ਕੋਟਿਸ਼ਃ ਕੋਟਿਸ਼ੋ ਨष੍ਟਾ ਮਯਾ ਦृष੍ਟਾਸ਼੍ਚ ਵੇਧਸਃ
ਕੋਟੀਆਂ ਕੋਟੀਆਂ ਜਗਤ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ; ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਵਿਧਾਤਾ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਕਵਚਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸਾऽਨ੍ਤਰ੍ਧਾਨਂ ਚਕਾਰ ਹ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਤੇ ਕਵਚ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਲੁਕ ਗਿਆ।
ਸੁਵਰ੍ਣਗੁਟਿਕਾਯਾਂ ਚ ਕृਤ੍ਵੇਦਂ ਕਵਚਂ ਪਰਮ੍
ਇਹ ਉੱਤਮ ਕਵਚ ਸੁਨਹਿਰੀ ਗੁੱਟ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ।
ਵਿषਾਗ੍ਨਿਜਲਸ਼ਤ੍ਰੁਭ੍ਯੋ ਭਯਂ ਤਸ੍ਯ ਨ ਜਾਯਤੇ
ਉਸ ਨੂੰ ਜ਼ਹਿਰ, ਅੱਗ, ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਤੋਂ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।
ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਵਜ੍ਰਪਾਤੇ ਚ ਵਿਪਤ੍ਤੌ ਪ੍ਰਾਣਸਂਕਟੇ
ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਚਪੇਟ ਵਿੱਚ, ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਜਿੰਦਗੀ ਦੇ ਸੰਕਟ ਵਿੱਚ,
ਬਦ੍ਧ੍ਵੇਦਂ ਕਵਚਂ ਕਣ੍ਠੇ ਸ਼ਂਕਰਸ੍ਤ੍ਰਿਪੁਰਂ ਪੁਰਾ
ਇਹ ਕਵਚ ਗਲ ਵਿੱਚ ਪਾ ਕੇ, ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਬਦ੍ਧ੍ਵੇਦਂ ਕਵਚਂ ਕਾਲੀ ਰਕ੍ਤਬੀਜਂ ਚਖਾਦ ਸਾ
ਇਹ ਕਵਚ ਗਲ ਵਿੱਚ ਪਾ ਕੇ, ਕਾਲੀ ਨੇ ਰਕਤਬੀਜ ਨੂੰ ਖਾ ਲਿਆ ਸੀ।
ਆਵਾਂ ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰਸ਼੍ਚ ਧਰ੍ਮਸਾਕ੍ਸ਼ੀ ਚ ਕਰ੍ਮਣਾਮ੍ 4.12.
ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਅਤੇ ਮੈਂ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਕਰਮ ਦੇ ਸਾਖੀ ਹਾਂ।
ਤਸ੍ਯ ਨਨ੍ਦਸ਼ਿਸ਼ੋਃ ਕਣ੍ਠੇ ਚਕਾਰ ਕਵਚਂ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਦਵਿਜ ਨੇ ਨੰਦ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਗਲ ਵਿੱਚ ਕਵਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਭਾਵਃ ਕਥਿਤਃ ਸਰ੍ਵਃ ਕਵਚਸ੍ਯ ਹਰੇਸ੍ਤਥਾ
ਹਰੀ ਦੇ ਕਵਚ ਦੀ ਸਾਰੀ ਤਾਕਤ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਵਿਘ੍ਨਨਿਘ੍ਨਂ ਪਾਪਹਰਂ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਕਰਂ ਪਰਮ੍
ਇਹ ਵਿੱਘਨ ਦੂਰ ਕਰਦਾ, ਪਾਪ ਮਿਟਾਉਂਦਾ ਤੇ ਵੱਡਾ ਪੂਣ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਏਕਦਾ ਨਨ੍ਦਪਤ੍ਨੀ ਚ ਕृਤ੍ਵਾ ਕृष੍ਣਂ ਸ੍ਵਵਕ੍ਸ਼ਸਿ
ਇਕ ਵਾਰੀ, ਨੰਦ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ,
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਤਤ੍ਰ ਵਿਪ੍ਰੇਂਦ੍ਰੈਕਃ ਸਮਾਗਤਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਇਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਥੇ ਆ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਜਪਨ੍ਪਰਮਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਸ਼ੁਦ੍ਧਸ੍ਫਟਿਕਮਾਲਯਾ
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸਫੈਦ ਫੀਰੋਜ਼ੇ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਾ ਕੇ, ਉੱਚਾ ਬ੍ਰਹਮ ਜਪ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਗ੍ਰਂਥੋ ਮੂਰ੍ਤਿਮਾਂਸ਼੍ਚ ਵੇਦਵੇਦਾਂਗਪਾਰਗਃ
ਉਹ ਜੋਤ ਵਿਦਿਆ ਦਾ ਮਾਹਰ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਸਰੀਰਕ ਰੂਪ ਵਿਚ ਹਾਜ਼ਰੀ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਵੇਦਾਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਦਾ ਸੀ।
ਸ਼ਰਤ੍ਪਾਰ੍ਵਣਚਂਦ੍ਰਾਸ੍ਯੋ ਗੌਰਾਂਗਃ ਪਦ੍ਮਲੋਚਨਃ
ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਸਰਦ ਰੁੱਤ ਦੀ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਦੇ ਚੰਦ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਰੰਗਤ ਚਿੱਟੀ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਦੀਆਂ ਪੱਤੀਆਂ ਵਾਂਗ ਸੀ।
ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਮੁਦ੍ਰਾਕਰਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਞ੍ਛਿष੍ਯਾਨਧ੍ਯਾਪਯਨ੍ਮੁਦਾ
ਉਹ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨ ਲਈ ਹੱਥਾਂ ਦੀ ਮੋਹਰ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਸੀ, ਸੁਭਾਗਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਚੇਲੇਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੰਦਾ ਸੀ।
ਏਕੀਭੂਯ ਚਤੁਰ੍ਵੇਦਾਸ੍ਤੇਜਸਾ ਮੂਰ੍ਤਿਮਾਨਿਵ
ਚਾਰ ਵੇਦ ਇਕਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਤੇਜ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ ਜਾਪਦੇ ਸਨ।
ਧ੍ਯਾਨੈਕਨਿष੍ਠਃ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਪਾਦਾਂਭੋਜੇ ਦਿਵਾਨਿਸ਼ਮ੍
ਉਹ ਸਦਾ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਲਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਕਮਲ ਪੈਰਾਂ ਦਾ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਚਿੰਤਨ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਾ ਸਮੁਤ੍ਤਸ੍ਥੌ ਯਸ਼ੋਦਾ ਪ੍ਰਣਨਾਮ ਚ 4.13.
ਉਹਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਯਸ਼ੋਦਾ ਉਠੀ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਬਾਲਕਂ ਵਂਦਯਾਮਾਸ ਮੁਨੀਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸਸ੍ਮਿਤਂ ਮੁਦਾ
ਉਸ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦੇ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਮੂਡ ਵਾਲੇ ਮੁਨੀ ਨੂੰ, ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ, ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਆਸ਼ਿषਂ ਪ੍ਰਦਦੌ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਵੇਦਮਂਤ੍ਰੋਪਯੋਗਿਕਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ, ਵੇਦਿਕ ਕਰਮ ਤੇ ਮੰਤਰਾਂ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦੀਆਂ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਸ਼ਿष੍ਯਾਨ੍ਪਾਦ੍ਯਾਦਿਕਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਦਦੌ ਚ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍
ਉਸ ਨੇ ਚੇਲੇਆਂ ਨੂੰ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਤੇ ਹੋਰ ਭੇਟਾਂ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਸਮੁਦ੍ਯਤਾ ਸਾ ਪ੍ਰष੍ਟੁਂ ਚ ਪੁਟਾਞ੍ਜਲਿਯੁਤਾ ਸਤੀ
ਉਹ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਪੁੱਛਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਈ।
ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਾਰਾਮਂ ਮਂਗਲਂ ਚ ਪ੍ਰष੍ਟੁਂ ਯਦ੍ਯਪਿ ਨ ਕ੍ਸ਼ਮਾ
ਉਹ ਮੰਗਲਮਈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਵਿਚ ਤ੍ਰਿਪਤ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਅਬਲਾ ਬੁਦ੍ਧਿਹੀਨਾਯਾ ਦੋषਂ ਕ੍ਸ਼ਂਤੁਂ ਸਦਾऽਰ੍ਹਸਿ
ਹੇ ਉੱਚੇ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਕ ਕਮਜ਼ੋਰ ਤੇ ਅਕਲ ਰਹਿਤ ਔਰਤ ਦੀਆਂ ਗਲਤੀਆਂ ਮਾਫ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਂਗਿਰਾ ਵਾऽਥ ਵਾऽਤ੍ਰਿਰ੍ਵਾ ਮਰੀਚਿਰ੍ਗੌਤਮੋऽਥ ਵਾ
ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਅੰਗਿਰਸ ਹੋ, ਜਾਂ ਅਤ੍ਰੀ, ਜਾਂ ਮਰੀਚੀ, ਜਾਂ ਗੌਤਮ ਹੋ?
ਦੁਰ੍ਵਾਸਾਃ ਕਰ੍ਦਮਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵਾ ਵਸ਼ਿष੍ਠੋ ਗਰ੍ਗ ਏਵ ਵਾ
ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਦੁਰਵਾਸਾ, ਜਾਂ ਕਰਦਮ, ਜਾਂ ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ, ਜਾਂ ਗਰਗ ਹੋ?
ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰਃ ਸਨਕਃ ਸਨਨ੍ਦੋ ਵਾ ਸਨਾਤਨਃ
ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਸਨਤਕੁਮਾਰ, ਸਨਕ, ਸਨੰਦ, ਜਾਂ ਸਨਾਤਨ ਹੋ?
ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੋऽਥ ਵਾਲ੍ਮਾਕੋ ਵਾਮਦੇਵੋऽਥ ਕਸ਼੍ਯਪਃ 4.13.
ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਵਾਲ਼ਮੀਕਿ, ਵਾਮਦੇਵ, ਜਾਂ ਕਸ਼ਯਪ ਹੋ?