ਨਂਦਾਯ ਤਨਯਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਸੁਦੇਵਸ੍ਤਵਾਂਤਕਮ੍
ਨੰਦ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤਰ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵਸੁਦੇਵ ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਮਾਯਾਂਸ਼ਾ ਕਨ੍ਯਕੇਯਂ ਚ ਵਾਸੁਦੇਵਃ ਸ੍ਵਯਂ ਹਰਿਃ
ਇਹ ਕੁੜੀ ਮਾਇਆ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, ਤੇ ਵਸੁਦੇਵ ਆਪ ਹੀ ਹਰਿ ਹੈ।
ਦੇਵਕ੍ਯਾਃ ਸਪ੍ਤਮੋ ਗਰ੍ਭੋ ਵਰ੍ਦ੍ਧਤੇ ਨਂਦਮਂਦਿਰੇ
ਦੇਵਕੀ ਦਾ ਸੱਤਵਾਂ ਗਰਭ ਨੰਦ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵਧ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਸ੍ਥਾਪਯਾਮਾਸ ਮਾਯੋ ਤਂ ਰੋਹਿਣੀਜਠਰੇ ਕਿਲ
ਮਾਇਆ ਨੇ ਉਹ ਗਰਭ ਰੋਹਣੀ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।
ਗੋਕੁਲੇ ਤੌ ਚ ਵਰ੍ਧੇਤੇ ਕਾਲੌ ਤੇ ਨਂਦਮਂਦਿਰੇ
ਦੋਵੇਂ ਗੋਕੁਲ ਵਿੱਚ ਪਲ ਰਹੇ ਹਨ; ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਸਮਾਂ ਨੰਦ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਚਿਂਤਾਮਵਾਪ ਸਹਸਾ ਤਤ੍ਯਾਜਾਹਾਰਮੁਨ੍ਮਨਾਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਅਚਾਨਕ ਚਿੰਤਾ ਆ ਗਈ ਤੇ ਮਨ ਉਲਝਣ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੇ ਖਾਣਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਵਿषਾਕ੍ਤਂ ਚ ਸ੍ਤਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਸ਼ਵੇ ਦੇਹਿ ਸਤ੍ਵਰਮ੍ 4.10.
ਆਪਣੀ ਛਾਤੀ ਵਿਸ਼ੀਲਾ ਕਰ ਕੇ, ਛੇਤੀ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਦੇ।
ਮਾਯਾਮਾਨੁषਰੂਪਂ ਚ ਵਿਧਾਯ ਵ੍ਰਜ ਯੋਗਿਨਿ
ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈ, ਹੇ ਯੋਗਿਨੀ, ਤੇ ਚੱਲ ਪੈ।
ਸਰ੍ਵਰੂਪਂ ਵਿਧਾਤੁਂ ਤ੍ਵਂ ਸ਼ਕ੍ਤਾਸਿ ਸੁਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤੇ
ਤੂੰ ਹਰ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰਥ ਹੈਂ, ਹੇ ਅਟੱਲ।
ਜਗਾਮ ਪੂਤਨਾ ਕਂਸਂ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਕਾਮਚਾਰਿਣੀ
ਪੂਤਨਾ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਫਿਰਦੀ ਸੀ, ਕੰਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਉਸ ਕੋਲ ਗਈ।
ਬਿਭ੍ਰਤੀ ਕਬਰੀਭਾਰਂ ਮਾਲਤੀਮਾਲ੍ਯਸਂਯੁਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਾਲਾਂ 'ਤੇ ਮਾਲਤੀ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਾਈ ਹੋਈ ਸੀ।
ਮਂਜੀਰਰਸ਼ਨਾਭ੍ਯਾਂ ਚ ਕਲਸ਼ਬ੍ਦਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਤੀ
ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਪਾਜੇ ਤੇ ਕਮਰ 'ਤੇ ਘੂੰਘਰੂ ਸੀ, ਜੋ ਝੰਕਾਰ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਪਰਿਖਾਭਿਰ੍ਗਭੀਰਾਭਿਰ੍ਦੁਰ੍ਲਂਘ੍ਯਾਭਿਸ਼੍ਚ ਵੇष੍ਟਿਤਮ੍
ਉਹ ਥਾਂ ਡੂੰਘੀਆਂ ਤੇ ਪਾਰ ਨਾ ਹੋ ਸਕਣ ਵਾਲੀਆਂ ਖਾਈਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਇਂਦ੍ਰਨੀਲੈਰ੍ਮਰਕਤੈਃ ਪਦ੍ਮਰਾਗੈਸ਼੍ਚ ਭੂषਿਤਮ੍
ਉਹ ਥਾਂ ਨੀਲਮ, ਪੰਨਾ ਤੇ ਲਾਲ ਪਥਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਪ੍ਰਾਕਾਰੈਰ੍ਗਗਨਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ੈਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦ੍ਵਾਰਸਮਨ੍ਵਿਤੈਃ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਛੁਹ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਤੇ ਚਾਰ ਦਰਵਾਜੇ ਸਨ।
ਵੇष੍ਟਿਤਂ ਸੁਨ੍ਦਰਂ ਰਮ੍ਯਂ ਸੁਨ੍ਦਰੀਗਣਵੇष੍ਟਿਤਮ੍
ਉਹ ਥਾਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸ੍ਵਰ੍ਣਪਾਤ੍ਰਵਟਾਕੀਰ੍ਣਂ ਗਵਾਂ ਕੋਟਿਭਿਰਨ੍ਵਿਤਮ੍ 4.10.
ਸੋਨੇ ਦੇ ਭਾਂਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਲੱਖਾਂ ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਦਾਸੀਨਾਂ ਚ ਸਹਸ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਕਰ੍ਮਵ੍ਯਗ੍ਰੈਃ ਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ ।। ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ਾਸ਼੍ਰਮਂ ਸਾਧ੍ਵੀ ਸਸ੍ਮਿਤਾ ਸੁਮਨੋਹਰਾ
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਾਸੀਆਂ ਆਪਣੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਨੇਕ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਮਹਿਲਾ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਈ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਂ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ਂਤੀਂ ਚ ਗੋਪ੍ਯੋ ਦृष੍ਟ੍ਵਾਨੁਮੇਨਿਰੇ
ਉਸ ਨੂੰ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਦੇਖ ਕੇ ਗੋਪੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ।
ਪ੍ਰਣੇਮੁਰ੍ਗੋਪਿਕਾ ਗੋਪਾਃ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛੁਃ ਕੁਸ਼ਲਂ ਚ ਤਾਮ੍
ਗੋਪੀਆਂ ਅਤੇ ਗੋਪਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਖੇਰ-ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਪੁੱਛੀ।
ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਕੁਸ਼ਲਂ ਸਾ ਚ ਗੋਪਾਨਾਂ ਬਾਲਕਸ੍ਯ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਵੀ ਗੋਪਾਂ ਅਤੇ ਬੱਚੇ ਦੀ ਖੇਰ-ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਪੁੱਛੀ।
ਤਾਮੂਚੁਰ੍ਗੋਪਿਕਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਕਾ ਤ੍ਵਮੀਸ਼੍ਵਰਿ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍
ਸਾਰੀਆਂ ਗੋਪੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਮਹਿਲਾ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਵੇਲੇ ਕੌਣ ਹੋ?'
ਤਾਸਾਂ ਚ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਾਪ੍ਯੁਵਾਚ ਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਵੀ ਮਨਮੋਹਣ ਢੰਗ ਵਿੱਚ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਵਾਚਿਕਵਕ੍ਤ੍ਰੇਣ ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਮਂਗਲਸੂਚਕਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਬੋਲਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਸੱਚਾਈ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਸੰਕੇਤ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾਗਤਾਹਂ ਤਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਾਸ਼ਿषਂ ਕਰ੍ਤੁਮੀਪ੍ਸਿਤਾਮ੍ ।। । ਪੁਤ੍ਰਮਾਨਯ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਯਾਮਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਮਾਸ਼ਿषਮ੍
ਸੁਣ ਕੇ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਆਈ ਹਾਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਅਤੇ ਚਾਹੀਦੀ ਅਸੀਸ ਦੇਣ ਲਈ। ਬੱਚਾ ਲਿਆਓ—ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਅਤੇ ਅਸੀਸ ਦੇ ਕੇ, ਮੈਂ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗੀ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੀਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਯਸ਼ੋਦਾ ਹृष੍ਟਮਾਨਸਾ
ਬ੍ਰਾਹਮਣੀ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ ਯਸ਼ੋਦਾ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਆ ਗਈ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਕ੍ਰੋਡੇ ਤੁ ਤਂ ਸਾਧ੍ਵੀ ਚੁਚੁਂਬ ਚ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ ।। 4.10.
ਉਸ ਨੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਨੇਕ ਮਹਿਲਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਚੁੰਮਿਆ।
ਅਹੋਦ੍ਭੁਤੋऽਯਂ ਬਾਲਸ੍ਤ ਸੁਨ੍ਦਰੋ ਗੋਪਸੁਨ੍ਦਰਿ
ਅਹਾ, ਇਹ ਬੱਚਾ ਵਾਕਈ ਅਜੋਬਾ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਹੈ, ਓ ਸੋਹਣੀ ਗੋਪੀ!
ਕृष੍ਣੋ ਵਿषਸ੍ਤਨਂ ਪੀਤ੍ਵਾ ਜਹਾਸ ਵਕ੍ਸ਼ਸਿ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਜ਼ਹਿਰੀਲਾ ਦੁੱਧ ਪੀ ਕੇ, ਮਾਂ ਦੀ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਹੱਸਿਆ।
ਤਤ੍ਯਾਜ ਬਾਲਕਂ ਸਾਧ੍ਵੀ ਪ੍ਰਾਣਾਂਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪਪਾਤ ਹ
ਨੇਕ ਮਹਿਲਾ ਨੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਡਿੱਗ ਪਈ।