ਸੁਚਾਰੁਵਰ੍ਤੁਲਾਕਾਰਕਪੋਲਪੁਲਕਾਨ੍ਵਿਤਾ
ਉਸਦੇ ਗਲਾਬੀ ਤੇ ਗੋਲ ਗੱਲਾਂ ਬੜੀ ਸੋਹਣੀਅਾਂ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਰੋਮਾਂਚ ਵੀ ਚੜ੍ਹੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਸੁਚਾਰੁਸ਼੍ਰੀਫਲਯੁਗਕਠਿਨਸ੍ਤਨਸਂਗਤਾ
ਉਸਦੇ ਛਾਤੀਆਂ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਗੋਲ, ਸੋਭਾਵਾਨ ਫਲਾਂ ਵਾਂਗ ਕਸੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।
ਸੁਚਾਰੁਵਰ੍ਤੁਲਾਕਾਰਮੁਦਰਂ ਸੁਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਸਦਾ ਪੇਟ ਵੀ ਬੜਾ ਸੋਹਣਾ, ਗੋਲ ਤੇ ਹਰ ਕਿਸੇ ਦਾ ਮਨ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਸਦ੍ਰਤ੍ਨਸਾਰਰਚਿਤਮੇਖਲਾਜਾਲਭੂषਿਤਾ
ਉਹ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਦੀਆਂ ਲੜੀਆਂ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੋਈ ਕਮਰਬੰਦ ਪਾਈ ਹੋਈ ਸੀ।
ਕਠਿਨਸ਼੍ਰੋਣਿਯੁਗਲਂ ਧਰਣੀਧਰਨਿਨ੍ਦਿਤਮ੍
ਉਸਦੇ ਕਸੇ ਹੋਏ ਨਿੱਬੜ ਕੂਲ੍ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਸੋਭਾ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਤ ਦੇ ਰਹੇ ਸਨ।
ਰਤ੍ਨਭੂषਣਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਯਾਵਕਦ੍ਰਵਸਂਯੁਤਮ੍ 4.15.
ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਤੇ ਹਲਦੀ ਨਾਲ ਰੰਗਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸਦ੍ਰਤ੍ਨਸਾਰਰਚਿਤਕ੍ਵਣਨ੍ਮਞ੍ਜੀਰ ਰਞ੍ਜਿਤਮ੍
ਉਸਦੇ ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਦੀਆਂ ਘੁੰਘਰੂਆਂ ਸੀ, ਜੋ ਮਿੱਠਾ ਸੁਰ ਕਰਦੀਆਂ ਸਨ।
ਰਤ੍ਨਾਙ੍ਗੁਲੀਯਨਿਕਰਵਹ੍ਨਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਂਸ਼ੁਕੋਜ੍ਵਲਾ
ਉਸਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਅੰਗੂਠੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਤੇ ਉਸਦੇ ਕਪੜੇ ਚਿੱਟੇ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਸਨ।
ਸਹਸ੍ਰਦਲਸਂਯੁਕ੍ਤਕ੍ਰੀਡਾਕਮਲਮੁਜ੍ਜ੍ਵਲਮ੍
ਉਸਦਾ ਖੇਡਣ ਵਾਲਾ ਕੌਲ ਬੜੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਖਿੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਹਜ਼ਾਰ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਕੌਲ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਂ ਨਿਰ੍ਜਨੇ ਨਨ੍ਦੋ ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਪਰਮਂ ਯਯੌ
ਜਦ ਨੰਦ ਜੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਇਕੱਲੇ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਬੜੀ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ।
ਨਨਾਮ ਤਾਂ ਸਾਸ਼੍ਰੁਨੇਤ੍ਰੋ ਭਕ੍ਤਿਨਮ੍ਰਾਤ੍ਮਕਨ੍ਧਰਃ
ਉਹ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹੰਝੂ ਲੈ ਕੇ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਗਰਦਨ ਝੁਕਾ ਕੇ, ਉਸਦੇ ਅੱਗੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਜਾਨਾਮੀਮਂ ਮਹਾਵਿष੍ਣੋਃ ਪਰਂ ਨਿਰ੍ਗੁਣਮਚ੍ਯੁਤਮ੍
ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਬੱਚਾ ਮਹਾਂਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਗੁਣ ਰਹਿਤ ਤੇ ਅਟੱਲ ਰੂਪ ਹੈ।
ਗृਹਾਣ ਪ੍ਰਾਣਨਾਥਂ ਚ ਗਚ੍ਛ ਭਦ੍ਰੇ ਯਥਾਸੁਖਮ੍
ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਲੈ ਲਓ ਤੇ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਜਿੱਥੇ ਤੇਰੀ ਮਰਜ਼ੀ ਹੋ, ਉਥੇ ਚਲੀ ਜਾ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਦਦੌ ਤਸ੍ਯੈ ਰੁਦਨ੍ਤਂ ਬਾਲਕਂ ਭਿਯਾ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਡਰਦੇ ਹੋਏ ਰੋ ਰਿਹਾ ਬੱਚਾ ਉਸਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਉਵਾਚ ਨਨ੍ਦਂ ਸਾ ਯਤ੍ਨਾਨ੍ਨ ਪ੍ਰਕਾਸ਼੍ਯਂ ਰਹਸ੍ਯਕਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਨੰਦ ਜੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਗੱਲ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਰਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਖੋਲ੍ਹਣੀ।"
ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਸ੍ਤ੍ਵਂ ਗਰ੍ਗਵਚਨਾਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਜਾਨਾਸਿ ਕਾਰਣਮ੍ 4.15.
ਤੂੰ ਸਮਝਦਾਰ ਹੈਂ, ਗਰਗ ਜੀ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਤੈਨੂੰ ਸਾਰੀ ਵਜ੍ਹਾ ਪਤਾ ਹੈ।
ਵਰਂ ਵृਣੁ ਵ੍ਰਜੇਸ਼ ਤ੍ਵਂ ਯਤ੍ਤੇ ਮਨਸਿ ਵਾਞ੍ਛਿਤਮ੍
ਹੇ ਵ੍ਰਜ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਆਪਣੀ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕੋਈ ਵਰ ਮੰਗ ਲੈ।
ਰਾਧਿਕਾਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਾਮੁਵਾਚ ਵ੍ਰਜੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਰਾਧਿਕਾ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਵ੍ਰਜ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਯੁਵਯੋਃ ਸਨ੍ਨਿਧੌ ਵਾਸਂ ਦਾਸ੍ਯਸਿ ਤ੍ਵਂ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਰਹਿਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਿਰਲ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨਨ੍ਦਸ੍ਯ ਵਚਨਮੁਵਾਚ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰੀ
ਨੰਦ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰੀ ਨੇ ਕਹਿਆ।
ਆਵਯੋਸ਼੍ਚਰਣਾਮ੍ਭੋਜੇ ਯੁਵਯੋਸ਼੍ਚ ਦਿਵਾਨਿਸ਼ਮ੍
ਦਿਨ ਰਾਤ, ਸਾਡੇ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਕਮਲ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਵੀ।
ਮਾਯਾ ਯੁਵਾਂ ਚ ਪ੍ਰਚ੍ਛਨ੍ਨੌ ਨ ਕਰਿष੍ਯਤਿ ਮਦ੍ਵਰਾਤ੍
ਮੇਰੇ ਵਰਦਾਨ ਨਾਲ, ਮਾਇਆ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਲੁਕਾਵੇਗੀ ਨਹੀਂ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸਾਨਨ੍ਦਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਕृष੍ਣਂ ਸ੍ਵਵਕ੍ਸ਼ਸਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸੀਨੇ ਤੇ ਰੱਖ ਲਿਆ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਵਕ੍ਸ਼ਸਿ ਤਂ ਕਾਮਾਚ੍ਛ੍ਲੇषਂਸ਼੍ਲੇषਂ ਚੁਚੁਮ੍ਬ ਚ
ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਸੀਨੇ ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਤੇ ਚੁੰਮਿਆ।
ਨਾਨਾਵਿਚਿਤ੍ਰਚਿਤ੍ਰਾਢ੍ਯਂ ਚਿਤ੍ਰਕਾਨਨਸ਼ੋਭਿਤਮ੍ 4.15.
ਕਈ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੇ ਤੇ ਅਜੋਕੇ ਸਿੰਗਾਰ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਅਸਧਾਰਣ ਬਾਗ ਨਾਲ ਸੋਭਤ।
ਚਨ੍ਦਨਾਗੁਰੁਕਸ੍ਤृਰੀਕੁਙ੍ਕੁਮਦ੍ਰਵਯੁਕ੍ਤਯਾ
ਚੰਦਨ, ਅਗਰ, ਕਸਤੂਰੀ ਤੇ ਕੁੰਗੂ ਦੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ।
ਨਾਨਾਭੋਗਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਦਿਵ੍ਯਦਰ੍ਪਣਸਂਯੁਤਮ੍
ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੁਖ-ਸਾਧਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਅਤੇ ਦਿਵਯ ਦਰਪਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ।
ਮਣੀਨ੍ਦ੍ਰਸਾਰਰਚਿਤਕਪਾਟੇਨ ਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ ਕੁਙ੍ਕੁਮਾਕਾਰਮਣਿਭਿਃ ਸਪ੍ਤਸੋਪਾਨਸਂਯੁਤਮ੍
ਮੁੱਲਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ ਨਾਲ ਬਣੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ, ਤੇ ਕੁੰਗੂ ਰੰਗ ਦੇ ਮਣਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਸੱਤ ਸੀੜੀਆਂ ਨਾਲ।
ਯੁਕ੍ਤਂ षਟ੍ਪਦਸਂਯੁਕ੍ਤੈਃ ਪੁष੍ਪੋਦ੍ਯਾਨਂ ਚ ਪੁष੍ਪਿਤੈਃ
ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਬਾਗ, ਜਿੱਥੇ ਮੱਖੀਆਂ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਤਤ੍ਰ ਤਾਮ੍ਬੂਲਂ ਕਰ੍ਪੂਰਾਦਿਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਤਾਂਬੂਲ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਕਪੂਰ ਆਦਿ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।