ਅਣਿਮਾਦਿਕਸਿਦ੍ਧਿषੁ ਯੋਗੇषੁ ਮੁਕ੍ਤਿषੁ ਪ੍ਰਭੋ
ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਨੂੰ ਅਣਿਮਾ ਆਦਿ ਯੋਗ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਜਾਂ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਤ੍ਵੇ ਵਾ ਮਨੁਤ੍ਵੇ ਵਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਫਲੇ ਚਿਰਮ੍
ਨਾ ਹੀ ਮੈਨੂੰ ਇੰਦਰ ਜਾਂ ਮਨੂ ਦੀ ਪਦਵੀ ਜਾਂ ਸਵਰਗ ਦਾ ਲੰਬਾ ਫਲ ਚਾਹੀਦਾ।
ਗੋਲੋਕੇ ਵਾਪਿ ਪਾਤਾਲੇ ਵਾਸੇ ਨਾਸ੍ਤਿ ਮਨੋਰਥਃ
ਗੋਲੋਕ ਜਾਂ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਦੀ ਕੋਈ ਇੱਛਾ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ।
ਤ੍ਵਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਸ਼ਙ੍ਕਰਾਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਕਤਿਜਨ੍ਮਫਲੋਦਯਾਤ੍
ਤੇਰੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮੈਂ ਸ਼ੰਕਰ ਤੋਂ, ਕਈ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਵਜੋਂ, ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਕृਪਾਂ ਕੁਰੁ ਕृਪਾਸਿਨ੍ਧੋ ਦੀਨਬਨ੍ਧੋ ਪਦਾਮ੍ਬੁਜੇ ।। 4.13.
ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ, ਕਿਰਪਾ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਨਿਮਾਣਿਆਂ ਦੇ ਮਿੱਤਰ, ਤੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਮੀਸ਼੍ਵਰਃ ਸਰ੍ਵਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ਪਾਦਾਮ੍ਭੋਜਸੇਵਯਾ
ਸਭ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ, ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਵਿਧਾਤਾ ਜਗਤਾਂ ਤ੍ਵਤ੍ਪਾਦਾਮ੍ਭੋਜਸੇਵਯਾ
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ, ਵੱਡਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਤ੍ਪਾਦਸੇਵਯਾ ਧਰ੍ਮਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ੀ ਚ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਣਾਮ੍
ਤੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ, ਧਰਮ ਆਪ ਹੀ ਸਾਰੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਗਵਾਹ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਹਸ੍ਰਵਦਨਃ ਸ਼ੇषੋ ਯਤ੍ਪਾਦਾਮ੍ਬੁਜਸੇਵਯਾ
ਹਜ਼ਾਰ ਮੁਹਾਂ ਵਾਲਾ ਸ਼ੇਸ਼, ਤੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ, ਉੱਚਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਸਂਪਦ੍ਵਿਧਾਤ੍ਰੀ ਯਾ ਦੇਵੀਨਾਂ ਚ ਪਰਾਤ੍ਪਰਾ
ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਤੇ ਦੇਵੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਕृਤਿਰ੍ਬੀਜਰੂਪਾ ਸਾ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਰੂਪਿਣੀ
ਉਹ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਹੈ, ਅਸਲ ਬੀਜ, ਤੇ ਸਭ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ।
ਪਾਰ੍ਵਤੀ ਸਰ੍ਵਰੂਪਾ ਸਾ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਬੁਦ੍ਧਿਰੂਪਿਣੀ
ਉਹ ਪਾਰਵਤੀ ਹੈ, ਹਰ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਸਭ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ।
ਵਿਦ੍ਯਾਧਿष੍ਠਾਤ੍ਰੀ ਦੇਵੀ ਯਾ ਜ੍ਞਾਨਮਾਤਾ ਸਰਸ੍ਵਤੀ
ਜੋ ਗਿਆਨ ਦੀ ਮਾਲਕਾ ਹੈ, ਸਾਰਾ ਗਿਆਨ ਜਿਸ ਤੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਰਸਵਤੀ ਦੇਵੀ ਹੈ।
ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਵੇਦਜਨਨੀ ਪੁਨਾਤਿ ਭੁਵਨਤ੍ਰਯਮ੍
ਸਾਵਿਤਰੀ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਜਗਦ੍ਵਿਭਰ੍ਤੁਂ ਚ ਰਤ੍ਨਗਰ੍ਭਾ ਵਸੁਨ੍ਧਰਾ 4.13.
ਕਸ਼ਮਾ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਵਸੁੰਧਰਾ, ਜੋ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਧਰਤੀ ਹੈ।
ਰਾਧਾ ਮਮਾਂਸ਼ਸਂਭੂਤਾ ਤਵ ਤੁਲ੍ਯਾ ਚ ਤੇਜਸਾ
ਰਾਧਾ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਹੀ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਜਨਮੀ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਵਰਗੇ ਹੀ ਚਮਕ ਵਿੱਚ ਬਰਾਬਰ ਹੈ।
ਯਥਾ ਸ਼ਰ੍ਵਾਦਯੋ ਦੇਵਾ ਦੇਵ੍ਯਃ ਪਦ੍ਮਾਦਯੋ ਯਥਾ
ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਰਵ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ, ਅਤੇ ਪਦਮਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ।
ਨ ਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਗृਹਂ ਨਾਥ ਨ ਗृਹ੍ਣਾਮਿ ਧਨਂ ਤਵ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਘਰ ਨਹੀਂ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਤੇਰਾ ਧਨ ਵੀ ਨਹੀਂ ਲਵਾਂਗਾ।
ਇਤਿ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਸਾਸ਼੍ਰੁਨੇਤ੍ਰਃ ਪਪਾਤ ਚਰਣੇ ਹਰੇਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਨੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹੰਝੂ ਆ ਗਏ, ਤੇ ਹਰੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਗਰ੍ਗਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਜਹਾਸ ਭਕ੍ਤਵਤ੍ਸਲਃ
ਗਰਗ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ ਮੁਸਕਰਾ ਪਿਆ।
ਇਦਂ ਗਰ੍ਗਕृਤਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਤ੍ਰਿਸਨ੍ਧ੍ਯਂ ਯਃ ਪਠੇਨ੍ਨਰਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਗਰਗ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਇਆ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਤਿੰਨ ਵੇਲੇ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ—
ਜਨ੍ਮਮृਤ੍ਯੁਜਰਾਰੋਗਸ਼ੋਕਮੋਹਾਦਿਸਂਕਟਾਤ੍
ਜਨਮ, ਮੌਤ, ਬੁਢਾਪਾ, ਰੋਗ, ਦੁੱਖ, ਭੁਲੇਖੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਕਲੇਸ਼ਾਂ ਤੋਂ—
ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਸਹਕਾਲਂ ਚ ਕृष੍ਣਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਚ ਮੋਦਤੇ
ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਨਾਲ ਸਹੀ ਸਮੇਂ ਤੇ ਸੰਗਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਹਰਿਂ ਮੁਨਿਃ ਸ੍ਤਵਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦਦੌ ਨਨ੍ਦਾਯ ਤਂ ਮੁਦਾ
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮুনি ਨੇ ਹਰੀ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਰਚ ਕੇ, ਨੰਦ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ।
ਅਹੋ ਵਿਚਿਤ੍ਰਂ ਸਂਸਾਰੋ ਮੋਹਜਾਲੇਨ ਵੇष੍ਟਿਤਃ 4.13.
ਅਹੋ, ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਕਿੰਨਾ ਅਜੀਬ ਹੈ, ਮੋਹ ਦੇ ਜਾਲ ਵਿੱਚ ਫਸਿਆ ਹੋਇਆ।
ਗਰ੍ਗਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰੁਰੋਦ ਨਨ੍ਦ ਏਵ ਚ
ਗਰਗ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਨੰਦ ਵੀ ਰੋ ਪਿਆ।
ਸਰ੍ਵਸ਼ਿष੍ਯੈਃ ਪਰਿਵृਤਂ ਮੁਨੀਨ੍ਦ੍ਰਂ ਗਨ੍ਤੁਮੁਦ੍ਯਤਮ੍
ਸਾਰੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਮੁਨੀਨਦਰ ਰਵਾਨਾ ਹੋਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਣੇਮੁਃ ਪਰਮਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਚਕ੍ਰੁਸ੍ਤਂ ਵਿਨਯਂ ਮੁਨੇ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵੱਡੀ ਪ੍ਰੀਤ ਨਾਲ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ।
ऋषਯੋ ਮੁਨਯਸ਼੍ਚੈਵ ਬਨ੍ਧੁਵਰ੍ਗਾਸ਼੍ਚ ਬਲ੍ਲਵਾਃ
ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਮੁਨੀਆਂ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਤੇ ਗਵਾਲੇ—
ਪ੍ਰਜਗ੍ਮੁਰ੍ਬਨ੍ਦਿਨਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਮਨੋਰਥਾਃ
ਸਾਰੇ ਗਾਇਕ ਚਲੇ ਗਏ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਚੁੱਕੀਆਂ ਸਨ।