ਅਤृਪ੍ਤਂ ਬਾਲਕਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਸਂਨ੍ਯਸ੍ਯ ਸ਼ਯਨੇ ਸਤੀ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਅਜੇ ਤ੍ਰਿਪਤ ਨਾ ਹੋਏ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਪਲੰਗ ਤੇ ਛੱਡ ਕੇ,
ਤੈਲਸਿਂਦੂਰਤਾਂਬੂਲਂ ਦਦੌ ਤਾਭ੍ਯੋ ਮੁਦਾऽਨ੍ਵਿਤਾ
ਉਹ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤੇਲ, ਸਿੰਧੂਰ ਤੇ ਪਾਨ ਦਿੱਤਾ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਕृष੍ਣੋ ਰੁਰੋਦ ਕ੍ਸ਼ੁਧਿਤਸ੍ਤਦਾ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਭੁੱਖ ਕਰਕੇ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਪਪਾਤ ਚਰਣਂ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਵੀਣੇ ਸ਼ਕਟੇ ਮੁਨੇ
ਹੇ ਮੁਨੀ, ਉਸ ਦਾ ਪੈਰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਰਥ ਤੇ ਪੈ ਗਿਆ।
ਬਭਂਜ ਸ਼ਕਟਂ ਪੇਤੁਰ੍ਭਗ੍ਨਕਾष੍ਠਾਨਿ ਤਤ੍ਰ ਵੈ
ਉਸ ਨੇ ਰਥ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਟੁੱਟੇ ਲੱਕੜ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਉਥੇ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾऽऽਸ਼੍ਚਰ੍ਯਂ ਗੋਪਿਕਾਸ਼੍ਚ ਦੁਦ੍ਰੁਵੁਰ੍ਬਾਲਕਂ ਭਯਾਤ੍
ਇਹ ਅਜੋਬਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਗੋਪੀਆਂ ਡਰ ਕਰ ਬੱਚੇ ਵੱਲ ਦੌੜੀਆਂ।
ਭਗ੍ਨਭਾਂਡਸਮੂਹਂ ਚ ਪਤਿਤਂ ਬਹੁਗੋਰਸਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਟੁੱਟੇ ਭਾਂਡਿਆਂ ਦੇ ਢੇਰ ਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਡਿੱਗਿਆ ਦੁੱਧ ਵੇਖਿਆ।
ਮਾਯਾਰਕ੍ਸ਼ਿਤਸਰ੍ਵਾਂਗਂ ਰੁਦਿਤਂ ਕ੍ਸ਼ੁਧਿਤਂ ਕ੍ਸ਼ੁਧਾ 4.12.
ਮਾਇਆ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠਾਂ, ਬੱਚਾ ਭੁੱਖ ਕਰਕੇ ਰੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਸੀ।
ਪਪ੍ਰਚ੍ਛੁਰ੍ਬਾਲਕਾਨ੍ਗੋਪਾ ਬਭਂਜ ਸ਼ਕਟਂ ਕਥਮ੍
ਗੋਪਾਂ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਇਹ ਬੱਚਾ ਰੱਥ ਕਿਵੇਂ ਤੋੜਿਆ?'
ਇਤ੍ਯੂਚੁਰ੍ਬਾਲਕਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਗੋਪਾਃ ਸ਼ृਣੁਤ ਮਦ੍ਵਚਃ
ਸਾਰੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਗੋਪੋ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ.'
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਗੋਪਾ ਗੋਪ੍ਯਸ਼੍ਚ ਜਹਸੁਰ੍ਮੁਦਾ
ਉਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਗੋਪ ਤੇ ਗੋਪਣਾਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਹੱਸ ਪਏ.
ਸ਼ਿਸ਼ੋਃ ਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਯਯਨਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਪੁਂਗਵਾਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਨੇ ਬੱਚੇ ਲਈ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੀ ਰਸਮ ਕੀਤੀ.
ਵਦਾਮਿ ਤਤ੍ਤੇ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਕਵਚਂ ਸਰ੍ਵਰਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਰਖਿਆ ਵਾਲਾ ਕਵਚ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਾਨੀ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦਾ ਹੈ.
ਨਿਦ੍ਰਿਤੇ ਜਗਤੀਨਾਥੇ ਜਲੇ ਚ ਜਲਸ਼ਾਯਿਨਿ
ਜਦੋਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਉੱਤੇ ਲਟਦੇ ਹਨ,
ਯੋਗਨਿਦ੍ਰੋਵਾਚ ਸ੍ਥਿਤਾਯਾਂ ਮਯਿ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਸੁਖੀ ਤਿष੍ਠ ਜਗਤ੍ਪਤੇ
ਯੋਗਨਿੰਦਰਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਮੌਜੂਦ ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੂੰ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਰਹੋ.'
ਸ਼੍ਰੀਹਰਿਃ ਪਾਤੁ ਤੇ ਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਮਸ੍ਤਕਂ ਮਧੁਸੂਦਨਃ
ਤੇਰਾ ਮੂੰਹ ਸ਼੍ਰੀਹਰੀ ਰਖਿਆ ਕਰੇ, ਤੇਰਾ ਸਿਰ ਮਧੁਸੂਦਨ ਰਖਿਆ ਕਰੇ.
ਕਰ੍ਣਯੁਗ੍ਮਂ ਚ ਕਣ੍ਠਂ ਚ ਕਪਾਲਂ ਪਾਤੁ ਮਾਧਵਃ
ਤੇਰੇ ਦੋਨੋ ਕੰਨ, ਗਲ੍ਹ ਤੇ ਖੋਪੜੀ ਦੀ ਰਖਿਆ ਮਾਧਵ ਕਰੇ.
ਅਧਰੋष੍ਠਂ ਹृषੀਕੇਸ਼ੋ ਦਂਤਪਂਕ੍ਤਿਂ ਗਦਾਗ੍ਰਜਃ 4.12.
ਤੇਰੀ ਹੇਠਲੀ ਹੋਂਠ ਦੀ ਰਖਿਆ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਕਰੇ, ਤੇਰੇ ਦੰਦਾਂ ਦੀ ਕਤਾਰ ਦੀ ਰਖਿਆ ਗਦਾਗ੍ਰਜ ਕਰੇ.
ਵਕ੍ਸ਼ਃ ਪਾਤੁ ਮੁਕੁਨ੍ਦਸ਼੍ਚ ਜਠਰਂ ਪਾਤੁ ਦੈਤ੍ਯਹਾ
ਤੇਰੇ ਛਾਤੀ ਦੀ ਰਖਿਆ ਮੁਕੁੰਦ ਕਰੇ, ਤੇਰੇ ਪੇਟ ਦੀ ਰਖਿਆ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕਰੇ.
ਨਿਤਂਬਯੁਗ੍ਮਂ ਗੁਹ੍ਯਂ ਚ ਪਾਤੁ ਤੇ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ
ਤੇਰੇ ਦੋਨੋ ਕਮਰ ਤੇ ਗੁਪਤ ਅੰਗ ਦੀ ਰਖਿਆ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਕਰੇ.
ਹਸ੍ਤਯੁਗ੍ਮਂ ਨृਸਿਂਹਸ਼੍ਚ ਪਾਤੁ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਸਂਕਟੇ
ਤੇਰੇ ਦੋਨੋ ਹੱਥਾਂ ਦੀ ਰਖਿਆ ਨਰਸਿੰਹ ਕਰੇ, ਤੇ ਹਰ ਥਾਂ ਤੇ ਮੁਸ਼ਕਲ ਵਿੱਚ ਰਖਿਆ ਕਰੇ.
ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਨਾਰਾਯਣਃ ਪਾਤੁ ਹ੍ਯਧਸ੍ਤਾਤ੍ਕਮਲਾਪਤਿਃ
ਉਪਰੋਂ ਤੇਰੀ ਰਖਿਆ ਨਾਰਾਇਣ ਕਰੇ, ਹੇਠਾਂ ਕਮਲਾਪਤੀ ਰਖਿਆ ਕਰੇ.
ਵਨਮਾਲੀ ਪਾਤੁ ਯਾਮ੍ਯਾਂ ਵੈਕੁਂਠਃ ਪਾਤੁ ਨੈਰ੍ऋਤੌ
ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਤੇਰੀ ਰਖਿਆ ਵਨਮਾਲੀ ਕਰੇ, ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਵੈਕੁੰਠ ਰਖਿਆ ਕਰੇ.
ਪਾਤੁ ਤੇ ਸਂਤਤਮਜੋ ਵਾਯਵ੍ਯਾਂ ਵਿष੍ਟਰਸ਼੍ਰਵਾਃ
ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੀ ਰਖਿਆ ਅਜਨਮਾ ਉੱਤਰ-ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਕਰੇ, ਵਿਟਰਸ਼੍ਰਵਾਹ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਰਖਿਆ ਕਰੇ.
ਐਸ਼ਾਨ੍ਯਾਮੀਸ਼੍ਵਰਃ ਪਾਤੁ ਪਾਤੁ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਸ਼ਤ੍ਰੁਜਿਤ੍
ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਤੇਰੀ ਰਖਿਆ ਈਸ਼ਵਰ ਕਰੇ, ਤੇ ਹਰ ਥਾਂ ਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਜਿਤ ਰਖਿਆ ਕਰੇ.
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਕਥਿਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਕਵਚਂ ਪਰਮਾਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਹ ਅਦਭੁਤ ਕਵਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ.
ਸ਼ੁਂਭੇਨ ਸਹ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਨਿਰ੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਘੋਰਦਾਰੁਣੇ
ਸ਼ੁੰਭ ਦੇ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਡਰਾਉਣੇ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਸਮਰ ਵਿੱਚ,
ਕਵਚਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਧਰਣ੍ਯਾਂ ਪਤਿਤੋ ਮृਤਃ 4.12.
ਕਵਚ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮਰ ਗਿਆ ਸੀ।
ਮृਤੇ ਸ਼ੁਂਭੇ ਚ ਗੋਵਿਨ੍ਦਃ ਕृਪਾਲੁਰ੍ਗਗਨਸ੍ਥਿਤਃ
ਜਦ ਸ਼ੁੰਭ ਮਰ ਗਿਆ, ਦਇਆਲੂ ਗੋਵਿੰਦ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਕਲ੍ਪਾਂਤਰਸ੍ਯ ਵृਤ੍ਤਾਂਤਂ ਕृਪਯਾ ਕਥਿਤਂ ਮੁਨੇ
ਉਸ ਨੇ ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਇਕ ਹੋਰ ਕਲਪ ਦੀ ਘਟਨਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।