ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਸ੍ਤਸ੍ਥੌ ਤਲ੍ਪੇ ਮਨੋਰਮੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਸੁਹਣੇ ਵਿਛੋਣੇ 'ਤੇ ਟਿਕੇ ਰਹੇ।
ਰਾਧਿਕੋਵਾਚ ਯਤ੍ਤ੍ਵਂ ਵਦਸਿ ਸਰ੍ਵਾਹਂ ਤ੍ਵਤ੍ਪਾਦਾਬ੍ਜਪ੍ਰਸਾਦਤਃ
ਰਾਧਿਕਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਆਖਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਸਭ ਤੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਹੀ ਹੈ।
ਈਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯਾਪ੍ਰਿਯਾਃ ਕੇਚਿਤ੍ਪ੍ਰਿਯਾਸ਼੍ਚ ਕੁਤ੍ਰ ਕੇਚਨ
ਪ੍ਰਭੂ ਲਈ ਕੁਝ ਲੋਕ ਪਿਆਰੇ ਨਹੀਂ, ਕੁਝ ਪਿਆਰੇ ਹਨ—ਇਹ ਕਿੱਥੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ?
ਤृਣਂ ਚ ਪਰ੍ਵਤਂ ਕਰ੍ਤੁ ਸਮਰ੍ਥਃ ਪਰ੍ਵਤਂ ਤृਣਮ੍ 4.15.
ਉਹ ਇਕ ਤਿੰਨ ਨੂੰ ਪਹਾੜ ਬਣਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਵਾਂਗ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਤਿष੍ਠਤ੍ਯਹਂ ਸ਼ਯਾਨਸ੍ਤ੍ਵਂ ਕਥਾਭਿਰ੍ਯਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਗਤਮ੍
ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਲੈਟਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਤੇ ਤੂੰ ਕਹਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਸਮਾਂ ਲੰਘਾ ਲਿਆ।
ਵਕ੍ਸ਼ਃਸ੍ਥਲੇ ਚ ਸ਼ਿਰਸਿ ਦੇਹਿ ਤੇ ਚਰਣਾਮ੍ਬੁਜਮ੍
ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਛਾਤੀ ਤੇ ਮੇਰੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਰੱਖ।
ਪੁਰਃ ਪਪਾਤ ਮੇ ਦृष੍ਟਿਸ੍ਤ੍ਵਦੀਯਚਰਣਾਮ੍ਬੁਜੇ
ਮੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਤੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਡਿੱਗ ਗਈ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕਮਙ੍ਗਂ ਦृष੍ਟ੍ਵੈਵ ਦਤ੍ਤਾ ਸ਼ਾਨ੍ਤੇ ਮੁਖਾਮ੍ਬੁਜੇ
ਤੇਰੇ ਹਰ ਅੰਗ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਸ਼ਾਂਤ ਚਿਹਰੇ ਦੇ ਕਮਲ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਰਾਧਿਕਾਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਜਹਾਸ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ
ਰਾਧਿਕਾ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਮੁਸਕਰਾ ਉਠੇ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ ਤਿष੍ਠ ਭਦ੍ਰੇ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਭਦ੍ਰਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਤਵ ਪ੍ਰਿਯੇ
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਓ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਰੁਕ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਭਲਾ ਕਰਾਂਗਾ, ਮੇਰੀ ਪਿਆਰੀ।
ਤ੍ਵਨ੍ਮਨੋਰਥਪੂਰ੍ਣਸ੍ਯ ਸ੍ਵਯਂ ਕਾਲਃ ਸਮਾਗਤਃ
ਤੇਰੇ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤਦੇਵ ਖਣ੍ਡਿਤੁਂ ਰਾਧੇ ਕ੍ਸ਼ਮੋ ਨਾਹਂ ਚ ਕੋ ਵਿਧਿਃ
ਪਰ, ਰਾਧੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਟੁੱਟ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ; ਕਿਸ ਮਾਤਾ ਨੇ ਇਹ ਕਰ ਸਕਣਾ?
ਮਾਲਾਕਮਣ੍ਡਲੁਕਰ ਈषਤ੍ਸ੍ਮੇਰਚਤੁਰ੍ਮੁਖਃ 4.15.
ਮਾਲਾ ਤੇ ਕਮੰਡਲ ਲੈ ਕੇ, ਚਾਰ ਮੁੱਖ ਵਾਲਾ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਮੁਸਕਰਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸਾਸ਼੍ਰੁਨੇਤ੍ਰਪੁਲਕਿਤੋ ਭਕ੍ਤਿਨਮ੍ਰਾਤ੍ਮਕਨ੍ਧਰਃ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਅੰਸੂ ਸੀ, ਸਰੀਰ ਰੋਮਾਂਚਿਤ ਹੋਇਆ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਝੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਪੁਨਰ੍ਨਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਭੁਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਜਗਾਮ ਰਾਧਿਕਾਨ੍ਤਿਕਮ੍
ਉਹ ਮੁੜ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਰਾਧਾ ਦੇ ਪਾਸ ਗਿਆ।
ਚਕਾਰ ਸਂਭ੍ਰਮੇਣੈਵ ਜਟਾਜਾਲੇਨ ਵੇष੍ਟਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਜਟਾ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਲਪੇਟ ਲਿਆ।
ਯਥਾਗਮਂ ਪ੍ਰਤੁष੍ਟਾਵ ਪੁਟਾਞ੍ਜਲਿਯੁਤਃ ਪੁਨਃ ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ ਹੇ ਮਾਤਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ਪਦਾਮ੍ਭੋਜਂ ਦृष੍ਟਂ ਕृष੍ਣਪ੍ਰਸਾਦਤਃ
ਰਿਵਾਜ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਹ ਮੁੜ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਸਤੁਤੀ ਕਰਨ ਲੱਗਾ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਹੇ ਮਾਤਾ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਪੰਖੜੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਵੇਖੀ ਹੈ।"
ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਂ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਭਾਰਤੇ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਉਹ ਸਭ ਲਈ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਲਭ ਹਨ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ।
ਭਾਸ੍ਕਰੇ ਪੁष੍ਕਰੇ ਤੀਰ੍ਥੇ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਭਾਸਕਰ ਤੇ ਪੁਸ਼ਕਰ, ਇਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਹਨ, ਜੋ ਪਰਮਾਤਮਾ ਹੈ।
ਵਰਂ ਵृਣੀष੍ਵੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੇ ਚ ਸ੍ਵਾਭੀष੍ਟਂ ਚ ਵृਤਂ ਮੁਦਾ
ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਇਕ ਵਰ ਮੰਗੋ," ਤਾਂ ਮੈਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਮਨਚਾਹੀ ਇੱਛਾ ਮੰਗੀ।
ਹੇ ਗੁਣਾਤੀਤ ਮੇ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਧੁਨੈਵ ਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਯ
"ਹੇ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਮੈਨੂੰ ਜਲਦੀ, ਹੁਣੇ ਹੀ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿਖਾ।"
ਦਰ੍ਸ਼ਯਿष੍ਯਾਮਿ ਕਾਲੇ ਚ ਵਤ੍ਸੇਦਾਨੀਂ ਕ੍ਸ਼ਮੇਤਿ ਚ
"ਮੈਂ ਸਮੇਂ ਤੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦਵਾਂਗਾ; ਹੁਣ, ਬੇਟਾ, ਥੋੜ੍ਹਾ ਉਡੀਕ ਕਰ।"
ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਵਾਞ੍ਛਿਤਂ ਮਾਤਰ੍ਗੋਲੋਕੇ ਭਾਰਤੇऽਧੁਨਾ 4.15.
ਹੇ ਮਾਤਾ, ਜੋ ਗੋਲੋਕ ਤੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸਭ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਉਹ ਹੁਣ ਮਿਲ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਂ ਕृष੍ਣਾਙ੍ਗਾਰ੍ਧਸਂਭੂਤਾ ਤੁਲ੍ਯਾ ਕृष੍ਣੇਨ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਤੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਅੰਗ ਦੇ ਅੱਧ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈਂ।
ਨਹਿ ਵੇਦੇषੁ ਮੇ ਦृष੍ਟ ਇਤਿ ਕੇਨ ਨਿਰੂਪਿਤਮ੍
ਮੈਂ ਇਹ ਗੱਲ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਵੇਖੀ; ਇਹ ਕਿਸ ਨੇ ਸਾਬਤ ਕੀਤੀ ਹੈ?
ਵੈਕੁਣ੍ਠਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਜਨ੍ਯਸ਼੍ਚ ਤ੍ਵਮਜਨ੍ਯਾ ਤਥਾਮ੍ਬਿਕੇ
ਵੈਕੁੰਠ ਅਜਨਮਾ ਹੈ, ਤੇ ਤੂੰ ਵੀ, ਹੇ ਮਾਤਾ, ਅਜਨਮਾ ਹੈਂ।
ਤਥਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸ੍ਵਰੂਪਾ ਤ੍ਵਂ ਤੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ
ਤੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈਂ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈਂ।
ਆਤ੍ਮਨਾ ਦੇਹਰੂਪਾ ਤ੍ਵਮਸ੍ਯਾਧਾਰਸ੍ਤ੍ਵਮੇਵ ਹਿ
ਆਪਣੀ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਸਰੀਰ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈਂ; ਤੇ ਤੂੰ ਹੀ ਉਸ ਦਾ ਆਧਾਰ ਹੈਂ।
ਕਿਮਹੋ ਨਿਰ੍ਮਿਤਃ ਕੇਨ ਹੇਤੁਨਾ ਸ਼ਿਲ੍ਪਕਾਰਿਣਾ
ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਕਿਵੇਂ, ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਤੇ ਕਿਸ ਰਚਨਹਾਰ ਨੇ ਬਣਾਇਆ?
ਅਸ੍ਯਾਂਸ਼ਾ ਤ੍ਵਂ ਤ੍ਵਦਂਸ਼ੋ ਵਾऽਪ੍ਯਯਂ ਕੇਨ ਨਿਰੂਪਿਤਃ
ਕੀ ਤੂੰ ਇਸ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਹੈਂ ਜਾਂ ਇਹ ਤੇਰਾ ਅੰਸ਼ ਹੈ? ਇਹ ਕਿਸ ਨੇ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ?