ਆਵਯੋਸ਼੍ਚਰਣਾਮ੍ਭੋਜੇ ਯੁਵਯੋਸ਼੍ਚ ਦਿਵਾਨਿਸ਼ਮ੍
ਦਿਨ ਰਾਤ, ਸਾਡੇ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਕਮਲ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਵੀ।
ਮਾਯਾ ਯੁਵਾਂ ਚ ਪ੍ਰਚ੍ਛਨ੍ਨੌ ਨ ਕਰਿष੍ਯਤਿ ਮਦ੍ਵਰਾਤ੍
ਮੇਰੇ ਵਰਦਾਨ ਨਾਲ, ਮਾਇਆ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਲੁਕਾਵੇਗੀ ਨਹੀਂ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸਾਨਨ੍ਦਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਕृष੍ਣਂ ਸ੍ਵਵਕ੍ਸ਼ਸਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸੀਨੇ ਤੇ ਰੱਖ ਲਿਆ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਵਕ੍ਸ਼ਸਿ ਤਂ ਕਾਮਾਚ੍ਛ੍ਲੇषਂਸ਼੍ਲੇषਂ ਚੁਚੁਮ੍ਬ ਚ
ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਸੀਨੇ ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਤੇ ਚੁੰਮਿਆ।
ਨਾਨਾਵਿਚਿਤ੍ਰਚਿਤ੍ਰਾਢ੍ਯਂ ਚਿਤ੍ਰਕਾਨਨਸ਼ੋਭਿਤਮ੍ 4.15.
ਕਈ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੇ ਤੇ ਅਜੋਕੇ ਸਿੰਗਾਰ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਅਸਧਾਰਣ ਬਾਗ ਨਾਲ ਸੋਭਤ।
ਚਨ੍ਦਨਾਗੁਰੁਕਸ੍ਤृਰੀਕੁਙ੍ਕੁਮਦ੍ਰਵਯੁਕ੍ਤਯਾ
ਚੰਦਨ, ਅਗਰ, ਕਸਤੂਰੀ ਤੇ ਕੁੰਗੂ ਦੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ।
ਨਾਨਾਭੋਗਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਦਿਵ੍ਯਦਰ੍ਪਣਸਂਯੁਤਮ੍
ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੁਖ-ਸਾਧਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਅਤੇ ਦਿਵਯ ਦਰਪਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ।
ਮਣੀਨ੍ਦ੍ਰਸਾਰਰਚਿਤਕਪਾਟੇਨ ਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ ਕੁਙ੍ਕੁਮਾਕਾਰਮਣਿਭਿਃ ਸਪ੍ਤਸੋਪਾਨਸਂਯੁਤਮ੍
ਮੁੱਲਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ ਨਾਲ ਬਣੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ, ਤੇ ਕੁੰਗੂ ਰੰਗ ਦੇ ਮਣਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਸੱਤ ਸੀੜੀਆਂ ਨਾਲ।
ਯੁਕ੍ਤਂ षਟ੍ਪਦਸਂਯੁਕ੍ਤੈਃ ਪੁष੍ਪੋਦ੍ਯਾਨਂ ਚ ਪੁष੍ਪਿਤੈਃ
ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਬਾਗ, ਜਿੱਥੇ ਮੱਖੀਆਂ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਤਤ੍ਰ ਤਾਮ੍ਬੂਲਂ ਕਰ੍ਪੂਰਾਦਿਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਤਾਂਬੂਲ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਕਪੂਰ ਆਦਿ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਸੁਧਾਮਧੁਭ੍ਯਾਂ ਪੂਰ੍ਣਾਨਿ ਰਤ੍ਨਕੁਮ੍ਭਾਨਿ ਨਾਰਦ
ਨਾਰਦ, ਮਣੀਆਂ ਦੇ ਘੜੇ ਜੋ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਤੇ ਮਧ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਕੋਟਿਕਨ੍ਦਰ੍ਪਲੀਲਾਭਂ ਚਨ੍ਦਨੇਨ ਵਿਭੂषਿਤਮ੍
ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਤੇ ਕਰੋੜਾਂ ਕਾਮਦੇਵਾਂ ਦੀ ਖੇਡ ਵਾਲਾ।
ਪੀਤਵਸ੍ਤ੍ਰਪਰੀਧਾਨਂ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਵਦਨੇਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਮੁਖ ਤੇ ਨਜ਼ਰ।
ਕੌਸ੍ਤੁਭੇਨ ਮਣੀਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਵਕ੍ਸ਼ਃਸ੍ਥਲਸਮੁਜ੍ਜ੍ਵਲਮ੍ 4.15.
ਉਸ ਦਾ ਸੀਨਾ ਕੌਸਤੁਭ ਮਣੀ, ਜੋ ਮਣੀਆਂ ਦਾ ਸਰਤਾਜ ਹੈ, ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸ਼ਰਤ੍ਪ੍ਰਫੁਲ੍ਲਕਮਲਪ੍ਰਭਾਮੋਚਨਲੋਚਨਮ੍
ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸਰਤ ਰੁੱਤ ਦੇ ਖਿੜੇ ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ।
ਤ੍ਰਿਵਂਕਚੂਡਾਂ ਬਿਭ੍ਰਨ੍ਤਂ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਂ ਰਤ੍ਨਮਨ੍ਦਿਰਮ੍
ਤਿੰਨ ਵਕਰੇ ਮੋੜ ਵਾਲਾ ਮੋਹਰ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਮਣੀਆਂ ਦੇ ਮਹਿਲ ਨੂੰ ਤੱਕਦਾ।
ਸਰ੍ਵਸ੍ਮृਤਿਸ੍ਵਰੂਪਾ ਸਾ ਤਥਾਪਿ ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਯਯੌ
ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਦੀ ਮੂਰਤ ਸੀ, ਫਿਰ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਹੈਰਾਨੀ ਭਰ ਗਈ।
ਕਾਮਾਚ੍ਚਕ੍ਸ਼ੁਸ਼੍ਚਕੋਰਾਭ੍ਯਾਂ ਮੁਖਚਨ੍ਦ੍ਰਂ ਪਪੌ ਮੁਦਾ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ, ਚਕੋਰ ਪੰਛੀ ਵਾਂਗ, ਲਾਲਸਾ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਚੰਦ-ਵਾਂਗ ਮੁਖੜੇ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਤੱਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਪੁਲਕਾਙ੍ਕਿਤਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗੀ ਸਸ੍ਮਿਤਾ ਮਦਨਾਤੁਰਾ ਨਵਸਂਗਮਯੋਗ੍ਯਾਂ ਚ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤੀਂ ਵਕ੍ਰਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ
ਉਸ ਦਾ ਸਾਰਾ ਸਰੀਰ ਰੋਮਾਂਚਿਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਹ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿਚ ਡੁੱਬੀ ਹੋਈ ਹੱਸ ਰਹੀ ਸੀ, ਨਵੀਂ ਮਿਲਾਪ ਲਈ ਯੋਗ, ਤੇ ਵਕਰੀ ਅੱਖ ਨਾਲ ਤੱਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਕਿਹਾ:
ਅਦ੍ਯ ਪੂਰ੍ਣਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਸ੍ਵੀਕृਤਂ ਯਤ੍ਪੁਰਾ ਪ੍ਰਿਯੇ
ਅੱਜ ਮੈਂ ਉਹ ਵਾਅਦਾ ਪੂਰਾ ਕਰਾਂਗਾ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਤੈਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਮੇਰੀ ਪਿਆਰੀ।
ਯਥਾ ਤ੍ਵਂ ਚ ਤਥਾऽਹਂ ਚ ਭੇਦੋ ਹਿ ਨਾਵਯੋਰ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਹੈਂ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਵੀ ਹਾਂ; ਸੱਚਮੁੱਚ, ਸਾਡੇ ਵਿਚ ਕੋਈ ਅਸਲ ਫਰਕ ਨਹੀਂ।
ਯਥਾ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਗਨ੍ਧਸ਼੍ਚ ਤਥਾऽਹਂ ਤ੍ਵਯਿ ਸਂਤਤਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਸੁਗੰਧ ਮੌਜੂਦ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹਰ ਵੇਲੇ ਵਿਆਪਕ ਹਾਂ।
ਕੁਲਾਲਃ ਸ੍ਵਰ੍ਣਕਾਰਸ਼੍ਚ ਨਹਿ ਸ਼ਕ੍ਤਃ ਕਦਾਚਨ 4.15.
ਘੜਾ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਸੋਨੇ ਦਾ ਕਾਰੀਗਰ, ਇਹ ਕੰਮ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ।
ਸृष੍ਟੇਰਾਧਾਰਭੂਤਾ ਤ੍ਵਂ ਬੀਜਰੂਪੋऽਹਮਚ੍ਯੁਤਃ
ਤੂੰ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਨੀਂਹ ਹੈਂ; ਮੈਂ ਅਟੱਲ, ਬੀਜ-ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹਾਂ।
ਤ੍ਵਂ ਮੇ ਸ਼ੋਭਾ ਸ੍ਵਰੂਪਾऽਸਿ ਦੇਹਸ੍ਯ ਭੂषਣਂ ਯਥਾ
ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਚਮਕ ਦੀ ਮੂਰਤ ਹੈਂ, ਜਿਵੇਂ ਸਰੀਰ ਲਈ ਗਹਿਣਾ ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਂ ਚ ਤਦਾ ਤੇऽਪਿ ਤ੍ਵਯੈਵ ਸਹਿਤਂ ਪਰਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਜੋ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਨਾਲ ਸਨ, ਉਹ ਵੀ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਜੋੜ ਵਿਚ ਜੁੜ ਗਏ।
ਸਰ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤਿਸ੍ਵਰੂਪਾਸਿ ਸਰ੍ਵਰੂਪੋऽਹਮਕ੍ਸ਼ਰਃ
ਤੂੰ ਸਭ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੀ ਮੂਰਤ ਹੈਂ; ਮੈਂ ਸਾਰੀਆਂ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਅਟੱਲ ਹਾਂ।
ਨ ਸ਼ਰੀਰੀ ਯਦਾਹਂ ਚ ਤਦਾ ਤ੍ਵਮਸ਼ਰੀਰਿਣੀ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਬਿਨਾ ਸਰੀਰ ਦੇ ਹਾਂ, ਤਦੋਂ ਤੂੰ ਵੀ ਬਿਨਾ ਸਰੀਰ ਵਾਲੀ ਹੋਂਦੀ ਹੈਂ।
ਤ੍ਵਂ ਚ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸ੍ਵਰੂਪਾ ਚ ਸਰ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰੀਰੂਪਧਾਰਿਣੀ
ਤੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਮੂਰਤ ਹੈਂ, ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀ ਹੈਂ।