ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਕੁਸ਼ਲਂ ਸਾ ਚ ਗੋਪਾਨਾਂ ਬਾਲਕਸ੍ਯ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਵੀ ਗੋਪਾਂ ਅਤੇ ਬੱਚੇ ਦੀ ਖੇਰ-ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਪੁੱਛੀ।
ਤਾਮੂਚੁਰ੍ਗੋਪਿਕਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਕਾ ਤ੍ਵਮੀਸ਼੍ਵਰਿ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍
ਸਾਰੀਆਂ ਗੋਪੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਮਹਿਲਾ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਵੇਲੇ ਕੌਣ ਹੋ?'
ਤਾਸਾਂ ਚ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਾਪ੍ਯੁਵਾਚ ਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਵੀ ਮਨਮੋਹਣ ਢੰਗ ਵਿੱਚ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਵਾਚਿਕਵਕ੍ਤ੍ਰੇਣ ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਮਂਗਲਸੂਚਕਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਬੋਲਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਸੱਚਾਈ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਸੰਕੇਤ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾਗਤਾਹਂ ਤਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਾਸ਼ਿषਂ ਕਰ੍ਤੁਮੀਪ੍ਸਿਤਾਮ੍ ।। । ਪੁਤ੍ਰਮਾਨਯ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਯਾਮਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਮਾਸ਼ਿषਮ੍
ਸੁਣ ਕੇ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਆਈ ਹਾਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਅਤੇ ਚਾਹੀਦੀ ਅਸੀਸ ਦੇਣ ਲਈ। ਬੱਚਾ ਲਿਆਓ—ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਅਤੇ ਅਸੀਸ ਦੇ ਕੇ, ਮੈਂ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗੀ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੀਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਯਸ਼ੋਦਾ ਹृष੍ਟਮਾਨਸਾ
ਬ੍ਰਾਹਮਣੀ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ ਯਸ਼ੋਦਾ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਆ ਗਈ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਕ੍ਰੋਡੇ ਤੁ ਤਂ ਸਾਧ੍ਵੀ ਚੁਚੁਂਬ ਚ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ ।। 4.10.
ਉਸ ਨੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਨੇਕ ਮਹਿਲਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਚੁੰਮਿਆ।
ਅਹੋਦ੍ਭੁਤੋऽਯਂ ਬਾਲਸ੍ਤ ਸੁਨ੍ਦਰੋ ਗੋਪਸੁਨ੍ਦਰਿ
ਅਹਾ, ਇਹ ਬੱਚਾ ਵਾਕਈ ਅਜੋਬਾ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਹੈ, ਓ ਸੋਹਣੀ ਗੋਪੀ!
ਕृष੍ਣੋ ਵਿषਸ੍ਤਨਂ ਪੀਤ੍ਵਾ ਜਹਾਸ ਵਕ੍ਸ਼ਸਿ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਜ਼ਹਿਰੀਲਾ ਦੁੱਧ ਪੀ ਕੇ, ਮਾਂ ਦੀ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਹੱਸਿਆ।
ਤਤ੍ਯਾਜ ਬਾਲਕਂ ਸਾਧ੍ਵੀ ਪ੍ਰਾਣਾਂਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪਪਾਤ ਹ
ਨੇਕ ਮਹਿਲਾ ਨੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਡਿੱਗ ਪਈ।
ਸ੍ਥੂਲਦੇਹਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਸृਕ੍ਸ਼੍ਮਦੇਹਂ ਵਿਵੇਸ਼ ਸਾ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਭਾਰੀ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਸੁਕਮ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਪਰਵਿਸ਼ ਹੋ ਗਈ।
ਪਾਰ੍षਦਪ੍ਰਵਰੈਰ੍ਦਿਵ੍ਯੈਰ੍ਵੇष੍ਟਿਤਂ ਸੁਮਨੋਹਰੈਃ
ਉਹ ਚੰਗੇ ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਜੋ ਦਿਖਣ ਵਿੱਚ ਮਨਮੋਹਣ ਸਨ।
ਵਹ੍ਨਿਸ਼ੌਚੇਨ ਵਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮੇਣ ਭੂषਿਤਂ ਵਰਮ੍
ਅੱਗ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਏ ਸੁਕਮ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਸੁਂਦਰਂ ਸ਼ਤਚਕ੍ਰਂ ਚ ਵਲਿਤਂ ਰਤ੍ਨਤੇਜਸਾ
ਸੁੰਦਰ, ਸੌ ਚੱਕਰਾਂ ਵਾਲੀ, ਅਤੇ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋਈ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਮਦ੍ਭੁਤਂ ਲੋਕਾ ਗੋਪਿਕਾਸ਼੍ਚਾਤਿਵਿਸ੍ਮਿਤਾਃ
ਉਹ ਅਦਭੁਤ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਦੇਖ ਕੇ, ਗੋਪੀਆਂ ਬਹੁਤ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਯਸ਼ੋਦਾ ਬਾਲਕਂ ਨੀਤ੍ਵਾ ਕ੍ਰੋਡੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਤਨਂ ਦਦੌ
ਯਸ਼ੋਦਾ ਨੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਆਪਣੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਦੁੱਧ ਦਿੱਤਾ।
ਦਦਾਹ ਦੇਹਂ ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਨਂਦਃ ਸਾਨਂਦਰ੍ਪੂਵਕਮ੍ 4.10.
ਨੰਦ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਯਸ਼ੋਦਾ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਸਾ ਵਾ ਕਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੀਰੂਪਾ ਕਥਂ ਪੁਣ੍ਯਵਤੀ ਸਤੀ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਉਹ ਰਾਖਸ਼ਣੀ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਕਿਵੇਂ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਨੇਕ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ?
ਬਲਿਕਨ੍ਯਾ ਰਤ੍ਨਮਾਲਾ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਨੇਹਂ ਚਕਾਰ ਤਮ੍
ਬਲੀ ਦੀ ਧੀ ਰਤਨਮਾਲਾ ਨੇ ਪੁੱਤ ਦੇ ਪਿਆਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ।
ਮਨਸਾ ਮਾਨਸਂ ਚਕ੍ਰੇ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸਦृਸ਼ੋ ਮਮ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਵਾਂਗ ਹੀ ਪੁੱਤ ਦੀ ਕਲਪਨਾ ਕੀਤੀ।
ਹਰਿਸ੍ਤਨ੍ਮਾਨਸਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਪਪੌ ਜਨ੍ਮਾਂਤਰੇ ਸ੍ਤਨਮ੍
ਹਰੀ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਜਾਣ ਕੇ, ਦੂਜੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਦੁੱਧ ਪੀ ਲਿਆ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿषਸ੍ਤਨਂ ਕृष੍ਣਂ ਪੂਤਨਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੀ ਮੁਨੇ
ਮੁਨੀ ਜੀ, ਪੂਤਨਾ ਰਾਖਸ਼ਣੀ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਜ਼ਹਿਰੀਲਾ ਦੁੱਧ ਦਿੱਤਾ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਕਥਿਤਂ ਵਿਪ੍ਰ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਗੁਣਕੀਰ੍ਤਨਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਸ੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਏਕਦਾ ਗੋਕੁਲੇ ਸਾਧ੍ਵੀ ਯਸ਼ੋਦਾ ਨਂਦਗੇਹਿਨੀ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਗੋਕੁਲ ਵਿੱਚ, ਨੇਕ ਯਸ਼ੋਦਾ ਜੋ ਨੰਦ ਦੀ ਘਰਵਾਲੀ ਸੀ—
ਵਾਤ੍ਯਾਰੂਪਂ ਤृਣਾਵਰ੍ਤਮਾਗਚ੍ਛਂਤਂ ਚ ਗੋਕੁਲਮ੍
—ਉਸ ਨੇ ਤ੍ਰਿਣਾਵਰਤ ਨੂੰ ਹਵਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਗੋਕੁਲ ਵੱਲ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖਿਆ।
ਭਾਰਾਕ੍ਰਾਂਤਾ ਯਸ਼ੋਦਾ ਚ ਤਤ੍ਯਾਜ ਬਾਲਕਂ ਤਦਾ
ਭਾਰ ਨਾਲ ਥੱਕ ਕੇ, ਯਸ਼ੋਦਾ ਨੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਪਾਸੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਤ ਵਾਤ੍ਯਾਰੂਪਧਰੋऽਸੁਰਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਦੈਤ ਨੇ ਹਵਾ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ।
ਬਭਂਜ ਵृਕ੍ਸ਼ਸ਼ਾਖਾਸ਼੍ਚ ਹ੍ਯਂਧੀਭੂਤਂ ਚ ਗੋਕੁਲਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਤੋੜ ਦਿੱਤੀਆਂ ਤੇ ਗੋਕੁਲ ਨੂੰ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਡੁਬੋ ਦਿੱਤਾ।
ਅਸੁਰੋऽਪਿ ਹਰਿਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਜ੍ਜਗਾਮ ਹਰਿਮਂਦਿਰਮ੍
ਪਰ ਦੈਤ, ਹਰੀ ਦੇ ਸਪਰਸ਼ ਨਾਲ, ਹਰੀ ਦੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪਾਂਡ੍ਯਦੇਸ਼ੋਦ੍ਭਵੋ ਰਾਜਾ ਸ਼ਾਪਾਦ੍ਦੁਰ੍ਵਾਸਸੋऽਸੁਰਃ
ਪਾਂਡਿਆ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ ਰਾਜਾ, ਦੁਰਵਾਸਾ ਦੀ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਦੈਤ ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ।