉਹ ਭਾਂਡੀਰ ਵਣ ਵਿਚ ਆ ਗਏ, ਜਿੱਥੇ ਹਰੀ ਮੌਜੂਦ ਸੀ।
ਪ੍ਰਣਮਯ੍ਯ ਹਰਿਂ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਗੋਲੋਕਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਦਾਨਵੀਂ ਯੋਨਿਂ ਬਭੂਬੁਃ ਕृष੍ਣਪਾਰ੍षਦਾਃ
ਹਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਉੱਤਮ ਗੋਲੋਕ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ; ਦੈਤ ਜਨਮ ਪਾ ਕੇ, ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਸੰਗੀ ਬਣ ਗਏ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਕਥਯਸ੍ਵ ਮਹਾਭਾਗ ਕृਤਂ ਕਿਂ ਪਰਮਾਦ੍ਭੁਤਮ੍ ।। 4.16.
ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਦੱਸੋ, ਹੇ ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਕਿਹੜਾ ਅਸਧਾਰਣ ਕੰਮ ਹੋਇਆ?
ਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ
ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਆਖਿਆ:
ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਮਹੇਸ਼ਵਦਨਾਤ੍ਸੂਰ੍ਯਪਰ੍ਵਣਿ ਪੁष੍ਕਰੇ।। ਹਰੇਰ੍ਗੁਣਪ੍ਰਸਙ੍ਗੇਨ ਕਥਯਾਮਾਸ ਸ਼ਂਕਰਃ
ਮੈਂ ਮਹੇਸ਼ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸੁਣਿਆ, ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿਚ ਸੂਰਜ ਦੇ ਤਿਉਹਾਰ ਤੇ, ਕਿ ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਹਰੀ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਕਥਾ ਕੀਤੀ।
ਸਂਪृष੍ਟੋ ਮੁਨਿਸਂਘੈਸ਼੍ਚ ਮਯਾ ਧਰ੍ਮੇਣ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ
ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਤੇ ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ, ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ।
ਕਥਯਾਮਾਸ ਵਿਸ੍ਤਾਰ੍ਯ ਸਾਵਧਾਨਂ ਨਿਸ਼ਾਮਯ
ਉਸ ਨੇ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਕਥਾ ਕੀਤੀ; ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।
ਮਹਾਂਸ੍ਤਪਸ੍ਵਿਪ੍ਰਵਰੋ ਹਰਿਸੇਵਨਤਤ੍ਪਰਃ
ਵੱਡਾ ਤਪਸੀ, ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਹਰੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ,
ਸਸ੍ਮਰੁਃ ਕृष੍ਣਪਾਦਾਬ੍ਜਂ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਜ੍ਞਾਨੇ ਦਿਵਾਨਿਸ਼ਮ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਕਮਲ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਸੁਪਨੇ, ਗਿਆਨ, ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਨਿਤ੍ਯਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਕਮਲਂ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਤਂ ਪਪੁਰ੍ਜਲਮ੍
ਹਰ ਰੋਜ਼ ਕਮਲ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਪਾਣੀ ਪੀਂਦੇ ਸਨ।
ਚਤ੍ਵਾਰੋ ਵੈष੍ਣਵਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਸ੍ਤੇਪੁਸ੍ਤੇ ਪੁष੍ਕਰੇ ਤਪਃ
ਚਾਰ ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਨੇ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ ਤਪ ਕਰਿਆ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠੋ ਦੁਰ੍ਵਾਸਸੋ ਯੋਗਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਯੋਗਿਨਾਂ ਵਰਃ
ਵੱਡਾ ਭਾਈ ਦੁਰਵਾਸਾ, ਜੋ ਯੋਗੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਨੇ ਯੋਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਸਦ੍ਯੋ ਦੇਹਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਬਭੂਵ ਕृष੍ਣਪਾਰ੍षਦਃ ।। 4.16.
ਉਸ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਸੇਵਕ ਬਣ ਗਿਆ।
ਪਦ੍ਮਾਨਿ ਕृष੍ਣਪੂਜਾਰ੍ਥਮਾਹਰ੍ਤੁਮੁਦਯੇ ਰਵੇਃ
ਉਹ ਸਵੇਰੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਕਮਲ ਫੁੱਲ ਇਕੱਠੇ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਿਬਧ੍ਯ ਸਂਜਗ੍ਮੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ਂਕਰਕਿਂਕਰਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ ਤੇ ਚਲੇ ਗਏ।
ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ਂਕਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰਣੇਮੁਃ ਸ਼ਿਰਸਾ ਭੁਵਿ ਈषਦ੍ਧਾਸ੍ਯਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਸ੍ਯੋ ਭਕ੍ਤਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਤਰਃ
ਸਭ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਨਮਾਇਆ; ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਹੌਲੀ ਹੱਸਦਾ ਤੇ ਦਇਆਲੂ ਸੀ, ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਸੁਕ।
ਲਕ੍ਸ਼ਯਕ੍ਸ਼ੈ ਰਕ੍ਸ਼ਣੀਯਂ ਪਾਰ੍ਵਤੀਵ੍ਰਤਹੇਤਵੇ
ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਵਰਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਲੱਖ ਯਕਸ਼ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤੇ ਗਏ।
ਵ੍ਰਤੇ ਤ੍ਰੈਮਾਸਿਕੇ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਤਿਸੌਭਾਗ੍ਯਵਰ੍ਦ੍ਧਨੇ ਪੁਟਾਞ੍ਜਲਿਯੁਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਭਕ੍ਤਿਨਮ੍ਰਾਤ੍ਮਕਨ੍ਧਰਾਃ
ਤਿੰਨ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਵਰਤ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪਤੀ ਦੀ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਸਭ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਗਲ ਨਮ ਕਰਕੇ ਖੜੇ ਰਹੇ।
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾ ਊਚੁਃ ਵਯਂ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਪ੍ਰਵਰਾ ਗਨ੍ਧਵਾਹਸੁਤਾ ਵਿਭੋ
ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਅਸੀਂ ਗੰਧਰਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਗੰਧਵਾਹਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਾਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।'
ਹਰਯੇ ਕਮਲਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪਿਬਾਮੋ ਜਲਮੀਸ਼੍ਵਰ
ਹਰੀ ਨੂੰ ਕਮਲ ਭੇਟ ਕਰਕੇ, ਅਸੀਂ ਪਾਣੀ ਪੀਂਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਗृਹਾਣ ਕਮਲਂ ਸਰ੍ਵਂ ਯੁष੍ਮਾਕਂ ਚ ਫਲਂ ਕੁਰੁ
ਸਾਰੇ ਕਮਲ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਦਿਓ।
ਕਿਂ ਵਾ ਕਥਂ ਨ ਪਾਸ੍ਯਾਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਦਤ੍ਤਾਨਿ ਤਾਨਿ ਚ 4.16.
ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਹਨ, ਉਹ ਅਸੀਂ ਕਿਉਂ ਜਾਂ ਕਿਵੇਂ ਨਾ ਪੀ ਸਕੀਏ?