ਵਰਂ ਵृਣੁ ਵਿਧਾਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਯਤ੍ਤੇ ਮਨਸਿ ਵਰ੍ਤਤੇ
ਹੇ ਸਿਰਜਣਹਾਰ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਹ ਵਰ ਮੰਗ।
ਵਰਂ ਚ ਯੁਵਯੋਃ ਪਾਦਪਦ੍ਮਭਕ੍ਤਿਂ ਚ ਦੇਹਿ ਮੇ
ਮੈਨੂੰ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਲੋਟਸ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਭਕਤੀ ਦਾ ਵਰ ਦੇ।
ਪੁਨਰ੍ਨਨਾਮ ਤਾਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਿਧਾਤਾ ਜਗਤਾਂ ਪਤਿਃ 4.15.
ਫਿਰ, ਜਗਤ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਦੁਬਾਰਾ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਹਰਿਂ ਸਂਸ੍ਮृਤ੍ਯ ਹਵਨਂ ਚਕਾਰ ਵਿਧਿਨਾ ਵਿਧਿਃ
ਹਰੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਨੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਹਵਨ ਕੀਤਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋਕ੍ਤੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਚਕਾਰ ਹਵਨਂ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਦੱਸਿਆ ਹੋਇਆ ਢੰਗ ਅਨੁਸਾਰ ਹਵਨ ਕੀਤਾ।
ਕੌਤੁਕਂ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਸਪ੍ਤਧਾ ਚ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੁਭ ਰਸਮ ਕਰਵਾਈ ਅਤੇ ਸੱਤ ਵਾਰੀ ਫੇਰੇ ਲਾਏ।
ਪ੍ਰਣਮਯ੍ਯ ਤਤਃ ਕृष੍ਣਂ ਵਾਸਯਾਮਾਸ ਤਂ ਵਿਧਿਃ
ਫਿਰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਿਠਾਇਆ।
ਵੇਦੋਕ੍ਤਸਪ੍ਤਮਨ੍ਤ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਪਾਠਯਾਮਾਸ ਮਾਧਵਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਸੱਤ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਸੁਣਾਏ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਹਸ੍ਤਂ ਰਾਧਾਯਾਃ ਪृष੍ਠਦੇਸ਼ੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਹੱਥ ਰਾਧਾ ਦੇ ਪਿੱਠ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ।
ਪਾਰਿਜਾਤਪ੍ਰਸੂਨਾਨਾਂ ਮਾਲਾਂ ਜਾਨੁਵਿਲਮ੍ਬਿਤਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਪਾਰਿਜਾਤਾ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਉਸ ਦੇ ਘੁਟਣਾਂ ਤੱਕ ਲਟਕਾ ਦਿੱਤੀ।
ਪ੍ਰਣਮਯ੍ਯ ਪੁਨਃ ਕृष੍ਣਂ ਰਾਧਾਂ ਚ ਕਮਲੋਦ੍ਭਵਃ ਪੁਨਸ਼੍ਚ ਵਾਸਯਾਮਾਸ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਂ ਕਮਲੋਦ੍ਭਵਃ
ਕਮਲ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਨੇ ਮੁੜ ਕੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਤੇ ਰਾਧਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਬੈਠਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤਦ੍ਵਾਮਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਰਾਧਾਂ ਚ ਸਸ੍ਮਿਤਾਂ ਕृष੍ਣਚੇਤਸਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਹੱਸਦੀ ਹੋਈ ਰਾਧਾ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਬੈਠਾ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਮਨ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪਾਠਯਾਮਾਸ ਵੇਦੋਕ੍ਤਾਨ੍ਪਞ੍ਚ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਨਾਰਦ 4.15.
ਨਾਰਦ ਨੇ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਪੰਜ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤੇ।
ਕਨ੍ਯਕਾਂ ਚ ਯਥਾ ਤਾਤੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤਸ੍ਥੌ ਹਰੇਃ ਪੁਰਃ
ਜਿਵੇਂ ਪਿਤਾ ਆਪਣੀ ਧੀ ਲਈ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਹਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਦੁਨ੍ਦੁਭਿਂ ਵਾਦਯਾਮਾਸੁਸ਼੍ਚਾਨਕਂ ਮੁਰਜਾਦਿਕਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਡੁੰਨ, ਆਨਕ, ਮੁਰਜਾ ਤੇ ਹੋਰ ਵਾਜੇ ਵਜਾਏ।
ਜਗੁਰ੍ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਪ੍ਰਵਰਾ ਨਨृਤੁਸ਼੍ਚਾਪ੍ਸਰੋਗਣਾਃ
ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੇ ਗੀਤ ਗਾਏ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੱਚੇ।
ਯੁਵਯੋਸ਼੍ਚਰਣਾਮ੍ਭੋਜੇ ਭਕ੍ਤਿਂ ਮੇ ਦੇਹਿ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਚਰਨ ਕਮਲਾਂ 'ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਭਗਤੀ ਦਾਨ ਕਰੋ, ਇਹ ਮੇਰੀ ਭੇਟ ਹੈ।
ਮਦੀਯਚਰਣਾਮ੍ਭੋਜੇ ਸੁਦृਢਾ ਭਕ੍ਤਿਰਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਮੇਰੇ ਚਰਨ ਕਮਲਾਂ 'ਤੇ ਤੇਰੀ ਭਗਤੀ ਪੱਕੀ ਰਹੇ।
ਮਯਾ ਨਿਯੋਜਿਤਂ ਕਰ੍ਮ ਕੁਰੁ ਵਤ੍ਸ ਮਮਾਜ੍ਞਯਾ
ਪੁੱਤਰ, ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਜੋ ਕੰਮ ਮੈਂ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਰ।
ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਰਾਧਾਂ ਕृष੍ਣਂ ਚ ਜਗਾਮ ਸ੍ਵਾਲਯਂ ਮੁਦਾ
ਰਾਧਾ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਗਿਆ।
ਸਾ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਹਰੇਰ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਚਚ੍ਛਾਦ ਵ੍ਰੀਡਯਾ ਮੁਖਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਹਰੀ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਲਜਾ ਕਰਕੇ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਢੱਕ ਲਿਆ।
ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਸ਼੍ਰੀਹਰਿਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਜਗਾਮ ਸ਼ਯਨਂ ਹਰੇਃ
ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸ਼੍ਰੀਹਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਉਹ ਹਰੀ ਦੇ ਸਯਾਨਾ ਵਿੱਚ ਚਲੀ ਗਈ।
ਲਲਾਟੇ ਤਿਲਕਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦਦੌ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਵਕ੍ਸ਼ਸਿ 4.15.
ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਤਿਲਕ ਲਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਵੀ ਤਿਲਕ ਲਾ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਦਦੌ ਹਰਯੇ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਬੁਭੁਜੇ ਜਗਤੀਪਤਿਃ
ਉਸ ਨੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਹਰੀ ਨੂੰ ਭੇਟ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਜਗਤ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਦਦੌ ਕृष੍ਣਾਯ ਸਾ ਰਾਧਾ ਸਾਦਰਂ ਬੁਭੁਜੇ ਹਰਿਃ
ਰਾਧਾ ਨੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਭੇਟ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਹਰੀ ਨੇ ਉਹ ਖਾ ਲਿਆ।
ਤਾਮ੍ਬੂਲਂ ਤੇਨ ਦਤ੍ਤਂ ਚ ਬੁਭੁਜੇ ਪੁਰਤੋ ਹਰੇਃ
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤਾਂਬੂਲ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਹਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਹ ਖਾ ਲਿਆ।
ਚਖਾਦ ਪਰਯਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਪੌ ਤਨ੍ਮੁਖਪਙ੍ਕਜਮ੍
ਉਹ ਨੇ ਵੱਡੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਕੰਵਲ ਵਰਗੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਖਾਧਾ ਤੇ ਪੀਤਾ।
ਜਹਾਸ ਨ ਦਦੌ ਰਾਧਾ ਕ੍ਸ਼ਮੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਤਯਾ ਮੁਦਾ ਰਾਧਿਕਾਯਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਾਂਗੇ ਪ੍ਰਦਦੌ ਮਾਧਵਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਰਾਧਾ ਹੱਸ ਪਈ ਤੇ ਮਾਫੀ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਜਦ ਉਹ ਨੇ ਮੰਗੀ; ਫਿਰ ਮਾਧਵ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਰਾਧਿਕਾ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ।
ਯਃ ਕਾਮੋ ਧ੍ਯਾਯਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਯਸ੍ਯੈਕਚਰਣਾਮ੍ਬੁਜਮ੍
ਉਹ ਇੱਛਾ ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਕ ਹੀ ਕੰਵਲ ਪੈਰ ਵਾਲੇ ਦੀ ਧਿਆਨ ਕਰਦੀ ਹੈ—
ਯਦ੍ਭृਤ੍ਯਭृਤ੍ਯੈਰ੍ਮਦਨੋ ਜਿਤਃ ਸਰ੍ਵਕ੍ਸ਼ਣਂ ਮੁਨੇ
ਹੇ ਮੁਨੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਸੇਵਕਾਂ ਦੇ ਸੇਵਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਮਦਨ ਵੀ ਹਰ ਵੇਲੇ ਜਿੱਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—