ਤਂ ਪਠਿਤ੍ਵਾ ਗੁਰੁਮੁਖਾਦ੍ਭਵਨ੍ਤ੍ਯੇਵ ਬੁਧਾ ਜਨਾਃ
ਉਸਤਾਦ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪਾਠ ਕਰਨ ਨਾਲ ਲੋਕ ਸਚਮੁਚ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵੇਦੋ ਵਾ ਪਣ੍ਡਿਤੋ ਵਾऽਨ੍ਯਃ ਕੋ ਵਾ ਤ੍ਵਾਂ ਸ੍ਤੋਤੁਮੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਵੇਦ ਹੋਵੇ, ਕੋਈ ਵਿਦਵਾਨ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਹੋਵੇ—ਤੇਰੇ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਜੋਗਾ ਕੌਣ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ?
ਤ੍ਵਂ ਬੁਦ੍ਧੇਰ੍ਜਨਨੀ ਮਾਤਃ ਕੋ ਵਾ ਤ੍ਵਾਂ ਸ੍ਤੋਤੁਮੀਸ਼੍ਵਰਃ 4.15.
ਤੂੰ ਬੁੱਧੀ ਦੀ ਜਨਨੀ, ਮਾਂ ਹੈਂ—ਤੇਰੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਨ ਜੋਗਾ ਕੌਣ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ?
ਯਦਦृष੍ਟਾਸ਼੍ਰੁਤੇ ਵਸ੍ਤੁ ਤਨ੍ਨਿਰ੍ਵਕ੍ਤੁਂ ਚ ਕਃ ਕ੍ਸ਼ਮਃ
ਜੋ ਨਾ ਕਿਸੇ ਨੇ ਵੇਖਿਆ, ਨਾ ਸੁਣਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨ ਜੋਗਾ ਕੌਣ ਹੈ?
ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਚ ਵੇਦਾਸ਼੍ਚ ਕ੍ਸ਼ਮਃ ਕਃ ਸ੍ਤੋਤੁਮੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਸਰਸਵਤੀ ਅਤੇ ਵੇਦ ਵੀ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਜੋਗਾ ਕੌਣ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ?
ਈਸ਼੍ਵਰਾਣਾਮੀਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਯੋਗ੍ਯਾਯੋਗ੍ਯੇ ਸਮਾ ਕृਪਾ
ਸਭ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਦਇਆ ਯੋਗ ਅਤੇ ਅਯੋਗ, ਦੋਹਾਂ ਉੱਤੇ ਇਕੋ ਜਿਹੀ ਹੈ।
ਜਨਨੀ ਜਨਕੋ ਯੋ ਵਾ ਸਰ੍ਵਂ ਕ੍ਸ਼ਮਤਿ ਸ੍ਨੇਹਤਃ
ਮਾਂ, ਪਿਤਾ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਵੀ, ਪਿਆਰ ਦੇ ਕਾਰਨ ਸਭ ਕੁਝ ਮਾਫ਼ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਚਰਣਾਮ੍ਭੋਜੇ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਵਨ੍ਦ੍ਯਮੀਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਸਭ ਦੇ ਚਾਹੇ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਜੋਗ ਲੋਟਸ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ,
ਰਾਧਾਮਾਧਵਯੋਃ ਪਾਦੇ ਭਕ੍ਤਿਰ੍ਦਾਸ੍ਯਂ ਲਭੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍ ਵਿਲਙ੍ਘ੍ਯ ਸਰ੍ਵਲੋਕਾਂਸ਼੍ਚ ਯਾਤਿ ਗੋਲੋਕਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਰਾਧਾ ਤੇ ਮਾਧਵ ਦੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਭਕਤੀ ਤੇ ਦਾਸਤਾ ਪਾ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਕੇ ਉੱਤਮ ਗੋਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ فرمایا:
ਵਰਂ ਵृਣੁ ਵਿਧਾਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਯਤ੍ਤੇ ਮਨਸਿ ਵਰ੍ਤਤੇ
ਹੇ ਸਿਰਜਣਹਾਰ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਹ ਵਰ ਮੰਗ।
ਵਰਂ ਚ ਯੁਵਯੋਃ ਪਾਦਪਦ੍ਮਭਕ੍ਤਿਂ ਚ ਦੇਹਿ ਮੇ
ਮੈਨੂੰ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਲੋਟਸ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਭਕਤੀ ਦਾ ਵਰ ਦੇ।
ਪੁਨਰ੍ਨਨਾਮ ਤਾਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਿਧਾਤਾ ਜਗਤਾਂ ਪਤਿਃ 4.15.
ਫਿਰ, ਜਗਤ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਦੁਬਾਰਾ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਹਰਿਂ ਸਂਸ੍ਮृਤ੍ਯ ਹਵਨਂ ਚਕਾਰ ਵਿਧਿਨਾ ਵਿਧਿਃ
ਹਰੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਨੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਹਵਨ ਕੀਤਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋਕ੍ਤੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਚਕਾਰ ਹਵਨਂ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਦੱਸਿਆ ਹੋਇਆ ਢੰਗ ਅਨੁਸਾਰ ਹਵਨ ਕੀਤਾ।
ਕੌਤੁਕਂ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਸਪ੍ਤਧਾ ਚ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੁਭ ਰਸਮ ਕਰਵਾਈ ਅਤੇ ਸੱਤ ਵਾਰੀ ਫੇਰੇ ਲਾਏ।
ਪ੍ਰਣਮਯ੍ਯ ਤਤਃ ਕृष੍ਣਂ ਵਾਸਯਾਮਾਸ ਤਂ ਵਿਧਿਃ
ਫਿਰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਿਠਾਇਆ।
ਵੇਦੋਕ੍ਤਸਪ੍ਤਮਨ੍ਤ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਪਾਠਯਾਮਾਸ ਮਾਧਵਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਸੱਤ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਸੁਣਾਏ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਹਸ੍ਤਂ ਰਾਧਾਯਾਃ ਪृष੍ਠਦੇਸ਼ੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਹੱਥ ਰਾਧਾ ਦੇ ਪਿੱਠ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ।
ਪਾਰਿਜਾਤਪ੍ਰਸੂਨਾਨਾਂ ਮਾਲਾਂ ਜਾਨੁਵਿਲਮ੍ਬਿਤਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਪਾਰਿਜਾਤਾ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਉਸ ਦੇ ਘੁਟਣਾਂ ਤੱਕ ਲਟਕਾ ਦਿੱਤੀ।
ਪ੍ਰਣਮਯ੍ਯ ਪੁਨਃ ਕृष੍ਣਂ ਰਾਧਾਂ ਚ ਕਮਲੋਦ੍ਭਵਃ ਪੁਨਸ਼੍ਚ ਵਾਸਯਾਮਾਸ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਂ ਕਮਲੋਦ੍ਭਵਃ
ਕਮਲ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਨੇ ਮੁੜ ਕੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਤੇ ਰਾਧਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਬੈਠਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤਦ੍ਵਾਮਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਰਾਧਾਂ ਚ ਸਸ੍ਮਿਤਾਂ ਕृष੍ਣਚੇਤਸਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਹੱਸਦੀ ਹੋਈ ਰਾਧਾ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਬੈਠਾ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਮਨ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪਾਠਯਾਮਾਸ ਵੇਦੋਕ੍ਤਾਨ੍ਪਞ੍ਚ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਨਾਰਦ 4.15.
ਨਾਰਦ ਨੇ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਪੰਜ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤੇ।
ਕਨ੍ਯਕਾਂ ਚ ਯਥਾ ਤਾਤੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤਸ੍ਥੌ ਹਰੇਃ ਪੁਰਃ
ਜਿਵੇਂ ਪਿਤਾ ਆਪਣੀ ਧੀ ਲਈ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਹਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਦੁਨ੍ਦੁਭਿਂ ਵਾਦਯਾਮਾਸੁਸ਼੍ਚਾਨਕਂ ਮੁਰਜਾਦਿਕਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਡੁੰਨ, ਆਨਕ, ਮੁਰਜਾ ਤੇ ਹੋਰ ਵਾਜੇ ਵਜਾਏ।
ਜਗੁਰ੍ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਪ੍ਰਵਰਾ ਨਨृਤੁਸ਼੍ਚਾਪ੍ਸਰੋਗਣਾਃ
ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੇ ਗੀਤ ਗਾਏ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੱਚੇ।
ਯੁਵਯੋਸ਼੍ਚਰਣਾਮ੍ਭੋਜੇ ਭਕ੍ਤਿਂ ਮੇ ਦੇਹਿ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਚਰਨ ਕਮਲਾਂ 'ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਭਗਤੀ ਦਾਨ ਕਰੋ, ਇਹ ਮੇਰੀ ਭੇਟ ਹੈ।
ਮਦੀਯਚਰਣਾਮ੍ਭੋਜੇ ਸੁਦृਢਾ ਭਕ੍ਤਿਰਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਮੇਰੇ ਚਰਨ ਕਮਲਾਂ 'ਤੇ ਤੇਰੀ ਭਗਤੀ ਪੱਕੀ ਰਹੇ।
ਮਯਾ ਨਿਯੋਜਿਤਂ ਕਰ੍ਮ ਕੁਰੁ ਵਤ੍ਸ ਮਮਾਜ੍ਞਯਾ
ਪੁੱਤਰ, ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਜੋ ਕੰਮ ਮੈਂ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਰ।
ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਰਾਧਾਂ ਕृष੍ਣਂ ਚ ਜਗਾਮ ਸ੍ਵਾਲਯਂ ਮੁਦਾ
ਰਾਧਾ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਗਿਆ।