ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਪਟ੍ਟਿਸ਼ਧਰੋ ਜਪਮਾਲਾਕਰਃ ਪਰਃ 1.3.
ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਤੇ ਭਾਲਾ ਫੜੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਮਾਲਾ ਵੀ ਫੜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ।
ਮृਤ੍ਯੋਰ੍ਮृਤ੍ਯੁਰੀਸ਼੍ਵਰਸ਼੍ਚ ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ਮृਤ੍ਯੁਞ੍ਜਯਃ ਸ਼ਿਵਃ
ਉਹ ਮੌਤ ਦੀ ਵੀ ਮੌਤ ਹਨ, ਸਭ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਹਨ, ਮੌਤ ਤੇ ਜਿੱਤ ਪਾਉਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਹਨ।
ਪੂਰ੍ਣਚਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਭਾਮृष੍ਟਮੁਖਦृਸ਼੍ਯੋ ਮਨੋਹਰਃ
ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਤੇ ਨਜ਼ਰ ਪੂਰਨ ਚੰਦ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਜੋ ਵੇਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਮਨ ਮੋਹ ਲੈਂਦੀ ਸੀ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਪੁਰਤਃ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਤੁष੍ਟਾਵ ਤਂ ਪੁਟਾਞ੍ਜਲਿਃ
ਉਹ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹ ਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ ਪ੍ਰਵਰਂ ਜਯਦਾਨਾਂ ਚ ਵਨ੍ਦੇ ਤਮਪਰਾਜਿਤਮ੍
ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੈਂ ਉਸ ਅਜਿੱਤ, ਜਿੱਤ ਤੇ ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰੇਸ਼ਂ ਚ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼ਂ ਵਿਸ਼੍ਵਕਾਰਣਮ੍
ਉਹ ਹੀ ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਹੈ, ਜਗਤ ਦੇ ਸਭ ਸਵਾਮੀਆਂ ਦੇ ਵੀ ਮਾਲਕ ਹਨ, ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਤੇ ਜਗਤ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹਨ।
ਵਿਸ਼੍ਵਰਕ੍ਸ਼ਾਕਾਰਣਂ ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਘ੍ਨਂ ਵਿਸ਼੍ਵਜਂ ਪਰਮ੍
ਉਹ ਜਗਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਦਾ ਕਾਰਨ, ਜਗਤ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਜਗਤ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਹਨ।
ਤੇਜਃਸ੍ਵਰੂਪਂ ਤੇਜੋਦਂ ਸਰ੍ਵਤੇਜਸ੍ਵਿਨਾਂ ਵਰਮ੍ ਨਾਰਾਯਣਂ ਚ ਸਂਭਾष੍ਯ ਸ ਉਵਾਸ ਤਦਾਜ੍ਞਯਾ
ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹਨ, ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਸਭ ਚਮਕਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਨ। ਨਾਰਾਇਣ ਜੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਉਥੇ ਹੀ ਰਹਿ ਗਏ।
ਇਤਿ ਸ਼ਮ੍ਭੁਕृਤਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਯੋ ਜਨਃ ਸਂਯਤਃ ਪਠੇਤ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸੰਯਮ ਨਾਲ ਸ਼ੰਭੂ ਵਲੋਂ ਬਣਾਇਆ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ—
ਸਨ੍ਤਤਂ ਵਰ੍ਦ੍ਧਤੇ ਮਿਤ੍ਰਂ ਧਨਮੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯ੍ਯਮੇਵ ਚ
—ਉਸਦੇ ਮਿੱਤਰ, ਧਨ ਤੇ ਇਜ਼ਤ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਵਧਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਇਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵੈਵਰ੍ਤੇ ਸ਼ਮ੍ਭੁਕृਤਂ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਸ੍ਤੋਤ੍ਰਮ੍ ਆਵਿਰ੍ਵਭੂਵ ਤਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਨਾਭਿਪਙ੍ਕਜਾਤ੍ 1.3.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬ੍ਰਹਮਵੈਵਰਤ ਪੁਰਾਾਣ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੰਭੂ ਵਲੋਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਦਾ ਸਤੋਤ੍ਰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਦੀ ਨਾਭੀ ਦੇ ਕਮਲ ਵਿਚੋਂ—
ਸ਼ੁਕ੍ਲਵਾਸਾਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲਦਨ੍ਤਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲਕੇਸ਼ਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਮੁਖਃ
ਚਿੱਟੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ, ਚਿੱਟੇ ਦੰਦ ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਵਾਲ ਵਾਲਾ, ਚਾਰ ਮੁੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।
ਤਪਸਾਂ ਫਲਦਾਤਾ ਚ ਪ੍ਰਦਾਤਾ ਸਰ੍ਵਸਮ੍ਪਦਾਮ੍
ਉਹ ਤਪੱਸਿਆ ਦੇ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਧਾਤਾ ਚਤੁਰ੍ਣਾਂ ਵੇਦਾਨਾਂ ਜ੍ਞਾਤਾ ਵੇਦਪ੍ਰਸੂਪਤਿਃ ੩੩ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਪੁਰਤਃ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਤੁष੍ਟਾਵ ਤਂ ਪੁਟਾਞ੍ਜਲਿਃ
ਉਹ ਚਾਰ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ, ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਮੂਲ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ। ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਅਵ੍ਯਕ੍ਤਮਵ੍ਯਯਂ ਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਗੋਪਵੇषਵਿਧਾਯਿਨਮ੍
ਉਹ ਅਦ੍ਰਿਸ਼, ਅਟੱਲ, ਦ੍ਰਿਸ਼ ਤੇ ਗਵਾਲੇ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਕਿਸ਼ੋਰਵਯਸਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਗੋਪੀਕਾਨ੍ਤਂ ਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ ਉਮਰ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਾਂਤ ਸੁਭਾਵ ਦਾ, ਗੋਪੀਆਂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਤੇ ਮਨ ਮੋਹਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਵृਨ੍ਦਾਵਨਵਨਾਭ੍ਯਰ੍ਣੇ ਰਾਸਮਣ੍ਡਲਸਂਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਦੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਰਾਸ ਮੰਡਲ ਵਿਚ ਉਹ ਸਥਿਤ ਸੀ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਂ ਨਤ੍ਵਾ ਰਤ੍ਨਸਿਂਹਾਸਨੇ ਵਰਮ੍
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਵਰ ਦਿੱਤਾ।
ਇਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਕृਤਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਾਤਰੁਤ੍ਥਾਯ ਯਃ ਪਠੇਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਲੋਂ ਬਣਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸਤੋਤ੍ਰ ਸਵੇਰੇ ਉੱਠ ਕੇ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ,
ਭਕ੍ਤਿਰ੍ਭਵਤਿ ਗੋਵਿਨ੍ਦੇ ਸ਼੍ਰੀਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਵਰ੍ਦ੍ਧਿਨੀ 1.3.
ਉਸਦੇ ਅੰਦਰ ਗੋਵਿੰਦ ਜੀ ਲਈ ਭਗਤੀ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਪੌਤਿਆਂ ਦੀ ਵਾਧੂ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਇਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵੈਵਰ੍ਤ੍ਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਕृਤਂ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਸ੍ਤੋਤ੍ਰਮ੍ ਆਵਿਰ੍ਬਭੂਵ ਤਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਵਕ੍ਸ਼ਸਃ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬ੍ਰਹਮਵੈਵਰਤ ਵਿਚ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਲੋਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਇਹ ਸ੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਸਤੋਤ੍ਰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਛਾਤੀ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ।
ਸਰ੍ਵਸਾਕ੍ਸ਼ੀ ਚ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਃ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਣਾਮ੍
ਉਹ ਸਭ ਦਾ ਦਰਸ਼ਕ ਹੈ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਤੇ ਸਭ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਜਾਣੂ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਾਨਯੁਤੋ ਧਰ੍ਮੋ ਧਰ੍ਮਿष੍ਠੋ ਧਰ੍ਮਦੋ ਭਵੇਤ੍
ਉਹ ਧਰਮ ਦੀ ਸਮਝ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਆਪ ਹੀ ਧਰਮ ਹੈ, ਧਰਮ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਧਰਮ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਪੁਰਤਃ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਦਣ੍ਡਵਦ੍ਭੁਵਿ
ਸ੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਸ਼੍ਰੀਧਰ੍ਮ ਉਵਾਚ ਕृष੍ਣਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾਨਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਸ੍ਰੀ ਧਰਮ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਵਾਸੁਦੇਵ, ਪਰਮਾਤਮਾ, ਮਾਲਕ,
ਗੋਪੇਸ਼੍ਵਰਂ ਚ ਗੋਪੀਸ਼ਂ ਗੋਪਂ ਗੋਰਕ੍ਸ਼ਕਂ ਵਿਭੁਮ੍
ਗੋਆਂ ਦੇ ਰਾਖਾ, ਗੋਪੀਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਗੋਆਲੇ, ਗੋਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ,
ਗੋਗੋਪਗੋਪੀਮਧ੍ਯਸ੍ਥਂ ਪ੍ਰਧਾਨਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਗਾਂਵਾਂ, ਗੋਆਲੇਆਂ ਤੇ ਗੋਪੀਆਂ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪੁਰਖ,
ਇਤ੍ਯੁਚ੍ਚਾਰ੍ਯ੍ਯ ਸਮੁਤ੍ਤਿष੍ਠਨ੍ਰਤ੍ਨਸਿਂਹਾਸਨੇ ਵਰੇ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਵਧੀਆ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਤੋਂ ਉੱਠ ਖੜ੍ਹਿਆ।
ਚਤੁਰ੍ਵਿਸ਼ਤਿਨਾਮਾਨਿ ਧਰ੍ਮਵਕ੍ਤ੍ਰੋਦ੍ਗਤਾਨਿ ਚ
ਚੌਵੀ ਨਾਮ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਉਚਾਰੇ ਗਏ,
ਮृਤ੍ਯੁਕਾਲੇ ਹਰੇਰ੍ਨਾਮ ਤਸ੍ਯ ਸਾਧ੍ਯਂ ਲਭੇਦ੍ ਧੁਵਮ੍ 1.3.
ਮੌਤ ਵੇਲੇ, ਹਰੀ ਦਾ ਨਾਮ ਲੈਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਮਨਚਾਹਾ ਫਲ ਜ਼ਰੂਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।