ਸੁਧਾਮਧੁਭ੍ਯਾਂ ਪੂਰ੍ਣਾਨਿ ਰਤ੍ਨਕੁਮ੍ਭਾਨਿ ਨਾਰਦ
ਨਾਰਦ, ਮਣੀਆਂ ਦੇ ਘੜੇ ਜੋ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਤੇ ਮਧ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਕੋਟਿਕਨ੍ਦਰ੍ਪਲੀਲਾਭਂ ਚਨ੍ਦਨੇਨ ਵਿਭੂषਿਤਮ੍
ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਤੇ ਕਰੋੜਾਂ ਕਾਮਦੇਵਾਂ ਦੀ ਖੇਡ ਵਾਲਾ।
ਪੀਤਵਸ੍ਤ੍ਰਪਰੀਧਾਨਂ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਵਦਨੇਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਮੁਖ ਤੇ ਨਜ਼ਰ।
ਕੌਸ੍ਤੁਭੇਨ ਮਣੀਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਵਕ੍ਸ਼ਃਸ੍ਥਲਸਮੁਜ੍ਜ੍ਵਲਮ੍ 4.15.
ਉਸ ਦਾ ਸੀਨਾ ਕੌਸਤੁਭ ਮਣੀ, ਜੋ ਮਣੀਆਂ ਦਾ ਸਰਤਾਜ ਹੈ, ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸ਼ਰਤ੍ਪ੍ਰਫੁਲ੍ਲਕਮਲਪ੍ਰਭਾਮੋਚਨਲੋਚਨਮ੍
ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸਰਤ ਰੁੱਤ ਦੇ ਖਿੜੇ ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ।
ਤ੍ਰਿਵਂਕਚੂਡਾਂ ਬਿਭ੍ਰਨ੍ਤਂ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਂ ਰਤ੍ਨਮਨ੍ਦਿਰਮ੍
ਤਿੰਨ ਵਕਰੇ ਮੋੜ ਵਾਲਾ ਮੋਹਰ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਮਣੀਆਂ ਦੇ ਮਹਿਲ ਨੂੰ ਤੱਕਦਾ।
ਸਰ੍ਵਸ੍ਮृਤਿਸ੍ਵਰੂਪਾ ਸਾ ਤਥਾਪਿ ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਯਯੌ
ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਦੀ ਮੂਰਤ ਸੀ, ਫਿਰ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਹੈਰਾਨੀ ਭਰ ਗਈ।
ਕਾਮਾਚ੍ਚਕ੍ਸ਼ੁਸ਼੍ਚਕੋਰਾਭ੍ਯਾਂ ਮੁਖਚਨ੍ਦ੍ਰਂ ਪਪੌ ਮੁਦਾ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ, ਚਕੋਰ ਪੰਛੀ ਵਾਂਗ, ਲਾਲਸਾ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਚੰਦ-ਵਾਂਗ ਮੁਖੜੇ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਤੱਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਪੁਲਕਾਙ੍ਕਿਤਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗੀ ਸਸ੍ਮਿਤਾ ਮਦਨਾਤੁਰਾ ਨਵਸਂਗਮਯੋਗ੍ਯਾਂ ਚ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤੀਂ ਵਕ੍ਰਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ
ਉਸ ਦਾ ਸਾਰਾ ਸਰੀਰ ਰੋਮਾਂਚਿਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਹ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿਚ ਡੁੱਬੀ ਹੋਈ ਹੱਸ ਰਹੀ ਸੀ, ਨਵੀਂ ਮਿਲਾਪ ਲਈ ਯੋਗ, ਤੇ ਵਕਰੀ ਅੱਖ ਨਾਲ ਤੱਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਕਿਹਾ:
ਅਦ੍ਯ ਪੂਰ੍ਣਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਸ੍ਵੀਕृਤਂ ਯਤ੍ਪੁਰਾ ਪ੍ਰਿਯੇ
ਅੱਜ ਮੈਂ ਉਹ ਵਾਅਦਾ ਪੂਰਾ ਕਰਾਂਗਾ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਤੈਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਮੇਰੀ ਪਿਆਰੀ।
ਯਥਾ ਤ੍ਵਂ ਚ ਤਥਾऽਹਂ ਚ ਭੇਦੋ ਹਿ ਨਾਵਯੋਰ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਹੈਂ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਵੀ ਹਾਂ; ਸੱਚਮੁੱਚ, ਸਾਡੇ ਵਿਚ ਕੋਈ ਅਸਲ ਫਰਕ ਨਹੀਂ।
ਯਥਾ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਗਨ੍ਧਸ਼੍ਚ ਤਥਾऽਹਂ ਤ੍ਵਯਿ ਸਂਤਤਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਸੁਗੰਧ ਮੌਜੂਦ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹਰ ਵੇਲੇ ਵਿਆਪਕ ਹਾਂ।
ਕੁਲਾਲਃ ਸ੍ਵਰ੍ਣਕਾਰਸ਼੍ਚ ਨਹਿ ਸ਼ਕ੍ਤਃ ਕਦਾਚਨ 4.15.
ਘੜਾ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਸੋਨੇ ਦਾ ਕਾਰੀਗਰ, ਇਹ ਕੰਮ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ।
ਸृष੍ਟੇਰਾਧਾਰਭੂਤਾ ਤ੍ਵਂ ਬੀਜਰੂਪੋऽਹਮਚ੍ਯੁਤਃ
ਤੂੰ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਨੀਂਹ ਹੈਂ; ਮੈਂ ਅਟੱਲ, ਬੀਜ-ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹਾਂ।
ਤ੍ਵਂ ਮੇ ਸ਼ੋਭਾ ਸ੍ਵਰੂਪਾऽਸਿ ਦੇਹਸ੍ਯ ਭੂषਣਂ ਯਥਾ
ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਚਮਕ ਦੀ ਮੂਰਤ ਹੈਂ, ਜਿਵੇਂ ਸਰੀਰ ਲਈ ਗਹਿਣਾ ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਂ ਚ ਤਦਾ ਤੇऽਪਿ ਤ੍ਵਯੈਵ ਸਹਿਤਂ ਪਰਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਜੋ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਨਾਲ ਸਨ, ਉਹ ਵੀ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਜੋੜ ਵਿਚ ਜੁੜ ਗਏ।
ਸਰ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤਿਸ੍ਵਰੂਪਾਸਿ ਸਰ੍ਵਰੂਪੋऽਹਮਕ੍ਸ਼ਰਃ
ਤੂੰ ਸਭ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੀ ਮੂਰਤ ਹੈਂ; ਮੈਂ ਸਾਰੀਆਂ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਅਟੱਲ ਹਾਂ।
ਨ ਸ਼ਰੀਰੀ ਯਦਾਹਂ ਚ ਤਦਾ ਤ੍ਵਮਸ਼ਰੀਰਿਣੀ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਬਿਨਾ ਸਰੀਰ ਦੇ ਹਾਂ, ਤਦੋਂ ਤੂੰ ਵੀ ਬਿਨਾ ਸਰੀਰ ਵਾਲੀ ਹੋਂਦੀ ਹੈਂ।
ਤ੍ਵਂ ਚ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸ੍ਵਰੂਪਾ ਚ ਸਰ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰੀਰੂਪਧਾਰਿਣੀ
ਤੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਮੂਰਤ ਹੈਂ, ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀ ਹੈਂ।
ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਚ ਜ੍ਞਾਨੇਨ ਮਯਾ ਤੁਲ੍ਯਾ ਵਰਾਨਨੇ
ਸ਼ਕਤੀ, ਬੁੱਧੀ ਤੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈਂ, ਸੋਹਣੀ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ।
ਤਸ੍ਯ ਵਾਸਃ ਕਾਲਸੂਤ੍ਰੇ ਯਾਵਚ੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਦਿਵਾਕਰੌ
ਉਸ ਦੀ ਵਸੇ ਰਹਿਣਾ ਸਮੇਂ ਦੇ ਧਾਗੇ ਵਿੱਚ ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਰਹਿਣ ਤਕ ਹੈ।
ਕੋਟਿਜਨ੍ਮਾਰ੍ਜਿਤਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਤਸ੍ਯ ਨਸ਼੍ਯਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਕਰੋੜਾਂ ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਕਮਾਈ ਹੋਈ ਪੁੰਨ ਉਸ ਦੀ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪਚ੍ਯਨ੍ਤੇ ਨਰਕੇ ਘੋਰੇ ਯਾਵਚ੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਦਿਵਾਕਰੌ 4.15.
ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਰਹਿਣ ਤਕ ਸਜ਼ਾ ਭੁਗਤਦੇ ਹਨ।
ਧਾਸ਼ਬ੍ਦਂ ਕੁਰ੍ਵਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਯਾਮਿ ਸ਼੍ਰਵਣਲੋਭਤਃ ਯਾਵਜੀਵਨਪਰ੍ਯਨ੍ਤਂ ਯਾ ਪ੍ਰੀਤਿਰ੍ਜਾਯਤੇ ਮਮ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ 'ਧਾ' ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਦਾ ਹਾਂ, ਸੁਣਨ ਦੀ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਜੋ ਪ੍ਰੇਮ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਪੂਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਚੱਲਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸਾ ਪ੍ਰੀਤਿਰ੍ਮਮ ਜਾਯੇਤ ਰਾਧਾਸ਼ਬ੍ਦਾਤ੍ਤਤੋऽਧਿਕਾ
ਉਹ ਪ੍ਰੇਮ ਜੋ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, 'ਰਾਧਾ' ਨਾਮ ਸੁਣ ਕੇ ਉਹ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਨਨ੍ਤਃ ਸ਼ਿਵੋ ਧਰ੍ਮੋ ਨਰਨਾਰਾਯਣਾਵृषੀ
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਅਨੰਤ, ਸ਼ਿਵ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਨਰ ਤੇ ਨਾਰਾਯਣ ਵ੍ਰਿਸ਼ੀ—
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਦੁਰ੍ਗਾ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਪ੍ਰਕृਤਿਸ੍ਤਥਾ
ਲਕਸ਼ਮੀ, ਸਰਸਵਤੀ, ਦੁਰਗਾ, ਸਾਵਿਤਰੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਵੀ—
ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਾਣਤੁਲ੍ਯਾ ਮੇ ਤ੍ਵਂ ਮੇ ਪ੍ਰਾਣਾਧਿਕਾ ਸਤੀ
ਇਹ ਸਭ ਮੇਰੇ ਲਈ ਜਿੰਦ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਪਿਆਰੇ ਹਨ, ਪਰ ਤੂੰ, ਸਤਵਾਨੀ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਜਿੰਦ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਪਿਆਰੀ ਹੈ।
ਯਾ ਮੇ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਾ ਮੂਰ੍ਤਿਰ੍ਬਿਭਰ੍ਤ੍ਤਿ ਵਕ੍ਸ਼ਸਿ ਪ੍ਰਿਯਾਮ੍
ਮੇਰੀ ਚਤੁਰਭੁਜ ਮੂਰਤਿ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਰੱਖਦੀ ਹੈ—