ਨਾਨਾਵਿਧਾਨਿ ਸ੍ਵਰ੍ਣਾਨਿ ਧਨਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਦਾ ਸੋਨਾ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੌਲਤ ਦਿੱਤੀ।
ਬਨ੍ਦਿਭ੍ਯੋ ਭਿਕ੍ਸ਼ੁਕੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸੁਵਰ੍ਣਂ ਵਿਪੁਲਂ ਦਦੌ
ਉਸ ਨੇ ਬਾਂਦੇ ਤੇ ਭਿਖਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਾਧੂ ਸੋਨਾ ਦਿੱਤਾ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਬਨ੍ਧੁਵਰ੍ਗਾਂਸ਼੍ਚ ਭਿਕ੍ਸ਼ੁਕਾਂਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਤੇ ਭਿਖਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ।
ਦੀਯਤਾਂ ਦੀਯਤਾਂ ਚੈਵ ਖਾਦ੍ਯਤਾਂ ਖਾਦ੍ਯਤਾਮਿਤਿ
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਦਿੱਤੋ, ਦਿੱਤੋ; ਖਾਓ, ਖਾਓ।'
ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਾਨਿ ਵਾਸਾਂਸਿ ਭੂषਣਾਨਿ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਰਤਨ, ਕਪੜੇ ਤੇ ਗਹਿਣੇ ਬਹੁਤायत ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੇ।
ਚਾਰੂਣਿ ਸ੍ਵਰ੍ਣਪਾਤ੍ਰਾਣਿ ਕृਤਾਨਿ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਣਾ
ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਵਲੋਂ ਬਣੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਬਰਤਨ ਵੀ ਦਿੱਤੇ ਗਏ।
ਸ਼ਿष੍ਯੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਰ੍ਣਭਾਰਾਣਿ ਪ੍ਰਦਦੌ ਵਿਨਯਾਨ੍ਵਿਤਃ 4.13.
ਉਸ ਨੇ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਢੇਰ ਦਿੱਤੇ।
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਤੁष੍ਟਾਵ ਪਰਯਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਚ ਤਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਯਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਉੱਚੀ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਸਲਾਹਿਆ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਸਾਸ਼੍ਰੁਨੇਤ੍ਰਃ ਸਪੁਲਕੋ ਭਕ੍ਤਿਨਮ੍ਰਾਤ੍ਮਕਨ੍ਧਰਃ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹੰਝੂ ਆ ਗਏ, ਸਰੀਰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ, ਤੇ ਸਿਰ ਭਕਤੀ ਵਿੱਚ ਝੁਕ ਗਿਆ।
ਗਰ੍ਗ ਉਵਾਚ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ਭਵ ਮਾਮੀਸ਼ ਦੇਹਿ ਦਾਸ੍ਯਂ ਪਦਾਮ੍ਬੁਜੇ
ਗਰਗ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮਿਹਰਬਾਨ ਹੋਵੋ, ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਦੋ।
ਅਣਿਮਾਦਿਕਸਿਦ੍ਧਿषੁ ਯੋਗੇषੁ ਮੁਕ੍ਤਿषੁ ਪ੍ਰਭੋ
ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਨੂੰ ਅਣਿਮਾ ਆਦਿ ਯੋਗ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਜਾਂ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਤ੍ਵੇ ਵਾ ਮਨੁਤ੍ਵੇ ਵਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਫਲੇ ਚਿਰਮ੍
ਨਾ ਹੀ ਮੈਨੂੰ ਇੰਦਰ ਜਾਂ ਮਨੂ ਦੀ ਪਦਵੀ ਜਾਂ ਸਵਰਗ ਦਾ ਲੰਬਾ ਫਲ ਚਾਹੀਦਾ।
ਗੋਲੋਕੇ ਵਾਪਿ ਪਾਤਾਲੇ ਵਾਸੇ ਨਾਸ੍ਤਿ ਮਨੋਰਥਃ
ਗੋਲੋਕ ਜਾਂ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਦੀ ਕੋਈ ਇੱਛਾ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ।
ਤ੍ਵਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਸ਼ਙ੍ਕਰਾਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਕਤਿਜਨ੍ਮਫਲੋਦਯਾਤ੍
ਤੇਰੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮੈਂ ਸ਼ੰਕਰ ਤੋਂ, ਕਈ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਵਜੋਂ, ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਕृਪਾਂ ਕੁਰੁ ਕृਪਾਸਿਨ੍ਧੋ ਦੀਨਬਨ੍ਧੋ ਪਦਾਮ੍ਬੁਜੇ ।। 4.13.
ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ, ਕਿਰਪਾ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਨਿਮਾਣਿਆਂ ਦੇ ਮਿੱਤਰ, ਤੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਮੀਸ਼੍ਵਰਃ ਸਰ੍ਵਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ਪਾਦਾਮ੍ਭੋਜਸੇਵਯਾ
ਸਭ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ, ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਵਿਧਾਤਾ ਜਗਤਾਂ ਤ੍ਵਤ੍ਪਾਦਾਮ੍ਭੋਜਸੇਵਯਾ
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ, ਵੱਡਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਤ੍ਪਾਦਸੇਵਯਾ ਧਰ੍ਮਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ੀ ਚ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਣਾਮ੍
ਤੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ, ਧਰਮ ਆਪ ਹੀ ਸਾਰੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਗਵਾਹ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਹਸ੍ਰਵਦਨਃ ਸ਼ੇषੋ ਯਤ੍ਪਾਦਾਮ੍ਬੁਜਸੇਵਯਾ
ਹਜ਼ਾਰ ਮੁਹਾਂ ਵਾਲਾ ਸ਼ੇਸ਼, ਤੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ, ਉੱਚਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਸਂਪਦ੍ਵਿਧਾਤ੍ਰੀ ਯਾ ਦੇਵੀਨਾਂ ਚ ਪਰਾਤ੍ਪਰਾ
ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਤੇ ਦੇਵੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਕृਤਿਰ੍ਬੀਜਰੂਪਾ ਸਾ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਰੂਪਿਣੀ
ਉਹ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਹੈ, ਅਸਲ ਬੀਜ, ਤੇ ਸਭ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ।
ਪਾਰ੍ਵਤੀ ਸਰ੍ਵਰੂਪਾ ਸਾ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਬੁਦ੍ਧਿਰੂਪਿਣੀ
ਉਹ ਪਾਰਵਤੀ ਹੈ, ਹਰ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਸਭ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ।
ਵਿਦ੍ਯਾਧਿष੍ਠਾਤ੍ਰੀ ਦੇਵੀ ਯਾ ਜ੍ਞਾਨਮਾਤਾ ਸਰਸ੍ਵਤੀ
ਜੋ ਗਿਆਨ ਦੀ ਮਾਲਕਾ ਹੈ, ਸਾਰਾ ਗਿਆਨ ਜਿਸ ਤੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਰਸਵਤੀ ਦੇਵੀ ਹੈ।
ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਵੇਦਜਨਨੀ ਪੁਨਾਤਿ ਭੁਵਨਤ੍ਰਯਮ੍
ਸਾਵਿਤਰੀ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਜਗਦ੍ਵਿਭਰ੍ਤੁਂ ਚ ਰਤ੍ਨਗਰ੍ਭਾ ਵਸੁਨ੍ਧਰਾ 4.13.
ਕਸ਼ਮਾ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਵਸੁੰਧਰਾ, ਜੋ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਧਰਤੀ ਹੈ।
ਰਾਧਾ ਮਮਾਂਸ਼ਸਂਭੂਤਾ ਤਵ ਤੁਲ੍ਯਾ ਚ ਤੇਜਸਾ
ਰਾਧਾ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਹੀ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਜਨਮੀ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਵਰਗੇ ਹੀ ਚਮਕ ਵਿੱਚ ਬਰਾਬਰ ਹੈ।
ਯਥਾ ਸ਼ਰ੍ਵਾਦਯੋ ਦੇਵਾ ਦੇਵ੍ਯਃ ਪਦ੍ਮਾਦਯੋ ਯਥਾ
ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਰਵ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ, ਅਤੇ ਪਦਮਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ।
ਨ ਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਗृਹਂ ਨਾਥ ਨ ਗृਹ੍ਣਾਮਿ ਧਨਂ ਤਵ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਘਰ ਨਹੀਂ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਤੇਰਾ ਧਨ ਵੀ ਨਹੀਂ ਲਵਾਂਗਾ।
ਇਤਿ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਸਾਸ਼੍ਰੁਨੇਤ੍ਰਃ ਪਪਾਤ ਚਰਣੇ ਹਰੇਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਨੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹੰਝੂ ਆ ਗਏ, ਤੇ ਹਰੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਗਰ੍ਗਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਜਹਾਸ ਭਕ੍ਤਵਤ੍ਸਲਃ
ਗਰਗ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ ਮੁਸਕਰਾ ਪਿਆ।