ਤ੍ਵਨ੍ਮਨੋਰਥਪੂਰ੍ਣਸ੍ਯ ਸ੍ਵਯਂ ਕਾਲਃ ਸਮਾਗਤਃ
ਤੇਰੇ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤਦੇਵ ਖਣ੍ਡਿਤੁਂ ਰਾਧੇ ਕ੍ਸ਼ਮੋ ਨਾਹਂ ਚ ਕੋ ਵਿਧਿਃ
ਪਰ, ਰਾਧੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਟੁੱਟ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ; ਕਿਸ ਮਾਤਾ ਨੇ ਇਹ ਕਰ ਸਕਣਾ?
ਮਾਲਾਕਮਣ੍ਡਲੁਕਰ ਈषਤ੍ਸ੍ਮੇਰਚਤੁਰ੍ਮੁਖਃ 4.15.
ਮਾਲਾ ਤੇ ਕਮੰਡਲ ਲੈ ਕੇ, ਚਾਰ ਮੁੱਖ ਵਾਲਾ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਮੁਸਕਰਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸਾਸ਼੍ਰੁਨੇਤ੍ਰਪੁਲਕਿਤੋ ਭਕ੍ਤਿਨਮ੍ਰਾਤ੍ਮਕਨ੍ਧਰਃ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਅੰਸੂ ਸੀ, ਸਰੀਰ ਰੋਮਾਂਚਿਤ ਹੋਇਆ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਝੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਪੁਨਰ੍ਨਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਭੁਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਜਗਾਮ ਰਾਧਿਕਾਨ੍ਤਿਕਮ੍
ਉਹ ਮੁੜ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਰਾਧਾ ਦੇ ਪਾਸ ਗਿਆ।
ਚਕਾਰ ਸਂਭ੍ਰਮੇਣੈਵ ਜਟਾਜਾਲੇਨ ਵੇष੍ਟਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਜਟਾ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਲਪੇਟ ਲਿਆ।
ਯਥਾਗਮਂ ਪ੍ਰਤੁष੍ਟਾਵ ਪੁਟਾਞ੍ਜਲਿਯੁਤਃ ਪੁਨਃ ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ ਹੇ ਮਾਤਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ਪਦਾਮ੍ਭੋਜਂ ਦृष੍ਟਂ ਕृष੍ਣਪ੍ਰਸਾਦਤਃ
ਰਿਵਾਜ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਹ ਮੁੜ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਸਤੁਤੀ ਕਰਨ ਲੱਗਾ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਹੇ ਮਾਤਾ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਪੰਖੜੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਵੇਖੀ ਹੈ।"
ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਂ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਭਾਰਤੇ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਉਹ ਸਭ ਲਈ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਲਭ ਹਨ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ।
ਭਾਸ੍ਕਰੇ ਪੁष੍ਕਰੇ ਤੀਰ੍ਥੇ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਭਾਸਕਰ ਤੇ ਪੁਸ਼ਕਰ, ਇਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਹਨ, ਜੋ ਪਰਮਾਤਮਾ ਹੈ।
ਵਰਂ ਵृਣੀष੍ਵੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੇ ਚ ਸ੍ਵਾਭੀष੍ਟਂ ਚ ਵृਤਂ ਮੁਦਾ
ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਇਕ ਵਰ ਮੰਗੋ," ਤਾਂ ਮੈਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਮਨਚਾਹੀ ਇੱਛਾ ਮੰਗੀ।
ਹੇ ਗੁਣਾਤੀਤ ਮੇ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਧੁਨੈਵ ਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਯ
"ਹੇ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਮੈਨੂੰ ਜਲਦੀ, ਹੁਣੇ ਹੀ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿਖਾ।"
ਦਰ੍ਸ਼ਯਿष੍ਯਾਮਿ ਕਾਲੇ ਚ ਵਤ੍ਸੇਦਾਨੀਂ ਕ੍ਸ਼ਮੇਤਿ ਚ
"ਮੈਂ ਸਮੇਂ ਤੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦਵਾਂਗਾ; ਹੁਣ, ਬੇਟਾ, ਥੋੜ੍ਹਾ ਉਡੀਕ ਕਰ।"
ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਵਾਞ੍ਛਿਤਂ ਮਾਤਰ੍ਗੋਲੋਕੇ ਭਾਰਤੇऽਧੁਨਾ 4.15.
ਹੇ ਮਾਤਾ, ਜੋ ਗੋਲੋਕ ਤੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸਭ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਉਹ ਹੁਣ ਮਿਲ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਂ ਕृष੍ਣਾਙ੍ਗਾਰ੍ਧਸਂਭੂਤਾ ਤੁਲ੍ਯਾ ਕृष੍ਣੇਨ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਤੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਅੰਗ ਦੇ ਅੱਧ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈਂ।
ਨਹਿ ਵੇਦੇषੁ ਮੇ ਦृष੍ਟ ਇਤਿ ਕੇਨ ਨਿਰੂਪਿਤਮ੍
ਮੈਂ ਇਹ ਗੱਲ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਵੇਖੀ; ਇਹ ਕਿਸ ਨੇ ਸਾਬਤ ਕੀਤੀ ਹੈ?
ਵੈਕੁਣ੍ਠਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਜਨ੍ਯਸ਼੍ਚ ਤ੍ਵਮਜਨ੍ਯਾ ਤਥਾਮ੍ਬਿਕੇ
ਵੈਕੁੰਠ ਅਜਨਮਾ ਹੈ, ਤੇ ਤੂੰ ਵੀ, ਹੇ ਮਾਤਾ, ਅਜਨਮਾ ਹੈਂ।
ਤਥਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸ੍ਵਰੂਪਾ ਤ੍ਵਂ ਤੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ
ਤੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈਂ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈਂ।
ਆਤ੍ਮਨਾ ਦੇਹਰੂਪਾ ਤ੍ਵਮਸ੍ਯਾਧਾਰਸ੍ਤ੍ਵਮੇਵ ਹਿ
ਆਪਣੀ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਸਰੀਰ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈਂ; ਤੇ ਤੂੰ ਹੀ ਉਸ ਦਾ ਆਧਾਰ ਹੈਂ।
ਕਿਮਹੋ ਨਿਰ੍ਮਿਤਃ ਕੇਨ ਹੇਤੁਨਾ ਸ਼ਿਲ੍ਪਕਾਰਿਣਾ
ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਕਿਵੇਂ, ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਤੇ ਕਿਸ ਰਚਨਹਾਰ ਨੇ ਬਣਾਇਆ?
ਅਸ੍ਯਾਂਸ਼ਾ ਤ੍ਵਂ ਤ੍ਵਦਂਸ਼ੋ ਵਾऽਪ੍ਯਯਂ ਕੇਨ ਨਿਰੂਪਿਤਃ
ਕੀ ਤੂੰ ਇਸ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਹੈਂ ਜਾਂ ਇਹ ਤੇਰਾ ਅੰਸ਼ ਹੈ? ਇਹ ਕਿਸ ਨੇ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ?
ਤਂ ਪਠਿਤ੍ਵਾ ਗੁਰੁਮੁਖਾਦ੍ਭਵਨ੍ਤ੍ਯੇਵ ਬੁਧਾ ਜਨਾਃ
ਉਸਤਾਦ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪਾਠ ਕਰਨ ਨਾਲ ਲੋਕ ਸਚਮੁਚ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵੇਦੋ ਵਾ ਪਣ੍ਡਿਤੋ ਵਾऽਨ੍ਯਃ ਕੋ ਵਾ ਤ੍ਵਾਂ ਸ੍ਤੋਤੁਮੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਵੇਦ ਹੋਵੇ, ਕੋਈ ਵਿਦਵਾਨ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਹੋਵੇ—ਤੇਰੇ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਜੋਗਾ ਕੌਣ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ?
ਤ੍ਵਂ ਬੁਦ੍ਧੇਰ੍ਜਨਨੀ ਮਾਤਃ ਕੋ ਵਾ ਤ੍ਵਾਂ ਸ੍ਤੋਤੁਮੀਸ਼੍ਵਰਃ 4.15.
ਤੂੰ ਬੁੱਧੀ ਦੀ ਜਨਨੀ, ਮਾਂ ਹੈਂ—ਤੇਰੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਨ ਜੋਗਾ ਕੌਣ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ?
ਯਦਦृष੍ਟਾਸ਼੍ਰੁਤੇ ਵਸ੍ਤੁ ਤਨ੍ਨਿਰ੍ਵਕ੍ਤੁਂ ਚ ਕਃ ਕ੍ਸ਼ਮਃ
ਜੋ ਨਾ ਕਿਸੇ ਨੇ ਵੇਖਿਆ, ਨਾ ਸੁਣਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨ ਜੋਗਾ ਕੌਣ ਹੈ?
ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਚ ਵੇਦਾਸ਼੍ਚ ਕ੍ਸ਼ਮਃ ਕਃ ਸ੍ਤੋਤੁਮੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਸਰਸਵਤੀ ਅਤੇ ਵੇਦ ਵੀ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਜੋਗਾ ਕੌਣ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ?
ਈਸ਼੍ਵਰਾਣਾਮੀਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਯੋਗ੍ਯਾਯੋਗ੍ਯੇ ਸਮਾ ਕृਪਾ
ਸਭ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਦਇਆ ਯੋਗ ਅਤੇ ਅਯੋਗ, ਦੋਹਾਂ ਉੱਤੇ ਇਕੋ ਜਿਹੀ ਹੈ।
ਜਨਨੀ ਜਨਕੋ ਯੋ ਵਾ ਸਰ੍ਵਂ ਕ੍ਸ਼ਮਤਿ ਸ੍ਨੇਹਤਃ
ਮਾਂ, ਪਿਤਾ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਵੀ, ਪਿਆਰ ਦੇ ਕਾਰਨ ਸਭ ਕੁਝ ਮਾਫ਼ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਚਰਣਾਮ੍ਭੋਜੇ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਵਨ੍ਦ੍ਯਮੀਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਸਭ ਦੇ ਚਾਹੇ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਜੋਗ ਲੋਟਸ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ,
ਰਾਧਾਮਾਧਵਯੋਃ ਪਾਦੇ ਭਕ੍ਤਿਰ੍ਦਾਸ੍ਯਂ ਲਭੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍ ਵਿਲਙ੍ਘ੍ਯ ਸਰ੍ਵਲੋਕਾਂਸ਼੍ਚ ਯਾਤਿ ਗੋਲੋਕਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਰਾਧਾ ਤੇ ਮਾਧਵ ਦੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਭਕਤੀ ਤੇ ਦਾਸਤਾ ਪਾ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਕੇ ਉੱਤਮ ਗੋਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ فرمایا: