ਬਨ੍ਦਿਨਾਂ ਭਿਕ੍ਸ਼ੁਕਾਣਾਂ ਚ ਸਮੂਹੈਸ਼੍ਚ ਸਮੀਪਤਃ
ਬਾਂਦੇ ਤੇ ਭਿਖਾਰੀ ਦੇ ਟੋਲਿਆਂ ਨੇ ਨੇੜੇ ਇਕੱਠ ਹੋ ਕੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਏ।
ਪਸ਼੍ਯਾਗਤ੍ਯ ਬਹਿਰ੍ਭੂਯੇਤ੍ਯੁਵਾਚ ਪ੍ਰਾਙ੍ਗਣੇ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਅੰਗਣੇ ਵਿਚ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਵੇਖੋ, ਉਹ ਬਾਹਰ ਆ ਗਏ ਹਨ।'
ਪ੍ਰਾਙ੍ਗਣੇ ਵਾਸਯਾਮਾਸ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਸਤ੍ਵਰਮ੍ ਪਾਦ੍ਯਾਦਿਕਂ ਚ ਤੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਦਦੌ ਸੁਸਮਾਹਿਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅੰਗਣੇ ਵਿਚ ਠਹਿਰਾਇਆ ਤੇ ਜਲਦੀ-ਜਲਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਤੇ ਹੋਰ ਭੇਟਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਵਸ੍ਤੁਭਿਰ੍ਬਨ੍ਧੁਭਿਃ ਪੂਰ੍ਣਂ ਬਭੂਵ ਨਨ੍ਦਗੋਕੁਲਮ੍
ਨੰਦ ਦਾ ਗੋਕੁਲ ਸਮਾਨ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਤ੍ਰਿਮੁਹੂਰ੍ਤਂ ਕੁਬੇਰਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਪ੍ਰੀਤਯੇ ਮੁਦਾ
ਤਿੰਨ ਮੁਹੂਰਤਾਂ ਲਈ, ਕੁਬੇਰ ਨੇ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਚਿਰ-ਚਰਚਾ ਕੀਤੀ।
ਕੌਤੁਕਾਪਹ੍ਨਵਂ ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਬਨ੍ਧੁਵਰ੍ਗਾਸ਼੍ਚ ਕ੍ਰੀਡਯਾ
ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੇ ਟੋਲਿਆਂ ਨੇ ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿਚ ਰਸਮਾਂ ਦੀ ਓਟ ਕੀਤੀ।
ਨਨ੍ਦਃ ਕृਤਾਹ੍ਨਿਕਃ ਪੂਤੋ ਧृਤ੍ਵਾ ਧੌਤੇ ਚ ਵਾਸਸੀ
ਨੰਦ ਨੇ ਆਪਣਾ ਦਿਨਚਰਿਆ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਧੋਏ ਹੋਏ ਕਪੜੇ ਪਾਏ।
ਉਵਾਸ ਪਾਦੌ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਯ ਸ੍ਵਰ੍ਣਪੀਠੇ ਮਨੋਹਰੇ 4.13.
ਉਸ ਨੇ ਪੈਰ ਧੋ ਕੇ, ਸੋਹਣੀ ਸੋਨੇ ਦੀ ਅਸਨ ਤੇ ਬੈਠ ਗਿਆ।
ਗਰ੍ਗਵਾਕ੍ਯਾਨੁਸਾਰੇਣ ਬਾਲਕਸ੍ਯ ਮੁਦਾऽਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਗਰਗ ਦੇ ਬਚਨ ਅਨੁਸਾਰ, ਬੱਚੇ ਬਾਰੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਿਆ।
ਸਘृਤਂ ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਾਮ ਜਗਤ੍ਪਤੇਃ
ਘੀ ਨਾਲ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਖਵਾਇਆ ਤੇ ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦਾ ਨਾਮ ਰੱਖਿਆ।
ਨਾਨਾਵਿਧਾਨਿ ਸ੍ਵਰ੍ਣਾਨਿ ਧਨਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਦਾ ਸੋਨਾ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੌਲਤ ਦਿੱਤੀ।
ਬਨ੍ਦਿਭ੍ਯੋ ਭਿਕ੍ਸ਼ੁਕੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸੁਵਰ੍ਣਂ ਵਿਪੁਲਂ ਦਦੌ
ਉਸ ਨੇ ਬਾਂਦੇ ਤੇ ਭਿਖਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਾਧੂ ਸੋਨਾ ਦਿੱਤਾ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਬਨ੍ਧੁਵਰ੍ਗਾਂਸ਼੍ਚ ਭਿਕ੍ਸ਼ੁਕਾਂਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਤੇ ਭਿਖਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ।
ਦੀਯਤਾਂ ਦੀਯਤਾਂ ਚੈਵ ਖਾਦ੍ਯਤਾਂ ਖਾਦ੍ਯਤਾਮਿਤਿ
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਦਿੱਤੋ, ਦਿੱਤੋ; ਖਾਓ, ਖਾਓ।'
ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਾਨਿ ਵਾਸਾਂਸਿ ਭੂषਣਾਨਿ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਰਤਨ, ਕਪੜੇ ਤੇ ਗਹਿਣੇ ਬਹੁਤायत ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੇ।
ਚਾਰੂਣਿ ਸ੍ਵਰ੍ਣਪਾਤ੍ਰਾਣਿ ਕृਤਾਨਿ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਣਾ
ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਵਲੋਂ ਬਣੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਬਰਤਨ ਵੀ ਦਿੱਤੇ ਗਏ।
ਸ਼ਿष੍ਯੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਰ੍ਣਭਾਰਾਣਿ ਪ੍ਰਦਦੌ ਵਿਨਯਾਨ੍ਵਿਤਃ 4.13.
ਉਸ ਨੇ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਢੇਰ ਦਿੱਤੇ।
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਤੁष੍ਟਾਵ ਪਰਯਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਚ ਤਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਯਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਉੱਚੀ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਸਲਾਹਿਆ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਸਾਸ਼੍ਰੁਨੇਤ੍ਰਃ ਸਪੁਲਕੋ ਭਕ੍ਤਿਨਮ੍ਰਾਤ੍ਮਕਨ੍ਧਰਃ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹੰਝੂ ਆ ਗਏ, ਸਰੀਰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ, ਤੇ ਸਿਰ ਭਕਤੀ ਵਿੱਚ ਝੁਕ ਗਿਆ।
ਗਰ੍ਗ ਉਵਾਚ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ਭਵ ਮਾਮੀਸ਼ ਦੇਹਿ ਦਾਸ੍ਯਂ ਪਦਾਮ੍ਬੁਜੇ
ਗਰਗ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮਿਹਰਬਾਨ ਹੋਵੋ, ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਦੋ।
ਅਣਿਮਾਦਿਕਸਿਦ੍ਧਿषੁ ਯੋਗੇषੁ ਮੁਕ੍ਤਿषੁ ਪ੍ਰਭੋ
ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਨੂੰ ਅਣਿਮਾ ਆਦਿ ਯੋਗ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਜਾਂ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਤ੍ਵੇ ਵਾ ਮਨੁਤ੍ਵੇ ਵਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਫਲੇ ਚਿਰਮ੍
ਨਾ ਹੀ ਮੈਨੂੰ ਇੰਦਰ ਜਾਂ ਮਨੂ ਦੀ ਪਦਵੀ ਜਾਂ ਸਵਰਗ ਦਾ ਲੰਬਾ ਫਲ ਚਾਹੀਦਾ।
ਗੋਲੋਕੇ ਵਾਪਿ ਪਾਤਾਲੇ ਵਾਸੇ ਨਾਸ੍ਤਿ ਮਨੋਰਥਃ
ਗੋਲੋਕ ਜਾਂ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਦੀ ਕੋਈ ਇੱਛਾ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ।
ਤ੍ਵਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਸ਼ਙ੍ਕਰਾਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਕਤਿਜਨ੍ਮਫਲੋਦਯਾਤ੍
ਤੇਰੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮੈਂ ਸ਼ੰਕਰ ਤੋਂ, ਕਈ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਵਜੋਂ, ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਕृਪਾਂ ਕੁਰੁ ਕृਪਾਸਿਨ੍ਧੋ ਦੀਨਬਨ੍ਧੋ ਪਦਾਮ੍ਬੁਜੇ ।। 4.13.
ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ, ਕਿਰਪਾ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਨਿਮਾਣਿਆਂ ਦੇ ਮਿੱਤਰ, ਤੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਮੀਸ਼੍ਵਰਃ ਸਰ੍ਵਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ਪਾਦਾਮ੍ਭੋਜਸੇਵਯਾ
ਸਭ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ, ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਵਿਧਾਤਾ ਜਗਤਾਂ ਤ੍ਵਤ੍ਪਾਦਾਮ੍ਭੋਜਸੇਵਯਾ
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ, ਵੱਡਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਤ੍ਪਾਦਸੇਵਯਾ ਧਰ੍ਮਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ੀ ਚ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਣਾਮ੍
ਤੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ, ਧਰਮ ਆਪ ਹੀ ਸਾਰੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਗਵਾਹ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਹਸ੍ਰਵਦਨਃ ਸ਼ੇषੋ ਯਤ੍ਪਾਦਾਮ੍ਬੁਜਸੇਵਯਾ
ਹਜ਼ਾਰ ਮੁਹਾਂ ਵਾਲਾ ਸ਼ੇਸ਼, ਤੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ, ਉੱਚਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਸਂਪਦ੍ਵਿਧਾਤ੍ਰੀ ਯਾ ਦੇਵੀਨਾਂ ਚ ਪਰਾਤ੍ਪਰਾ
ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਤੇ ਦੇਵੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹੈ।