ਹੁਤਾਸ਼ਨਸ਼੍ਚ ਵਾਹ੍ਨੇਨ ਪਕ੍ਸ਼ਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਦਦਾਹ ਸਃ 4.16.
ਅੱਗ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜਵਾਲਾ ਨਾਲ ਦੈਤ ਦੇ ਪੰਖ ਸਾੜ ਦਿੱਤੇ।
ਈਸ਼ਾਨਸ੍ਯ ਚ ਸ਼ੂਲੇਨ ਬਭੂਵ ਮੂਰ੍ਚ੍ਛਿਤੋऽਸੁਰਃ
ਈਸ਼ਾਨ ਦੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਨਾਲ ਦੈਤ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਕृष੍ਣਃ ਪ੍ਰਜ੍ਵਲਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਤੇਜਸਾ
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਚਮਕ ਉਠਿਆ।
ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਵਮਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਣਾਂਸ੍ਤਤ੍ਯਾਜ ਦਾਨਵਃ
ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਉਲਟੀ ਕਰ ਕੇ, ਦੈਤ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜਿੰਦ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ।
ਯਯੌ ਕੇਲਿਕਦਮ੍ਬਾਨਾਂ ਕਾਨਨਂ ਸੁਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਹ ਖੇਡ ਲਈ ਸੁੰਦਰ ਕੇਲਿ-ਕਦੰਬਾਂ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਗਿਆ।
ਨਾਮ੍ਨਾ ਪ੍ਰਲਮ੍ਬੋ ਬਲਵਾਨ੍ਮਹਾਧੂਰ੍ਤਸ਼੍ਚ ਸ਼ੈਲਵਤ੍
ਇੱਕ ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਪ੍ਰਲੰਬਾ ਸੀ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ, ਵੱਡਾ ਚਲਾਕ ਅਤੇ ਪਹਾੜ ਵਰਗਾ ਸੀ।
ਦੁਦ੍ਰੁਵੁਰ੍ਬਾਲਕਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਰੁਰੁਦੁਸ਼੍ਚ ਭਯਾਤੁਰਾਃ
ਸਾਰੇ ਬੱਚੇ ਡਰ ਕੇ ਭੱਜ ਪਏ ਅਤੇ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਬਾਲਕਾਨ੍ਬੋਧਯਾਮਾਸ ਭਯਂ ਕਿਮਿਤ੍ਯੁਵਾਚ ਹ
ਉਸ ਨੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਜਗਾਇਆ ਅਤੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਤੁਸੀਂ ਡਰਦੇ ਕਿਉਂ ਹੋ?'
ਭ੍ਰਾਮਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਗਗਨੇ ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਭੂਤਲੇ
ਉਸ ਨੂੰ ਆਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਜਹਸੁਰ੍ਬਾਲਕਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਨਨृਤੁਸ਼੍ਚ ਜਗੁਰ੍ਮੁਦਾ
ਸਾਰੇ ਬੱਚੇ ਹੱਸੇ, ਨੱਚੇ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਗਾਣਾ ਗਾਇਆ।
ਗੋਧਨਂ ਚਾਰਯਾਮਾਸ ਯਯੌ ਭਾਣ੍ਡੀਰਮੀਸ਼੍ਵਰਃ 4.16.
ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਵਾਲੀ ਕੀਤੀ ਤੇ ਭਾਂਡੀਰ ਵੱਲ ਚਲਿਆ।
ਵੇष੍ਟਯਾਮਾਸ ਤਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਖੁਰੇਣ ਵਿਲਿਖਨ੍ਮਹੀਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਜਲਦੀ ਉਸ ਨੂੰ ਲਪੇਟ ਲਿਆ, ਆਪਣੇ ਖੁਰ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਖੁਰਚਦਾ ਹੋਇਆ।
ਉਤ੍ਪਾਤ੍ਯ ਭ੍ਰਾਮਯਾਮਾਸ ਪਪਾਤ ਚ ਮਹੀਤਲੇ
ਉਸ ਨੂੰ ਉਠਾ ਕੇ ਘੁੰਮਾਇਆ ਤੇ ਉਹ ਧਰਤੀ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਸ ਭਗ੍ਨਦਨ੍ਤੋ ਦੈਤ੍ਯਸ਼੍ਚ ਵਜ੍ਰਾਙ੍ਗਚਰ੍ਵਣਾਦਹੋ
ਉਹ ਦੈਤ, ਜਿਸ ਦੇ ਦੰਦ ਟੁੱਟ ਗਏ ਸਨ, ਵਜਰਾਂਗ ਦੇ ਕਟਣ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੁਚਲਿਆ ਗਿਆ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਦੁਨ੍ਦੁਭਯੋ ਨੇਦੁਃ ਪੁष੍ਪਵृष੍ਟਿਰ੍ਬਭੂਵ ਹ
ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਨਗਾਰੇ ਵੱਜੇ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ।
ਤਤ੍ਰਾਜਗ੍ਮੁਃ ਸ੍ਯਨ੍ਦਨਸ੍ਥਾ ਦ੍ਵਿਭੁਜਾਃ ਪੀਤਵਾਸਸਃ
ਉਥੇ ਰਥਾਂ 'ਚ ਬੈਠੇ, ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਆਏ।
ਵਿਨੋਦਮੁਰਲੀਹਸ੍ਤਾਃ ਕ੍ਵਣਨ੍ਮਞ੍ਜੀਰਰਞ੍ਜਿਤਾਃ
ਮਨੋਰੰਜਨ ਲਈ ਮੁਰਲੀ ਹੱਥ ਵਿਚ ਫੜੀ ਹੋਈ, ਘੁੰਘਰੂਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ।
ਈषਦ੍ਧਾਸ੍ਯਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਸ੍ਯਾ ਭਕ੍ਤਾਨੁਗ੍ਰਹ ਕਾਤਰਾਃ
ਹਲਕੀ ਮੁਸਕਾਨ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ, ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਕਿਰਪਾ ਦੇਣ ਲਈ ਉਤਸੁਕ।
ਭਾਣ੍ਡੀਰਵਨਮਾਜਗ੍ਮੁਰ੍ਯਤ੍ਰ ਸਨ੍ਨਿਹਿਤੋ ਹਰਿਃ
ਉਹ ਭਾਂਡੀਰ ਵਣ ਵਿਚ ਆ ਗਏ, ਜਿੱਥੇ ਹਰੀ ਮੌਜੂਦ ਸੀ।
ਪ੍ਰਣਮਯ੍ਯ ਹਰਿਂ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਗੋਲੋਕਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਦਾਨਵੀਂ ਯੋਨਿਂ ਬਭੂਬੁਃ ਕृष੍ਣਪਾਰ੍षਦਾਃ
ਹਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਉੱਤਮ ਗੋਲੋਕ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ; ਦੈਤ ਜਨਮ ਪਾ ਕੇ, ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਸੰਗੀ ਬਣ ਗਏ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਕਥਯਸ੍ਵ ਮਹਾਭਾਗ ਕृਤਂ ਕਿਂ ਪਰਮਾਦ੍ਭੁਤਮ੍ ।। 4.16.
ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਦੱਸੋ, ਹੇ ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਕਿਹੜਾ ਅਸਧਾਰਣ ਕੰਮ ਹੋਇਆ?
ਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ
ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਆਖਿਆ:
ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਮਹੇਸ਼ਵਦਨਾਤ੍ਸੂਰ੍ਯਪਰ੍ਵਣਿ ਪੁष੍ਕਰੇ।। ਹਰੇਰ੍ਗੁਣਪ੍ਰਸਙ੍ਗੇਨ ਕਥਯਾਮਾਸ ਸ਼ਂਕਰਃ
ਮੈਂ ਮਹੇਸ਼ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸੁਣਿਆ, ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿਚ ਸੂਰਜ ਦੇ ਤਿਉਹਾਰ ਤੇ, ਕਿ ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਹਰੀ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਕਥਾ ਕੀਤੀ।
ਸਂਪृष੍ਟੋ ਮੁਨਿਸਂਘੈਸ਼੍ਚ ਮਯਾ ਧਰ੍ਮੇਣ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ
ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਤੇ ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ, ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ।
ਕਥਯਾਮਾਸ ਵਿਸ੍ਤਾਰ੍ਯ ਸਾਵਧਾਨਂ ਨਿਸ਼ਾਮਯ
ਉਸ ਨੇ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਕਥਾ ਕੀਤੀ; ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।
ਮਹਾਂਸ੍ਤਪਸ੍ਵਿਪ੍ਰਵਰੋ ਹਰਿਸੇਵਨਤਤ੍ਪਰਃ
ਵੱਡਾ ਤਪਸੀ, ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਹਰੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ,
ਸਸ੍ਮਰੁਃ ਕृष੍ਣਪਾਦਾਬ੍ਜਂ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਜ੍ਞਾਨੇ ਦਿਵਾਨਿਸ਼ਮ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਕਮਲ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਸੁਪਨੇ, ਗਿਆਨ, ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਨਿਤ੍ਯਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਕਮਲਂ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਤਂ ਪਪੁਰ੍ਜਲਮ੍
ਹਰ ਰੋਜ਼ ਕਮਲ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਪਾਣੀ ਪੀਂਦੇ ਸਨ।
ਚਤ੍ਵਾਰੋ ਵੈष੍ਣਵਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਸ੍ਤੇਪੁਸ੍ਤੇ ਪੁष੍ਕਰੇ ਤਪਃ
ਚਾਰ ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਨੇ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ ਤਪ ਕਰਿਆ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠੋ ਦੁਰ੍ਵਾਸਸੋ ਯੋਗਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਯੋਗਿਨਾਂ ਵਰਃ
ਵੱਡਾ ਭਾਈ ਦੁਰਵਾਸਾ, ਜੋ ਯੋਗੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਨੇ ਯੋਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।