ਸ੍ਥੂਲਦੇਹਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਸृਕ੍ਸ਼੍ਮਦੇਹਂ ਵਿਵੇਸ਼ ਸਾ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਭਾਰੀ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਸੁਕਮ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਪਰਵਿਸ਼ ਹੋ ਗਈ।
ਪਾਰ੍षਦਪ੍ਰਵਰੈਰ੍ਦਿਵ੍ਯੈਰ੍ਵੇष੍ਟਿਤਂ ਸੁਮਨੋਹਰੈਃ
ਉਹ ਚੰਗੇ ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਜੋ ਦਿਖਣ ਵਿੱਚ ਮਨਮੋਹਣ ਸਨ।
ਵਹ੍ਨਿਸ਼ੌਚੇਨ ਵਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮੇਣ ਭੂषਿਤਂ ਵਰਮ੍
ਅੱਗ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਏ ਸੁਕਮ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਸੁਂਦਰਂ ਸ਼ਤਚਕ੍ਰਂ ਚ ਵਲਿਤਂ ਰਤ੍ਨਤੇਜਸਾ
ਸੁੰਦਰ, ਸੌ ਚੱਕਰਾਂ ਵਾਲੀ, ਅਤੇ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋਈ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਮਦ੍ਭੁਤਂ ਲੋਕਾ ਗੋਪਿਕਾਸ਼੍ਚਾਤਿਵਿਸ੍ਮਿਤਾਃ
ਉਹ ਅਦਭੁਤ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਦੇਖ ਕੇ, ਗੋਪੀਆਂ ਬਹੁਤ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਯਸ਼ੋਦਾ ਬਾਲਕਂ ਨੀਤ੍ਵਾ ਕ੍ਰੋਡੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਤਨਂ ਦਦੌ
ਯਸ਼ੋਦਾ ਨੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਆਪਣੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਦੁੱਧ ਦਿੱਤਾ।
ਦਦਾਹ ਦੇਹਂ ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਨਂਦਃ ਸਾਨਂਦਰ੍ਪੂਵਕਮ੍ 4.10.
ਨੰਦ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਯਸ਼ੋਦਾ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਸਾ ਵਾ ਕਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੀਰੂਪਾ ਕਥਂ ਪੁਣ੍ਯਵਤੀ ਸਤੀ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਉਹ ਰਾਖਸ਼ਣੀ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਕਿਵੇਂ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਨੇਕ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ?
ਬਲਿਕਨ੍ਯਾ ਰਤ੍ਨਮਾਲਾ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਨੇਹਂ ਚਕਾਰ ਤਮ੍
ਬਲੀ ਦੀ ਧੀ ਰਤਨਮਾਲਾ ਨੇ ਪੁੱਤ ਦੇ ਪਿਆਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ।
ਮਨਸਾ ਮਾਨਸਂ ਚਕ੍ਰੇ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸਦृਸ਼ੋ ਮਮ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਵਾਂਗ ਹੀ ਪੁੱਤ ਦੀ ਕਲਪਨਾ ਕੀਤੀ।
ਹਰਿਸ੍ਤਨ੍ਮਾਨਸਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਪਪੌ ਜਨ੍ਮਾਂਤਰੇ ਸ੍ਤਨਮ੍
ਹਰੀ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਜਾਣ ਕੇ, ਦੂਜੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਦੁੱਧ ਪੀ ਲਿਆ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿषਸ੍ਤਨਂ ਕृष੍ਣਂ ਪੂਤਨਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੀ ਮੁਨੇ
ਮੁਨੀ ਜੀ, ਪੂਤਨਾ ਰਾਖਸ਼ਣੀ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਜ਼ਹਿਰੀਲਾ ਦੁੱਧ ਦਿੱਤਾ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਕਥਿਤਂ ਵਿਪ੍ਰ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਗੁਣਕੀਰ੍ਤਨਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਸ੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਏਕਦਾ ਗੋਕੁਲੇ ਸਾਧ੍ਵੀ ਯਸ਼ੋਦਾ ਨਂਦਗੇਹਿਨੀ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਗੋਕੁਲ ਵਿੱਚ, ਨੇਕ ਯਸ਼ੋਦਾ ਜੋ ਨੰਦ ਦੀ ਘਰਵਾਲੀ ਸੀ—
ਵਾਤ੍ਯਾਰੂਪਂ ਤृਣਾਵਰ੍ਤਮਾਗਚ੍ਛਂਤਂ ਚ ਗੋਕੁਲਮ੍
—ਉਸ ਨੇ ਤ੍ਰਿਣਾਵਰਤ ਨੂੰ ਹਵਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਗੋਕੁਲ ਵੱਲ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖਿਆ।
ਭਾਰਾਕ੍ਰਾਂਤਾ ਯਸ਼ੋਦਾ ਚ ਤਤ੍ਯਾਜ ਬਾਲਕਂ ਤਦਾ
ਭਾਰ ਨਾਲ ਥੱਕ ਕੇ, ਯਸ਼ੋਦਾ ਨੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਪਾਸੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਤ ਵਾਤ੍ਯਾਰੂਪਧਰੋऽਸੁਰਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਦੈਤ ਨੇ ਹਵਾ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ।
ਬਭਂਜ ਵृਕ੍ਸ਼ਸ਼ਾਖਾਸ਼੍ਚ ਹ੍ਯਂਧੀਭੂਤਂ ਚ ਗੋਕੁਲਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਤੋੜ ਦਿੱਤੀਆਂ ਤੇ ਗੋਕੁਲ ਨੂੰ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਡੁਬੋ ਦਿੱਤਾ।
ਅਸੁਰੋऽਪਿ ਹਰਿਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਜ੍ਜਗਾਮ ਹਰਿਮਂਦਿਰਮ੍
ਪਰ ਦੈਤ, ਹਰੀ ਦੇ ਸਪਰਸ਼ ਨਾਲ, ਹਰੀ ਦੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪਾਂਡ੍ਯਦੇਸ਼ੋਦ੍ਭਵੋ ਰਾਜਾ ਸ਼ਾਪਾਦ੍ਦੁਰ੍ਵਾਸਸੋऽਸੁਰਃ
ਪਾਂਡਿਆ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ ਰਾਜਾ, ਦੁਰਵਾਸਾ ਦੀ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਦੈਤ ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ।
ਵਾਤ੍ਯਾਰੂਪੇ ਗਤੇ ਗੋਪਾ ਗੋਪ੍ਯਸ਼੍ਚ ਭਯਵਿਹ੍ਵਲਾਃ
ਜਦ ਹਵਾ ਰੂਪ ਦੈਤ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਗੋਪ ਤੇ ਗੋਪੀਆਂ ਡਰ ਨਾਲ ਘਬਰਾਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਸਰ੍ਵੇ ਨਿਜਘ੍ਨੁਃ ਸ੍ਵਂ ਵਕ੍ਸ਼ਸ੍ਥਲਂ ਸ਼ੋਕਾਕੁਲਾ ਭਯਾਤ੍
ਸਾਰੇ, ਦੁਖ ਤੇ ਡਰ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਛਾਤੀ ਨੂੰ ਪੀਟਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਅਨ੍ਵੇषਣਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਂਤੋ ਦਦृਸ਼ੁਰ੍ਬਾਲਕਂ ਵ੍ਰਜੇ 4.11.
ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵ੍ਰਜ ਵਿਚ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਵੇਖ ਲਿਆ।
ਬਾਹ੍ਯੈਕਦੇਸ਼ੇ ਸਰਸਸ੍ਤੀਰੇ ਨੀਰਸਮਨ੍ਵਿਤੇ
ਬਾਹਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿਚ, ਝੀਲ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਸੁੱਕਾ ਸੀ।
ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਬਾਲਕਂ ਨਂਦਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਕ੍ਸ਼ਸਿ ਸਤ੍ਵਰਮ੍
ਨੰਦਾ ਨੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ, ਤੁਰੰਤ ਆਪਣੀ ਛाती ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਲਿਆ।
ਯਸ਼ੋਦਾ ਰੋਹਿਣੀ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਬਾਲਂ ਰੁਰੋਦ ਚ
ਯਸ਼ੋਦਾ ਤੇ ਰੋਹਣੀ ਨੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਵੇਖ ਕੇ ਰੋ ਪਏ।
ਮਂਗਲਂ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਸ੍ਨਾਪਯਾਮਾਸ ਬਾਲਕਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸ਼ੁਭ ਰਸਮਾਂ ਕੀਤੀਆਂ ਤੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾ ਲਾਇਆ।
ਸੁਵਿਚਾਰ੍ਯ ਵਦ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਨਿਤਿਹਾਸਂ ਪੁਰਾਤਨਮ੍
ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਪੁਰਾਣੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸੋ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਸਹਸ੍ਰਂ ਸਮਾਦਾਯ ਕਾਮਬਾਣਪ੍ਰਪੀਡਿਤਃ
ਹਜ਼ਾਰ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਇੱਛਾ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋਇਆ।
ਮਨੋਹਰੇ ਨਿਰ੍ਜਨੇ ਚ ਪਰ੍ਵਤੇ ਗਂਧਮਾਦਨੇ
ਮਨਮੋਹਣੇ ਤੇ ਸੁੰਨੇ ਥਾਂ ਵਿਚ, ਗੰਧਮਾਦਨ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ।