ਵਾਕ੍ਸਿਦ੍ਧਾਃ ਪੁਸ੍ਤਕਕਰਾ ਆਜਗ੍ਮੁਰ੍ਨਂਦਮਂਦਿਰਮ੍
ਜੋ ਬੋਲਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਪੁਸਤਕਾਂ ਫੜੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਹ ਨੰਦ ਦੇ ਘਰ ਆ ਗਏ।
ਬਾਲਿਕਾ ਬਾਲਕਯੁਤਾ ਆਜਗ੍ਮੁਰ੍ਨਂਦਮਂਦਿਰਮ੍
ਕੁੜੀਆਂ ਜੋ ਮੁੰਡਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸਨ, ਉਹ ਨੰਦ ਦੇ ਘਰ ਆ ਗਈਆਂ।
ਵਰਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਰੌਪ੍ਯਾਣਿ ਗੋਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸਾਦਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਇਜ਼ਤ ਨਾਲ ਵਧੀਆ ਕਪੜੇ, ਚਾਂਦੀ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਗਾਂਵਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਆਸ਼ਿषਂ ਯੁਯੁਜੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦਦृਸ਼ੁਰ੍ਬਾਲਕਂ ਪਰਮ੍
ਸਭ ਨੇ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤੇ ਤੇ ਉੱਚਤਮ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਗਣਕੈਃ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਯਦ੍ਭਵਿष੍ਯਂ ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਗਣਨਾਕਾਰਾਂ ਤੋਂ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਚੰਗੇ ਤੇ ਮਾੜੇ ਲਕੜੇ ਪਤਾ ਕਰਵਾਏ।
ਨਂਦਾਲਯੇ ਹਲੀ ਚੈਵ ਭੁਕ੍ਤ ਮਾਤੁਃ ਪਯੋਧਰਮ੍
ਨੰਦ ਦੇ ਘਰ ਹਲੀ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਪਿਆ।
ਤੈਲਸਿਂਦੂਰਤਾਂਬੂਲਂ ਧਨਂ ਤਾਭ੍ਯੋ ਦਦੌ ਮੁਨੇ
ਉਸ ਨੇ ਤੇਲ, ਸਿੰਦੂਰ, ਪਾਨ ਤੇ ਦੌਲਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ, ਹੇ ਮੁਨੀ।
ਯਸ਼ੋਦਾਰੋਹਿਣੀਨਂਦਾਸ੍ਤਸ੍ਥੁਰ੍ਗੇਹੇ ਮੁਦਾਨ੍ਵਿਤਾਃ ।। 4.9.
ਯਸ਼ੋਦਾ, ਰੋਹਿਨੀ ਤੇ ਨੰਦ ਘਰ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰਹੇ।
ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਵਾਚਂ ਗਗਨੇ ਸੂਨृਤਾਮਸ਼ਰੀਰਿਣੀਮ੍
ਉਸਨੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਸੁਹਣੀ, ਸਰੀਰ ਰਹਿਤ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ।
ਕਿਂ ਕਰੋषਿ ਮਹਾਮੂਢ ਚਿਂਤਾਂ ਸ੍ਵਸ਼੍ਰੇਯਸਃ ਕੁਰੁ
ਤੂੰ ਇੰਨਾ ਮੂਰਖੀ ਕਿਉਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈਂ? ਆਪਣੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸੋਚ।
ਨਂਦਾਯ ਤਨਯਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਸੁਦੇਵਸ੍ਤਵਾਂਤਕਮ੍
ਨੰਦ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤਰ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵਸੁਦੇਵ ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਮਾਯਾਂਸ਼ਾ ਕਨ੍ਯਕੇਯਂ ਚ ਵਾਸੁਦੇਵਃ ਸ੍ਵਯਂ ਹਰਿਃ
ਇਹ ਕੁੜੀ ਮਾਇਆ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, ਤੇ ਵਸੁਦੇਵ ਆਪ ਹੀ ਹਰਿ ਹੈ।
ਦੇਵਕ੍ਯਾਃ ਸਪ੍ਤਮੋ ਗਰ੍ਭੋ ਵਰ੍ਦ੍ਧਤੇ ਨਂਦਮਂਦਿਰੇ
ਦੇਵਕੀ ਦਾ ਸੱਤਵਾਂ ਗਰਭ ਨੰਦ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵਧ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਸ੍ਥਾਪਯਾਮਾਸ ਮਾਯੋ ਤਂ ਰੋਹਿਣੀਜਠਰੇ ਕਿਲ
ਮਾਇਆ ਨੇ ਉਹ ਗਰਭ ਰੋਹਣੀ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।
ਗੋਕੁਲੇ ਤੌ ਚ ਵਰ੍ਧੇਤੇ ਕਾਲੌ ਤੇ ਨਂਦਮਂਦਿਰੇ
ਦੋਵੇਂ ਗੋਕੁਲ ਵਿੱਚ ਪਲ ਰਹੇ ਹਨ; ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਸਮਾਂ ਨੰਦ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਚਿਂਤਾਮਵਾਪ ਸਹਸਾ ਤਤ੍ਯਾਜਾਹਾਰਮੁਨ੍ਮਨਾਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਅਚਾਨਕ ਚਿੰਤਾ ਆ ਗਈ ਤੇ ਮਨ ਉਲਝਣ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੇ ਖਾਣਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਵਿषਾਕ੍ਤਂ ਚ ਸ੍ਤਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਸ਼ਵੇ ਦੇਹਿ ਸਤ੍ਵਰਮ੍ 4.10.
ਆਪਣੀ ਛਾਤੀ ਵਿਸ਼ੀਲਾ ਕਰ ਕੇ, ਛੇਤੀ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਦੇ।
ਮਾਯਾਮਾਨੁषਰੂਪਂ ਚ ਵਿਧਾਯ ਵ੍ਰਜ ਯੋਗਿਨਿ
ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈ, ਹੇ ਯੋਗਿਨੀ, ਤੇ ਚੱਲ ਪੈ।
ਸਰ੍ਵਰੂਪਂ ਵਿਧਾਤੁਂ ਤ੍ਵਂ ਸ਼ਕ੍ਤਾਸਿ ਸੁਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤੇ
ਤੂੰ ਹਰ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰਥ ਹੈਂ, ਹੇ ਅਟੱਲ।
ਜਗਾਮ ਪੂਤਨਾ ਕਂਸਂ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਕਾਮਚਾਰਿਣੀ
ਪੂਤਨਾ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਫਿਰਦੀ ਸੀ, ਕੰਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਉਸ ਕੋਲ ਗਈ।
ਬਿਭ੍ਰਤੀ ਕਬਰੀਭਾਰਂ ਮਾਲਤੀਮਾਲ੍ਯਸਂਯੁਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਾਲਾਂ 'ਤੇ ਮਾਲਤੀ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਾਈ ਹੋਈ ਸੀ।
ਮਂਜੀਰਰਸ਼ਨਾਭ੍ਯਾਂ ਚ ਕਲਸ਼ਬ੍ਦਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਤੀ
ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਪਾਜੇ ਤੇ ਕਮਰ 'ਤੇ ਘੂੰਘਰੂ ਸੀ, ਜੋ ਝੰਕਾਰ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਪਰਿਖਾਭਿਰ੍ਗਭੀਰਾਭਿਰ੍ਦੁਰ੍ਲਂਘ੍ਯਾਭਿਸ਼੍ਚ ਵੇष੍ਟਿਤਮ੍
ਉਹ ਥਾਂ ਡੂੰਘੀਆਂ ਤੇ ਪਾਰ ਨਾ ਹੋ ਸਕਣ ਵਾਲੀਆਂ ਖਾਈਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਇਂਦ੍ਰਨੀਲੈਰ੍ਮਰਕਤੈਃ ਪਦ੍ਮਰਾਗੈਸ਼੍ਚ ਭੂषਿਤਮ੍
ਉਹ ਥਾਂ ਨੀਲਮ, ਪੰਨਾ ਤੇ ਲਾਲ ਪਥਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਪ੍ਰਾਕਾਰੈਰ੍ਗਗਨਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ੈਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦ੍ਵਾਰਸਮਨ੍ਵਿਤੈਃ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਛੁਹ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਤੇ ਚਾਰ ਦਰਵਾਜੇ ਸਨ।
ਵੇष੍ਟਿਤਂ ਸੁਨ੍ਦਰਂ ਰਮ੍ਯਂ ਸੁਨ੍ਦਰੀਗਣਵੇष੍ਟਿਤਮ੍
ਉਹ ਥਾਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸ੍ਵਰ੍ਣਪਾਤ੍ਰਵਟਾਕੀਰ੍ਣਂ ਗਵਾਂ ਕੋਟਿਭਿਰਨ੍ਵਿਤਮ੍ 4.10.
ਸੋਨੇ ਦੇ ਭਾਂਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਲੱਖਾਂ ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਦਾਸੀਨਾਂ ਚ ਸਹਸ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਕਰ੍ਮਵ੍ਯਗ੍ਰੈਃ ਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ ।। ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ਾਸ਼੍ਰਮਂ ਸਾਧ੍ਵੀ ਸਸ੍ਮਿਤਾ ਸੁਮਨੋਹਰਾ
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਾਸੀਆਂ ਆਪਣੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਨੇਕ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਮਹਿਲਾ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਈ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਂ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ਂਤੀਂ ਚ ਗੋਪ੍ਯੋ ਦृष੍ਟ੍ਵਾਨੁਮੇਨਿਰੇ
ਉਸ ਨੂੰ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਦੇਖ ਕੇ ਗੋਪੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ।
ਪ੍ਰਣੇਮੁਰ੍ਗੋਪਿਕਾ ਗੋਪਾਃ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛੁਃ ਕੁਸ਼ਲਂ ਚ ਤਾਮ੍
ਗੋਪੀਆਂ ਅਤੇ ਗੋਪਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਖੇਰ-ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਪੁੱਛੀ।